BABALA: Ang kwentong ito ay batay sa aktuwal na personal na karanasan at engkuwentro ko. Naglalaman ito ng mga maselang tema, tahasang paglalarawan ng sekswal na gawain, at mga sitwasyong para sa mga may sapat na gulang lamang. Ang pagpapatuloy sa pagbasa ay nangangailangan ng tamang edad at bukas na kaisipan.
Anim na buwan na ang nakalipas mula noong huling paalam namin sa likod ng 6x6. Anim na buwan ng katahimikan, ng pagpigil, ng mga gabi kung saan bumabalik ang lasa ng laway niya, ang init ng dila niya, ang init ng katawan niyang maliit na nakadikit sa akin. Anim na buwan ng pagbabalik-tanaw sa mga lihim na sandali sa likod ng trak: ang unang beses na hinawakan niya ang tarugo ko, ang unang pagsipsip, ang unang paglunok ng mainit at malapot na tamod ko. Anim na buwan ng disiplina bilang Scout Ranger, ng mga operasyon, ng mga gabi sa detatsment kung saan pinipilit kong isipin ang iba, pero lagi pa ring bumabalik ang mukha niya, ang boses niya, ang paraan ng pagtingin niya sa akin na may halong libog at sabik na masubo niya ulit.
Ako, si Shawn, 32 anyos, 5’10”, Scout Ranger. Matipuno, malapad ang balikat, makapal ang braso, at sanay sa init at pawis ng gubat. Nailipat ako sa ibang destino, pero may opisyal na assignment na bumalik sandali sa dating detachment para sa short coordination. Hindi ko inasahan na makikita ko ulit si Dong. Sa isip ko, akala ko natapos na. Akala ko kaya kong kalimutan dahil sa nobya ko. Pero ang katawan ko ang unang nagtaksil. Nang makita ko siya, ang tarugo ko ay agad na kumibo sa loob ng pants, ang dugo ay dumaloy pababa, ang isip ay naging malabo.
Si Dong, 10 anyos, bansot, pandak, maliit at payat na batang bading. Slim ang katawan, makinis, bahagyang makitid ang balikat, payat ang braso at binti —may konting kurbada sa balakang, maliit pero bilog ang pwet, at magaslaw pa rin ang kilos. Ang tangkad niya ay hanggang pusod ko lang. Nang makita niya ako sa labas ng bakod isang mainit na hapon, nanlaki ang mga mata niya. Hindi na siya nahiya. Tumatakbo papunta sa akin, yung kilig na halos lumuwa sa mukha. Ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko, maliit na katawan na kailangang tumingala para makita ang mukha ko.
“Kuya Shawn… Sir Shawn… bumalik ka?”
May tensyon agad. Anim na buwan. Maraming naipon. Ang mga tingin niya ay gutom, tahimik, pero mabigat. Ang mga ngiti niya ay may ibang dating. Alam kong gusto niya ulit sa pagtitig pa lang niya sa harapan ng camo pants ko. At ako, pagod sa disiplina, gutom din. Sa isip ko, nagtatanong ako sa sarili: bakit? Bakit ang batang bansot na ito, ang pandak at payat na bading na ito, ang nakakapagpakulo ng dugo ko? Bakit ang maliit niyang katawan, ang malandi at magaslaw niyang kilos, ang paraan ng pagtingala at paghanga niya sa akin, ang nakakapagpasiklab ng libog na anim na buwang pinigil? Dahil ba sa kaibahan—ang 5’10” kong matipunong katawan laban sa maliit niyang frame na hanggang pusod ko lang? Dahil ba sa paraan ng paghingi niya, sa walang-hiyang gutom niya, sa tiwalang ibinibigay niya sa akin? O dahil sa anim na buwang pagpigil, sa mga gabing nag-iisa ako, sa mga alaala ng mainit niyang bibig at laway? Anuman ang dahilan, ang katawan ko ang sumagot. Ang tarugo ko ay tumigas sa isip pa lang.
Kinabukasan, kinausap ko ang mga magulang niya. Sinabi kong kailangan ko ng local guide para sa short ocular sa gubat at bukid—mga dating area na pamilyar sa kanya. Pumayag naman sila. Kunwari tour guide lang si Dong. Wala silang alam sa mga nangyari dati sa likod ng 6x6, sa mga lihim na pagpapachupa, sa lasa ng “lollipop” at “fresh milk” na pinakain ko sa kanya. Sa isip ko, alam kong delikado. Alam kong mali sa mata ng iba. Pero ang libog ay mas malakas kaysa sa lohika. Ang alaala ng maliit niyang katawan na nakaluhod sa harap ko, ang paraan ng pagsipsip niya, ang paraan ng paglunok niya—lahat iyon ang nagtulak sa akin na maghanap ng paraan para mapag-isa kaming dalawa at magpatikim ko ulit sa kanya ang paborito niyang lollipop.
Umalis kami nang maaga. Suot ko ang dark green fatigue pants na medyo maluwag sa baywang, plain black cotton t-shirt na nakadikit sa katawan dahil sa pawis, at matibay na combat boots. Sa ilalim, black boxer briefs. Si Dong naka-salawal na manipis na tela, kulay dilaw na medyo transparent kapag tama ang liwanag, at manipis na puting t-shirt na saksak sa loob, maikli ang manggas, at nakikita ang hugis ng maliit niyang dibdib at manipis na baywang. Walang bra, walang lagay. Ang buhok niya ay medyo mahaba, pababa sa leeg, at may konting lipstick pa.
Naglakad kami nang malalim sa gubat, lampas sa mga ordinaryong trail. Ang init ng araw ay tumatagos sa mga dahon. Pawis ang aming leeg at likod. Habang naglalakad, unti-unti akong naging mas tahimik. Si Dong naman, nagsimulang maging malikot. Una, hinawakan niya ang braso ko, “para hindi mawala.” Pagkatapos, dahan-dahang hinaplos ang itaas ng braso ko pababa sa bisig. Kapag may baluktot ang trail at kailangan naming magkatabi, ipinadikit niya ang maliit niyang katawan sa tagiliran ko. Ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko, ang maliit niyang katawan ay umaabot lang doon. Ang payat niyang balikat ay dumudulas sa aking braso.
“Kuya… ang init,” bulong niya, at sabay hipo sa likod ng kamay ko. Pagkatapos ay mas matapang: hinaplos niya ang gilid ng t-shirt ko, pataas, pababa, hanggang sa maabot ang balat sa ilalim ng damit. Hinimas niya ang tiyan ko nang dahan-dahan habang naglalakad, daliri niyang payat ang dumudulas sa balat. Kapag may pagkakataon, hinawakan niya ang baywang ko, pinisil nang mahina, at ngumiti nang may halong kaba at kilig.
“Gusto kong hipuan ka… habang naglalakad tayo,” sabi niya nang pabulong. “Para… mainit na mainit na bago tayo dumating.”
Hinayaan ko. Sa isip ko, ang bawat hipo niya ay parang apoy. Bakit ko hinahayaan? Dahil ang maliit niyang kamay, ang payat niyang daliri, ang paraan ng pagpisil niya sa utong ko sa pamamagitan ng tela—lahat iyon ay nakakapagpasiklab ng libog na anim na buwang natulog. Hinaplos niya ang dibdib ko sa ibabaw ng t-shirt, pinisil ang utong ko nang mahina sa pamamagitan ng tela. Ang mga daliri niyang payat ay dahan-dahang umiikot sa hugis ng utong ko, pinipisil, hinahaplos, hanggang sa tumigas ito sa ilalim ng black cotton. Pagkatapos ay pababa, sa tiyan, hanggang sa baywang ng pants ko. Minsan ay hinawakan niya ang harap ng fatigue pants ko, dahan-dahang hinaplos ang hugis ng tarugo ko na unti-unting tumitigas sa loob. Ang kamay niyang maliit ay sumusunod sa haba, pinipisil ang kapal sa pamamagitan ng tela, hinahaplos ang ulo na unti-unting basang-basa ng precum na tumatagos sa boxer at pants. “Ang laki pa rin… anim na buwan…” bulong niya, at sabay kiskis ng maliit niyang katawan sa akin. Ang payat niyang balakang ay dumudulas sa hita ko, ang maliit niyang pwet ay minsan ay humahagod sa braso ko kapag nagsisiksikan kami sa makitid na trail. Ang tuktok ng ulo niya ay patuloy na nasa antas ng pusod ko, kaya’t kailangan niyang tumingala o yumuko nang bahagya para mahawakan ang ibaba ng katawan ko. Sa isip ko, ang kaibahan ng laki namin ang lalong nagpapalibog sa akin—ang paraan ng pagtingala niya, ang paraan ng pag-abot niya, ang paraan ng pagiging maliit niya sa harap ng 5’10” kong katawan.
Ang trail ay naging mas makitid. Ang mga dahon ay humahampas sa balikat namin. Ang amoy ng lupa, dahon, at pawis ay humahalo. Patuloy siyang humihipo—sa braso, sa likod, sa baywang, sa pagkabukol ng tarugo ko sa ibabaw ng pants. Ang mga daliri niya ay dumudulas sa ilalim ng t-shirt ko, hinahaplos ang balat ng likod ko, pababa sa baywang, minsan ay pumasok sa gilid ng pants para mahawakan ang hubad na balat ng puson at karug ko. Minsan ay hinalikan niya ang balikat ko sa ibabaw ng tela, dila niyang mabilis ang dumaan, basang-basa, mainit, at may konting laway na naiiwan. Ang tensyon ay unti-unting umiinit. Hindi ko siya pinigilan. Hinayaan kong maglaro ang mga kamay niyang maliit, payat, at malikot sa katawan ko habang papalapit kami sa destinasyon. Sa isip ko, ang bawat hipo ay nagpapalalim ng gutom. Bakit ako pumapayag? Dahil ang libog ay mas malakas kaysa sa takot. Dahil ang alaala ng mainit niyang bibig ay mas malakas kaysa sa disiplina. Dahil ang maliit niyang katawan na hanggang pusod ko lang ang nakakapagpasiklab ng isang bagay na hindi ko maipaliwanag—isang halong dominasyon, proteksyon, at puro carnal na pagnanasa.
Habang naglalakad, biglang tinigil ko ang hakbang. “Sandali. Kailangan kong umihi.”
Tumigil kami sa gilid ng trail, sa lilim ng malaking puno. Ang mga dahon ay makapal, walang tao. Binaba ko ang zipper ng fatigue pants, hinila pababa ang boxer briefs nang sapat para mailabas ang tarugo. Ang bahagyang tigas nito ay nakabitin, mabigat, may konting ugat na kitang-kita. Si Dong ay nasa tabi ko, ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko, nakatingin nang may halong kilig at gutom. “Kuya… ako na… hahawakan ko,” bulong niya.
Hinawakan niya ang tarugo ko gamit ang maliit niyang kamay. Ang mga daliri niyang payat ay hindi man lang nasasaklaw ang buong kapal. Hinawakan niya nang mahigpit pero dahan-dahan, itinutok pababa, at pinanood ang agos ng ihi na lumabas—mainit, malakas, tumatama sa lupa at tuyong dahon. Habang umiihi ako, hinahaplos niya ang bayag ko gamit ang kabilang kamay, pinipisil nang mahina, hinahaplos ang base ng tarugo. “Ang bigat… ang init…” bulong niya. Nang matapos ang ihi, hindi niya agad binitiwan. Sa halip, dahan-dahang hinila pataas ang tarugo, hinaplos mula base hanggang dulo, hinimas ang ulo na basang-basa pa sa natitirang ihi at unti-unting labas na precum. “Gisingin ko… para… handa na pagdating sa kubo.”
Tumigil kami nang mas matagal. Lumuhod siya sa harap ko, sa lupa at tuyong dahon. Ang maliit niyang katawan ay medyo nakaluhod, ang mukha niya ay nasa antas ng tarugo ko dahil ang tuktok ng ulo niya kapag nakatayo ay hanggang pusod ko lang. Dinilaan niya ang dulo, dila niyang mainit at basang-basa ang dumaan sa butas, sinipsip ang lasa ng ihi at precum. Hinaplos niya ang buong haba gamit ang dila, pababa sa bayag, sinipsip ang bawat isa nang maikli, pagkatapos ay isinubo ang ulo nang saglit—labi niyang manipis ang humigpit, dila niyang umiikot sa loob, laway na umaagos pababa sa baba niya. Sinubo nang mas malalim nang ilang segundo, hanggang sa maabot ang lalamunan, napangiwi sa laki, pero tinanggap. Pagkatapos ay hinila palabas, may mahabang laway na kumonekta sa dulo ng tarugo ko at labi niya. Ang tarugo ko ay ganap nang tumigas—tumatayo, tumatango-tango sa bawat tibok ng ugat, basang-basa, makapal, mahaba, at handa. “Ang tigas na… kuya… ang laki…” Sa isip ko, ang tanawin na ito—ang maliit niyang katawan na nakaluhod, ang tuktok ng ulo niya na nasa antas ng pusod ko, ang paraan ng pagsipsip niya—ang lalong nagpapalibog sa akin. Bakit? Dahil ang kaibahan ng laki namin ay nagpaparamdam sa akin ng ganap na kontrol, at ang gutom niya ay nagpaparamdam sa akin na kailangan ako.
Itinaas ko siya. Ibinalik ko ang tarugo sa loob ng boxer at pants, pero ang umbok ay kitang-kita na, nakabukol, mahirap itago. Nagpatuloy kami sa paglalakad. Patuloy niyang hinahaplos ang umbok sa harap ng pants ko, pinipisil, hinahaplos ang haba, minsan ay ipinapasok ang daliri sa zipper para mahawakan ang hubad na balat. Ang tensyon ay naging mas mabigat, mas mainit, mas mahirap pigilan. Ang tuktok ng ulo niya ay patuloy na nasa antas ng pusod ko habang naglalakad kami.
Hanggang sa makarating kami sa isang abandonado at sira-sirang maliit na bahay kubo. Bubong na may butas—may sinag ng araw ang tumatagos, may tuyong dahon ang nakakalat. Dingding na kawayan na sira, may mga butas, may bakanteng puwang na tumitingin sa labas. Sahig na lupa at tuyong dahon, malamig, medyo basang-basa sa ilang parte. Tahimik. Walang tao sa loob ng ilang kilometro. Ang mga kuliglig lang ang kasama, ang ihip ng hangin sa mga dahon, at ang mabagal na tibok ng aming dibdib.
Pumasok kami. Isinara ko ang sira-sirang pinto. Ang liwanag sa loob ay malambot, may guhit-guhit mula sa mga butas ng bubong. Amoy lupa, amoy kawayan, amoy panahon.
“Kuya…” bulong ni Dong, boses nanginginig sa kilig at kaba. “Anim na buwan… gutom na gutom na ako. Gusto ko ulit… yung lollipop… yung fresh milk… pero… gusto ko rin… ng iba.”
Tumingin ako sa kanya. Ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko. Slim ang katawan niya, maliit kumpara sa 5’10” kong katawan, payat ang braso, makitid ang balikat, isang batang bading. May pagkatakam. May gutom. Ang puting t-shirt niya ay basang-basa na sa pawis sa dibdib at likod, dumidikit sa balat. Ang dilaw na salawal ay medyo saksak, at may konting umbok sa likuran. Sa isip ko, ang tanawin na ito ang nagtulak sa akin na sumuko. Bakit ako pumapayag? Dahil ang anim na buwang pagpigil ay sapat na. Dahil ang maliit niyang katawan, ang paraan ng pagtingala niya, ang walang-hiyang paghingi niya ng pagkantot—lahat iyon ay nakakapagpasiklab ng libog na hindi ko na kayang pigilan. Dahil sa harap ng bansot, pandak, maliit at payat na batang bading na ito, ang disiplina ko ay gumuho.
“Sabihin mo nang direkta,” sabi ko, boses mababa.
“Gusto kong… magpakantot. Wala pa akong experience… ikaw… ang una. Pakantot ako sa'yo. Punuin mo ako. Tamuran mo ang loob ng pwet ko. Gusto kong maramdaman yung laki mo… yung haba… yung init… sa loob.”
Napakunot ang noo ko nang bahagya. “Saan mo naman nakuha yan? Saan mo narinig o natutunan ang tungkol sa pagpapakantot sa pwet? Sino ang nagturo sa’yo?”
Namula si Dong, pero hindi siya umatras. Tumingala siya sa akin, ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko, at sumagot nang nanginginig pero matapang ang boses. “Sa… sa phone, kuya… sa mga video… sa mga usapan ng ibang bading online… sinasabi nila na ang sarap daw… lalo na kung malaki at mahaba… at gusto ko… gusto kong ikaw ang una. Anim na buwan kitang iniisip… yung lollipop mo… yung fresh milk mo… pero gusto ko na ring maramdaman sa loob… sa pwet… gusto kong ikaw ang magbukas sa akin… gusto kong punuin mo ako… gusto kong ang unang tamod na papasok sa pwet ko ay sa’yo. Pakiusap, kuya… hayaan mo ako… kantutin mo ako… kahit masakit… kaya ko… gusto ko…”
Sa isip ko, umikot ang mga salita niya. Hindi ito ang unang beses na may makakantot akong pwet ng bading—lalo na ang mga bansot, pandak, maliit at payat. May mga nangyari na sa mga nakaraang assignment, sa mga lihim na gabi sa ibang lugar, sa mga batang bading na katulad niya ang tangkad at katawan. Alam ko ang sikip, ang init, ang paraan ng pagkibot ng butas kapag unang pumasok ang tarugo. Pero may kakaiba sa kanya. Ang paraan ng paghingi niya, ang tiwalang ibinibigay niya, ang anim na buwang gutom na dala niya—lahat iyon ang nagpapalibog sa akin nang mas malalim. Ang maliit niyang katawan na hanggang pusod ko lang, ang malamya at malandi niyang kilos, ang walang-hiyang paghingi—lahat iyon ang nagtulak sa akin na sumuko. “Sige,” sabi ko nang mabagal, boses paos. “Pagbibigyan kita. Kantutin kita. Punuin kita. Pero sabihin mo kung tigil.”
Napangiti ako nang mabagal. Anim na buwan. Taglibog. At ngayon, handa siya. Sa isip ko, ramdam ko ang bigat ng anim na buwang pagpigil. Ang tarugo ko ay tumitibok na sa loob ng pants, mainit, mabigat, handang sumabog. Bakit ako sumasang-ayon? Dahil ang gutom niya ay tumutugma sa libog ko. Dahil ang maliit niyang katawan na hanggang pusod ko lang ang nagpaparamdam sa akin ng ganap na kapangyarihan at pagnanasa. Dahil hindi ito bago sa akin, pero sa kanya, ito ang una—at iyon ang lalong nagpapasiklab ng libog.
“Halika.”
Hindi ko agad inutusan. Sa halip, hinawakan ko ang balikat niya at pinalibot ko siya sa maliit na espasyo ng kubo. Dahan-dahan. Habang naglalakad siya sa harap ko, hinaplos ko ang likod niya sa ibabaw ng manipis na t-shirt, pababa sa baywang, sa puwet. Pinisil ko ang maliit niyang pwet sa ibabaw ng salawal. Tumingin siya sa akin nang may kilig, at ngumiti. Ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko habang naglalakad kami sa loob ng kubo.
Pinahinto ko siya sa gitna. Hinubad ko muna ang t-shirt niya. Dahan-dahan, hinila pataas, dahan-dahang inalis sa ulo. Ang balat niya ay makinis, payat, may konting pawis. Ang maliit niyang dibdib ay may mapupungay na utong na nagtigas na. Ngayon naman, si Dong ang nagsimulang magromansa sa akin. Yumuko siya—kailangan niyang umabot nang malaki dahil ang tuktok ng ulo niya ay hanggang pusod ko lang—at hinaplos ang dibdib ko sa ibabaw ng black t-shirt. Pinisil ang utong ko sa pamamagitan ng tela, pagkatapos ay hinila pataas ang t-shirt ko nang sapat para mailabas ang dibdib. Dinilaan niya ang utong ko, dila niyang mainit at basang-basa ang dumaan, umiikot, sinipsip nang mahina, pagkatapos ay mas malakas. Hinalikan niya ang dibdib ko, dinilaan ang balat pababa sa tiyan, hinaplos ang buong dibdib gamit ang maliit niyang kamay habang dinidilaan ang kabilang utong. Napasabunot ako sa buhok niya, ungol na mahina sa pakiramdam ng mainit niyang dila at labi sa balat ko. “Ahh… puta… ang init ng dila mo…” bulong ko, boses paos. Patuloy niyang dinidilaan ang dibdib, tiyan, at baywang ko, laway niyang umaagos, mainit, basang-basa. Ramdam ko ang kuryente sa bawat dilà, ang tibok ng tarugo ko na lalong tumitigas. Dahil sa taas ko na 5’10”, kailangan niyang magtiyaga umabot, maliit na katawan na nakaunat pataas para maabot ang dibdib ko.
Hinubad ko ang salawal niya. Hinila pababa nang dahan-dahan, pababa sa hita, hanggang sa binti, hanggang sa tuluyang maalis. Wala siyang suot na underwear. Ang pwet niya ay maliit, bilog, makinis, at ang butas ay pink, masikip, hindi pa nagagalaw.
Nang makita niyang hubo’t hubad ulit ako sa kanyang harapan—ang 5’10” kong matipunong katawan, ang makapal na dibdib, ang tiyan, ang mabigat at tumutayong tarugo—nanlaki ang mga mata niya. Ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko. Agad siyang lumapit. Hinawakan niya ang tarugo ko gamit ang magkabilang kamay, hinaplos mula base hanggang dulo, pinisil ang kapal, hinimas ang ulo na basang-basa ng precum. Yumuko siya at hinalikan ang dibdib ko, dinilaan ang utong, sinipsip nang malakas. Pagkatapos ay pababa, dinilaan ang tiyan, ang baywang, hanggang sa maabot niya ang bayag. Dinilaan niya ang bayag, sinipsip ang bawat isa, pagkatapos ay isinubo ulit ang ulo ng tarugo, dila niyang umiikot sa loob ng bibig. “Kuya… ang laki… ang init… ang tigas…” ungol niya habang hinahalikan at dinidilaan ang buong tarugo, ang bayag, ang loob ng hita ko. Ang maliit niyang kamay ay patuloy na humahaplos sa dibdib ko, sa tiyan, sa puwet ko, habang ang bibig niya ay abala sa pagdilà at pagsipsip.
“Hubad na rin ako,” sabi ko, kahit hubad na nga.
Ang tarugo ko ay agad na tumigas—makapal, mahaba, mabigat, basang-basa na ng precum sa dulo. Ang ugat ay kitang-kita. Ang bayag ay mabigat, puno. Sa isip ko, ramdam ko ang bigat ng anim na buwang semen na naiipon, handang sumabog.
Tumingin si Dong. Nanlaki ang mata. “Ang laki… ang kapal… kuya… anim na buwan… mas malaki pa yata…” Ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko, kaya’t ang tarugo ko ay halos kasing-taas ng mukha niya kapag nakatayo siya.
Una, paghimod at pagsubo sa tarugo ko, ang paborito niyang lollipop. Parang dati, pero mas desperado, mas gutom, mas detalyado. Lumuhod siya ng bahagya sa sahig na lupa at tuyong dahon. Ang maliit niyang katawan ay mukhang mas maliit sa harap ng 5’10” kong katawan at tarugo. Dinilaan niya ang bayag, hinimod nang mabagal, dila niyang mainit ang dumaan sa bawat kulubot, sinipsip ang bawat isa nang malakas hanggang sa may tunog ng basang pagsipsip. Pagkatapos ay dinilaan ang buong haba ng tarugo, mula base hanggang dulo, dila niyang mabilis at malikot, umiikot sa ugat, hinahaplos ang ilalim ng ulo. Isinubo ang ulo, sinipsip nang mahigpit, laway na umaagos pababa sa baba niya at tumutulo sa sahig. Sinubo nang mas malalim, labas-masok, hanggang sa maabot ang lalamunan. Napangiwi siya sa laki, ang mga mata niya ay nanlalaki, pero patuloy. Hinawakan ko ang buhok niya at dahan-dahang umulos papasok sa bibig niya, ramdam ang init ng lalamunan niya na humihigpit sa bawat sentimetro. “Ahh… sige… lamunin mo… puta ang sikip ng lalamunan mo… ang init… ang basang-basa…” ungol ko, mababa at paos, may grunting sa bawat ulos. Ang tunog ng basang pagsipsip, ang laway na tumutulo sa sahig, ang ungol niya habang tinatanggap ang kapal—lahat iyon ay tumatagos sa katawan ko. Ramdam ko ang init ng bibig niya, ang panginginig ng lalamunan niya sa bawat ulos, ang paraan ng paghigpit ng labi niya sa base. Dahil sa taas ko, ang buong katawan ko ay nakatayo sa itaas niya, ang pusod ko ay nasa antas ng tuktok ng ulo niya kahit nakaluhod siya. Sa isip ko, ang tanawin na ito—ang bansot na nakaluhod, ang maliit na katawan na tinatanggap ang buong haba—ang lalong nagpapalibog sa akin.
Pinakain ko siya ng unang putok ng tamod ko—mainit, malapot, marami, parang isang buong shotglass ng makapal na tamod—diretsong sa lalamunan. Sunod-sunod ang putok, anim na buwang ipon, maputla at malapot, umaagos pababa sa lalamunan niya nang napakaraming dami. Nilunok niya lahat, may konting tumulo sa gilid ng labi, may konting tumalsik sa baba, may konting dumaloy pababa sa leeg. “Ang sarap pa rin, kuya… fresh milk… ang dami… ang kapal… ang init… ngghh… lunok… lunok…” sabi niya, basang-basa ang labi, mata na basang-basa sa sarap, may ungol na halo ng paglunok, may halinghing sa bawat paglunok ng makapal na tamod. “Ngghh… ang init… ang dami… puno ang bibig ko… ang lalamunan ko…”
“Ngayon, ibang butas,” sabi ko, boses paos sa sarap.
Pinahiga ko siya sa sahig. May kumot na dala kami, inilatag. Hiniwalay ko ang kanyang mga hita. Slim ang balakang, maliit ang pwet. Ang butas niya ay masikip, pink, at hindi pa nagagalaw. Hinawakan ko ang tarugo ko, itinutok ang basang-basa at makapal na ulo nito sa bukana ng butas niya. Dahan-dahang iginiling ko ang ulo ng tarugo sa pink na butas, pinindot, hinagod, pabulik-bulik, pinapasok nang bahagya ang dulo nang hindi pa talaga pumapasok. Napasigaw siya nang mahina, “Kuya…! Ahh—ang init… ang tigas ng ulo mo…!!” Hinaplos ko ang loob ng hita niya habang patuloy na ginigiling ang ulo ng tarugo sa butas, pinipindot, hinahagod, pinapahiran ng mas maraming precum. Ang lasa ng init ay ramdam sa balat ng ulo ng tarugo ko, mainit, basang-basa. Ang butas niya ay kumikibot sa bawat hagod, bumubuka nang bahagya sa bawat pindot. “Ahh… puta… ang sikip… ang sarap sa ulo ko…” ungol ko. Ang 5’10” kong katawan ay nakayuko sa maliit niyang frame, ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko kahit nakahiga siya.
“Magiging masakit sa una,” babala ko. “Sabihin mo kung tigil.”
Nilagyan ko ng maraming laway at precum ang daliri. Isang daliri muna—mabagal, pabulik-bulik, pumasok. Napasikip siya, nanginginig. “Aahh—kirot… kuya… ang sikip…” ungol niya, boses nanginginig. Ang init sa loob ay makapal, mahigpit. Dalawang daliri. Pinaglaan ko ng oras, pinihit, pinaghiwalay. “Ngghh… hapdi… pero… sige pa…” Tatlo. Nanginginig siya, ungol na halo ng sakit at sarap. “Kaya mo pa?”
“Opo kuya… ipasok mo na… gusto ko na… pakantot mo na ako… kahit masakit…”
Pinosisyon ko ang sarili sa pagitan ng mga hita niya. Ang 5’10” kong katawan ay nakatakip sa maliit niyang frame, ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko. Ang ulo ng tarugo ko ay ipinilit sa masikip na butas. Dahan-dahan. Ang sikip ay halos hindi makapasok. Napasigaw siya nang malakas, “Aahh—!! Ang laki… ang kapal… kuya… ang sikip… kirot… hapdi…!!” Ang ulo ay pumasok nang bahagya, ang pink na laman ay nakaunat, puting-puti sa gilid dahil sa pag-uunat. Ramdam ko ang init na parang apoy, ang panginginig ng butas niya na humihigpit sa ulo ko. Sa isip ko, ang sikip na ito, ang paraan ng pagtanggap ng maliit niyang butas sa makapal kong tarugo—ang lalong nagpapalibog sa akin. Hindi ito ang unang beses, pero ang paraan ng paghingi niya, ang tiwala niya, ang maliit niyang katawan na hanggang pusod ko lang—lahat iyon ang nagpapasiklab ng mas malalim na libog.
“Hinga. Magrelax.”
Unti-unti kong iniusad ang balakang. Sentimetro by sentimetro. “Ahh… puta… ang sikip mo… parang hindi kasya…” ungol ko, boses paos. Ang init at sikip ng loob niya ay parang gumulong na apoy sa tarugo ko. Hanggang sa kalahati. “Ngghh—kirot… kuya… ang haba… ang kapal… hapdi…!!” ungol niya, nanginginig ang buong katawan, luha sa gilid ng mata. Hanggang sa buong haba. Ang bayag ko ay nakadikit na sa pwet niya. Nanginginig ang maliit niyang katawan sa ilalim ko. Ang butas niya ay kumikiwal-kiwal, bumubuka-buka sa pagtanggap ng tarugo ko—ang pink na laman ay nakaunat, nanginginig, at kapag hinihila ko nang bahagya, sumusunod ang laman, pagkatapos ay sumisipsip ulit kapag pinapasok. Ang visual ay malinaw: ang makapal na tarugo ko na pumapasok, ang butas na humihigpit, ang laway at precum na dumudulas sa gilid. “Puta… nandiyan na lahat… ako ang unang tarugo na pumasok sa pwet mo…” sabi ko, boses paos. “Ahh… ang init… ang sikip…” Ang 5’10” kong katawan ay ganap na nakatakip sa kanya, ang pusod ko ay nasa antas ng tuktok ng ulo niya.
Nagsimula akong umulos—mabagal muna, malalim. Bawat ulos ay ramdam ang sikip na humihigpit. “Aahh… kuya… kirot pa rin… pero… ang sarap… ngghh…” ungol niya. Ang butas niya ay bumubuka-buka, kumikiwal sa bawat pagpasok at paglabas. Ang tunog ng balat sa balat, ang basang tunog ng pagpasok-labas, ang ungol niya. Unti-unting naging mas mabilis. “Ahh… sige… puta ang sikip… ang init sa loob mo…” ungol ko, mababa, may grunting sa bawat ulos. Ang 5’10” kong katawan ay nagpapagalaw sa maliit niyang frame. Minsan ay hinawakan ko ang mga hita niya at itinataas, para mas malalim ang ulos. Ang amoy ng sex, pawis, at lupa ay humahalo. Ang visual ng maliit niyang katawan na nanginginig sa ilalim ko, ang pwet na umaangat sa bawat ulos, ang butas na sumisipsip, ang tuktok ng ulo niya na nasa antas ng pusod ko.
Pinalitan namin ng pwesto. Pinaluhod at pinadapa ko siya—madaling iangat ang maliit niyang katawan. Nakaluhod ako, hinawakan ko ang baywang niya, at inangat ang maliit niyang katawan para makaupo sa tarugo ko. Ang maliit niyang katawan ay nakaupo sa kandungan ko, pwet na nakabaon sa buong haba, ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko kahit nakaupo siya sa akin. Umusod siya pataas-pababa, pero mabilis siyang napapagod. “Ang laki… hindi ko kaya… kuya… ikaw na… aahh—kirot pa rin…” Kaya ako ang umulos pataas, hinawakan ang maliit niyang baywang, at pinagalaw ang katawan niya sa tarugo ko. Ang butas niya ay patuloy na kumikiwal, bumubuka sa bawat pagbaba. Ang tarugo ko ay rubrub sa loob, ang bayag ay humahampas sa pwet niya. “Ahh… puta… ang sikip… sige pa…” ungol ko.
Pagkatapos ay pinatuhod ko siya sa sahig, pwet na nakataas. Ang maliit niyang katawan ay nakaluhod, dibdib sa kumot, pwet na nakataas sa akin. Pumasok ako mula sa likod. Mas malalim. Mas kontrolado. Ang mga kamay ko ay nakahawak sa maliit niyang baywang, hinila papunta sa akin sa bawat ulos. “Aahh—!! Kuya… ang lalim… kirot… hapdi… pero… huwag kang tumigil…!!” ungol niya, nanginginig. Ang butas niya ay sumisipsip, kumikiwal, bumubuka-buka sa paglabas-masok ng tarugo. Kapag hinihila ko, ang pink na laman ay sumusunod nang bahagya, pagkatapos ay sumisipsip ulit nang mahigpit. Ang visual ay graphic: ang makapal na tarugo na lumalabas nang basang-basa, ang butas na nananatiling bukas nang sandali, pagkatapos ay humihigpit ulit. Ang tunog ng basang pagbayo, ang ungol niya na halo ng sakit at sarap, ang pawis na tumutulo sa likod niya. “Ahh… puta… ang sikip mo… ang init… sige… tanggapin mo lahat…” ungol ko, may grunting sa bawat malalim na ulos. Ang 5’10” kong katawan ay nakatayo sa likod niya, ang pusod ko ay nasa antas ng tuktok ng ulo niya.
Pagkatapos ay pinalitan ulit namin ng pwesto. Nahiga ako sa kumot, nakatalikod sa sahig, tarugo na tumatayo nang tuwid, basang-basa, makapal at tumatango tango. “Umupo ka,” utos ko. Si Dong ay umakyat sa ibabaw ko, maliit na katawan na nanginginig. Hinawakan ko ang baywang niya, ginabayan siya pababa. Ang butas niya ay dahan-dahang tumanggap ulit sa ulo, pagkatapos sa buong haba. “Aahh—!! Kirot… hapdi… ang laki… kuya…!!” ungol niya nang malakas habang bumababa. Nang mabaon nang buo, nagsimula siyang magtaas-baba ng sarili, pwet niyang maliit ang umaangat at bumabagsak sa tarugo ko. Hinawakan ko nang mahigpit ang baywang niya, ginabayan ang galaw, minsan ay itinutulak pataas ang balakang ko para mas malalim ang barurot. “Ahh… sige… ikaw ang gumalaw… puta ang sikip… ang init…” ungol ko. Dadapa siya sa dibdib ko, yayakap sa leeg at balikat ko, maliit na katawan na nakadikit sa akin habang patuloy siyang nagtaas-baba. Ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko kahit nakaupo siya sa akin, kaya’t ang mukha niya ay nasa dibdib ko. Ang pwet niya ay sumisipsip, kumikiwal, bumubuka-buka sa bawat pagbaba. “Ngghh… kuya… ang lalim… kirot pa rin… pero… ang sarap… aahh…” ungol niya sa tenga ko, mainit ang hininga. Ako naman, “Ahh… puta… sige pa… ibaba mo… tanggapin mo lahat… ang sikip ng pwet mo…” may ungol at halinghing sa bawat ulos pataas.
“Kuya… ang sarap… ang laki… punuin mo ako…”
Pinabilis ko. Malalim na ulos. Ang tarugo ko ay rubrub sa loob niya. Nang malapit na, inilibot ko ang braso sa baywang niya at pinabilis pa. “Lalabasan na ako… sa loob… ahh… puta… buntisin ko tumbong mo…!!”
Pumutok ako—mainit, malapot, marami, parang isang buong shotglass o higit pa ng makapal na tamod—diretso sa kaloob-looban ng pwet niya. Sunod-sunod. Anim na buwang ipon, maputla, malapot, umaagos. Pinuno ko siya. Cream pie. Habang pumuputok, patuloy akong umuulos para itulak ang tamod nang mas malalim. “Aahh—!! Mainit… ang dami… kuya… puno…!!” ungol niya, nanginginig. Ang butas niya ay nanginginig, kumikiwal sa bawat putok, tumatanggap, pumupuno. Ang init ng tamod ay dumadaloy sa loob niya, ang larawan ng puting likido, ng tamod ko na tumutulo sa gilid habang nakabaon pa rin ang tarugo. “Puta… ang dami… lahat sa loob mo…” ungol ko, boses paos, may halinghing sa bawat putok. Ang 5’10” kong katawan ay nakahiga, ang maliit niyang katawan ay nakaupo sa akin, ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko.
Nang tumigil ako, nanatili akong nakabaon. Ang tamod ay tumutulo na sa gilid ng butas niya pababa sa bayag ko. “Ramdam mo?” tanong ko, hininga paos.
“Opo… mainit… puno… ang dami… unang beses… pero… ang sarap… aahh…” ungol niya, nanginginig pa rin.
Hindi ko agad binunot. Hinayaan kong manatili ang tarugo sa loob habang humihinga kami. Ang maliit niyang katawan ay nanginginig pa rin sa ibabaw ko. Pagkatapos ay mabagal kong hinila palabas. Ang butas niya ay nanatiling bahagyang bukas, puting tamod ang tumutulo nang marami, ang pink na laman ay kumikiwal pa rin nang bahagya, parang ayaw pa ring bitawan. Ang visual ay malinaw: ang butas na nakaunat, ang cream pie na dumudulas pababa sa hita niya nang makapal, ang amoy ng sex na nananatili. “Puta… ang dami talaga… puno ka…” bulong ko.
Hiniga ko siya sa tabi ko. Hinaplos ang buhok niya, ang payat niyang balikat, ang makinis niyang dibdib. Ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ko kahit nakahiga kami. “Secret lang. Tulad dati.”
Tumango siya, basang-basa ang mata sa sarap at pagod, ngunit nakangiti. “Kuya… hinding-hindi ko makakalimutan… yung unang tarugo… yung unang tamod sa loob ng pwet ko… ikaw… ang laki… ang init… kung paano kumikiwal ang butas ko sa laki mo… ang dami mong pinutok… aahh…”
Sa labas, ang ginintuang hapon ay dahan-dahang lumilipas. Ang sira-sirang kubo ay naging saksi sa unang kantot, unang breeding, unang creampie. Mas mainit. Mas extreme. Mas tapat. Mas detalyado ang bawat hipo, bawat dilà, bawat ulos, bawat pagkibot ng maliit niyang butas sa haba at kapal ng tarugo ko, bawat ungol, bawat halinghing, bawat kirot at hapdi na naramdaman niya, at bawat dami ng tamod na pinakain ko sa kanya at pinuno sa loob niya—lahat habang ang tuktok ng ulo niya ay nasa antas ng pusod ng 5’10” kong katawan.
At sa isip ko, alam kong ang dahilan kung bakit ako pumayag, kung bakit ako nalibugan, kung bakit ko hinayaan ang bansot, pandak, maliit at payat na batang bading na ito na gawin ang lahat ng gusto niya—ay dahil ang gutom niya ay tumutugma sa libog ko, ang kaibahan ng laki namin ay nagpaparamdam sa akin ng ganap na pagnanasa, at ang anim na buwang pagpigil ay sapat na para sumuko ang disiplina sa harap ng mainit, masikip, at gutom na katawan niya.
Hindi ito ang unang beses na may makakantot akong pwet ng bading na katulad niya, pero ang paraan ng paghingi niya, ang tiwala niya, ang unang beses niyang ito—iyon ang nagtulak sa akin na punuin siya nang buong-buo.
Iyon ang ikatlong tikim.
Nagpapachupa't nagpapalunok,
DzaddyShawn
Mga Komento
Mag-post ng isang Komento