Bakit Mas Masarap Sa Bansot? ππ¦
Ilang gabi ang lumipas mula nung una kong isulat ang Hindi Ko Hinahanap, Pero Tinatanggap Ko ππ¦π. Hindi pa rin ako makatulog nang maayos. Parang may natitirang tanong na hindi ko pa nasasagot nang buo.
Bakit mas masarap?
Bakit mas masarap magpasubo, magpachupa, at magpalunok sa bading… lalo na kung bansot, pandak, maliit, at payat?
Hindi ko sinasabing mas maganda kaysa sa babae. Hindi. Ang puki ng nobya ko o ng babaeng kasama ko ay iba — mas malambot, mas malalim, may buong katawan, may yakap, may hininga, may emosyon. Iyon ang tunay na kantutan para sa akin. Pero may mga gabing ang bunganga ng maliit na bading ang mas tumatama sa kakaibang parte ng libog ko. At gusto kong ipaliwanag kung bakit, nang walang paligoy-ligoy.
Una, ang sukat.
Ako 5'10", solid, mabigat ang presensya. Siya 4'11" o mas maliit pa, payat, maikli ang leeg, maliit ang mukha, maliit ang kamay. Kapag nakatayo siya sa harapan ko, ang ulo niya ay eksaktong abot sa pagitan ng mga hita ko. Ang titi ko ay parang sobra sa kanya. Kapag hinahawakan niya, hindi magkasara ang mga daliri. Kapag isinusubo niya, ang labi niya ay nakaunat, ang mga pisngi ay lumalalim, at ang buong mukha niya ay parang napupuno. Iyon ang unang kakaibang sensasyon — ang feeling na ang kargada ko ay masyadong malaki para sa kanya, at siya ay nagsisikap pa rin. May something primal doon. May something na nakakat instill ng control at gutom nang sabay.
Pangalawa, ang sikip.
Ang bunganga at lalamunan ng bansot ay natural na mas makitid. Kapag unti-unting pumapasok ang dulo, ramdam ko agad ang presyon. Hindi yung maluwag na init. Yung sikip na humahawak sa bawat ugat. Kapag dumadaan ang corona, may konting resistance. Kapag papasok na ang mas malaking parte, ang labi niya ay nakaipit nang mahigpit, ang dila ay nakadikit sa ilalim, at ang init ay puro. Kapag naabot na ang lalamunan, may gluck na mas malalim, mas nanginginig, mas ramdam. Ang laway ay dumadaloy nang mas mabilis dahil mas nagsisikap siya. At dahil maliit siya, ang bawat ulos ko ay parang mas malalim ang epekto. Parang ang buong haba ko ay napupuno niya kahit hindi naman talaga kasya nang buo.
Pangatlo, ang atensyon.
Kapag babae ang sumusubo, madalas may ibang parte ng katawan na kasama — kamay sa dibdib, daliri sa puki, yakap sa hita. May romansa. May palitan. Kapag bansot na bading, puro bunganga. Puro dila. Puro lalamunan. Ang buong mundo niya sa moment na iyon ay ang titi ko. Kapag hinahawakan ko ang maliit niyang ulo, madaling gabayan. Pataas, pababa, pabilog, mabagal, mabilis. Ramdam ko ang bawat reaksyon niya — ang panginginig ng lalamunan, ang paghigop, ang pag-agos ng laway pababa sa bayag ko. Walang ibang gulo. Puro serbisyo. Puro paglunok.
Pang-apat, ang lasa ng pagsisikap.
Dahil maliit siya, hindi lahat ng pulgada ay madaling pasukin. May moments na nanginginig ang panga niya, may moments na humihinto siya para huminga, may moments na lalong isinusubo niya nang mas malalim kahit hirap. At iyon ang mas nakakalibog. Ang feeling na nagsisikap siya para sa kargada ko. Kapag sinisipsip niya ang bayag, ang maliit niyang labi ay parang sobra ang laki ng hawak. Kapag dinidilaan niya ang buong haba, ang dila niya ay maikli pero masipag. Kapag isinusubo niya ulit, ang init ay mas concentrated.
Kapag malapit na akong labasan, iba rin ang dating.
Ang init ay mas mabilis kumalat. Ang titi ay mas sensitibo dahil sa sikip. Kapag unang bumubugso, direktang pumapasok sa lalamunan niya. Throb. Throb. Throb. Makapal, mainit, maalat. At dahil maliit ang bunganga, mas ramdam ang pagpuno. Mas ramdam ang paghigop niya. Mas ramdam ang pagsisikap na lunukin ang lahat. Ang labis na tumutulo sa gilid ng labi niya ay parang proof na sobra ang binigay ko, at sinisikap pa rin niyang kunin ang lahat. Kapag hinihigop niya ang huling patak, may konting kirot na sarap sa bayag ko — yung tipong “ubos na, pero gusto pang kunin.”
Hindi ito mas maganda kaysa sa puki.
Iba lang.
Ang puki ay buong katawan, buong emosyon, buong kantutan.
Ang bunganga ng bansot ay pure, concentrated, sikip, init, at gutom na nakatuon lang sa kargada.
Hindi ko hinahanap.
Hindi ko pinaplano.
Pero kapag may maliit na anino na lumapit, at may mata na gutom, at may maliit na kamay na humahawak sa akin nang parang sobra ang laki ko para sa kanya…
ang katawan ko ang unang nagsasabi ng totoo.
At kapag nagsimula na ang dila, ang labi, ang gluck, ang sikip, ang laway, ang pagsisikap…
mas masarap.
Iba.
Mas concentrated.
Mas primal.
Iyon ang sagot.
Hindi ako bakla.
Hindi ako bi.
Babae pa rin ang gusto kong kantutin nang todo.
Pero may mga gabing ang maliit na bunganga ang pinakamasikip, pinakamainit, at pinakamalagkit na butas na puwedeng pasukan at lunukin ang lahat.
At kapag nangyayari iyon…
hindi ko tinatanggihan.
Kaya sa bakla dapat magpachupa.
Nagpapachupa't nagpapalunok,
Mga Komento
Mag-post ng isang Komento