Ang Liblib na Kampo: Ikaapat na Takam – Puking Inang Bibig na Gumising sa Laman

BABALA: Ang kwentong ito ay batay sa aktuwal na personal na karanasan at engkuwentro ko. Naglalaman ito ng mga maselang tema, tahasang paglalarawan ng sekswal na gawain, at mga sitwasyong para sa mga may sapat na gulang lamang. Ang pagpapatuloy sa pagbasa ay nangangailangan ng tamang edad at bukas na kaisipan.

Ako si Shawn. Dalawampu’t anim na taong gulang. Limang talampakan at sampung pulgada ang taas. Peak physical condition—malapad ang dibdib, makapal ang balikat, mahigpit ang tiyan, makinis ang balat sa kabila ng araw-araw na araw at pawis, at matigas ang mga hita mula sa walang-humpay na patrol. Scout Ranger, naka-base pa rin sa remote tactical command post sa gilid ng bundok. Walang solidong pader—barbed wire, matataas na kawayan, at mga sako ng buhangin lang ang bakod. Ang amoy ng basang lupa, pinaghalong maalat na pawis, usok ng kahoy na panggatong, at metalikong amoy ng baril ang palaging bumabalot sa hangin. Araw-araw ay pagod mula sa mahabang patrol sa gubat: alinsangan na parang basang kumot, stress na hindi nawawala, at buwan nang malayo sa nobya. Ang katawan ko ang tanging kasangkapan para sa zero-effort na release. Walang kiyeme. Mataas ang body confidence. Light sleeper ako; nararamdaman ko ang bawat kaluskos ng dahon, bawat yabag sa lupa, bawat hininga na hindi normal.

Matapos ang unang gabi kay Betong, ang ikalawang gabi na pinabayuan ko siya hanggang ugat, at ang ikatlong gabi na sabay-sabay nina Betong, Kulot, at Kulas, sanay na sanay na ako. May dumarating sa dilim, may lumuluhod, may sumusubo. Hindi ko na kinakailangang tumingin. Zero-effort. Maximum release. Iyon ang sistema. Ang katawan ko, pagod at gutom sa labas, ay nagiging instrumento lang ng puro kaluwagan. Walang tanong, walang pangalan minsan, walang drama. Basta may mainit na bunganga, may basang dila, may lalamunang yumayakap nang walang pag-aalinlangan—sapat na.

Pero sa hindi ko inaakala at inaasahan, may bagong anino ang dumating.

Ang isa pang batang bading,  galing sa mas malayong bahagi ng baryo—yung tipong kailangan pang tumawid ng malamig na sapa, maglakad sa makipot na landas na may matatalim na damo, at umakyat ng bahagyang dalisdis ng halos dalawampung minuto bago makarating sa bakod ng kampo. Tahimik siya, matalino, opportunista. Narinig niya ang mga kwento nina Betong, Kulot, at Kulas habang nagtitinda sila ng basahan sa tabi ng daan o nag-iigib sa poso. Narinig niya ang detalye: Yung barakong scout ranger na machopapa dun sa kampo, ang 5'10" na tindig ni sir Shawn, ang kapal at haba ng tarugo, ang tigas na parang bakal kapag nagtitig, ang dami ng tamod na amoy-chlorine at amoy-pawis, ang paraan ng pagpapakain hanggang ugat nang walang awa. Kaya sinimulan niyang bantayan ang kampo mula sa malayo. Natutunan niyang gayahin ang pabulong na boses at galaw ng tatlo. Naghintay siya ng tamang gabi, tamang dilim, tamang pagkakataon—gabi na may manipis na ulap at mahinang liwanag ng buwan.

Alas-dos ng madaling araw. Kakatapos ng mahabang patrol. Ang katawan ko ay basang-basa sa pawis—dumadaloy ang malagkit na singaw mula sa batok pababa sa gulugod, sa dibdib, sa hita. Mabigat ang mga paa, antok na antok pero gising pa ang diwa. Pumunta ako sa madilim na sulok sa likod ng imbakan ng panggatong para umihi. Naka-shorts lang ako, walang boxer shorts. Binaba ko ang harapan, hinawakan ang malambot pa ngang ari, at pinakawalan ang ihi. Ang mainit, makapal na agos ay tumalsik sa lupa nang malakas, may bahagyang usok sa malamig na hangin. Nakatingala ako, palinga-linga sa paligid—tactical habit. Sinisigurado na walang roving guard, walang ibang anino, walang kaluskos na hindi natural. Ang amoy ng ihi ko ay halo sa amoy ng basang lupa at pawis.

Biglang may mahinang kaluskos sa talahib. Isang anino ang lumapit nang nakayuko—mas bansot, mas pandak, mas payat. Hanggang mas mababa pa sa bewang ko. Ang mga paa niya ay nakayapak, tahimik ang hakbang. Ang amoy ng lupa, bahagyang murang powder, at something sweet-sour ang sumama sa hangin.

“Sir Shawn… ako ’to… nauuhaw uli…” pabulong, basag ang boses, halihang kapareho ng kay Kulas o Betong—sadyang ginaya, pero may bahagyang panginginig. “Nauuhaw na naman po ako… gusto ko po ulit… ang tagal ko pong naghintay… please…”

Hindi ako tumingin pababa. Sanay na ako sa ganitong oras, sa ganitong dilim, sa ganitong boses. Akala ko isa lang naman sa tatlo. Patuloy akong nakatingala at palinga-linga. Ang ihi ko ay patuloy na dumadaloy nang malakas, mainit, tuluy-tuloy. Putangina, ang tahimik nito… pero ang init ng hangin… ang amoy ng pawis ko… ang panginginig ng boses niya…

Dahan-dahan, may malamig at nanginginig na mga daliri ang humawak sa tangkay ko habang umiihi pa ako. Banayad muna, parang sinusubukan ang init at bigat. “Ang mainit po… ang bigat… ang kapal…” bulong niya, boses na nanginginig. Pagkatapos ay mas mahigpit nang kaunti, hinahaplos ang gilid ng balat, hinahaplos ang ugat sa ilalim habang ang mainit na agos ay patuloy na tumutulo sa lupa. Ang ari ko ay unti-unting nagising sa haplos—kalahating tigas pa lang, pero tumitibok na, unti-unting tumitigas sa loob ng malamig niyang palad. Nararamdaman ko ang panginginig ng mga daliri niya, ang malamig na balat laban sa mainit kong laman, ang bahagyang kalyo sa dulo ng mga daliri.

“Dahan-dahan,” sambit ko nang mahina, hindi pa rin tumitingin. “Walang ingay. Baka may makarinig. Ganyan… haplosin mo lang muna… sige… pataas-pababa…”

“Opo, Sir… dahan-dahan lang po… ang tigas na po… ang init… gusto ko po hawakan… gusto ko po tikman… ahh… ang ugat… mmm…” bulong niya, boses pa ring nanginginig. “Sir… ang laki… ang bigat sa kamay ko…”

Ang mga daliri ay nagpatuloy sa paghaplos, pataas-pababa, mabagal, masigasig, habang ang ihi ay unti-unting humihina. Malapit na akong matapos—tumutulo na lang nang patak-patak, mainit pa rin. Doon, bago pa tuluyang huminto ang huling patak, mainit at sobrang basang-basa na bibig ang yumakap sa ulo.

Hindi ito tulad ng dati.  

Ang labi ay malambot, medyo makapal, at may bahagyang tuyo sa gilid mula sa lumang lipstick. Ang dila ay napakainit, napakalambot, at sobrang madulas—hyper-salivation, napakalaway na parang may natural na lube, makapal ang laway na agad na bumabalot sa ulo. Kusang pumapalupot ang dila sa bawat ugat sa ilalim ng tangkay, hinahagod, hinahaplos, pinipiga nang banayad. Ang lalamunan ay yumayakap nang mahigpit, zero gag reflex, parang hydraulic pump ang paghigop. Vacuum pressure na humihigop nang buong lakas kahit may natitirang ihi pa—sinisipsip ang huling patak nang diretso, nilulunok nang tahimik, walang tapon. Ang loob ng bibig niya ay mainit na parang lalagyan ng tubig na kakatapos lang pakuluan, makitid, basang-basa, at ang dila ay patuloy na gumagalaw sa ilalim, hinahagod ang frenulum nang paulit-ulit habang ang labi ay mahigpit na nakasara sa paligid ng tangkay. Naririnig ko ang basang “slurp… gluck… mmm… ahh…” at ang mahihinang ungol niya na parang ninanakaw ang hininga.

Putangina… ang init… ang basang-basa… parang puki talaga… ang dila niya… putangina ang galing… ang laway… ang vacuum…

Ang huling patak ng ihi ay nasipsip agad. At doon tuluyang nagising at tumigas nang husto ang ari ko sa loob ng mainit na bunganga. Humindig, tumango-tango, puno ng init. Mas mainit, mas basang-basa, mas mahigpit kaysa sa alinman sa tatlo. Ang loob ng bibig niya ay parang mainit na puki—makitid, basang-basa, yumayakap sa bawat sentimetro, ang malambot na lalamunan ay yumuyuko at humihigop nang sabay. Nararamdaman ko ang bawat tibok ng ugat ko sa loob ng mainit niyang bunganga, ang panginginig ng katawan niya sa ilalim, ang malagkit na laway na tumutulo na sa bayag ko.

“Putangina…” bolong ko, pero hindi pa rin ako tumingin pababa. Palinga-linga pa rin ako sa dilim. “Ang init… ang basang-basa… putangina ang galing ng dila mo… sige… higupin mo pa… mas mahigpit… gusto ko marinig…”

Mula sa ibaba, may mahinang ungol ang lumabas sa pagitan ng pagsipsip. “Mmm… Sir… ang laki… ang tigas… ang sarap po… ang init sa bibig ko… mmmph… gusto ko po lahat… ang lasa… ang amoy… ahh… gluck… Sir…”

Ang balakang ko ay kusang sumulong. Hindi ko na mapigilan. Ibinabaon ko ang buong kahabaan, sentimetro-sentimetro, unang pulgada, pangalawa, pangatlo, hanggang ugat. Ang ulo ay tumatango-tango sa loob ng mainit na lalamunan sa bawat paghigop. Ang basang tunog ay malagkit, malakas, tuluy-tuloy—basang-basa na paghigop, mahinang lagutok tuwing tumatama ang ulo sa lalamunan, banayad na paghinga sa ilong niya. Ang laway ay dumadaloy pababa sa bayag, sa hita ko, malamig sa balat, makapal at malagkit, dumadaloy nang tuluy-tuloy mula sa gilid ng labi niya. Nararamdaman ko ang bawat tibok, ang init na kumakalat pataas sa gulugod ko, ang panginginig ng maliit niyang katawan.

“Mas malalim,” utos ko nang mahina, boses na magaspang. “Kunin mo lahat. Walang tapon. Sige… higupin mo nang mahigpit… gusto ko marinig ang tunog… ganyan… gluck…”

“Opo, Sir… lahat… kunin ko po lahat… mmmph… ang lalim… ang tigas po sa lalamunan ko… ang sarap… hindi po ako titigil… ahh… gluck… Sir… ang dami ng laway ko… para sa inyo po… mmm… gusto ko po… mas malalim pa…” bulong niya sa pagitan ng pagsipsip, boses na basag at nanginginig sa pagitan ng laway. “Slurp… gluck… ahh… Sir…”

Mas mabilis. Mas malalim. Hinawakan ko ang maliit na batok—napakaliit, napakanipis, madaling sakupin ng isang kamay—pinatatag, pinapakain ang bawat pulgada habang nakatingin pa rin sa paligid. “Mas malalim. Kunin mo lahat. Huwag kang magtatapon. Gusto ko marinig ang tunog… sige… bayuin ko ang bibig mo…”

“Mmmph… Sir… ang lalim… ang sarap… ang tigas… putangina po ang laki… mmm… hindi po ako makahinga… pero gusto ko pa… gluck… gluck… ahh… Sir… ang init… ang kapal… mmmph…” ungol niya, ang boses ay nalulunod sa basang tunog ng pagsipsip. “Sir… mas malalim… please… kunin ko po lahat…”

Ang init… ang higpit… putangina, mas magaling pa sa tatlo… ang dila niya… ang lalamunan… parang hydraulic… ang laway… ang ungol…

Ang init ay kumakalat mula sa lalamunan pataas sa tangkay. Ang pagpulso ay tumitindi. Ang ugat ay gumagalaw sa loob ng mainit na bunganga, hinahagod ng dila sa bawat bayo. Mas magaling. Mas mahigpit. Mas basang-basa. Parang ang bibig niya ay ginawang puki para sa akin—hinahawakan ko ang tarugo sa base, pinipiga nang banayad, pinapaikot ang ulo sa labi niya bago muling ibabaon nang buo, pinaramdam ang tigas at init sa bawat bahagi ng loob niya. Ang dila niya ay patuloy na gumagalaw sa ilalim, hinahaplos ang ugat, hinahagod ang ulo tuwing umuurong ako, at muling yumayakap nang mahigpit tuwing ibinabaon ko ulit. Naririnig ko ang “slurp… mmm… gluck… ahh… Sir…” at ang mahihinang ungol niya na parang ninanakaw ang hininga sa bawat bayo.

“Sige… ganyan… huwag kang titigil… higupin mo nang buong lakas… gusto ko marinig… sige… mas mabilis… kunin mo…” sambit ko, boses na mababa at magaspang, may bahagyang ungol.

“Hindi po… hindi po ako titigil… Sir… ang sarap po… ang dami ng laway ko… mmm… gusto ko po ang lasa… ang amoy… gluck… Sir… mas malalim pa po… ahh… ang tigas… ang init sa lalamunan ko… mmmph…” sagot niya sa pagitan ng malalim na pagsipsip. “Sir… gusto ko po lahat… huwag po kayong titigil…”

Sa rurok, ibinuhos ko ang buong lakas—makapal, mainit, marami, heavy load, amoy-chlorine, alat-tamis na may bahagyang kapaitan. Diretso sa malalim na lalamunan. Nilunok niya lahat, paulit-ulit, walang itinatapon. Nararamdaman ko ang bawat paglunok, ang bawat paghigop habang pumupuno, ang lalamunan na yumayakap at humihigop nang sabay, ang dila na patuloy na hinahagod ang tangkay kahit habang nilulunok. Ang init ng tamod ko ay kumakalat sa loob niya, at naririnig ko ang “mmm… gluck… lunok… ahh… Sir… ang dami…” Ang katawan niya ay nanginginig nang husto, ang mga kamay niya ay humahawak sa hita ko nang mahigpit.

“Lunukin mo lahat… huwag magtapon… sige… lahat… gusto ko marinig ang paglunok mo… lunok… sige…” utos ko, boses na nanginginig sa sarap, may mababang ungol.

“Opo… lahat… nilulunok ko po… mmm… ang init… ang dami… ang sarap po ng tamod ninyo, Sir… ang lasa… alat-tamis… mmm… gluck… gusto ko pa… lahat po… ahh… Sir… ang dami… hindi po ako makahinga… pero sarap na sarap po ako… lunok… mmm…” ungol niya habang paulit-ulit na nilulunok. “Ahh… Sir… ang init… ang kapal… gusto ko pa…”

Hindi siya bumitaw agad. Dahan-dahan niyang nilinis ang buong kahabaan gamit ang dila—mula ulo, pababa sa tangkay, paikot-ikot sa bawat ugat, hanggang bayag. Sobrang basang-basa, sobrang masigasig, sinisipsip ang bawat patak, hinahagod ang balat nang mabagal, pinaparamdam ang init ng dila, hinahalik-halik ang ulo, pinapahimod ang labi sa gilid ng tarugo. Nararamdaman ko ang mainit na dila niya na parang pinapahid ang bawat sentimetro, ang malagkit na laway na tumutulo pa rin, ang panginginig ng labi niya.

“Linisin mo nang mabuti… huwag mag-iwan ng kahit isang patak… sige… dila mo pa… ganyan… slurp… lahat…”

“Opo, Sir… nililinis ko po… lahat… ang lasa… ang amoy… mmm… ang init pa rin… gusto ko po tikman ulit… ahh… Sir… ang sarap… slurp… mmm… lahat po… wala na pong natira… ang lasa… ahh…” bulong niya habang patuloy ang dila. “Sir… ang tigas pa rin… gusto ko po hawakan ulit…”

Doon lang ako tumingin pababa. Sa mahinang liwanag ng buwan na lumusot sa kawayan, nakita ko ang mukha: mas pangit pa—malalaking magagaspang na panga, walang kilay, nagpuputik na pulbo sa noo, lagpas-lagpas na lumang pulang lipstick na may bahid ng malapot kong tamod. Mas bansot, mas payat. Hindi si Betong. Hindi si Kulot. Hindi si Kulas. Batang bading. Gutom at takam. Pero ang itsura niya ay yung tipong madaling mapagkamalang mas bata pa kung hindi mo titingnan nang maigi ang mga mata at ang paraan ng pagkilos.

Pero ang mga mata ay puno ng katuwaan at tagumpay. Ang labi niya ay basang-basa, makintab sa laway at tamod, at may bahagyang ngiti. Ang laway ay tumutulo pa rin sa baba niya.

Dahan-dahan niyang iniluwa ang dulo. Tumingin pataas, ngumiti nang malapad, at sa sariling boses nagsabi:

“Salamat sa napakasarap na pabuya, Sir Shawn… Ang tagal kong hinintay na matikman ’to. Ang sarap… ang dami… ang tigas… ang lasa ng tamod ninyo… ang init sa lalamunan ko… gusto ko pa po… bukas ulit… please… Sir… ang sarap… hindi ko po makakalimutan…”

Natawa ako nang mahina sa dilim. “Bumalik ka bukas. Mas maaga. Mas masukal na lugar. Doon sa likod ng malaking batuhan, malayo sa kampo. Walang tao. Naiintindihan mo? Gusto ko mas mahaba… mas malalim… mas maraming ungol…”

“Opo, Sir… babalik po ako. Mas maaga. Doon po sa likod ng malaking batuhan… salamat po… ang sarap po… gusto ko pa… ang tigas ninyo… ang dami… ahh… hindi ko po makakalimutan… Sir… please… gusto ko po ulit…” 

Mabilis siyang dumulas pabalik sa talahiban. Ang amoy ng lupa, powder, at laway niya ay nanatili sandali sa hangin.

Inayos ko ang shorts. Zero-effort. Maximum pleasure. Naisahan, pero nagsarap nang sobra. 

Putangina… ang bibig niya… puking buhay talaga… ang init… ang laway… ang paglunok… ang ungol…

Kinabukasan, mas maaga, sa mas masukal na lugar sa likod ng malaking batuhan—malayo sa kampo, garantisadong walang tao. Naka-shorts lang ulit ako. Nakatayo. Ang amoy ng lupa at damo ang bumabalot. Ang araw ay kakasikat pa lang, may manipis na ambon. Ang hangin ay malamig pa, pero ang katawan ko ay mainit na. Ang mga ibon ay nagsisimula nang kumanta sa malayo.

Dumating ang anino. Mas maliit pa sa liwanag ng umaga. Naka-lumang duster, makulay na panty na sumisilip, nakayapak, makapal ang pulbo, lagpas-lagpas ang lipstick. Labing-walo. Adult. Ang mga mata niya ay nagniningning sa pag-asa. Ang amoy ng powder at bahagyang pawis niya ay sumama sa hangin.

Hinawakan ko ang sarili kong tarugo—hinila palabas, hinaplos nang mabagal hanggang sa tumigas nang buo. Unang inililibot ko ang ulo sa paligid ng labi niya, idinadampi-dampi, pinaikot-ikot, pinaramdam ang init at tigas, ang basang pre-cum sa pumuputok niyang labi. Pinahaba ko ang sandaling iyon—para marinig ang hininga niya, para maramdaman ang panginginig ng katawan niya. Hinawakan ko ang tarugo sa base, pinipiga nang bahagya, pinapaikot ang ulo sa labi niya, pinapahalik, pinapadila, pinapahimod sa buong labi at sa gilid ng bibig. Ang pre-cum ay dumadaloy sa labi niya, at pinahihimod ko ito nang mabagal, pinaramdam ang lasa at init bago pa man isubo. Nararamdaman ko ang mainit na hininga niya, ang panginginig ng labi, ang malambot na dila na sumusubok na tikman.

“Buksan. Dilaan mo muna… tikman mo… sige… dahan-dahan…”

“Opo, Sir…” bulong niya bago buksan ang labi. “Ang tigas po… ang init… gusto ko po… ahh… ang lasa na… ang pre-cum ninyo… mmm… ang alat… ang init… Sir… gusto ko po…”

Isinubo niya. Agad ang vacuum. Agad ang init. Agad ang basang-basa. Ang dila ay pumapalupot, ang lalamunan ay yumayakap nang walang gag. Mas malalim kaysa kagabi. Ang labi ay mahigpit na nakasara sa base, ang dila ay gumagalaw nang mabilis sa ilalim, hinahagod ang ugat, hinahaplos ang ulo tuwing umuurong, at muling yumayakap nang buo tuwing ibinabaon. Ang tunog ay mas malakas ngayon—“slurp… gluck… mmmph… ahh… Sir…”—at ang laway ay agad na dumaloy pababa sa baba niya.

Ngayon ay yumakap ang magkabilang braso niya sa mga hita ko—mahigpit, nanginginig, hinahawakan ang makapal kong hita nang parang ayaw bumitaw. Ang mga daliri niya ay dumidikit sa balat, hinahaplos ang kalamnan, pinipiga nang bahagya habang ako ay nagsisimulang gumalaw. Hinawakan ko ang maliit na batok niya nang mas mahigpit, pinatatag, at binayo ko ang bibig niya na parang puki—nakatayo, malalim, mabilis, buong kahabaan. Bawat bayo ay hanggang ugat. Ang ulo ay tumatama sa lalamunan, ang basang tunog ay malagkit, malakas, tuluy-tuloy—lagutok, pagsipsip, paghinga sa ilong. Ang laway ay dumadaloy pababa sa baba niya, sa leeg, sa dibdib, sa dibdib ng duster, dumadaloy nang makapal at malagkit. Ang ungol niya ay pinipigilan sa ilalim ng kamay ko, pero nararamdaman ko ang panginginig ng katawan niya habang yumakap pa rin ang mga braso sa hita ko, hinahawakan ako nang mas mahigpit sa bawat malalim na bayo. 

Ang higpit… ang init… putangina, parang talagang kinakantot ang puki… ang dila… ang braso niya… ang ungol…

“Mas malalim. Kunin mo. Lahat. Sige… bayuin ko ang bibig mo… ganyan… huwag kang bibitaw… gusto ko marinig ang ungol mo…”

“Opo… Sir… kunin ko… lahat… mmm… ang lalim… ang tigas sa lalamunan ko… ang sarap po… gluck… ahh… Sir… mas mabilis po… gusto ko… mmmph… ang laki… ang init… hindi po ako makahinga… pero sarap na sarap… Sir… please… mas malalim…” ungol niya sa pagitan ng bawat bayo. “Gluck… gluck… ahh… Sir…”

Pinabilis ko. Pinatindi. Ang balakang ko ay umuusad nang mabilis, buong kahabaan papasok at palabas, parang talagang kinakantot ang mainit, basang-basa, mahigpit na bunganga na parang puki. Ang mga braso niya ay nananatiling nakayakap sa hita ko, hinahawakan, pinipiga, pinaramdam ang init ng kanyang mga daliri sa kalamnan ko habang ako ay walang-humpay na bumabayo. Ang dila niya ay patuloy na gumagalaw sa ilalim kahit sa pinakamalalim na bayo, hinahagod, hinahaplos, pinipiga nang banayad ang ulo tuwing umuurong ako. Naririnig ko ang basang “gluck… gluck… mmm… ahh… Sir…” at ang mahihinang ungol niya na parang ninanakaw ang hininga sa bawat bayo. Ang amoy ng laway, pre-cum, at pawis ay halo sa hangin.

“Ganyan… huwag kang bibitaw sa hita ko… hawakan mo nang mahigpit… sige… kunin mo lahat… gusto ko marinig ang ungol mo… mas malakas… sige…”

“Opo… hawakan ko po… hindi po ako bibitaw… Sir… ang sarap… ang laki… mmmph… gluck… ahh… Sir… ang tigas… ang init… gusto ko po ang tamod ninyo… lahat… please… Sir… mas mabilis… ahh… gluck…” sagot niya, boses na nanginginig sa pagitan ng malalim na pagsipsip. “Sir… ang lalim… ang kapal… gusto ko po…”

Sa rurok, ibinuhos ko ulit ang buong load sa malalim na lalamunan. Makapal, mainit, marami. Nilunok niya lahat, paulit-ulit, hanggang sa maubos. Nararamdaman ko ang bawat paglunok, ang lalamunan na yumayakap at humihigop nang sabay, ang dila na patuloy na hinahagod ang tangkay kahit habang nilulunok, habang ang mga braso niya ay nananatiling nakayakap sa hita ko, hindi bumitaw kahit sa rurok. Ang init ng tamod ko ay kumakalat sa loob niya, at naririnig ko ang “mmm… gluck… lunok… ahh… Sir… ang dami…” Ang katawan niya ay nanginginig nang husto, ang mga daliri niya ay humuhukay sa balat ng hita ko.

“Lunukin mo lahat… huwag magtapon… sige… lahat… gusto ko marinig… lunok… sige… mas malakas…”

“Opo… lahat… nilulunok ko po… mmm… ang dami… ang sarap… ang init ng tamod ninyo, Sir… ang lasa… ang amoy… gusto ko pa… gluck… ahh… lahat po… wala na pong natira… ang sarap… Sir… ang dami… hindi ko po akalain… ang init… ang kapal… mmm… lunok… ahh…” ungol niya habang paulit-ulit na nilulunok. “Sir… ang init… gusto ko pa… please…”

“Linisin. Dilaan mo pa…himurin mo lahat… sige… dahan-dahan… gusto ko marinig…”

“Opo, Sir… nililinis ko po… lahat… mmm… ang lasa pa rin… ang amoy… ahh… gusto ko po tikman ulit… slurp… mmm… Sir… ang tigas pa rin… ang init… ahh…”

Nilinis niya hanggang matuyo—dila sa ulo, sa tangkay, sa bayag, mabagal at masigasig, sinisipsip ang bawat patak, hinahagod ang balat nang mabagal, hinahalik-halik ang ulo, pinapahimod ang labi sa gilid—habang ang isang kamay niya ay nananatiling nakahawak sa hita ko, hinahaplos nang banayad. Nararamdaman ko ang mainit na dila niya, ang malagkit na laway, ang panginginig ng katawan niya sa kasiyahan, ang mainit na hininga niya sa balat ko.

Tumayo ako, inayos ang shorts. “Umuwi ka na. Bukas ulit kung gusto mo. Mas maaga.”

“Opo, Sir… salamat po ulit… babalik po ako kung kailangan ninyo… ang sarap po… ang tigas… ang dami… gusto ko po ulit… ahh… hindi ko po makakalimutan ang lasa… ang init… salamat po, Sir Shawn… please… gusto ko po ulit… ang bibig ko po… para sa inyo…” bulong niya bago mabilis na lumusot pabalik sa talahiban. Ang amoy ng powder, laway, at tamod ay nanatili sandali sa hangin.

Bumalik ako sa barracks. Tipid na ngiti. Natulog ako nang totoo. Putangina… ang bibig niya… ang ungol… ang paglunok… ang laway… ang init… puking buhay talaga…

Hindi ko alam ang pangalan. Hindi ko siya lubusang kilala. Pero ang bibig niya ang mas unang nakakilala nang buo sa kahabaan, kalakihan, amoy, lasa, at dami ng tarugo at tamod ko.

Zero-effort. Walang drama. Eksaktong kailangan ko dito sa liblib na kampo.

At ang bagong anino… mas maliit, mas pangit, pero ang bibig… puking buhay na magaling manggising ng tarugo.

Nagpapachupa't nagpapalunok

DzaddyShawn