Field Log #058: Sector 7 – Night Drain , Ang Pagbabalik, Ang Bagong Pisa, at ang Pangatlong Bukana

Field Log #058: Ang Pagbabalik, Ang Bagong Pisa, at ang Pangatlong Bukana

BABALA: Mature. 18+. Explicit oral, penetration, double contact, forced anatomical expansion, at biological conditioning sa tatlong fictional hybrid (?).

Ako uli si Shawn.

5’10”. 78 kg. Scout Ranger. Lumipas ang isang buwan.

Apat na linggo sa bagong post. Apat na linggo ng retraining, night patrols, at operational duties. Pero ang utak ko, naiiwan sa tubig ng Sector 7. Ang tanong na isinulat ko sa dulo ng #057—*ano ang lalabas sa tubig pagkalipas ng mga linggo?*—ay hindi ako pinatulog. Kaya nung nagkaroon uli ng tatlong araw na pass, hindi ako nag-dalawang isip. Bumalik ako.

Gabi. Walang inuman sa perimeter tent ngayong pagkakataon. Walang tropang nagtanong. Diretso ang lakad ko sa likod ng gauge house. Fatigue pants, itim na t-shirt, luma't basang combat boots.

Bumaba ako sa hagdanan ng vault.

Ang amoy: mas mabigat. Mas malansa, mas musky, may halong amoy ng bagong pisa na itlog at sariwang biological fluid.

Sa landing, nandoon sila.

Si Lunok (3’7”). Si Isa (3’0”).

At sa gitna nilang dalawa—isang bagong nilalang.

Mas maliit. Nasa 2’2” lang ang taas. Slim, webbed, walang buhok, malalaking madilim na mata, at may sariwa pa na balat na tila galing sa internal clutch. Mas makitid pa ang leeg at bewang nito kaysa kay Isa. Isang third-generation offspring—maliit na adult-coded hybrid na wala pang ganap na anatomical readiness.

Napatigil ako sa huling baitang ng hagdan.

Sapagkat sa harap ko, napansin ko ang galaw. Ang bagong pisa ay nanginginig. Ang balat nito ay tuyo at namumutla, ang mga folds sa leeg ay halos hindi gumagalaw, at ang cloaca nito sa ibaba ay pikit, maliit na hiwa lang na tila sarado pa ang mga internal tissues.

Humarap sa akin si Lunok. Croak na mababa.

Ang 3’0” (si Isa) ay lumapit sa akin, itinuro ang maliit na nilalang, at pinalibutan ang binti ko.

Itinulak ng dalawa ang maliit sa harap ng tuhod ko.

Umatras ako ng kalahating hakbang.

"Sandali..." bulong ko.

Nag-hesitate ako. Bilang Scout Ranger, marunong ako sa field trauma at combat casualty care, pero hindi sa biological maturation ng hybrid. Kitang-kita ng dalawang mata ko: ang bagong pisa ay masyadong maliit. Ang bibig at lalamunan nito ay parang paputok sa sikip; ang cloaca nito ay wala man lang laking kasukat kahit ng kalahati ng hinlalaki ko. Sa isip ko, kapag pumasok ako o kapag pilit kong isinubo ang tarugo ko, wawasakin ko lang ang panloob nitong organs.

Pero pinalibutan nila ako.

Hindi galit. Hindi agresibo.

Ritwal uli. Sila ang nakakaalam. Sila ang magtuturo.

Inabot ni Lunok ang zipper ko. Ipinababa.

Hinimas at dinukot ni Isa sa tarugo ko—mabilis na tumigas sa amoy ng musky environment. Lumabas ang init, ang ugat, ang pre-cum.

Hindi ako gumalaw. Nag-aalinlangan pa rin ako. Paano ipapakain? Paano ipapasok nang hindi napupunit nang tuluyan?

Si Lunok at si Isa ang kumilos.

Pumwesto si Lunok sa likod ng maliit (2’2”). Inihawak nito ang dalawang webbed na kamay sa batok at panga ng bata. Si Isa naman ay lumuhod sa tabi ng hita ko, hinawakan ang base ng tarugo ko, at itinuro ang corona sa malapad pero makitid na bibig ng bagong pisa.

Croak ni Lunok—isang direksyon sa anak.

Inilapit ang mukha ng 2’2”.

Nang maamoy ng bagong pisa ang pre-cum at ang init ng katawan ko, biglang nagbago ang mata nito. Mula sa panginginig at panghihina, lumabas ang instinctual drive. Dumila ito. Unang dila sa corona.

"Ayan..." bulong ko, ramdam ang malamig na dila sa mainit kong balat.

Pero sapat ba ang dila? Hindi.

Kinuha ni Isa ang ulo ng 2’2” at marahang isinaksak ang corona ko sa bibig nito.

Gluck!

Naduwal agad ang maliit. Ubo. Lumabas ang laway. Nanlaki ang madilim nitong mga mata. Masyadong malaki ang tarugo ko para sa makitid nitong lalamunan.

Aatras sana ako, pero pinigilan ako ni Lunok. Ipinatong ni Lunok ang kamay nito sa bayag ko, habang si Isa ay humawak sa panga ng maliit.

Ipinakita ni Lunok kung paano: dinilaan muna ni Lunok ang sarili nitong daliri, idinikit sa bibig ng bata para ma-stimulate ang swallowing reflex, at marahang itinulak uli ang panga ng maliit pabalik sa ulo ng tarugo ko.

Ibinaba ko ang kamay ko sa likod ng maliit na ulo nito.

"Dahan-dahan lang," sabi ko sa mababang boses.

Ito ang kailangan para sa nutrition: hindi buong baon agad. Shallow oral pulses.

Inalalayan ni Isa ang galaw ng panga ng maliit—up-and-down rhythm sa mismong corona at leeg lang ng tarugo ko. Ang mga enzyme at protina sa pre-cum at laway ay nagsimulang pumasok sa lalamunan ng 2’2”. Kita ko ang unti-unting pagbabago: ang nanunuyong balat nito ay nagsimulang magbasa, ang mga folds sa leeg ay mabilis na kumikislot, at ang panghihina ay napalitan ng lakas.

Nang maramdaman kong puputok na ako, pinigilan ako ni Lunok.

Itinaas ni Lunok ang maliit.

Hindi pa oras para sa buong release sa bibig. Kailangan ng internal seeding sa ibaba para magbukas ang cloaca system nito.

Tumingin ako sa napakaliit na cloacal opening ng 2’2”. Pure pink. Virgin. Sarado. Masyadong maliit para sa 5'10" na Scout Ranger.

"Hindi kasya 'yan, Lunok. Mapupunit nang husto," sabi ko.

Lumapit si Isa. Dinilaan ni Isa ang sariling cloaca, kumuha ng natural fluid at lubricant mula sa sarili nitong ibaba, at ipinahid sa saradong bukana ng 2’2”. Si Lunok naman ay gumamit ng dalawang daliri para bahagyang i-stretch ang bukana ng maliit—digital dilation bago ang tunay na kargada.

Umiyak at umingit ang 2’2”. Matinis na croak ng sakit at takot.

Pero iniharap ako ni Lunok sa pwesto.

Umupo ako sa semento ng vault. Ibinukaka ang mga hita ko.

Inangat ni Lunok ang 2’2” at inupo ito sa ibabaw ng aking kandungan, nakaharap sa akin. Si Isa ang humawak sa tarugo ko, itinapat ang bilog at makapal na ulo sa napakasikip at maliit na cloacal slit ng bagong pisa.

"Guidance," bulong ko.

Ipinatong ni Isa ang dalawang kamay sa bewang ng 2’2”. Ipinadama sa akin kung paano ang pressure.

Hindi biglang baon. Partial depth threshold entry.

Itinulak ni Isa ang bewang ng 2’2” pababa.

Millimeter lang.

Ssssssk—!

Gumuhit ang matinding friction. Ang pader ng napakasikip nitong cloaca ay pilit na nag-uunat. Ang maliit ay napahiyaw—matinis naiyak, nakapikit, nanginginig ang buong katawan habang ang ulo pa lang ng tarugo ko ay pilit na kumakain sa makitid nitong flesh.

"Hold it," utos ko sa sarili ko habang nakahawak ang malalaking kamay ko sa payat nitong ribcage.

Ipinakita ni Lunok ang susunod na gagawin: idinikit ni Lunok ang mukha nito sa tainga ng 2’2”, humuni ng mababang rhythm para kumalma ang mga sphincter rings. Kasabay noon, dinala ni Isa ang kamay ko patungo sa ilalim ng tiyan ng maliit para maramdaman ko ang umbok ng corona ko sa loob ng manipis nitong balat.

Naramdaman ko. Ang ulo ko ay nakabaon lang nang 1 to 2 inches—hindi buo, dahil mawasak ito kung ibabaon ko nang sagad. Pero sapat ang lalim na iyon para ma-reach ang internal absorption chamber.

Nagsimula ang dahan-dahang pagtaas at pagbaba.

Slp. Slp. Slp.

Mababaw. Sobrang sikip. Friction na parang nagscrape sa tuyong balat, pero unti-unting nababasa ng dugo at mucus. Ang maliit ay nagsimulang gumalaw nang kusang-loob—ang instinctual biological need para sa seed ay lumitaw laban sa sakit.

Hindi ko na napigilan. Ang matinding sikip ng virgin tissue ay nagdala sa akin sa threshold.

Throb.

Unang bugso ng mainit at makapal kong tamod—direktang itinapon sa mababaw na chamber ng 2’2”.

Throb!

Throb!

Dahil napakaliit ng internal volume ng bagong pisa, mabilis na umapaw ang kargada ko. Lumabas ang puting fluid sa gilid ng aking shaft, bumaha sa singit nito, at pumatak sa semento.

Napasinghap ang 2’2”. Ang mga mata nito ay nanlaki habang ang hyper-vascular wall ng interior nito ay mabilis na sumisipsip sa testosterone at nutrisyon ng aking seed. Ang saradong cloaca ay permanenteng nagbukas at nag-stretch—ang kulay ay naging dark pink at expandable.

Nang ihugot ko ang tarugo ko, bumukas ang bukana nito, puno at umaapaw.

Mabilis na lumapit si Isa at Lunok. Dinilaan ni Isa ang umaapaw na tamod sa cloaca ng anak, at pilit na ipinahid pabalik sa bibig ng 2’2” para walang masayang na kahit isang patak.

Inilagay ni Lunok ang kumalmang 2’2” sa tabi.

At tulad ng nararapat sa ritwal, hindi pa tapos ang gabi.

Si Isa naman ang umupo sa tarugo kong basang-basa pa sa fluid. Mas madali na para kay Isa—pasok agad ang kalahati. Sumunod si Lunok na lumuhod sa dilaan sng bayag at tarugo ko  subuan habang bumabaon ako kay Isa.

Double contact. Full cycle.

Pangalawang putok—sa loob ng cloaca ni Isa, habang ang 2’2” at si Lunok ay nagtutulungan sa pagdila at paglinis sa natitirang naitapon sa aking balat.

Madaling-araw.

Nakahiga ako sa malamig na semento ng vault. Ako—5'10" Scout Ranger—pagod, basag ang katawan, nakatitig sa kisame. Sa ibabaw ng dibdib at hita ko, nakadapa ang tatlong anino: si Lunok (3’7”), si Isa (3’0”), at ang bagong matured na 2’2”.

Ngayon, naintindihan ko na nang buo.

Hindi ko kailangang matutunan ang lahat sa manuals o sa aral ng military. Ang lahi nila ang may hawak ng ritwal; ako lang ang pinagkukunan ng kailangan nilang init at simula.

Bumangon ako bago sumikat ang araw. Isinuot ang fatigue pants, inayos ang belt, at isinabit ang dog tags sa loob ng shirt.

Tumingin ako sa tatlong nilalang sa ibaba ng vault bago ako umakyat sa hagdanan.

Ito ang huling field log para sa Sector 7.

Hindi dahil titigil ako sa pagbabalik, kundi dahil wala na akong kailangang patunayan o itanong pa. Ang cycle ay kumpleto na, at ang lineage ay nakatatak na nang baon sa tubig ng Night Drain Vault.

CLASSIFIED / PERSONAL LOG — NOT FOR RECORD 🔞

PFC S.G. C. V**** | 1st Scout Ranger Regiment 

🤫 PFC S.G. C. V**** (DzaddyShawn 🔞) 🤐💦