Hindi Ko Hinahanap, Pero Tinatanggap Ko 🍆💦👄

Hindi ko na matandaan ang eksaktong petsa. Gabi ito, pagkatapos ng mahabang duty. Nakaupo ako mag-isa, basang-basa pa ang uniporme sa pawis, at kailangan kong isulat ito nang totoo.

Minsan may nagtatanong, tahimik man o diretso sa mukha: bakit? Bakit ako, isang straight na Scout Ranger, na ang totoo ay babae pa rin ang gusto kong halikan, yakapin, romansahin, at barurutin ng kantot asawa o kantot kabayo sa mainit at basang puki… bakit ko trip, bakit ko hilig, bakit ako nalilibugan na magpatingin, magpasilip, magpatakam, magpahimas, magpahawak, magpahaplos, magpasilindro, magpadila, magpahimod, magpasubo, magpasipsip, at magpalunok ng buong tamod sa mga bading na bansot, pandak, maliit, at payat?

Hindi ko hinahanap. Hindi ko pinaplano. Hindi ko hinahabol. Pero kapag nangyayari, hindi ko tinatanggihan. At kapag nagsimula na, ang katawan ko ang unang sumasagot bago pa man ang utak.

Ako si Shawn. 5'10", batak, solid ang dibdib, braso, at hita. Scout Ranger. Sanay sa bigat ng full pack, sa putik, sa usok ng baril, sa mahabang gabi sa bundok. Kapag may nobya o may babaeng kasama, iba ang lasa ng gabi. Ang puki ay mainit, basang-basa, malambot pero may hawak, sumisikip sa bawat ulos, sumasakal sa buong haba hanggang sa bayag. May yakap na mahigpit, may malambot na dibdib na dumidiin sa dibdib ko, may mga hita na nakakawal ang baywang, may hininga sa leeg, may ungol na babae. Iyon ang buong kantutan para sa akin. Babae pa rin ang gusto kong kantutin nang todo, nang malalim, nang paulit-ulit hanggang sa maging basâ ang kama o ang lupa.

Pero may mga gabing wala iyon. May mga gabing ang katawan ko ay mainit mula ulo hanggang paa, mabigat ang bayag, at ang titi ay tumitigas nang walang babala sa loob ng fatigue pants o shorts. At may mga gabing may lumalapit — maliit, payat, bansot, pandak — na may mata na gutom, may ngisi na pilyo, may boses na malambing at medyo paos. Hindi ko hinahanap, pero kapag nariyan na, ang init sa pagitan ng mga hita ko ang unang sumasagot.

Ang kaibahan?

Kapag babae ang sumusubo, malambot ang labi, maingat minsan, may romansa o may libog na halo ng pagmamahal. May pagtingin pataas na may emosyon. Ang bunganga ay mainit, ang dila ay maliksi, pero madalas ay may limitasyon sa lalim o bilis dahil may ibang parte ng katawan na gusto ring ma-touch — dibdib, puki, baywang. May halik pagkatapos. May yakap. May buong katawan.

Kapag bansot, pandak, maliit, at payat na bading ang sumusubo… iba ang lahat.

Una, ang laki ng kaibahan sa sukat. Ako 5'10", solid, mabigat ang presensya. Siya 4'11" o mas maliit pa, payat, buto-buto minsan, maikli ang braso at binti. Kapag nakatayo siya sa harapan ko, ang ulo niya ay eksaktong abot sa pagitan ng mga hita ko. Hindi ko kailangang yumuko. Hindi siya kailangang lumuhod lagi. Ang titi ko ay diretso sa mukha niya, sa labi, sa dila, sa noo. Ang kamay niya ay maliit — hindi magkasara ang mga daliri sa kapal ko. Kapag hinahawakan niya, ramdam ko ang buong bigat ng kargada sa maliit niyang palad. Parang sobra ang laki ko para sa kanya, at iyon mismo ang unang kumikirot sa bayag ko.

Ang amoy. Kapag galing ako sa patrol, jogging, o mahabang lakad, amoy pawis, lupa, uniporme, basang tela, minsan konting langis o putik. Hindi sila umaatras. Madalas pa ngang sinasabi nila nang tahimik, halos bulong, “Ang sarap ng amoy… pawis at lalaki… mainit.” Kapag dinidilaan nila ang dulo, ang dila ay mainit, basâ, malambot pero may presyon. Ang lasa ng pre-cum ay maalat, medyo mapait, mainit. Kapag sinisipsip nila ang ulo, ang labi ay mahigpit na nakasara sa paligid, ang dila ay umiikot sa ilalim, pinipisil, hinahanap ang bawat ugat. Mainit. Makitid. Basang-basa.

Pagpasok.

Unti-unti. Ang dulo muna — mainit, basâ, malambot pero may hawak. Pagkatapos ang corona. Ramdam ko ang labi na dumudulas pababa sa bawat pulgada, mabagal, sinasalsal ang balat. Ang dila ay galaw nang galaw sa ilalim, hinahagod, pinipisil. Habang lumalalim, ang init ay kumakalat pababa sa bayag. Ang sikip ay tumitindi. Kapag naabot na ang lalamunan, may gluck. May panginginig. May laway na tumutulo sa gilid ng labi, pababa sa baba, sa leeg, sa dibdib, minsan hanggang sa sando o hoodie. Ang maliit niyang kamay ay nananatili sa base o sa bayag, pinipisil, hinahagod, minsan sinasalsal ang bahaging hindi kasya.

Kapag umuulos ako, ang balakang ko ay gumagalaw nang mabagal sa una. Ramdam ko ang bawat pulgada na pumapasok at lumalabas — ang init, ang basâ, ang sikip na mas makitid kaysa sa karamihan ng puki na nasubukan ko, dahil ang lalamunan ay natural na masikip at may kakaibang texture ng kalamnan. Ang laway ay dumadaloy nang walang tigil, malagkit, mainit. Ang tunog ng gluck-gluck ay umuugong sa katahimikan ng gabi o sa mahinang ungol ng makina o hanging ulan. Kapag hinahawakan ko ang maliit niyang ulo, ang buhok ay maikli o medyo magulo, madaling gabayan. Pataas. Pababa. Pabilog. Minsan mabagal, para ramdam ang bawat ugat. Minsan mabilis, para marinig ang mas malalim na gluck.

Ang kaibahan sa fun size o ordinaryong bading ay nasa sukat. Mas maliit ang bunganga, mas maikli ang lalamunan, mas intensibo ang sikip. Hindi lahat kaya mag-deepthroat nang buo, pero ang pagsisikap — ang paraan ng pagyakap ng labi, ang panginginig ng dila, ang paghigop ng lalamunan — ay mas ramdam sa bawat pulgada. Parang ang buong atensyon niya ay nandoon lang. Walang ibang parte ng katawan na kailangang paghatian. Puro bunganga. Puro dila. Puro lalamunan. Puro paglunok.

Kapag malapit na akong labasan, ang init ay kumakalat mula sa bayag pataas, mabagal sa una, pagkatapos ay mabilis. Ang titi ay humahaba nang konti, mas tumitigas, mas sensitibo. Ang unang bugso ay makapal, mainit, maalat — direktang sumasabog sa lalamunan. Throb… throb… throb… bawat labas ay mabigat, pumupuno, umaapaw. Ang labis ay tumutulo sa gilid ng labi kung hindi niya kayang lunukin agad. Pero karamihan ay sinisikap. Gluck-gluck-gluck. Hinuhugot. Sinisipsip. Hinigop hanggang sa huling patak. Ang mukha niya ay basang-basa, malagkit, puti sa gilid ng labi, sa baba, sa leeg. At ako… nanginginig, hinihingal, ang katawan ay gumuguhit ng ginhawa na kakaiba — pure, direktang galing sa bunganga at lalamunan, walang ibang gulo.

Hindi ito kapalit ng babae. Hindi ito kapalit ng nobya. Ang puki ay iba — mas malambot, mas malalim minsan, may buong katawan na kasama, may yakap, may hininga, may emosyon. Pero ang bunganga ng bansot, pandak, maliit, at payat na bading ay may sariling lasa ng sikip, init, at gutom na pure oral. Walang yakap na romantiko. Walang halik. Puro serbisyo sa kargada. Puro paglunok ng lahat.

Hindi ko hinahanap. Pero kapag may maliit na anino na lumapit sa dilim, sa gilid ng daan, sa likod ng pwesto, sa ilalim ng yero, sa masukal na talahib, o sa tahimik na sulok… at may mata na gutom… ang katawan ko ang unang sumasagot. At kapag nagsimula na ang dila, ang labi, ang gluck, ang init, ang sikip… hindi ko na tinatanggihan.

Iyon ang totoo.

Hindi ako bakla. Hindi ako bi. Babae pa rin ang gusto kong kantutin ng todo, nang malalim, nang paulit-ulit. Pero may mga gabing ang bunganga ng maliit na bading ang pinakamasarap, pinakamasikip, at pinakamalagkit na butas na puwedeng pasukan, barurutin, at lunukin ang lahat hanggang sa huling patak.

At sadyang malibog lang din talaga siguro ako...

At kapag nangyayari iyon…  

tinatanggap ko.  

Dahil ang katawan ko ang nagsasabi ng totoo bago pa man ang utak.

Kaya bakla dapat magpachupa.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn