Field Log #102: Sapa ng Mapait, Sector 4-B, Interior Delta

Field Log #102: Sapa ng Mapait, Sector 4-B, Interior Delta

BABALA: Mature. 18+. Explicit oral at penetration sa fictional hybrid (?). Hindi para sa menor de edad.

Wala na ang ulan. Ang hangin sa gitna ng hatinggabi sa Sector 4-B ay napakainit, napakabigat, at napapalibutan ng makapal na hamog na may amoy ng basang lumot, bulok na kawayan, at ang walang katapusang lansa na nakatatak na sa aking balat. Ang radio transmitter sa aking tactical vest ay patay at nakatabi. Wala na akong idinadahilan sa base command. Wala na akong sinasabing inspection patrol o pagse-seal ng perimeter.

Wala na rin si Amaw. Ilang linggo na siyang lumubog at nawala sa pinakamalalim na hukay ng delta.

Ngunit hindi si Amaw ang tinatawag ng aking dugo ngayong gabi. Ang dahilan ng aking pagbabalik ay mas madilim, mas personal, at mas sakim. Sa ibabaw, ang katwiran ay ang pagpapakain sa dalawang natatanging nilalang na naiwan sa sapa. Ngunit sa ilalim ng aking isip, alam ko ang totoong katotohanan: ako ay bumalik para sa sarili kong ligaya. Nagkaroon ako ng adiksyon sa natatanging sensasyon ng kanilang mga bibig—isang kakaiba at kinky na ligaya na walang sinumang taong babae ang makakapagbigay sa akin.

Nakalubog ako hanggang hita sa mababaw at malapot na putik-alat ng Sapa ng Mapait. Ang aking khaki camouflage trousers ay basang-basa, hapit na hapit sa aking 5'10", 78 kg na katawan, partikular sa malalaki kong hita at puwit. Ang itim na sando ay nakadikit sa aking dibdib at tiyan dahil sa pinaghalong pawis at hamog, kitang-kita ang naninigas kong mga utong sa malamig na hangin ng gabi. Ang R4 rifle ay nakasabit sa aking likod—isang palamuti na lamang sa isang lalaking tuluyan nang isinuko ang kanyang disiplina bilang Scout Ranger para sa lansa ng sapa.

Sa ilalim ng liwanag ng buwan, nabiyak ang ibabaw ng itim na tubig. Lumabas ang dalawang munting sanggol ni Amaw.

Nanatili ang kanilang laki—limang pulgada ang haba, mga translucent grayish-pink na hybrid na may kulay-gintong kislap sa ilalim ng balat at maliliit na filter-vents sa gilid ng leeg na mabilis na pumipitik. Ang kanilang mga mata sa gilid ay maitim at nakatitig sa akin, naaamoy ang pamilyar na init ng aking katawan.

“Nandito na si Papa...” bulong ko sa mababang boses, basag ang hininga sa matinding pagnanasa. “Halika kayo... kainin niyo ako.”

UNANG POSISYON AT UNANG PAGPAPAKAIN: ANG NAKALUHOD NA PAG-AALAY

Para sa unang pagpapakain, pumasok ako sa isang espesyal na posisyon. Lumuhod ako nang tuluyan sa mababaw na tubig-putik. Ang magkabilang tuhod ko ay nakabaon sa malamig na putik sa ilalim, ang mga hita ay nakabukaka nang malapad sa anggulong siyamnapung antas. Ang aking balakang ay nakausli pasulong, ang aking likod ay nakatuwid, at ang aking dalawang kamay ay nakahawak sa aking sariling mga hita para sa balanse.

Inabot ko ang aking tactical belt. Isinaradong muli? Hindi. Ibinaba ko ang zipper—schhh-zip—at hinila pababa ang unahan ng aking boxer shorts. Ang aking 7.5 pulgadang tarugo, na matagal nang nanginginig at ugat-ugat sa matinding dugo, ay pumalag at tumayo nang diretso pasulong. Ang corona ay mamula-mula, nakatutok sa ibabaw ng tubig, at ang butas sa ulo ay agad na naglabas ng malapot at makapal na paunang tamod at gatas-protina na dumaloy sa tangkay.

Yumuko ako nang bahagya at inabot ang dalawang sanggol gamit ang aking malalaking palad. Inangat ko ang unang munting sanggol mula sa tubig. Ang balat nito ay napakainit at madulas.

“Tingnan mo 'to, maliit na nilalang...” bulong ko sa unang sanggol, habang ang aking mga mata ay nakatitig sa maliit nitong mukha. “Ito ang gatas na kailangan mo... pero ako ang mas nasasarapan sa bawat sipsip mo.”

Iginabay ko ang maliit nitong bunganga—maliit, walang ngipin, at napakalambot—diretso sa pinaka-ulo ng aking nakatayo na ari.

SLRRRP-VACUUM!

Ang maliit na bibig ng unang sanggol ay kumapit sa aking corona. Ang sensasyon sa unang segundo ay isang napakalakas at napakainit na suction. Walang ngipin, puro vacuum suction mula sa lalamunan at pumipitik nitong filter-vent. Bawat piga ng maliit nitong bibig sa aking sensitibong balat ng corona ay nagpadala ng kuryente sa aking puson.

“Ahhhh... puta... ang init...” napasigaw ako nang mahina, napatingala sa madilim na kalangitan habang ang aking balakang ay kusang kumikislot pasulong.

Isinabay ko ang ikalawang sanggol. Inilagay ko ito sa ilalim ng aking tarugo, sa mismong dulo ng aking mabigat na bayag. Ang ikalawang sanggol ay kumapit sa aking tangkay at bayag, sumisipsip at humihigop sa pawis, uhog, at paunang tamod na tumutulo roon. Ang dalawang munting bibig ay sabay na gumagana sa aking ari habang ako ay nakaluhod at nakabukaka sa putik.

Bawat minuto na lumilipas, nararamdaman ko ang bawat pulgada ng aking ari na nilalamon ng kanilang mga bibig. Ang init ng kanilang mga lalamunan laban sa malamig na tubig na nakalubog sa aking mga hita ay lumikha ng isang pambihirang kontras. Ang aking internal monologue ay nagwawala:

“Tingnan mo ang sarili mo, Shawn... Isang Scout Ranger, nakaluhod sa putik, pinapapapak ang ari sa dalawang tiyanak ng sapa. Hindi mo na 'to ginagawa para iligtas sila... ginagawa mo 'to dahil nagwawala ang itlog mo kapag nararamdaman mo ang vacuum ng mga bibig nila. Ang sarap... ang lagkit...”

Ginalaw ko ang aking balakang—mabagal na baon at hila pasulong—upang gabayan ang unang sanggol na mas lumalim ang pag-sipsip sa aking corona. Nang hindi na makatagal ang aking katawan sa matinding panggigigil:

THROB! THROB! THROB!

Pumutok ang aking unang kargada. Ang napakamainit, napakalapot, at napakaraming tamod at gatas ay bumaha nang diretso sa maliliit na lalamunan ng dalawang sanggol. Nilamon nila ang bawat patak, ang kanilang mga translucent na katawan ay nagliwanag sa kulay-ginto habang pumasok ang gatas sa kanilang mga tiyan. May lumabas na puting bula sa sulok ng kanilang mga bibig na pumatak sa aking bayag.

IKALAWANG POSISYON AT IKALAWANG PAGPAPAKAIN: ANG NAKASANDAL NA PAG-ANGKIN

Pagkatapos ng unang putok, hindi ako huminto. Ang aking ari ay nanatiling kalahating matigas, nanginginig at basang-basa sa sarili kong gatas at uhog ng mga sanggol. Hindi pa ako satisfied. Gusto ko pang maramdaman ang pangalawang alon ng ligaya sa ibang paraan.

Lumipat ako ng posisyon para sa ikalawang pagpapakain.

Umusog ako pabalik at isinandal ang aking likod sa basang bark ng lumang punong kawayan sa pampang. Ang aking dalawang binti ay nakatutok pasulong at nakabukaka, ang mga combat boots ay nakabaon sa tubig. Ang aking katawan ay nakahilig sa anggulong apatnapu’t limang antas. Ang aking mga braso ay nakadikit sa putik sa aking tabi upang suportahan ang aking timbang. Sa posisyong ito, ang aking buong pagitan—ang aking 7.5 pulgadang ari na muling tumitigas at ang aking basang bayag—ay ganap na nakalantad at nakatutok pataas.

“Maitim at sakim ang ginagawa ko...” bulong ko sa aking sarili habang nakatingin sa dalawang sanggol na lumalangoy sa pagitan ng aking mga binti. “Pero babaguhin natin ang laro.”

Sa pagkakataong ito, hindi ko sila inangat gamit ang mga kamay. Ginamit ko ang aking mga binti at balakang upang ihain ang aking sarili. Inutusan ko sila gamit ang mga daliri na lumapit sa aking ari na nakaturo sa langit.

Ang ikalawang sanggol—na mas gutom ngayong alon—ang unang lumangoy pataas. Nilamon nito ang buong corona ng aking ari sa isang malakas na sipsip habang ako ay nakasandal sa kawayan.

SLRRRT-PULL!

“Aaahh... tangina, mas masikip ngayon!” sigaw ko sa dilim.

Dahil nakasandal ako, nakikita ko ang lahat. Nakikita ko ang bawat detalye: ang translucent nitong katawan na kumikislap sa buwan, ang mabilis na pagpitik ng filter-vent sa leeg nito, at ang paraan ng pagbuka ng maliit nitong bunganga sa gilid ng aking ugat-ugat na ari. Ginamit ko ang aking kanang kamay upang hawakan ang likod ng sanggol, hindi para ilayo, kundi para PUMIGIN AT ITULAK ITRO MAS MALALIM sa aking corona.

Iginabay ko ang unang sanggol naman sa aking sensitibong butas sa dulo. Pinagpalit ko sila ng posisyon habang ako ay patuloy na gumagalaw.

Ang sensasyon sa pangalawang pagpapakain na ito ay mas matindi. Ang aking ari, na sensitibo na mula sa unang putok, ay nakaramdam ng napakasakit ngunit napakasarap na panggigigil sa bawat vacuum pulse ng kanilang mga lalamunan. Ang paunang tamod at natitirang gatas mula sa unang alon ay nagsilbing napakalagkit na pampadulas.

Ikinasal ko ang aking balakang—pataas at pababa—habang nakasandal sa kawayan. Bawat itaas ng aking balakang ay itinutulak ang ari sa loob ng kanilang malambot at basang mga bibig. Nararamdaman ko ang bawat segundo ng friction.

“Tingnan mo sila, Shawn... Umiinom sila mula sa 'yo habang ginagamit mo sila para sa sarili mong orgasm. Walang nakakakita sa 'yo rito. Ikaw lang at ang mga anak ng sapa. Sipsipin niyo pa... sagarin niyo ang gatas ko!”

Ginamit ko ang dalawa kong kamay upang laruin at hawakan ang kanilang malambot at madulas na mga katawan habang sila ay nakadikit sa aking ari. Ang sensasyon ng kanilang mga palikpik na pumipitik sa aking mga daliri habang ang kanilang mga bibig ay sumisipsip sa aking tarugo ay ang sukdulan ng taboo at erotic na karanasan.

“Lalabas na ulit... Ang huling patak ng Papa niyo... Para sa inyo... at para sa akin!”

THROB! THROB! THROB! THROB!

Pumutok ang aking pangalawang kargada. Mas mainit, mas makapal, at mas pilit ang paglabas ng aking tamod at gatas. Isinaboy ko ang huling mga patak ng aking buhay sa loob ng kanilang mga lalamunan at sa kanilang mga mukha. Ang dalawang sanggol ay kumapit nang napakahigpit sa aking ari habang nilalamon ang pangalawang alon ng likido.

Napasandal ako nang todo sa kawayan, ang aking dibdib ay umaangat-baba sa matinding pagod at ligaya, ang aking mga mata ay nakapikit habang ang huling pulso ng aking ari ay naglalabas ng natitirang gatas.

ANG PINAL NA WAKAS

Nang matapos ang ikalawang pagpapakain, ang dalawang munting sanggol ay ganap nang busog. Ang kanilang mga tiyan ay mataba at gumaganda ang kulay-gintong liwanag sa ilalim ng kanilang translucent na balat. Lumangoy sila nang mabagal at may lambing sa pagitan ng aking mga binti, idinidikit ang kanilang maliliit na mukha sa aking basang hita bilang paalam.

Araw-araw na lumubog sila pabalik sa malalim at protektadong bahagi ng Sapa ng Mapait, kasama ang daan-daang libong mga fish fry na pumapalibot sa kanila.

Nanatili akong nakasandal sa kawayan nang ilang minuto, hingal na hingal. Mabagal kong hinila pataas ang aking boxer shorts at isinarado ang zipper ng aking tactical cargo pants. Ang metal ng zipper ay may bahid pa ng sarili kong gatas at uhog ng mga sanggol.

Tumayo ako mula sa putik. Mabigat ang aking mga binti, ngunit ang aking isip ay tahimik at payapa.

Wala nang mga tanong. Wala nang mga loose ends. Wala nang mga hindi nasagutan. Ang kuwento ng Sector 4-B ay ganap at pinal na sarado.

Ako si Shawn. Hindi na lang ako isang Scout Ranger—ako ang maalamat na ama at tagapag-alaga ng Sapa ng Mapait, at ang natatanging lansa at ligaya ng gabing ito ay magpakailanman nang nakatatak sa aking katawan at kaluluwa.

CLASSIFIED / PERSONAL LOG — NOT FOR RECORD 🔞

PFC S.G. C. V**** | 1st Scout Ranger Regiment 

🤫 PFC S.G. C. V**** (DzaddyShawn 🔞) 🤐💦