Ang Lollipop ng Scout Ranger: Pangalawang Tikim Mapagbigay at Mapagparayang Barako

BABALA: Ang kwentong ito ay batay sa aktuwal na personal na karanasan at engkuwentro ko. Naglalaman ito ng mga maselang tema, tahasang paglalarawan ng sekswal na gawain, at mga sitwasyong para sa mga may sapat na gulang lamang. Ang pagpapatuloy sa pagbasa ay nangangailangan ng tamang edad at bukas na kaisipan.

Isang linggo na ang nakalipas mula noong unang hapon na iyon sa loob ng bamboo quarters.

Ang detachment ay pareho pa rin—liblib na Scout Ranger outpost sa gilid ng makapal na gubat at bukid sa probinsya. Napapaligiran ng matataas na talahib, kawayan, at mga punong may makakapal na dahon. Ang araw ay nasa mainit at ginintuang hapon na naman. Dilaw-kahel ang liwanag na dumadaan sa mga dahon, mainit pa ang sinag sa balat na parang mainit na daliri na humahaplos. Ang hangin ay may amoy ng tuyong dahon, basang lupa pagkatapos ng maikling ulan kaninang umaga, gun oil mula sa malayong armory, sabong panlaba, at malayong usok ng pinipritong saging mula sa tindahan sa labas ng bakod. Ang mga kuliglig ay kumakanta nang malakas at tuloy-tuloy, parang metalikong koro na bumabalot sa buong gubat at nagtatakip ng kahit anong mahinang tunog.

Ako, si Shawn, 32 anyos, 5’10”, Scout Ranger. Katatapos lang ng solo reconnaissance sa perimeter. Suot ko ang full field uniform: dark green long-sleeve fatigue shirt na basang-basa ng pawis sa dibdib, likod, at kili-kili, ang tela ay nakadikit sa kalamnan at sa mga peklat; dark green fatigue pants na may cargo pockets, reinforced knees, at metal zipper; black combat boots na may putik at tuyong dahon sa sole; at sa ilalim ay dark blue cotton boxer shorts na basang-basa na rin sa singit dahil sa init. Ang tarugo ko ay tahimik pa nang umaga, pero ang katawan ko ay pagod, mainit, at puno ng naipon na tensyon. Isang linggo nang hindi ako nagsalsal. Mula noong hinawakan ako ni Dong noong una—noong aksidenteng pumasok siya at hinayaan ko siyang mag-explore—naipon ang lahat. Libog, init, tamod. Malayo ang nobya. Ang gabi ay mahaba. Ang alaala ng maliit niyang kamay at ang unang malinaw na precum ay sapat para hindi ako makagalaw mag-isa.

Naglalakad ako pabalik sa makitid na trail papunta sa bakod ng detachment. Ang trail ay natatakpan ng anino ng mga puno, sapat ang distansya mula sa barracks para walang makarinig o makasilip. Bigla akong napahinto. May kaluskos ng tuyong dahon sa likod ko, pamilyar na magaan na hakbang.

Lumingon ako.

Si Dong.

Sampung taong gulang, bansot, payat, may kikay na kembot kahit sa gubat. Batang bading. Suot niya ang simpleng puting t-shirt na medyo maluwag at dark short. Ang tangkad niya ay hanggang pusod ko lang. May plastic bag pa rin—juice at saging—pero malinaw na hindi iyon ang tunay na dahilan. Sinundan niya ako mula pa sa bakod. Nakita niya akong lumabas nang mag-isa para sa solo recon, at sinadya niyang maghintay sa gilid ng trail, nagtatago sa talahib, hanggang sa sapat ang layo namin sa kampo. Ang tensyon ay agad na kumalat sa hangin—ang init ng araw, ang amoy ng gubat, ang pamilyar na cologne niya, at ang alam kong gusto niya.

“Sir Shawn… Kuya Shawn…” bulong niya, nanginginig ang boses sa kilig at takot na baka pagalitan.

Napansin ko siya dahil sa kaluskos at sa pamilyar na amoy ng murang cologne niya na humalo sa amoy ng gubat. Hindi ako galit. Sa halip, naramdaman ko ang init na gumagapang sa tiyan pababa sa singit, ang unti-unting pagpintig ng dugo. Isang linggo akong nag-ipon. Walang ibang tao sa paligid—walang tropa, walang sibilyan, puro puno, talahib, at kuliglig. Ang trail ay sapat na malayo. Iniisip ko: Adult na siya. May tiwala siya sa akin. Ang katawan ko ay gutom na gutom. At may mabigat, mainit na libog ang ideya na ako ang unang lalaki, unang tarugo, unang tamod na matitikman at malulunok niya. Iyon ang dahilan kung bakit ako nagpaubaya—dahil natural ang reaksyon ng katawan ko, dahil wala akong ikinakahiya, dahil ang lihim ay sa amin lang, at dahil ang kaalaman na ako ang unang magpapakain sa kanya ng tamod ay nagpapalibog nang todo sa bawat segundo.

“Bakit mo ako sinundan?” tanong ko nang mahinahon, boses mababa para hindi mag-echo.

“Gusto ko pong… ulitin, kuya. Yung… lollipop. Patago. Pasikreto. Wala pong makakakita rito… Turuan mo ako kung anong gagawin, kuya. Please… gusto ko pong hipuan… salsalin… dilaan… isubo… at tikman ang… lollipop mo…”

Tumingin ako nang mabuti sa kaliwa, kanan, harap, at likod. Walang anino ng tao. Ang mga kuliglig ay sapat na malakas para itago ang kahit anong bulong o ungol. Ang desisyon ay mabilis pero malinaw.

“Sige,” sabi ko nang mababa. “Pero dahan-dahan. Palinga-linga ako. Kung may marinig tayo, itigil agad.”

Tumayo ako nang tuwid sa gitna ng trail, parade-rest stance—paa magkahiwalay nang natural, dibdib bukas, magkabilang kamay sa likod ng ulo para ganap na bukas ang harapan, pagkatapos ay inilipat ang isang kamay sa baywang. Nakatingin ako sa paligid nang paulit-ulit. Si Dong ay nakatayo sa harapan ko, maliit, nakatingala, ang mga mata ay basang-basa sa kilig, ang bibig ay bahagyang bukas. Nararamdaman ko ang init ng araw sa balat, ang tensyon sa singit, ang unti-unting pagtigas ng tarugo laban sa boxer at pants.

Una, hinawakan niya ang nakabukol na bahagi sa harap ng fatigue pants ko. Ang tarugo ko ay agad na nagsimulang tumigas sa sulyap niya at sa init ng kanyang maliit na palad sa makapal na tela. Hinaplos niya nang pataas-pababa, pinipisil ang hugis, sinusukat ang haba at kapal, hinahaplos ang buong bukol nang mabagal at deliberate, minsan binibilog ang ulo sa tela. Nararamdaman ko ang banayad na presyon, ang init ng kanyang kamay na dumadaan sa tela, ang unti-unting pagpintig ng dugo pababa, ang unti-unting pagtigas hanggang sa ganap na hard. Iniisip ko: Ang maliit niyang kamay… ang kuryosidad niya… at ako ang unang matitikman niya. Ang ideya ay parang dagdag na mainit na haplos.

“Iyan,” sabi ko, boses mababa, mata sa trail. “Haplusin mo nang dahan-dahan. Pisilin mo ang buong haba. Iyan ang simula ng salsal o jakol.”

“Ano po yung jakol at salsal, kuya?” tanong niya habang ang maliit niyang kamay ay gumagalaw sa ibabaw ng pants, pinipisil, hinahaplos, binibilog ang ulo sa tela.

“Pareho lang,” sagot ko. “Pag hinahaplos at pinipisil mo nang pataas-pababa ang tarugo para tumigas at para labasan. Para sa lalaki, iyon ang paraan para pakawalan ang naipon na tensyon at tamod.”

Ang mga daliri niya ay mas mahigpit. Nararamdaman ko ang init ng kanyang palad, ang unti-unting pagtigas hanggang sa ganap na hard at nakabukol nang malinaw laban sa tela, ang ugat ay bahagyang ramdam, ang ulo ay tumitigas at basang-basa na sa precum. Ang sensasyon ay mainit, mabagal, at nakakalibog nang husto.

“Ibaba mo ang zipper,” utos ko.

Siya mismo ang bumaba ng metal zipper nang dahan-dahan, ang tunog ay konti lang dahil sa kuliglig. Hinatak niya pababa ang elastic ng dark blue boxer shorts. Lumabas ang tarugo—fully hard, makapal, mahaba, ugat na kitang-kita sa gilid at ilalim, ulo na madilim, makinis, at basang-basa ng malinaw na precum na tumutulo pababa sa bayag. Ang amoy ng pawis, mainit na balat, sabon, at pure na lalaki ay kumalat sa hangin ng gubat, humalo sa amoy ng tuyong dahon. Nararamdaman ko ang malamig na hangin sa mainit na balat ng tarugo, ang contrast ay matindi, ang bigat na tumayo.

Nanlaki ang mga mata niya. Napakembot siya, ang bibig ay bumuka.

“Ang laki… ang haba… ang kapal… ang amoy… ang init… ang ugat… ang… precum…” bulong niya, nanginginig. “Mas malaki pa kaysa noong una, kuya… hindi kasya sa kamay ko… ang init sa palad ko… ang bigat…”

“Salsalin mo muna,” utos ko. “Hawakan mo nang buo kung kaya. Pataas-pababa. Hindi masyadong mahigpit. Iikot mo ang palad sa ulo tuwing pataas. Haplusin mo rin ang bayag sa kabila. Pisilin nang banayad.”

Sinunod niya. Ang maliit niyang kamay ay nagsalsal nang mabagal, malagkit sa precum, pinaglaruan ang ulo nang pabilog, hinaplos ang mabigat na bayag, pinisil nang konti, minsan dalawang kamay. Nararamdaman ko ang bawat haplos—mainit, malagkit, tensyon na tumitindi mula sa core pataas, ang tarugo na kumikislot sa kanyang kamay, ang precum na tumutulo sa kanyang daliri. Iniisip ko: Ang kamay niya ang unang kamay na ganito… at ang tamod ko ang unang matitikman niya. Ang ideya ay nagpapalakas ng libog sa bawat segundo.

“Akala ko ba nakachupa ka na?” tanong ko.

“Eh hindi pa kuya,” sagot niya, paos, habang patuloy ang salsal. “Tsaka mas gusto ko yung unang matikman at masubo kong titi yung sa'yo kasi ang laki at haba at sarap paglaruan at hawakan… unang lalaki… unang tarugo… unang tamod…”

“Okay,” sabi ko, libog na nagsisimula nang malakas. “Tuloy mo lang.” Nakakalibog isipin na tamod ko ang unang matitikman ng batang bading na ito. Ang kaisipan ay parang dagdag na mainit na haplos sa bawat segundo.

“Ngayon dilaan mo. Buong haba. Mula base hanggang ulo. Gamitin ang dila, hindi ngipin. Parang ice cream. Dahan-dahan.”

Dinilaan niya ng paulit-ulit. Ang mainit at basang dila niya ay dumaan sa ugat, sa makapal na balat, pataas nang mabagal, pababa, pataas ulit, minsan pabilog sa base. Tuwing sa ulo ay sinisipsip niya ang precum nang banayad, pinaglaruan ng dila ang butas, sinisipsip ang malagkit na liquid, dinidilaan ang ilalim ng ulo. Nararamdaman ko ang init ng dila, ang basang haplos, ang banayad na pagsipsip na nagpapakislot sa tarugo. Ang sensasyon ay parang apoy na mabagal at malagkit.

“Isubo mo. Dahan-dahan. Ibaba ang ngipin. Gamitin ang labi at dila. Humihinga sa ilong. Kapag malalim, dahan-dahan lang.”

Sinubukan niya. Napa-igtad ako nang konti dahil sumabit ang ngipin sa unang subok.

“Huwag mong patatamain sa ngipin,” utos ko. “Ibalot mo ng labi. Iyan… dahan-dahan… sipsipin mo.”

Naipasok niya hanggang kalahati. Ang init at sikip ng bunganga niya ay matindi—mainit, basang-basa, mahigpit. Halos abot na ang lalamunan ng ulo. Laway ang umaagos pababa sa bayag at sa kamay niya. Nararamdaman ko ang lalamunan niya na nagsisikip, ang dila na umiikot sa ilalim, ang banayad na pagsipsip. Ang sarap ay mabagal at malalim.

“Ang sarap, kuya…” niluwa niya sandali, laway na kumakalat sa baba, sa tarugo, sa bayag. “Ang laki… parang hindi kasya… pero ang init… ang lasa ng precum… ang tigas… ang ugat sa dila ko…”

Sinubukan niya ulit. Unti-unti, tinatantya, naipasok niya hanggang dikit ang labi sa makapal na bulbol. Ang ilong niya ay nakadikit sa puson ko. Nararamdaman ko ang buong haba na nakabaon, ang lalamunan na sumisikip at gumagalaw sa bawat paglunok niya. Pagkatapos ay unti-unti niyang niluwa, laway na umaagos nang marami, makunat. Ang sensasyon ng pagluwa ay parang paghila ng mainit na basang tela.

“Ano po yung chupa, kuya?” tanong niya habang hinahaplos pa ang basang tarugo, dinidilaan ang ulo.

“Pag isinusubo at sinisipsip ang tarugo gamit ang bibig, dila, at lalamunan. Mas intens kaysa salsal. Yun ang ginagawa mo ngayon.”

“At yung tamod?”

“Yung puting malapot at mainit na labas pag nilabasan. Doon nanggagaling ang tensyon. Mainit, malapot, maalat-alat. Yun ang pakay. Sa iyo, unang beses mo ’yan matitikman at malulunok.”

Nagpatuloy siya—salsal nang pabilis sa base, dil dil sa bayag at haba, subo nang labas-masok, minsan buong haba hanggang bulbol, minsan kalahati lang habang hinihimas ang bayag at pinaglaruan ang ulo ng dila. Ako ay nakatayo, palinga-linga sa gubat, isang kamay sa buhok niya bilang gabay, ang kabila ay nakakuyom sa tensyon. Ang mga kuliglig ang tanging saksi. Nararamdaman ko ang bawat sipsip, bawat dil dil, bawat sikip ng lalamunan. Iniisip ko: Pinagbibigyan ko siya dahil ang katawan ko ay tumutugon, dahil ang tiwala niya ay tapat, at dahil ang ideya na ako ang unang tamod na malalasahan niya ay nagpapalibog nang husto.

Nang malapit na, ang tensyon ay sumisigaw mula sa bayag, ang tarugo ay kumikislot nang malakas sa bibig niya. Ang sarap ay tumitindi sa bawat segundo, ang init ay kumakalat sa buong katawan.

“Subo mo nang malalim ngayon,” utos ko, boses paos. “Lunukin mo. Huwag mong sayangin.”

Sinubo niya ng buo kahit medyo nabibilaukan. Pumutok ako—malapot, mainit, marami dahil sa isang linggong ipon. Ang unang putok ay diretso sa lalamunan niya, mainit at puwersado, pagkatapos ay sunod-sunod pa. Sinagap niya sa bibig, may umapaw sa sulok ng labi pababa sa baba at leeg, nilunok niya nang pauulit-ulit habang nabibilaukan nang konti, umiiyak ang mga mata sa sikip at dami, pero hindi niya niluwa. Nararamdaman ko ang bawat putok, ang mainit na pagsipsip niya habang nilulunok, ang sikip na humihigpit. Ang ideya na unang beses niya ay nagpalakas pa ng putok.

“Ang sarap ng tamod mo, kuya…” sabi niya pagkatapos, pinunasan ang labi at baba, pero ang dila niya ay dumaan pa sa labi at sa ulo ng tarugo para hindi masayang ang kahit isang patak. “Unang beses ko… ang dami… ang init… ang lasa… maalat-alat… malapot… medyo matamis-matamis sa dulo… ang itsura puti at makapal… pero ang sarap… parang lasa mo mismo, kuya… yung init at amoy mo… kaya sobrang nasarapan ako kahit unang beses…”

Nabitin pa rin ako. Ang tarugo ko ay kalahating tigas pa, basang-basa ng laway at tamod, kumikislot pa. Si Dong ay patuloy na humahaplos, dinidilaan, sinusubo-subo nang banayad parang ayaw pang bitawan. Nararamdaman ko ang banayad na dila at kamay, ang natitirang tensyon.

“Halika,” sabi ko, boses paos sa sarap. “Sa quarters. Ulitin natin doon. Mas tahimik. Mas mahaba.”

Tinulungan ko siyang tumayo. Isinuot ko ang boxer shorts, isinara ang zipper. Naglakad kami pabalik sa trail nang tahimik, pasikreto, distansya nang konti. Ang mga kuliglig ay sumasama sa amin.

Sa loob ng bamboo quarters, isinara ko ang pinto at bintana nang sapat. Hinubad ko ang fatigue pants at ibinaba ang boxer shorts hanggang tuhod. Tumayo ako sa gitna ng maliit na silid, kamay sa likod ng ulo, dibdib bukas, tarugo na muling tumayo nang buo at basang-basa sa harapan niya. Yumuko ulit siya sa sahig na kawayan, maliit na katawan sa harapan ng matangkad kong tindig. Nararamdaman ko ang malamig na hangin sa mainit na balat, ang tensyon na muling gumigising.

Turuan ko siya nang mas detalyado at mabagal. “Iikot mo ang dila sa ulo nang pabilog… iyan… sipsipin mo nang malalim habang humihinga sa ilong… haplusin mo ang bayag sabay, pisilin nang banayad… salsalin mo ang base habang subo ang ulo… dilaan mo ang bayag… iyan…”

Nag-chupa siya ulit nang mas mahaba, mas confident, mas malalim. Labas-masok, dil dil sa bayag, salsal sa base, pagsipsip sa ulo, minsan buong haba hanggang sa abot ang lalamunan. Ang laway ay umaagos nang marami, ang ungol ko ay mababa at paos. Nararamdaman ko ang bawat galaw—ang init, ang sikip, ang basang dila, ang kamay sa bayag. Nilabasan ako pangalawang beses, mas marami pa, mas malapot, at nilunok niya nang buo habang hawak ko ang buhok niya. Ang sarap ay mas malalim dahil alam kong unang beses niya. Kahit pagkatapos, sinusubo-subo, dinidilaan, at hinahaplos-haplos pa niya ang tarugo parang ayaw bitawan, parang gusto pang tipirin ang bawat patak at lasa.

“Salamat, Kuya Shawn… Sir Shawn… Mas sarap kaysa noong una. Sana… ulit ulit… Ang tamod mo… ang dami… ang init… ang lasa… unang beses ko pero parang lasa mo mismo… kaya sobrang sarap… busog na busog ako…”

Hinaplos ko ang buhok niya nang banayad habang hinahayaan ko siyang magpatuloy nang ilang segundo pa. Iniisip ko: Pinagbibigyan ko siya dahil ang sensasyon ay tapat, dahil ang tiwala ay nasa amin, at dahil ang kaalaman na ako ang unang tamod na nilunok niya ay nagpapalibog pa rin kahit pagkatapos.

“Secret lang. Kumatok ka palagi. At huwag mong ikuwento kahit kanino.”

Sa wakas ay niluwa niya, dinilaan ang huling patak, at tumayo. Inayos niya ang damit. Lumabas siya sa pinto, umuwi papuntang baryo, dala ang lasa ng tamod ko sa dila, ang amoy ko sa ilong, at ang alaala sa isip. Umuwi siyang busog sa tamod ko—dalawang beses na nilunok, unang beses niyang natikman ang tarugo at tamod ng isang lalaki, at nasarapan siya nang todo.

Mula noon, tuwing may pagkakataon ay parang nagrarasyon ako ng tamod at nagpapadede ng tarugo kay Dong.

Sa gubat, tuwing solo recon sa madaling hapon: Nakikita ko siyang nagtatago sa talahib. Pumapasok kami sa mas makapal na anino ng mga puno. Tumayo ako nang tuwid, palinga-linga. Siya’y lumuluhod sa harap ko. Hinahaplos niya muna ang nakabukol sa ibabaw ng pants, binababa ang zipper, inilalabas ang tarugo. Nagsasalsal siya nang mabagal habang dinidilaan ang ulo, pagkatapos isinusubo nang malalim, labas-masok, laway na umaagos sa bayag. Kapag malapit na, inuutusan ko siyang isubo nang buo at lunukin. Pumutok ako nang diretso sa lalamunan niya, mainit at malapot, at nilulunok niya habang umiiyak ang mata sa dami. Pagkatapos ay dinidilaan pa niya ang natitira parang ayaw sayangin. Nararamdaman ko ang bawat sipsip, ang sikip, ang init ng paglunok. Iniisip ko: Ako ang unang… kaya sobrang libog.

Sa bukid naman, sa gitna ng mataas na talahib tuwing golden hour: Wala ni isang tao sa malayo. Hinahayaan ko siyang humawak sa baywang ko habang nagsasalsal at nagchuchupa. Ang hangin ay may amoy ng damo at pawis. Ang kuliglig ang takip. Isinusubo niya nang paulit-ulit hanggang sa labasan ako at lunukin niya ang lahat, pagkatapos ay hinahaplos pa ang kalahating tigas hanggang sa muling tumayo at ulitin. Ang sensasyon ng hangin sa basang tarugo at ang mainit niyang bunganga ay matindi.

Sa loob ng quarters, tuwing gabi o tahimik na hapon na wala ibang tropa: Naka-lock ang pinto. Hinuhubad ko ang pants at boxer. Yumuyuko siya sa sahig. Pinagagaralan niya ang bawat pulgada—dil dil sa bayag, salsal sa base, malalim na chupa hanggang bulbol. Nagpapadede ako ng tarugo sa kanya nang matagal, pinapakawalan ang naipon na tamod diretso sa bibig at lalamunan niya. Madalas dalawang beses. Siya’y busog na busog, labi na basang-basa, at ayaw pang bitawan ang tarugo kahit pagkatapos. Nararamdaman ko ang buong sarap—ang init, ang sikip, ang kaalaman na ako ang unang.

Taglibog ako dahil malayo ang nobya, at ang naipon ay madalas. Sa bawat pagkakataon—gubat, bukid, o quarters—ay palinga-linga, secret, at buong-buo ang pagpapakain ko sa kanya ng tarugo at tamod. Ilang beses sa natitirang linggo ng deployment. Pinagbibigyan ko siya dahil ang katawan ko ay tumutugon nang tapat, dahil ang tiwala ay nasa amin, at dahil ang ideya na tamod ko ang unang natikman at nilunok niya ay nagpapalibog sa akin sa bawat pagkakataon.

Dalawa o tatlong araw bago ang alis ko, nang malaman ni Dong na malilipat na ako sa ibang destino, lumapit siya sa akin sa gabi. Malungkot ang mga mata, medyo nagtatampo, ang boses ay nanginginig.

“Kuya… aalis ka na… hindi ko na… matitikman… yung lollipop… yung tamod mo…”

Hinila ko siya papunta sa gilid ng bakod, sa likod ng nakaparadang 6x6 na military truck. Madilim, tahimik, walang tao. Ang amoy ng diesel, goma, at gubat ang humalo. Ang mga kuliglig ay malayo na.

“Isa pa,” sabi ko nang mababa, playful pero mainit at paos. “Remembrance. Magpakasawa ka. Lahat.”

Tumayo ako nang tuwid sa likod ng truck, isinulong ang baywang at balakang pasulong, kamay sa likod ng ulo, dibdib bukas. Binaba niya ang zipper ko nang nanginginig, inilabas ang tarugo na agad na tumigas nang buo. Hinayaan ko siyang magpakasawa—hinimas, hinipo, nilaro, hinawakan nang paulit-ulit ang buong haba, ang ugat, ang ulo, ang bayag. Dinilaan niya ang bayag nang malagkit at mabagal, hinimod ang bawat isa, sinipsip nang banayad, pagkatapos isinubo ang tarugo nang malalim. Pinakain at pinadede ko ang buong harapan, kandungan, at tarugo sa kanya. Pigil ang hininga ko, impit ang ungol, pinipigilan ang sarili na huwag kumadyot o bayuhin ang bunganga niya dahil alam kong hindi niya kakayanin kung kinantot ko ang bibig niya. Nagpaubaya lang ako, hinayaan siyang magpakasawa sa pagchupa—labas-masok, malalim, laway na umaagos sa bayag at sa boots ko—hanggang sa sunod-sunod na pumutok at sumumpit ang sago-sago kong tamod sa loob ng bunganga niya, diretso sa lalamunan. Habang matigas pa ang tarugo kahit nilabasan na, sige pa rin ang pagdede niya—sinusubo, dinidilaan, hinahaplos parang ayaw bitawan, parang gusto pang tipirin ang bawat patak.

“Kuya…” sabi niya habang basang-basa ang labi, tarugo ko pa rin sa bibig, laway at tamod ang umaagos, “sarap na sarap ako sa palaging pagpapadede mo sa akin… para bang palagi mo akong pinapainom, pinapakain, at pinapalunok ng fresh milk na tamod mo… hinding-hindi ko ito makakalimutan… hindi ko ipagpapalit kahit kanino… ang init… ang lasa… ang dami…”

Napangiti ako nang naughty, hinaplos ang buhok niya, pinanatili ang baywang na naka-sulong.

“Fresh milk nga, eh. Inom pa. May natitira pa. Sige, subo mo ulit.”

Sinubo niya ulit nang malalim, dinilaan ang natitirang tamod, pinaglaruan hanggang sa huling patak, hanggang sa tuluyang lumambot ang tarugo sa mainit niyang bunganga.

Natapos lang ang lahat nang matapos ang deployment ko at malipat ako sa ibang destino. Walang dramatiko. Tahimik. Pero ang lihim na iyon—ang mainit na hapon sa gubat at quarters, ang unang salsal, unang dil dil, unang chupa, unang tamod na nilunok niya, ang mga sunod-sunod na pagpapadede, at ang huling paalam sa likod ng 6x6—ay naiwan sa amin.

Iyon ang pangalawang hapon, at ang mga hapon pagkatapos nito. Mas mainit. Mas basang-basa. Mas tapat. Walang naiwan. At may nabusog sa tamod ko.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn