Malibog na Barakong Scout Ranger at ang Batang Bading

BABALA: Ang kwentong ito ay batay sa aktuwal na personal na karanasan at engkuwentro ko. Naglalaman ito ng mga maselang tema, tahasang paglalarawan ng sekswal na gawain, at mga sitwasyong para sa mga may sapat na gulang lamang. Ang pagpapatuloy sa pagbasa ay nangangailangan ng tamang edad at bukas na kaisipan.

Ako si Shawn. Scout Ranger. Lima talampakan at sampung pulgada ang tangkad. Solid ang katawan mula sa taon-taon na field training, night patrol, at live combat drills—malapad ang balikat, solid ang dibdib, six-pack na kitang-kita kahit may uniporme, makapal ang braso, at malalim ang guhit ng abs at V-cut. Maikli ang itim na buhok, may contoured goatee, at malamig ang mukha ko kahit minsan ay ngumiti. Hindi ako madaldal. Hindi ako madaling ngumiti. Mababa, malamig, at natural na may awtoridad ang boses ko—parang utos na hindi kailangang ulitin. Zero-effort dominasyon. Walang lambing. Walang attachment. Kontrol lang. Posisyon. Disiplina. Straight ako. May nobya ako sa Tarlac—matagal na kaming magkasama, maganda, mabait, at laging handang tumanggap ng tarugo ko. Pero ilang buwan na akong naka-deploy dito sa kampo. Walang puking nakakantot. Puro kamay ko lang ang gamit tuwing gabi sa barracks, mabilis na magjakol sa banyo o sa dilim ng kuwarto, tapos nasasayang ang tamod sa basahan o sa sahig. Walang mainit na lalamunan na humihigop, walang masikip na puki na sumisipsip at lumulunok. Nasasayang. Nakakainis. Kaya tuwing may pagkakataon, kahit konti, gutom na gutom ang katawan ko.

Naka-combat uniform ako ngayong gabi: buong digital camouflage ng Philippine Army—berde, kayumanggi, at itim na pixels na basa sa pawis, putik, at konting amoy ng gun oil mula sa night patrol. Magaspang ang tela sa balat, magaan pero matibay, at ang amoy nito ay halo ng fabric softener, pawis na basang cotton, at metalikong amoy ng tactical vest na may magazine pouches na mahigpit na naka-strapped sa dibdib ko. Mabigat ang combat boots, may putik pa sa talampakan at medyo basa sa loob. Fingerless gloves na may amoy ng katad at pawis. Sa ilalim ng pantalon—itim na cotton boxer shorts na medyo basa na rin sa pawis mula sa mahabang pagsasanay, dumidikit ang tela sa balat tuwing gumagalaw ako. Hindi ako naka-pangbasketball shorts. Laging may boxers kapag duty. Ang amoy ko ay halo ng basang lupa, usok ng panggatong, chlorine mula sa labada ng uniporme, gun oil, at natural na musk at init ng katawan pagkatapos ng mahabang galaw. Amoy sundalo. Amoy field. Kitang-kita ang solid kong katawan kahit may vest—barako, at mas mataas nang malaki kaysa sa karamihan.

Alas tres ng umaga. Kakauwi lang mula sa night patrol at mahabang live-fire training sa perimeter. Pawis pa rin nang todo—dumadaloy mula sa leeg pababa sa dibdib, sa ilalim ng vest, hanggang sa bewang, malagkit at mainit. Pagod ang kalamnan pero alerto pa rin. Huminto ako sa likod ng imbakan ng panggatong, malapit sa perimeter fence. Makapal ang halaman, barbed wire sa gilid na kumikinang nang mahina sa banaag ng ilaw, madilim maliban sa mahinang dilaw na glow mula sa poste. Tahimik—huni ng kuliglig na parang kuryente, malayong yabag ng roving guard na tumutunog sa basang lupa, amoy basang lupa na may halo ng nabubulok na dahon, usok ng panggatong na nananatili sa hangin, at konting amoy ng diesel mula sa malayong generator.

Dito ko siya nakita ulit. Si Renren. Labing-tatlong taong gulang. Batang bading. Bagong lipat mula sa lalawigan—Negros Occidental. Walang pamilya dito sa may kampo. Pumunta siya para magtrabaho bilang katulong sa canteen ng supply depot sa labas ng perimeter. Naglilinis ng trays, naghuhugas ng thermos, nagdadala ng supplies, at siya ang huling shift kaya madalas siyang nagbabalik ng kagamitan nang late sa gabi. Maliit siya. Payat. Hanggang bewang ko lang ang taas—mga limang talampakan o konti pa. Kapag tumayo siya sa harap ko, ang ulo niya ay nasa lebel ng dibdib ko, at kailangan niyang tumingala nang todo para makita ang mukha ko. Puting t-shirt na basa sa pawis at taba ng pagkain, madilim na shorts, sira-sirang rubber shoes. Pabulong magsalita. Laging may kaba sa mata. Pero kitang-kita ang paghanga niya tuwing may Scout Ranger na dumadaan—lalo na sa tindig, sa uniporme, sa malamig na awtoridad. At sa mga nakaraang gabi, napapansin ko na ang tingin niya ay may kasamang iba: pagkatakam, libog, gusto niyang mahipo, mahawakan, makita, matikman, at maisubo ang tarugo ko. Kitang-kita sa paraan ng pagtitig niya sa crotch ko kapag dumadaan ako, sa paraan ng paglunok niya ng laway, sa panginginig ng kamay niya, sa paraan ng pag-aadjust niya ng shorts habang tinititigan ako mula sa layo.

Nagkakilala kami nang una isang linggo pa lang. Ako ang naka-assign sa random supply check. Pumasok ako sa canteen ng madaling araw para kumuha ng malamig na tubig. Siya ang naglilinis ng mesa nang mag-isa. Nagtama ang tingin namin. Hindi ako ngumiti. Tiningnan ko lang siya mula ulo hanggang paa—maliit, payat, nanginginig nang konti sa harap ng tuwid kong tindig na mas mataas nang todo. “Ikaw ba ang bagong katulong?” tanong ko nang mababa, malamig. Tumango siya, pabulong, tumitingala. “Opo, Sir… Renren po.” Simula noon, madalas kong makita siya sa gabi. Minsan binibigyan ko siya ng simpleng utos: “Dalhin mo ‘to sa imbakan.” “Ayusin mo ‘yang trays.” Sumusunod siya agad, walang tanong, parang natural sa kanya ang sumuko sa hierarchy. Ako naman, zero-effort. Hindi ako nagpapakita ng interes. Pero napapansin ko ang paraan ng tingin niya—paghanga, kaba, at unti-unting pagkatakam. Bawal. Makasalanan. Ang straight Scout Ranger na may nobya sa Tarlac at ang baguhang katulong sa canteen. Iba ang mundo namin. Iba ang taas. Iba ang kapangyarihan. Pero ilang buwan na akong walang puki… at nagsisimula nang magutom ang katawan ko sa bawat tingin niya.

Ngayong gabi, nakita ko siya ulit. Nagbabalik ng trays at thermos papunta sa imbakan. Tumingin siya sa akin nang matagal—mula sa putikan kong boots pataas sa digital camo pants na basang-basa sa pawis, sa outline ng crotch, sa tactical vest na may magazine pouches, hanggang sa mukha ko. May konting ngiti sa labi niya, pabulong, pero kitang-kita ang landi sa mata. Pinaglaruan niya ang laylayan ng t-shirt niya, inilantad nang konti ang payat niyang tiyan, tapos mabilis na ibinaba. 

Sa isip ko: Putangina. Ang liit niya. Hanggang bewang ko lang. Pero ang tingin niya… may libog. May pagkatakam. Ilang buwan na akong pure kamay. Nasasayang ang tamod. Kung gusto niyang sumubo… bakit hindi? Zero-effort. Ako ang kontrol. Pero tangina, bakit biglang may kiliti sa balat ko sa ilalim ng camo? Biglang masikip ang tela sa harap… kumikirot ang tarugo… mainit na dumadaloy pababa…

“Renren.” Mababa ang boses ko. Hindi sigaw. Huminto siya agad. Lumingon. Kita sa mukha niya ang biglaang takot—ang taas ko, ang solid na katawan sa ilalim ng digital camo, ang malamig na mukha sa dilim, ang amoy ng field, gun oil, at pawis na umaabot sa kanya. Pero hindi siya tumakas. Sa halip, dahan-dahan siyang lumapit nang isang hakbang, tumitingala, at sadyang pinaglaruan ang labi niya gamit ang dila—mabilis, mahinhin, pero sadyang landi.

Sa isip ko: Tangina. Sadyang ginagawa. Ang liit niya pero may balls mang-landi. Ang dila niya… puta, nagsisimula nang tumigas ang tarugo ko sa boxers. Ilang buwan na… gutom na gutom. Biglang masikip ang camo pants ko, kumakaskas ang tela sa tigas… kumikirot… nnngh… ang init ay umaakyat mula sa balls…

Sa isip ni Renren: Si Sir Shawn… bakit ako? Ang taas niya… ang solid ng katawan sa ilalim ng camo… amoy sundalo… amoy delikado. Natatakot ako pero… bakit ang bilis ng tibok ng puso ko? Bakit gusto kong lumapit? Bakit gusto kong mahawakan ang nasa harap ng pantalon niya? Ang laki ng katawan niya… ako ang maliit… pero gusto kong tikman…

“Halika dito.” Inabot ko ang batok niya nang dahan-dahan. Hindi mahigpit sa simula. Ginamit ko lang ang daliri at hinlalaki para gabayan siya papasok sa lilim, malayo sa ilaw ng poste, sa gitna ng makapal na halaman at barbed wire. Amoy basang lupa, pawis namin, usok, at ang magaspang na amoy ng digital camo ko na halo ng pawis at tela. Ang banaag ng ilaw ay nagpapakita ng malaking kaibahan: ako, 5’10”, solid, tuwid ang tindig, nakasandal sa dingding ng imbakan nang isang paa nakataas nang konti, braso naka-cross, kumikinang nang mahina ang tactical vest; siya, maliit, payat, nanginginig, hanggang bewang ko lang, kailangan niyang tumingala nang todo para makita ang mukha ko.

Sa isip ko: Ang init ng leeg niya sa kamay ko. Nanginginig. Gusto niya ito. Kitang-kita. At ako… putangina, nagsisimula nang tumigas nang todo sa ilalim ng camo. Ang liit niya… para siyang magkasya sa ilalim ko nang walang effort. Dumidikit ang tela ng pantalon sa tarugo… kumikirot… ang init ay umaakyat… ang balls ko ay humihigpit…

Sa isip ni Renren: Ang init ng kamay niya sa batok ko… parang hindi ako makahinga. Ang laki ng katawan niya… ako ang maliit. Natatakot ako… pero may kakaibang init sa tiyan ko. Bakit gusto kong sumunod? Bakit gusto kong makita ang tarugo niya?

“Mas malapit.” Hinila ko nang konti ang batok niya. Zero-effort. Hindi ako yumuko. Hindi ako nagsasalita nang matamis. “Alam mo kung bakit kita tinawag?”

Pabulong siya, nanginginig ang boses, pero may konting landi pa rin sa mata habang tumitingala. “Hindi po, Sir…” Pero sadyang pinaglaruan niya ulit ang labi niya, at ang isang kamay niya ay “aksidenteng” tumama sa hita ko, sa magaspang na digital camo.

Sa isip ko: Syempre alam mo. Ang tingin mo sa crotch ko tuwing dumadaan ako. Ang paglunok mo ng laway. Gutom ka. At ako… ilang buwan nang gutom. Tangina, ang “aksidente” na hawakan… puta, mas tumigas. Kumakaskas ang camo sa balat… kumikirot ang tarugo… nnngh… ang pre-cum ay nagsisimula nang basain ang boxers…

Sa isip ni Renren: Hindi ko alam… pero ang boses niya… malamig… pero parang may hinihila sa akin. Delikado ito. Kasalanan ito. Pero bakit ang bilis ng hininga ko? Bakit gusto kong lumuhod? Bakit gusto kong hipuin nang todo?

“Dahil gusto ko.” Simple. Malamig. Absolute.

Nanatili akong nakasandal sa dingding. Isang paa pa rin nakataas nang konti. Ang kamay ko sa batok niya ang nagkokontrol—pinaikot, pinaangat, pinaluhod nang dahan-dahan hanggang sa mukha niya ay nasa eksaktong lebel ng bewang ko. Dahil sa pagkakaiba ng taas, natural lang na ang mukha niya ay perfect sa crotch ko nang hindi ako yumuyuko. Pakiramdam ng manipis niyang leeg sa ilalim ng palad ko. Mainit. Nanginginig. Amoy ng kanyang pawis mixed sa amoy ko—musk, chlorine, lupa, gun oil, at ang magaspang na amoy ng digital camo.

Sa isip ko: Putangina, ang posisyon. Mukha niya sa harap ng crotch ko. Ilang buwan na akong pure kamay. Ngayon may mainit na bibig na handa. Ang liit niya… para siyang ginawa para dito. Basang-basa na ang camo pants ko sa pre-cum mula sa loob… kumikirot… ang init ay tumatama sa balls… ang tiyan ko ay kumunot…

Sa isip ni Renren: Bakit ako lumuluhod? Ang taas niya… ang amoy niya… pawis at sundalo… nakakahilo. Ang kamay niya sa batok ko… hindi ako makagalaw. Natatakot ako… pero may init na bumababa sa tiyan ko. Bakit gusto kong hawakan?

Hindi ako nagmamadali. Binuksan ko ang butones ng combat pants ko, malamig ang metal sa daliri, hinila pababa nang sapat lang para mailabas ang harap. Kumaluskos nang malakas ang digital camo sa katahimikan. Itim na cotton boxer shorts. Kita ang outline ng tarugo ko na nagsisimula nang gising—hindi pa fully hard, pero tumitigas na dahil sa posisyon niya, sa mainit niyang hininga sa harap ng crotch ko, sa paraan ng pagkakapit ng malamig niyang kamay sa hita ko nang mahina, at sa sadyang pagtingin-tingin niya sa umbok. Basang-basa na ang tela ng boxers sa pre-cum, malagkit at mainit.

“Hawakan mo.” Inabot ko ang kamay niya at inilagay sa ibabaw ng boxers ko. Pakiramdam ng malamig niyang mga daliri sa basang tela. Dahan-dahan kong ginalaw ang kamay niya pataas-pababa sa outline. “Ganyan. Mas higpit.”

Sa isip ko: Ang init ng kamay niya… malamig pa pero nanginginig. Putangina, tumitigas na talaga. Ilang buwan na… nasasayang ang tamod sa kamay ko. Ngayon… ang liit ng kamay niya pero ang lakas ng epekto. Bukas na ang camo, malamig ang hangin sa balat… kumikirot… nnngh… ang ugat ay humihigpit…

Sa isip ni Renren: Ang init… ang tigas… ang laki… kahit sa tela pa lang. Natatakot ako… pero ayaw umalis ng daliri ko. Parang may kuryente. Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko? Bakit may init sa pagitan ng hita ko? Gusto kong makita… gusto kong matikman…

Naramdaman ko ang unti-unting paggising. Dumadaloy ang dugo pababa. Tumitigas ang tarugo ko sa loob ng boxers—una’y bahagyang umbok, pagkatapos mas matigas, mas mahaba, mas makapal. Nagsisimula nang tumama ang ulo nito sa tela, sensitibo, mainit. Pressure. Mas tumitindi ang amoy ng musk ko, mixed sa amoy ng digital camo. Nagsisimula nang basain ng pre-cum ang tela mula sa loob, dumadaloy pababa, malapot at malagkit.

Si Renren, pabulong, nanginginig, pero may landi pa rin sa mata habang tumitingala mula sa baba. “Sir… malaki po… mainit…” Sadyang pinisil niya nang konti.

Sa isip ko: Oo, malaki. At gutom. Tangina, ang sensasyon ng kamay niya… mas maganda kaysa sa sarili kong kamay. Ang liit niya pero ang bilis niyang matuto. Kumikirot ang tarugo ko sa bawat pisil… puta… umaakyat ang init… ang balls ko ay humihigpit… nnngh…

Sa isip ni Renren: Ang laki… hindi ko akalain… mainit sa kamay ko… parang buhay. Natatakot ako… pero ayaw kong bitawan. Bakit ang init ng mukha ko? Gusto kong labasin… gusto kong sipsipin…

Hinila ko ang boxers ko pababa nang sapat. Lumabas nang buo ang tarugo ko—fully hard na ngayon, makapal, ugat-ugat na kitang-kita, makintab sa dulo dahil sa pre-cum na tumutulo nang konti, kumokontra ang init nito sa malamig na hangin ng gabi. Dahil sa pagkakaiba ng taas, perfect ang anggulo—natural na naka-level ang mukha niya. “Ilabas mo ang dila mo.”

Sa isip ko: Putangina, fully hard na. Ang init ng hangin sa balat. Handang-handa ang maliit na ito. Ang liit niya… para siyang magkasya sa ilalim ng tarugo ko. Ang sensasyon ng hangin sa tigas… nnngh… kumikirot… ang pre-cum ay tumutulo pababa…

Sa isip ni Renren: Diyos ko… ang laki… ang ugat… ang amoy… malakas… sundalo… delikado. Natatakot ako… pero lumabas na ang dila ko. Bakit? Gusto kong tikman…

Ginamit ko ang hawak sa batok at buhok niya para idirekta. Dahan-dahan kong pinahid ang makapal na ulo ng tarugo sa labi niya, sa dila niya. Mainit. Basa. Naramdaman ko ang dila niya na nagsisimula nang umikot sa makinis na dulo, dumikit ang pre-cum sa dila niya. “Sipsipin mo muna ang ulo. Dahan-dahan.”

Sumunod siya. Basang-basa ang unang tunog—slurp na tumunog sa katahimikan ng gabi. Umiikot ang dila niya sa coronal ridge, sumipsip nang mahina. Pumasok ang lasa ng pre-cum sa bibig niya, mapait-matamis. Naramdaman ko ang unang mababang ungol na pilit kong pinipigilan sa lalamunan ko, kumunot ang kalamnan ng tiyan ko, nanginginig ang hita. “Mas malalim… puta, ang init… nnngh…”

Sa isip ko: Tangina… ang dila niya… umiikot… sumisipsip… mas maganda kaysa sa kamay ko. Ilang buwan na… finally may mainit na bibig. Ang liit ng bibig niya pero ang sikip… tumatama ang sensasyon sa balls ko… puta… umaakyat ang init… ang ugat ay humihigpit…

Sa isip ni Renren: Ang lasa… mapait… pero… hindi masama. Ang init sa dila ko… ang tigas… parang sinasakal ang isip ko. Natatakot ako… pero ayaw kong huminto. Ang kamay niya sa buhok ko… kontrolado… wala akong laban. Bakit ang init sa buong katawan ko? Gusto kong lunukin nang todo…

Hinila ko ang buhok niya pababa. Dahan-dahan kong ipinasok ang tarugo sa mainit niyang bibig. Mainit, masikip, basa. Naka-flat ang dila niya sa ilalim. Nanginginig ang ngipin niya. Nagsisimula nang sumikip ang lalamunan niya habang mas malalim. Gag. Luha sa sulok ng mata. Dumadaloy ang laway pababa sa baba niya, sa leeg, sa puting t-shirt, mas malakas ang basang tunog sa katahimikan. Dahil sa pagkakaiba ng taas, hindi ako yumuyuko—siya ang umaangat at sumusunod sa kamay ko. Nanatiling bukas ang digital camo pants ko, kumakaskas ang magaspang na tela sa hita niya.

“Huwag kang huminto… putangina, mas malalim.” Kontrolado ang bilis. Hinila ko pataas, pababa. Tumama ang makapal na ulo ng tarugo sa lalamunan niya ulit at ulit. Basang tunog—slurp, gag, mabilis na hininga sa ilong. Ang kamay ko sa batok niya ang nagdidikta ng bilis at lalim. Zero-effort. Ako ang naka-kontrol. Siya ang sumusunod. Ang tanawin: naging basa, mapula, may luha at laway na kumikinang sa banaag ng ilaw ang maliit niyang mukha. Pumapasok at lumalabas ang malaking tarugo ko, makintab sa laway niya, at nananatiling tuwid at dominant ang katawan ko sa ibabaw niya, bahagyang umaangat ang tactical vest sa bawat hininga.

Sa isip ko: Fuck… ang sikip ng lalamunan niya… tumatama… nagko-contract… putangina, ang sarap. Mas maganda kaysa sa kamay. Ungol… “Nnngh… ganyan…” Ang liit niya… para siyang nilamon nang todo. Tumatagos ang sensasyon hanggang sa gulugod ko… kumikirot… umaakyat ang init… ang balls ko ay humihigpit nang todo…

Sa isip ni Renren: Ang laki… pumapasok sa lalamunan ko… hindi ako makahinga… luha… laway… pero… ang init… ang tigas… parang gusto kong lunukin nang todo. Natatakot ako… nahihiya ako… kasalanan ito… pero nanginginig ang katawan ko sa ibang dahilan. Bakit ayaw kong umatras? Gusto kong higupin nang todo…

“Lunukin mo ang laway mo. Huwag mong hayaang tumulo nang sobra… puta, mas higpit.” Mababa ang boses ko. Sumunod siya nang nanginginig.

Mas mabilis nang konti. Tumigas nang husto ang tarugo ko. Tumitindi ang sensasyon—mainit na lalamunan, gumagalaw ang dila sa ilalim, kumakapit ang kamay niya sa hita ko nang mahina, kumakaskas ang magaspang na camo sa balat niya. Lumabas ang mababang ungol sa lalamunan ko, kumunot nang todo ang tiyan ko, nanginginig ang hita. “Ganyan… mas higpit ang dila. Sipsipin mo nang todo… tangina, ang sarap… nnngh…”

Sa isip ko: Putangina… bawat sipsip… bawat contraction… para bang gusto kong mag-unload agad. Pero hindi pa. Kontrolehin. Ang liit ng katawan niya sa harap ko… zero-effort talaga. Humihigpit ang balls ko… umaakyat ang init… ang tarugo ay kumikirot sa bawat galaw…

Sa isip ni Renren: Mas mabilis… mas malalim… sumisikip ang lalamunan ko… pero… may kakaibang init sa tiyan ko… sa pagitan ng hita ko… nahihiya ako… pero ayaw kong huminto… gusto kong lunukin ang lahat…

Ilang minuto pa. Hinila ko ang ulo niya pataas para makahinga siya nang ilang segundo, dumaloy nang mahaba ang laway mula sa dulo ng tarugo ko pababa sa baba niya, pagkatapos pababa ulit. “Ngayon, lunukin mo nang buo… puta, huwag kang umatras.” Pinilit ko ang tarugo hanggang sa tumama ang ilong niya sa pubic hair ko. Sumikip nang todo ang lalamunan niya, parang sinasakal, hinihigop. Naramdaman ko ang contraction, ang panginginig niya, ang luha na tumutulo. Hinawakan ko pa rin ang batok. “Hinga sa ilong. Lunukin. Huwag kang umatras… nnngh… fuck… ang sikip…”

Sa isip ko: Fully buried… ang init… ang sikip… putangina, gusto kong mag-cum agad. Pero hindi pa. Ang liit niya… natatakpan ng tarugo ko ang buong mukha niya. Parang sinisipsip ang kaluluwa ko ang sensasyon… kumikirot… umaakyat… ang balls ko ay para bang puputok…

Sa isip ni Renren: Hindi ako makahinga… ang laki… ang amoy ng pubic hair niya… ang lasa… luha… pero… ang init… ang pressure… parang gusto kong manatili dito. Natatakot ako… pero may kakaibang sarap na bumababa… gusto kong lunukin ang tamod niya…

Nang naramdaman kong malapit na ako, hinila ko siya pataas. “Hindi pa. May iba pa.” Kumikinang sa laway ang tarugo ko, tumutulo, tumitigas pa, ang pre-cum ay dumadaloy pababa sa ugat.

Pinaikot ko siya gamit ang kamay sa batok at ang isa sa balakang. Pinaluhod ko siya nang nakaharap sa dingding ng imbakan, nakataas nang konti ang puwit, tuhod sa basang lupa na malamig at malagkit. Dahil sa pagkakaiba ng taas, natural na naka-level ang balakang ko sa puwit niya nang hindi ako yumuyuko nang sobra. Hinila ko ang shorts niya pababa kasama ang brief, kumaluskos ang tela. Maliit, makinis, masikip na butas. Amoy ng kanyang katawan mixed sa amoy ko—pawis, lupa, at konting takot.

Sa isip ko: Tangina, ang liit ng butas. Masikip na sigurado. Ilang buwan na… ito na ang kapalit ng puki. Ang liit ng katawan niya… para siyang magkasya sa ilalim ko. Kumikirot ang tarugo ko sa hangin… umaakyat ang init… ang balls ko ay humihigpit…

Sa isip ni Renren: Bakit niya ako pinaikot? Ang hawa niya sa balakang ko… ang init… nahihiya ako… nakalantad ang puwit ko… natatakot ako… pero nanginginig ang katawan ko… gusto pa rin…

“Magpahinga ka diyan. Relaks.” Nilagyan ko ng laway ang daliri ko—marami, malapot ang laway mula sa bibig niya—at dahan-dahang pinasok ang hintuturo sa butas niya. Masikip. Mainit. Pinipiga agad ang daliri ko, sumisikip ang laman. “Relaks. Hinga… puta, ang sikip… nnngh…”

Sa isip ko: Ang init… ang pressure sa daliri ko… putangina, mas masikip pa sa inaasahan. Ang liit niya… tumatama ang sensasyon sa tarugo ko kahit daliri pa lang… kumikirot… umaakyat ang init…

Sa isip ni Renren: Ang daliri niya… pumapasok… masikip… kakaiba… masakit nang konti… pero… may init… nahihiya ako… pero ayaw kong umatras…

Isa pang daliri. Pinaluwag ko nang dahan-dahan, pinaikot, pinasok-labas, malinaw ang basang tunog sa katahimikan. Nanginginig siya. Pabulong na ungol at halinghing. “Sir… masikip po… ang sikip…”

Sa isip ko: Dalawang daliri na… handa na. Tangina, gutom na gutom ang tarugo ko. Ang liit ng butas niya… parang sumisipsip ang init… umaakyat… ang balls ko ay humihigpit…

Sa isip ni Renren: Dalawang daliri… mas maluwag nang konti… pero… ang pressure… ang init… bakit may kakaibang sensasyon? Natatakot ako… kasalanan ito… pero gusto ko pa…

“Alam ko.”

Hinila ko ang tarugo ko, nilagyan ng laway at pre-cum nang todo, kumikinang ang makapal na ulo, at dahan-dahang ipinantapat sa butas niya. Nagsimulang pumasok ang dulo. Masikip na masikip. Parang hinihigop, pinipiga, sinasakal ang tarugo ko sa bawat pulgada, tumatagos ang init hanggang sa balls. “Huwag kang kumilos… putangina, ang sikip… nnngh…”

Sa isip ko: Fuck… ang ulo pa lang… pinipiga na… sinasakal… mas masarap kaysa sa kamay… nnngh… Ang liit niya… nanginginig ang buong katawan niya sa ilalim ko. Parang sinisipsip ang lahat ang sensasyon… umaakyat ang init… ang ugat ay humihigpit…

Sa isip ni Renren: Diyos ko… ang laki… ang ulo… pumapasok… masakit… sobrang sikip… parang sinasakal ako mula sa loob… luha… pero… ang init… ang tigas… hindi ako makahinga… natatakot ako… pero may kakaibang init na bumababa sa tiyan ko… gusto kong tanggapin…

Dahan-dahan. Isang pulgada. Dalawa. Tatlo. Ang init, ang pressure, ang paraan ng laman niyang sumisikip sa paligid ng bawat ugat, ang basang tunog ng pagpasok. Naramdaman ko ang bawat contraction. Lumabas ang mababang, malalim na ungol sa akin, humigpit ang kalamnan ng pwet ko, nanginginig ang hita. “Fuck… sikip. Parang dinodonselya… nnngh… puta… ang sarap…”

Sa isip ko: Bawat pulgada… hinihigop… pinipiga… tangina, ang sarap. Mas maganda kaysa sa kahit anong jakol. Ang liit ng katawan niya sa harap ng solid kong katawan… kumakaskas ang digital camo ko sa balat niya… umaakyat ang init… ang balls ko ay para bang puputok…

Sa isip ni Renren: Mas malalim… mas malalim… nanginginig ang buong katawan ko… masakit… pero… may sarap na kasama… nahihiya ako… gusto kong umiyak… pero ayaw kong huminto…

Buong-buo. Hanggang sa tumama ang balls ko sa kanya, kumalat ang init sa buong tarugo. Nanatili akong naka-pwesto nang ilang segundo—nakasandal pa rin nang bahagya sa dingding, kamay sa balakang niya at sa batok. Zero-effort sa galaw, pero full control. Ganap na nakalubog ang tarugo ko, pinipiga, sinasakal ng masikip niyang butas. Dahil sa pagkakaiba ng taas, nanatiling dominant ang katawan ko sa ibabaw niya, almost natatakpan ng tactical vest at camo ang maliit niyang frame.

Sa isip ko: Fully buried… putangina… ang init… ang sikip… para bang ayaw akong bitawan. Ungol… “Fuuuck…” Ang liit niya… perfect fit. Tumatama ang sensasyon sa utak ko… kumikirot… umaakyat… ang buong katawan ko ay nanginginig…

Sa isip ni Renren: Buong-buo… nasa loob… ang laki… ang init… parang puputok ang tiyan ko… hindi ako makahinga… luha… laway… pero… ang pressure… ang pagkapiga… kakaiba… delikado… kasalanan… pero ayaw kong bitawan…

Pagkatapos, dahan-dahang hinila ko palabas hanggang sa ulo na lang ang natitira, humihigop pa rin ang laman niya, pagkatapos pumasok ulit nang buo. Mas mabilis nang konti. Parang dinodonselya ang butas niya—hinihigop, pinipiga, sinasakal ang tarugo ko sa bawat bayo. Basang tunog ng balat sa balat, ng laway at pre-cum, kumakaskas ang magaspang na camo sa hita niya. Mas tumitindi ang amoy ng sex—pawis, musk, lupa, sex, gun oil. Ang tanawin: nanginginig ang maliit niyang puwit sa bawat thrust, pumapasok at lumalabas ang tarugo ko, makintab, ugat-ugat, at nananatiling kontrolado ang solid kong katawan sa ibabaw, umaangat ang tactical vest sa bawat malalim na bayo.

“Mas bukas… puta, sipsipin mo gamit ang pwet mo.” Hinila ko ang balakang niya palapit sa bawat malalim na bayo. Mas malalim. Mas mabilis. Tumitindi ang sensasyon—mainit, masikip, basang-basa, tumatama ang bawat contraction sa ulo ng tarugo. Lumabas ang mababang ungol, grunt, at halinghing sa lalamunan ko tuwing fully buried, kumunot nang todo ang tiyan ko, nanginginig ang buong katawan. “Ganyan… higupin mo… nnngh… tangina, ang sarap… fuck…”

Sa isip ko: Bawat bayo… hinihigop… pinipiga… sinasakal… putangina, gusto kong mag-unload na. Pero kontrolehin pa… “Fuck… sikip…” Ang liit niya… nanginginig ang buong katawan niya sa bawat galaw ko. Humihigpit nang todo ang balls ko… umaakyat ang init… ang tarugo ay kumikirot sa bawat pagpasok…

Sa isip ni Renren: Mas mabilis… mas malalim… nanginginig ang buong katawan ko… masakit… pero may sarap… humihigop… pinipiga… sinasakal ang tarugo niya… putol-putol ang isip ko… natatakot ako… nahihiya ako… pero ayaw kong huminto… gusto kong maramdaman pa… gusto kong punuin niya ako…

Si Renren, nanginginig nang todo, pabulong na umiiyak, umuungol, at humahalinghing. “Sir… ang laki… masikip… ang sikip po…”

Mas mabilis. Mas malalim. Pinipiga nang todo ang tarugo ko sa loob niya, parang sinasakal, kumalat ang init sa buong katawan. Naramdaman ko ang climax na paparating—init na umaakyat mula sa balls, pressure na para bang puputok, nanginginig ang hita. Hinila ko ang buhok niya pataas nang konti para iangat ang ulo niya, habang mahigpit ang isa kong kamay sa balakang. “Lunukin mo ‘to sa loob. Puno… putangina, malapit na… nnngh… fuck…”

Sa isip ko: Malapit na… ang pressure… ang init… putangina, ilang buwan na… finally… “Fuuuck… cumming…” Ang liit niya… perfect para punuin. Parang nailabas ang lahat ng gutom ang sensasyon… ang buong katawan ko ay nanginginig…

Sa isip ni Renren: Malapit na siya… nararamdaman ko… tumitigas pa ang tarugo niya… ang init… ang pressure… pupuno niya ako… nahihiya ako… natatakot ako… pero… gusto ko… gusto kong lunukin ang lahat sa loob…

Ilang malalim, mabigat na bayo pa, malakas ang tunog ng balat sa balat sa katahimikan. Pagkatapos, fully buried, bumuhos ako—mainit, makapal, marami, pulse after pulse, pumupuno ang tamod sa loob niya hanggang sa may tumulo na pababa sa hita niya, mainit at malapot. Naramdaman ko ang bawat contraction ng butas niya habang tinatanggap ang tamod, humihigop pa rin ang laman. Lumabas ang mahaba, malalim na ungol sa lalamunan ko, nanginginig nang todo ang buong katawan ko. “Fuuuck… putangina… ang sarap… nnngh… ang sikip…”

Sa isip ko: Bawat pagpulso… pumupuno… hindi nasayang… finally… humihigop pa rin ang sikip niya… tangina, ang sarap. Ang liit niya… natatakpan ng katawan ko. Tumatagos ang relief hanggang sa utak… ang buong katawan ko ay gumaan…

Sa isip ni Renren: Mainit… makapal… marami… pumupuno… ang loob ko… nanginginig… luha… pero… ang init… ang pagkapiga… kakaiba… delikado… kasalanan… pero… naramdaman ko ang bawat pulse… ayaw kong bitawan… gusto kong panatilihin…

Nanatili ako sa loob nang ilang segundo, pinipigilan ang huling patak, pinaparamdam ang bawat pulse, nananatili ang init. Pagkatapos, dahan-dahang hinila ko palabas, humihigop pa rin ang butas niya hanggang sa dulo. Kita ang makapal na tamod na tumutulo mula sa masikip niyang butas, pababa sa hita, sa basang lupa, kumikinang sa banaag ng ilaw.

Sa isip ko: Tapos na. Zero-effort. Kontrolehin ang lahat. Umalis agad. Straight pa rin ako. May nobya sa Tarlac. Pero tonight… hindi nasayang ang tamod. Basang-basa na ang camo ko sa pawis at sex… ang amoy ay nananatili…

Sa isip ni Renren: Lumabas na… ang tamod… tumutulo… nahihiya ako… pero nanginginig pa rin ang katawan ko… ang init… ang sensasyon… hindi ko malilimutan… kahit kasalanan…

Agad akong umayos. Hinila pataas ang itim na boxers, dumikit ang basang tela sa balat, butones ng combat pants, ayos ng digital camo at tactical vest. Walang pagmamadali pero efficient. Hindi ako tumingin nang matagal. Hindi ako yumuko. Nanatiling dominant ang taas ko kahit sa pag-alis, nananatili ang amoy ng sex sa camo.

“Tayo ka. Ayusin mo ang damit mo. Linisin mo ang mukha, baba, at hita mo.” Mababa, malamig, detached. “Bumalik ka sa barracks mo. Walang bakas. Huwag kang magkwento o ipagsabi kahit kanino. Kung may makakita, pareho tayong dalawa may problema.”

Sa isip ko: Tapos na. Straight pa rin ako. May nobya sa Tarlac. Pero tonight… hindi nasayang ang tamod. Ang liit niya… perfect distraction. May amoy na ng sex ang camo ko…

Sa isip ni Renren: Tapos na… basang-basa ang katawan ko… tamod… luha… laway… nahihiya ako… natatakot ako… pero… ang sensasyon… ang init… ang kontrol niya… hindi ko malilimutan… kahit masakit… ang taas niya… ang laki niya…

Tumayo siya nang nanginginig, payat na katawan, basang labi, luha sa pisngi, tumutulo ang tamod sa hita. Hanggang bewang ko pa rin siya. Hindi ko siya hinawakan ulit. Nanatili akong nakasandal sandali, dumidikit ang digital camo sa pawis, pagkatapos umalis nang tahimik pabalik sa direksyon ng kampo. Ang huni ng kuliglig, ang malayong yabag ng guard, ang amoy ng basang lupa, usok, at konting sex na nananatili sa hangin—lahat bumalik sa normal. Wala nang natitira.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn