Field Log #071: Downstream Wash, South of Encampment, Balahibo-Laman

Field Log  #071: Downstream Wash, South of Encampment, Balahibo-Laman  

BABALA: Mature. 18+. Explicit oral at penetration sa fictional hybrid (?). Hindi para sa menor de edad.

Ako pa rin si Shawn. 5'10". 78 kg. Anim na araw mula sa tuod.

Hindi na ako makatulog nang malinis. Sa likod ng bodega nagputok na ako sa palad. Hindi nobya ang naiwan sa balat. Si Laman. Apat na talampakan. Tumingala mula sa pusod. Ridges. Puti sa dila. Tanong sa mata.

At isa pang bagay na hindi ko naisulat sa #065.

Anal. Ang ayaw ng nobya. Ang matagal ko nang gusto. Ang hindi ko kayang ipilit sa babaeng tao na may boses. Ngayon may katawan sa gubat na hindi makasagot ng ayaw.

0220H. Hindi na point-man. Permission sa sarili lang: “tubig, limang minuto.” Partner tulog. Camp mahimbing. M4 slung. Boxers sa ilalim ng pantalon. Limang araw pa rin ang amoy sa tela. Hindi na 21, pero hindi rin malinis. May natira.

Ang sapa sa ibaba ng encampment. Malamig. Amoy lumot at bakal-lupa. Buwan basag sa tubig.

Siya nandoon na.

Laman.

4'0" sa gilid ng bato. Ako tumayo sa pampang, buong taas. Hanggang dibdib ko ang tuktok ng ulo niya. Tumingala. Hnn. Amoy niya ako bago ko siya maabot ng kamay—parehong Kevlar, parehong singit, parehong puti na naiwan sa alaala ng dila niya.

Paikot. Squat. Buka. Ipinakita ulit ang namamagang hiwa. Rosas-kayumanggi. Basang-basa. Heat. Hindi siya nag-alok ng puwit. Ang inalok niya ang dati.

Ako ang may ibang butas sa isip.

Inilapag ko ang M4 sa bato. Tk.

“Dito,” pabulong. Hindi niya maintindihan ang salita. Naintindihan niya ang kamay.

Lumuhod ako. Ngayon mas malapit ang mukha namin, pero ang agwat buhay pa: ako nakaluhod, siya naka-squat, ulo niya sa leeg ko, katawan niya kasya sa anino ng dibdib ko. Binuksan ko ang siper. Zrrk. Butones ng boxers. Ulo lumabas. Kasinglaki ng kamao niya sa moonlight.

Kuyom niya agad. Hnnk. Sinimot. Dila sa butas ng ulo. Parang #065. Parang nobya sa utak ko ng tatlong segundo—chupa, lunok, sige—tapos balahibo sa pisngi, tumitingala mula sa dibdib.

Hindi ko pinutok sa bunganga.

Hinila ko ang kamay niya. Pinabaliktad. Dapa sa malapad na bato, dibdib sa basang lumot, puwit taas, buntot sa tabi. Ako nakaluhod sa likod, hita ko sa magkabilang gilid ng maiksing balakang niya. Ang puwit niya abot-baywang ko lang dahil sa taas. Yumuko ako para makita.

Dalawang butas.

Ang una: namamaga, bukas, tumutulo, ang inaalok ng heat.

Ang pangalawa: mas mahigpit, mas madilim, hindi namamaga para sa akin, hindi inalok.

Itinuro ko ang pangalawa. “Ito. Ang ayaw niya.”

Hnn? Tumingin siya sa balikat, pataas, apat na talampakan ng katawan na umaabot lang hanggang dibdib ko kahit nakaangat ang pwet.

Idinikit ko ang ulo sa hiwa muna. Basang-basa. Slp. Isang pulgada. Ridges. Init na 40. Para maalala ng tarugo ang unang gabi. Tapos hinugot. Idinikit sa likod.

Mas tuyo. Mas sarado.

Laway ko sa palad. Laway sa ulo. Uhog mula sa hiwa niya, pinahid ko pataas.

Tinulak.

Unang pulgada.

Sikip na iba. Hindi sleeve na may ridges na kumakapit paloob. Singsing na buto at kalamnan. Mainit pa rin—hayop, buhay—pero mas maiksi ang daan, mas mabilis ang sagabal. Hnn—! Hindi ungol ng heat. Mas mataas. Kumislot ang buntot. Gumulong pasulong ang maliit na katawan, palayo sa ulo.

Hinawakan ko ang balakang. Palad ko niyakap ang buong gilid ng puson niya. “Dahan. Dito. Sige.” Pabulong sa wala. Sa nobya. Sa sarili. Sa 4'0" na likod sa harap ng 5'10" kong tuhod.

Pumasok pa. Ulo. Koron. Ugat.

Doon nangyari.

Naramdaman ko muna ang umbok mula loob, mainit, malambot-solid, tapos ang amoy—sariwa, maasim-lupa, hayop, sapa. Nngk— si Laman, nanginginig, hindi maintindihan. May lumabas sa paligid ng ulo ko: mainit, basang-laman, dumikit sa bayag, sa boxers na nakababa sa isang hita, sa bato.

Naintindihan ko.

Hindi ako huminto.

“Okay. Okay.” Pabulong, habang hawak ang buntot at ang maliit na balakang. “Lubricant. Sige. Huwag kang umatras.” Hindi salita para sa kanya. Salita para sa akin, para hindi ko bitawan ang bawal.

Pinahid ko. Mainit sa palad. Pinahid sa ulo, sa ugat, sa singsing na nakaunat sa paligid ko. Amoy namin biglang marumi at totoo—hamog, pawis, tae, pre. Nk. slk. Ang tunog basang-mabigat.

Tinulak ulit.

Mas madulas. Mas malalim.

“Ganyan. Kaya mo. Baon.”

Hnn-aah— hindi pa sarap na linaw. Pero hindi na palayo. Naka-dapa, kuko-less na daliri sa lumot, pwet nakaangat sa mukha ng tarugo ko. Hinaplos ko ang namamagang hiwa sa unahan habang nasa loob ako ng likod—clitoris sa daliri, slk-slk—para may init siyang kilala habang tinuturuan ko siya sa butas na hindi niya inalok.

“Ito. Gusto. Gaya doon.” Hindi totoo sa wika. Totoo sa gigil.

Bumayo ako. Ang dumi naging basang-lapot sa bawat pasok-labas. Slk. slk. slk. Dumikit sa balahibo ng inner thigh. Dumikit sa kamay ko sa buntot. Nakikita ko sa moonlight ang halo: kayumanggi-init at uhog-rosas at unang puting pre.

Mas lumalim.

Ulo. Kalahati. Tatlong-kapat.

Ang 4'0" na pelvis umangat. Ako yumuko sa likod niya, dibdib ko halos takpan ang buong likod niya. “Baon. Baon.”

Pumasok hanggang bayag.

Sagad.

Ramdam ko ang dulo na hindi na pader lang—mainit na kalooban, malambot na bituka sa isip ko, kapit na parang hinigop pataas. Hindi tao. Hindi nobya. Mas maiksi ang katawan kaya mas mabilis umabot ang ulo sa kailaliman na sa babaeng tao ay mas malayo. Tangina. Init. Dumi. Sikip sa ugat. Bayag ko nakadikit sa basang-maruming puwit.

“Nandoon na. Buo.”

Si Laman hnn-AAA-hnn, nanginginig sa bato, buntot mahigpit sa kuyom ko. Hindi linaw kung sakit o init o pareho. Hinawakan ko ang mukha niya mula likod, pinaangat, hinalikan ang balahibo sa tenga. “Sige. Gusto mo. Gusto.”

Itinayo ko siya nang hindi humuhugot.

Binhag. 4'0" buong katawan sa hangin, tarugo ko pa rin sa puwit. Inikot ko siya palikod sa akin. Umupo ako sa bato, pantalon sa bota, boxers sa isang hita. Siya sa kandungan—lap—likod sa dibdib ko, ulo sa sternum, paa hindi abot sa tubig. Ang buong bigat ng maliit niyang katawan bumaba sa ugat ko.

Mas baon.

Ramdam ko ang pag-upo niya hanggang ugat, hanggang bayag, parang ang dulo ko tumama at umasinta sa bituka. Mmh— ako. Hnnk— siya. Nakaawang ang maiksing binti sa labas ng hita ko. Namamagang puki kitang-kita sa unahan, tumutulo sa hangin. Ang puwit niya nakaunat sa paligid ng buong tarugo.

Ako ang gumalaw mula sa ilalim. Inangat. Ibinaon. Slk. slk. slk. Basang-marumi. Amoy sapa at tae at heat. Ang kamay ko sa clitoris niya habang sagad ako sa likod. “Ito. Ito. Love mo. Baon.”

Nanginginig siya sa kandungan ko. Yumapos ang maiksing braso sa pulso ko. Hindi tinutulak palayo. Kumakapit. Hnn-hnn-aah. Buntot sa pagitan namin, basang-basa.

Binilisan.

Ang 5'10" kong katawan ang motor; ang 4'0" niyang upo ang buong lalim. Bawat baba, sagad. Bawat akyat, kita ang ugat na lumalabas na kayumanggi-basa tapos pumapasok hanggang wala nang kita. Parang hinuhugasan ko na siya mula loob bago pa magputok.

“Lahat. Sa loob. Sa bituka.”

Putok.

“Mmh—fuck—sige—”

Baon na baon. Walang hugot. Ibinuhos ko. Una. Pangalawa. Pangatlo. Pang-apat. Sago-sago, malapot, bumubulusok, ramdam na ramdam ang pagsumpit sa kailaliman—init na tumama, umasinta, parang naghugas, naglinis, pumuno ng puti ang pinakaloob ng puwit at ang bituka sa isip ko. Umapaw. Tumulo palabas sa paligid ng ugat pababa sa bayag ko, sa bato, sa namamagang hiwa niya sa unahan, puting-init halo sa dumi, mahaba ang sinulid.

Patuloy ang kislot. Patuloy ang pump hangga’t may lumalabas. Si Laman nanginginig sa kandungan, hnnnn, palad sa puting tumutulo, itinaas.

Hnn?

Amoy. Kulay. Lapot. Mas marami. Mas mainit. Halo.

“Tamod,” hinihingal ko sa tenga niya, hindi humuhugot. “Sa puwit. Sa bituka. Sa tao. Gusto mo.”

Dinilaan niya ang palad. Slp. Aftertaste. Hindi nandidiri. Curious. Hinihigop. Gusto ng lasa na ayaw ng nobya, habang buo pa rin ako sa loob niya.

Nanatili.

Buo. Sagad. Kumikislot. Umaapaw pa rin nang paunti. Ang tarugo ko sa loob pa din ng pwet hanggang unti-unti akong lumambot. Unti-unting lumabot. Kailangan kong hawakan ang maliit niyang balakang para hindi mahulog ang 4'0" na katawan habang lumalabas ang ulo. Sinulid na puti, mahaba, mula sa butas na nakaawang, tumutulo sa bato, sa tubig, sa boxers.

Hindi ko siya binitawan agad.

Nakaupo pa rin siya sa kandungan ko, basang-marumi, ulo sa dibdib. Hinaplos ko ang balahibo sa leeg. Yumuko ako sa tenga.

“Salamat.”

Walang sagot na tao. Hnn. Tumingala mula sa sternum.

“Salamat sa pwet. Sa pinagbigay. Sa tinirang ayaw ng nobya. Sa baon. Sa lasa na tinikman mo.” Pabulong. Marumi. Totoo sa gigil, hindi totoo sa pagpayag. Hinalikan ko ang makapal na labi—lasa ng tamod, lasa ng dumi sa gilid ng daliri, lasa ng sapa. Dinilaan niya pabalik.

Snap.

Hindi tao. Hindi nobya. Hindi butas na pumayag sa wika. Ako ang naglipat. Ako ang gumabay. Ako ang nagsabing gusto. Ako ang gumamit ng lumabas sa kanya para lalo siyang baunin. Nasarapan sa dumi, sa sagad, sa bawal, sa upo niya sa kandungan na parang buong tarugo umabot sa bituka. At ako pa ang nagpasalamat.

Itinayo ko siya. Maiksi ang binti. Hanggang dibdib ko. Tumingala. Dinilaan ang palad. Tapos umatras sa dilim-tubig, dala ang init ko sa pinakaloob, huling gabi, huling butas, huling putok.

Huling tingin: 4'0" na anino sa 5'10" kong pampang. Tapos wala.

Siper. Butones. M4. Banlaw sa sapa—hindi sapat. Amoy pa rin sa kamay, sa boxers, sa ilong.

Sitrep sa utak: hindi clear. Finale sa gubat: clear.

—

FIELD LOG #074 – Pack-out

Ilang araw pagkatapos ng sapa.

Bagong assignment. Bagong destino. Grid palabas. Hindi na Balahibo-Laman. Hindi na ridgeline. Hindi na sapa sa ibaba ng encampment.

Inayos ko ang rucksack. Inayos ang M4. Inayos ang mukha.

Walang tala para sa partner. Walang pangalan sa sitrep. Si Laman naiwan sa tubig at tuod—unang bunganga, unang puki, huling puwit, puting umapaw, salamat na hindi niya naintindihan.

Sa truck, sa umaga, amoy pa rin minsan ang sapa sa gunita. Nobya sa isang tabi. Laman sa kabila. 5'10" laban sa 4'0". Boxers. Butones. Baon.

Akin pa rin ang init. Wala na ang grid.

Tapos na. Wala nang #075 para sa kanya.

CLASSIFIED / PERSONAL LOG — NOT FOR RECORD 🔞

PFC S.G. C. V**** | 1st Scout Ranger Regiment 

🤫 PFC S.G. C. V**** (DzaddyShawn 🔞) 🤐💦