Field Log #074: Sector 3 Drainage Gully, Likod-Pundasyon

Field Log #074: Sector 3 Drainage Gully, Likod-Pundasyon  

BABALA: Mature. 18+. Explicit oral at penetration sa fictional hybrid (?). Hindi para sa menor de edad..

Ako si Shawn. 5'10". 78 kg. Active-duty Scout Ranger. 0210H. Malakas na ulan. Ang pwesto ay ang bagsakan ng tubig-ulan sa likod ng lumang concrete foundation—isang masukal at basang drainage gully na natatakpan ng makakapal na baging at lumot. Ang ulan ay parang palo ng palad sa helmet at sa balikat; bawat patak ay malamig, mabigat, at tumitimo sa balat sa ilalim ng uniporme. Ang amoy ng nabubulok na dahon, semento, at metalikong tubig-ulan ay pumuno sa ilong. Ang lupa sa ilalim ng boots ay malambot, maputik, at dumidikit sa sapatos sa bawat hakbang. Ang canvas ng pantalon ay dumikit na sa hita. Ang T-shirt sa ilalim ng blouse ay basang-basa at malamig sa utong at sa gitna ng dibdib. Ang belt rig ay mabigat sa balakang. Ang R4 ay malamig sa palad.

Habang ginagawa ang perimeter sweep, naramdaman ko ang pagbigat ng hangin. Hindi lang bigat—parang may pumipindot sa dibdib at sa taint, parang may invisible na kamay na humahawak sa puson. Sa ilalim ng malaking ugat ng balete, narinig ko ang mahinang pag-usad ng basang lupang natatabunan ng dahon: basang kuskos, basang hatak, basang paggapang. Lumabas ang nilalang—isang delicate, semi-translucent gastropod-hybrid specimen, halos 2'8" ang haba, na may malambot na balat at lateral genital pore sa kanang bahagi ng torso nito. Ang katawan nito ay parang basang goma at jelly na pinagsama; kitang-kita ang malabong organs sa loob sa ilalim ng red-filter light. Ang balat ay malamig sa una, tapos mainit sa ilalim. Ang pore sa gilid ay isang basang hiwa, bahagyang bukas, na may makapal na mucus na tumutulo pababa sa lupa. Ang hiwa ay may bahagyang mas madilim na rim. Ang mucus ay makunat kapag nahawakan ng sapatos: unat, putol, pahid.

Ang hybrid ang nag-initiate.

Sa halip na umiwas o umatras, dahan-dahan itong gumapang patungo sa akin. Ang mga galamay nito—manipis, basang-basa, at may fine cilia sa ibabaw—ay unang dumikit sa putik, tapos sa goma ng combat boots. Agad na tumakbo sa utak ko ang protocol: unknown contact, Sector 3, isolate, challenge; kung hindi susunod, blade o muzzle. Sinubukan kong igalaw ang hintuturo papunta sa trigger well ng R4. Nanginginig ang daliri sa trigger guard pero hindi umabot. Sinubukan kong bigkasin sa loob ng ulo ang checklist—distansya, anggulo, takip, radyo—pero nadurog ang mga salita bago makabuo ng utos sa braso. Ikaw ay Scout Ranger. Hindi ka natutulog sa post. Hindi ka nagpapahipo. Malinaw pa ang pangungusap na iyon. Ang braso, hindi. Ang nagpatigil sa akin—ang dahilan kung bakit hindi ko binunot ang combat knife o itinutok ang R4—ay ang puro at nakakaparalisang biological field na inilalabas nito, at ang field na iyon ang unti-unting dinurog ang resistensya, hindi agad-agad. May agwat. May laban. May pagkatalo nang piraso-piraso.

Nagpakawala ang nilalang ng mababang panginginig sa lupa na direktang tumama sa aking central nervous system. Parang may vibrating rod na ipinasok sa gulugod pababa sa bayag. Parang nabaon ang mga binti ko sa basang semento; nawalan ako ng motibasyon para gumalaw nang mabilis. Tumama rin ang panginginig sa taint at sa base ng tite; naramdaman kong unti-unting pumapangalaw ang dugo pababa. Parang may daliring tumutulak mula sa loob papunta sa prostate ko. Uminit ang bayag at humigpit sa loob ng boxer shorts. Sa loob ng bungo ay may saglit pang laban: Huwag kang magbaba ng muzzle. Huwag kang magpakawala ng grip. I-report mo. Binilang ko ang hinga. Isa. Dalawa. Tatlo. Sa ikaapat, dapat ay hakbang palayo. Walang hakbang. Naroon ang utos, pero hindi sumunod nang buo ang katawan. Parang may pader sa pagitan ng utak at ng tuhod.

Ang amoy ng basang lupa na may halong matamis at metalikong amoy ay pumuno sa drainage gully. Hindi lang amoy—parang lasa na rin sa dila. Sa bawat paghinga ko sa ilalim ng ulan, tumaas ang lebel ng adrenaline na mabilis na napalitan ng matinding init sa aking puson. Sa loob ng camouflage trousers, nagsimulang tumigas ang tite ko laban sa tela—mainit, mabigat, at pulso-pulso. Dumikit ang ulo sa basang cotton ng boxer shorts. May pre-cum na nagsimulang tumulo at dumikit sa tela. Pinilit kong isara ang bibig para hindi huminga nang malalim. Nabigo. Mas mahaba ang susunod na hinga, at mas malalim ang lasa. Ito ay chemical attack. Treat as contamination. Mask. Break contact. Wala akong mask na sapat para sa amoy na iyon. Ang kamay na dapat ay pupunta sa radyo ay nanatili sa rifle dahil kung bibitawan ko, baka mahulog ang disiplina kasama ng armas.

Nakatayo lang ako, nakahawak sa rifle, habang pinalilibutan ng nilalang ang aking mga boots. Umakyat ang mga galamay sa tali, dumikit sa basang canvas, at nagsimulang mag-iwan ng malapot at mainit na pampadulas na parang puti ng itlog na pinainit—malagkit, makunat, at may bahagyang alat-metalikong lasa kung sakaling mahawakan sa bibig. Pumasok ang pampadulas sa sapatos sa butas ng tali. Naramdaman ko ang init sa medyas. Muli akong tumingin sa R4. Muli akong nagsabing extract, extract sa loob ng utak. Nakakagat ang ngipin ko sa loob ng pisngi. Lasang dugo. Walang extract. Ang kagat ay patunay na may natitira pang kagustuhang magpigil.

Hindi nagmadali ang hybrid. Ginamit nito ang gabi para dahan-dahang durugin ang aking probinsyanong disiplina at tactical mindset. Bawat segundo ay may tactile na diin, basang tunog, at kemikal na init. Ang pagbagsak ko ay hindi isang hakbang. Isa-isa itong nabakbak.

Dahan-dahang umakyat ang mga manipis at basang galamay nito mula sa aking combat boots, gumagapang sa aking camouflage trousers. Hindi ito marahas; bawat usad ay may kasamang pag-iiwan ng malapot at mainit na pampadulas na tumatagos sa tela ng aking uniporme. Naramdaman ko ang basang init na dumadaan sa canvas pababa sa balat ng hita: malamig muna, tapos mainit, tapos pulso. Isang galamay ang dumaan sa inner thigh, dumikit sa tela sa ibabaw ng bayag, at dahan-dahang pinisil. Isa pa ang umakyat sa linya ng siper at nag-iwan ng makapal na pahid. Tumagos ang pampadulas hanggang sa balat; naramdaman kong dumulas ang tela sa tite ko habang tumitigas ito laban sa fly. Isang mas makapal na galamay ang umikot sa gitna ng hita at humigpit, parang tourniquet na basang-basa. Kumiilit ang cilia sa ibabaw nito sa tela at sa balat sa ilalim—libu-libong maliliit na pagsipsip. Dahan-dahang gumulong ang galamay sa ibabaw ng bayag, pinisil ang supot, tapos binitawan, tapos pinisil ulit. 

Naramdaman ko ang paggalaw ng testicles sa loob ng basang boxer shorts. Sa puntong iyon ay sinubukan kong iangat ang tuhod para sipain ito palayo. Umakyat ang tuhod ng dalawang pulgada tapos bumagsak ulit. “Huwag,” sabi ko sa ilalim ng ulan, mahina, para sa sarili. Huwag mong hayaang umakyat. Huwag mong hayaang dumikit. Walang sagot mula sa hybrid. Ang galamay lang ang sumagot: mas mahigpit na pikot sa sack. Naramdaman ko ang kahihiyan na kasabay ng tigas. Dalawang bagay na hindi dapat magkasama sa isang Ranger na naka-duty.

Habang nakatayo akong nakatitig sa pulang ilaw ng aking flashlight, inilapit ng hybrid ang upper mantle nito sa aking kamay. Ipinahid nito ang malamig at basang balat nito sa aking mga daliri, tila nagmamakaawa at nangaakit nang sabay. Ang texture ay parang basang seda na may pinong grit ng cilia. Pinahid nito ang mantle sa palad, sa knuckles, tapos sa base ng hinlalaki. Isang mas maliit na galamay ang umikot sa singsing finger at dahan-dahang hinigpitan, parang sinusubukan kung gaano kalakas ang hawak ko. Mas matapang ang amoy sa malapit: basang lupa, tanso, at matamis na mucus. Ipinahid nito ang mantle sa inner wrist, sa pulse point, tapos sa heel of the palm hanggang sa dumikit ang mucus sa fingerprints. Nang buksan ko ang daliri, may unat ng pampadulas mula sa balat papunta sa mantle. Nanatili ang kaliwang kamay ko sa handguard. Hindi na military-tight ang hawak ng kanan.

 “Contact, Sector 3,” bulong ko, rehearsal para sa radyo na hindi ko pa binubuksan. Ang boses ko mismo ang nagsabi sa akin na late na ang tawag. Kung tatawag ka ngayon, ano ang sasabihin mo? May nilalang sa gully at tinitigan mo lang? Ang tanong na iyon ang nagsara sa radyo sa isip.

Nang tuluyan nang lumambot ang aking resistensya—hindi dahil kusang-loob akong sumuko kundi dahil naubos na ang friction sa pagitan ng utos at ng laman—inalis ko ang aking tactical belt at ibinaba ang siper. Malamig at basang-basa ang metal ng siper; malinaw ang tunog nito kahit sa ulan. Bawat ngipin ng siper ay parang maliit na pagtataksil. Mas mabigat kaysa sa dapat ang pagkalag ng buckle. Inilabas ko ang aking kargada—mainit, galit, at tumitigas sa 5.5"+ girth at 7.5"+ haba. Namumula at makintab na sa pre-cum ang ulo; nakaangat ang ugat sa ilalim ng basang pulang ilaw. 

Ang amoy ng sarili kong init ay halo sa pheromone. Tumama ang tangkay sa malamig na hangin at ulan; matalim ang contrast. Ibinaba ko ang boxer shorts hanggang sa gitna ng hita. Nakalabas ang bayag, basang-basa, at mabigat. May huling kagat pa sa dila: Ibalik mo. Isara mo ang siper. Ikaw ay nasa perimeter, hindi sa kuwarto. Hindi na naibalik. Ang kamay na sanay sa rifle drill ang ngayon humawak sa sariling tite para ilabas ito nang buo, at ang katotohanang iyon ang pinakamalinaw na ebidensya na natalo na ang loob.

Ang hybrid mismo ang yumuko patungo sa aking puson. Dumikit ang itaas na katawan nito sa basang pantalon at sa balat sa itaas ng pubic bone. Binuksan nito ang pino at basang oral cavity nito para subuan ang aking kargada. Hindi ito tulad ng sa tao; ang loob ng bibig nito ay may malambot at umiinit na cilia na tuloy-tuloy ang pagpiga at paghigop sa bawat pulgada. Malamig ang unang contact sa dulo, tapos biglang mainit. Ang cilia ay parang libu-libong maliliit na dila na sabay-sabay na humahawak, humihigpit, at humihigop. Naramdaman ko ang diin sa corona, tapos sa tangkay, tapos sa base. Makapal, malagkit, at bahagyang matamis-metaliko ang halo ng laway-mucus nito; dumaloy iyon pababa sa bayag at sa inner thighs. 

Tumagal ng halos 25 minuto ang tuloy-tuloy na pagpapakain ko sa bibig nito habang nakahawak ako sa basang pader ng pundasyon. Bawat higop ay may basang at ritmikong slurp na naririnig sa pagitan ng ulan. Umiikot at pumipiga ang cilia, at minsan ay dumudulas pababa hanggang sa frenulum tapos bumabalik pataas na may mas mahigpit na hawak. Halo ang pre-cum ko sa mucus nito; naramdaman kong dumadaloy iyon pababa sa kanyang chin-equivalent at tumutulo sa lupa. 

Hanggang sa mawala ang lahat ng aking kontrol—nagsimulang umusad pasulong ang balakang ko sa kanyang bibig, mabagal muna, tapos mas malalim, habang humahawak ang mga galamay sa hita at sa base ng tite para hindi ako makaatras.

Sa loob ng dalawampu’t limang minuto: una, mababaw na pagpapakain sa ulo lang—cilia na umiikot sa ridge, sumisipsip sa hiwa ng dulo, hinuhugot ang pre-cum nang thread by thread. Sa unang limang minuto ay pinilit ko pa ring isipin ang grid, ang oras ng pagbalik, at ang tanong sa guard house. Sa ikasampung minuto, naging tunog na lang ang grid. Pangalawa, mas malalim na pagsubo—umunat ang cavity sa paligid ng girth, humigpit ang inner walls sa ugat, at bawat pulso ng tite ko ay sinasagot ng pulso ng higop. Pangatlo, buong pagbaon—nadikit ang base sa rim ng cavity; naramdaman ko ang init hanggang sa pubic bone. 

Humawak ang galamay sa bayag at dahan-dahang hinila pababa ang supot habang humihigop pataas ang bibig, unat sa dalawang direksyon. Dumaloy ang laway-mucus sa perineum, sa taint, pababa sa inner thigh hanggang sa putik. Basang choke-slurp, basang gulp, basang selyo ang tunog. Basang-basa ang pader ng concrete sa ilalim ng kamay ko; dumikit ang kuko sa lumot. “Sige,” hingal ko, hindi utos, hindi rin dasal—pag-amin lang na natalo na ang protocol.

Dahil sa matinding gigil mula sa mahabang oral foreplay, inilipat ko ang nilalang para sa lateral penetration. Magaan pero malagkit sa kamay ang katawan nito; dumikit ang pampadulas sa palad at sa daliri. Dito nagkaroon ng tactical error: maling taya sa elasticity ng lateral pore nito. Kahit doon, may saglit pang tactical na isip: sukatin, pasukin nang dahan-dahan, huwag pilitin. Nauna ang gigil sa sukat.

Isang malinaw na basang punit ang narinig sa kabila ng ingay ng ulan—basang punit, basang gilit, basang unat na biglang naputol. Napunit ang manipis na tissue ng hybrid dahil sa laki ng aking kargada. Lumabas ang kulay pinkish-red na hemolymph. Kitang-kita sa ilalim ng red-filter light ang sirang balat at ang pagdaloy ng dugo: makapal, medyo malapot, at may metalikong ningning. Napunit ang pore pataas at pababa; irregular, basang-basa, at nanginginig ang mga gilid. Tumulo ang hemolymph sa mga galamay, sa aking tangkay, at sa putik. Nasa loob pa rin ang ulo ko nang mapunit; naramdaman ko ang biglaang pagluwag, ang mainit na pag-apaw sa tangkay, at ang irregular na pikot ng punit na rim.

Hihinto na sana ako at gagamit ng emergency medical wrap, pero kumiwal ang hybrid at ginuyod ang aking kamay gamit ang galamay nito. Malambot pero insistent ang hawak nito—hindi masakit, pero hindi rin pwedeng balewalain. Buhay pa ang reflex na kumuha ng medkit. Ang kamay na pupunta sa pouch ay nahatak pabalik sa sugat.

Inilagay nito ang aking daliri sa sarili nitong sugat. Naramdaman ko ang init sa loob, ang pulso ng laman, at ang madulas na init ng hemolymph sa fingerprint. Mas mainit ang loob kaysa sa labas; nanginginig ang punit na gilid sa ilalim ng hipo. Pumasok ang daliri ko hanggang sa second knuckle sa punit; malambot, malagkit, at kumikibot ang pader. Pagkatapos ay itinalikod nito ang katawan para ipasok muli ang aking kargada. 

Malinaw ang gesture: ituloy mo; kailangan ko ang biological fluid para mabuhay. Kahit punit, humigpit ang pore sa paligid ng ulo ko—basang-basa, mainit, at irregular ang sikip. “Sige,” ulit ko, mas pilit. “Kailangan mo.” Parang sagot iyon sa sarili kong guilt at sa gesture nito. Sa likod ng pangungusap ay isa pang pangungusap na hindi ko sinabi: Kailangan ko rin, at iyon ang mas nakakatakot.

Sa kabila ng nakikitang sugat, dahan-dahan kong ipinagpatuloy ang pagtulak. May resistance ang unang push mula sa punit na laman; naramdaman ko ang mga gilid na dumudulas sa tangkay. Bawat tusok ay may basang tunog: squelch, tear-slick, halo ng hemolymph. Mas mahigpit ang loob sa isang gilid dahil sa punit; humawak pa rin at pumipiga ang cilia sa loob ng pore. Naging pampadulas ang hemolymph. Dumikit ang punit na flap sa ilalim ng tangkay sa bawat out-stroke tapos natahi ulit sa in-stroke. Sa huling malalim na tusok, tuluyang lumabas ang aking tamod—marami, malapot, at mainit. Naramdaman ko ang pulso sa base, tapos ang makakapal na hibla na pumupuno sa loob. 

Halo ang init ng tamod sa hemolymph; may bahagyang kirot sa contact, tapos paglambot. Tumulo palabas sa punit ang overflow, pababa sa mga galamay at sa putik—puti na halo sa pinkish-red. Malalim ang unang hibla. Tumama ang pangalawa sa punit na pader. Tumulo palabas sa hiwa ang pangatlo habang nakabaon pa rin ako. Humigpit ang bayag sa bawat pulso. Naka-lock pasulong ang balakang.

Habang pareho naming nakikita ang pinsalang naidulot ko, hinugot ko ang kargada. May mahaba at basang hatak ang paghugot; makintab ang tangkay sa halo ng tamod, mucus, at hemolymph. Pinunas ko ang makapal na tamod mula sa aking sarili—mainit pa, malapot, at dumidikit sa daliri—at isinabon at ipinahid (slathered) ito sa buong napunit na lateral pore at sa katawan ng nilalang. 

Ipinahid ko ito sa punit na gilid, sa loob ng pore gamit ang hinlalaki, sa mantle, at sa mga galamay. Makapal at sealing ang texture ng tamod sa sugat; naramdaman ko ang bahagyang kemikal na init sa contact. Ipinahid ko ang natitira sa tangkay sa rim, sa loob gamit ang dalawang daliri, tapos sa kabilang panel ng torso. Naging puting film ang tamod sa pink na punit. Yumuko ang hybrid sa kamay ko habang ginagawa ko ito.

Sa pagdikit ng aking tamod sa sugat, hindi agad-agad nagsara ang punit na parang mahika. Ang hemolymph mismo ng hybrid ang may enzymes na nanatiling inert hangga’t hindi nae-expose sa mammalian protein—spermine at iba pang protina sa tamod. Catalyst lang ang fluid ko; ang biochemistry nito ang gumamit sa protina para pasimulan ang coagulation. 

Una, humina ang agos. Pagkatapos, nagkaroon ng malapot na pelikula sa gilid ng punit. Unti-unti, sa loob ng mga minutong nanginginig ang katawan nito sa ulan, nag-seal ang tissue, tumigil ang pag-agos ng hemolymph, at dahan-dahang nagbalik sa mas mahigpit at mas regular na hiwa ang pore habang nagpapaligo ang hybrid sa natatanging fluid. Kitang-kita: nagsimulang magdikit ang mga gilid, tumigil ang pinkish na agos, at unti-unting bumalik sa hugis ang pore. Nanginginig ang hybrid habang nangyayari ito—hindi sa sakit lang, kundi sa pagsipsip. Kumiilit ang selyadong laman sa ilalim ng hinlalaki ko. Hinihigop papasok sa rim ang huling pahid ng tamod.

Nang makitang tuluyan nang nag-seal ang sugat ng nilalang at mabilis na itong nakahinga:

Kinuha ko ang bimpo sa aking backpack at linisin ang aking kargada, bayag, at hita bago isinara ang siper at inayos ang belt rig. Naging basang-basa ang tela ng bimpo sa halo; pinunasan ko nang mabuti ang tangkay, ang ulo, ang bayag, at ang inner thighs hanggang sa mawala ang malagkit na residue. Tumulong ang ulan; tumama ang malamig na tubig sa mainit na balat. Pinunasan ko rin ang pubic hair, ang taint, at ang ngipin ng siper. Itinaas ko ulit ang boxer shorts bago isinara ang pantalon.

Hinugasan ko ng tubig-ulan ang sementadong pundasyon para mawala ang mga bakas ng dugo, pheromone, at pampadulas. Ginamit ko ang boots para i-scrape ang putik at i-flush ang pink-puting halo palayo sa concrete.

Dahan-dahang gumapang ang hybrid pabalik sa ilalim ng makapal na ugat ng balete. Mas mabagal ang galaw nito, pero stable. Nakikita pa ang pore na slightly swollen pero sealed.

0245H. Inayos ang R4. Pumasok sa radio line.

“Guard house, Shawn. Perimeter clear. No movement detected in Sector 3. Returning to post. Out.”

Sitrep: Specimen stabilized and concealed. Operational footprint zero.

CLASSIFIED / PERSONAL LOG — NOT FOR RECORD 🔞

PFC S.G. C. V**** | 1st Scout Ranger Regiment 

🤫 PFC S.G. C. V**** (DzaddyShawn 🔞) 🤐💦