Field Log #100: Sapa ng Mapait, Sector 4-B, Interior Delta

Field Log #100: Sapa ng Mapait, Sector 4-B, Interior Delta  

BABALA: Mature. 18+. Explicit oral at penetration sa fictional hybrid (?). Hindi para sa menor de edad.

Walang kabilang pampang ngayong gabi. Walang tawa ng tropa, walang sigarilyo sa malayo, at walang radio static mula sa base command. Patay ang radio transmitter ko sa looban ng tactical vest—kusa kong pinatay. Ang cover story sa Special Operations Detachment ay isang solo long-range reconnaissance patrol para sa sinasabing “unusual biological migration” na pumatay sa mga alagang bangus at tilapia mula sa Baybay Dike papuntang panloob na sapa ng Mapait. Pero ang totoo, wala ako rito bilang Scout Ranger. Nandito ako bilang lalaking may dalang adiksyon sa lansa, sa amoy ng uhog, at sa malamig na lasa ng gilagid na walang ngipin.

Ulan. Tuloy-tuloy, bagsak-tubig, malakas na parang gustong burahin ang bakas ng tao sa putik.

Nakaluhod ako sa gilid ng lumang sapa, kalahating nakalubog ang dalawang combat boots sa kulay-tsokolate at mabahong putik-alat. Ang khaki na camouflage trousers ko ay basang-basa, nakadikit sa aking mga hita, at puno ng bahid ng lumang lumot. Ang tela ay hapit sa kalamnan ng hita, sa likod ng tuhod, sa puwit. Ang itim na sando ay hapit sa aking dibdib, piga sa malamig na ulan at mainit na pawis. Ang utong ay naninigas sa lamig, kitang-kita sa basang tela. Ang R4 rifle ko ay nakakabit sa tactical sling, nakabitin sa aking likod—walang silbi ang chokepoint protocol sa nilalang na hindi gumagamit ng bala.

Mula sa madilim at umiikot na tubig ng sapa, lumabas ang mumunting bula. Pagkatapos ay ang amoy: hindi lang simpleng lansa ng patay na isda, kundi mas makapal, mas puro, at may halong kakaibang pheromone na parang napakainit na amoy ng unang ulan sa lupa at amoy ng sariwang dugo. May halong amoy ng basa-basang bunganga, ng uhog na matagal nang nakatago sa hasang.

Lumilitaw si Amaw.

Nanatili siyang 3'6". Hindi siya tumangkad. Pero ang katawan niya ngayon ay mas mataba, mas puno. Ang tiyan at sinapupunan niya ay namumugto, malambot at bilog, parang puno ng itlog at likido. Ang puson ay umbok, ang balat sa ilalim ng kaliskis ay nakaunat, at tuwing humihinga siya ay umaalog-alog ang gitna ng katawan. Ang katawan niya sa gitna ay mas malapad. Ang mga palikpik sa braso ay mas matitigas at parang mga talim ng paypay. Ang kulay-pilak at berdeng kaliskis ay kumikislap sa dilim tuwing may gumuguhit na kidlat. Ang mukha—ang mata sa gilid ay mas malalim, mas itim, at ang bunganga ay bukas-sarado, ipinapakita ang malambot, basang-pula, at walang-ngipin na gilagid. Ang loob ng bunganga ay makintab sa laway, ang lalamunan ay kitang-kita tuwing bumubuka.

Ako’y nakaluhod pa rin, tuhod sa putik, hita nakabuka nang bahagya, balakang pasulong, dibdib nakayuko. Ang taas ko laban sa kanya ay malinaw: ang ulo niya ay nasa lebel ng aking puson at ibabang dibdib. Ang buong katawan niya ay umaabot lang hanggang sa gitna ng aking hita kung sakaling tumayo ako. Ang palad ko ay kayang takpan ang halos kalahati ng mukha niya.

“Amaw...” bulong ko. Ang boses ko ay basag, kinakain ng patak ng ulan sa aking mukha.

Lumapit siya sa pampang sa pamamagitan ng malakas na hampas ng kanyang malaking buntot. Lumilikha siya ng alon sa mababaw na tubig. Ang kamay-web na may malamig at matulis na kuko ay humawak nang matigas sa aking kanang tuhod. Ang limang daliri-web ay hindi kayang yakapin ang buong tuhod ko. Ang lamig ng kanyang balat laban sa init ng aking binti ay parang nakakapasukong kuryente. Dumaloy ang malamig na uhog mula sa palad niya pababa sa tela ng pantalon ko.

Iniyukod niya ang ulo sa aking harapan. Dahil sa taas namin, ang mukha niya ay diretso sa pagitan ng aking mga hita. Ang hiwa ng ilong niya ay dumikit sa zipper. Ang filter-vent at hasang sa gilid ng leeg ay mabilis na pumipitik—phat-phat-phat—pumupusag sa hangin. Inamoy niya ang aking pagitan. Ang amoy ng aking pawis, ng balat na nakulong sa tactical belt, ng mainit na bayag sa loob ng boxer, at ang natural na amoy ng lalaki ay kaagad na nagpadala ng kakaibang reaksyon sa kanya. Pumitik nang mas mabilis ang hasang. Tumulo ang makapal na laway mula sa sulok ng bunganga pababa sa aking pantalon.

“Nandito na ulit ako,” bulong ko, habang hinahawakan ko ang kanyang malamig at basang leeg. Ang palad ko ay malaki laban sa leeg niya; ang hinlalaki ay nasa hasang, ramdam ang bawat pitik. Ramdam ko ang pagtibok ng panloob niyang katalista. “Ibibigay ko sa ’yo ang kailangan mo. Lahat. Hanggang sa huling patak.”

Ang kaliwang kamay ko ay nasa likod ng kanyang ulo, ang kanan ay sa leeg. Ang mga braso ko ay nakabaluktot pababa dahil sa pagkakaiba ng taas. Ang mga hita ko ay nakabukaka sa putik, ang mga binti ay nakatuhod, ang buong katawan ko ay nakayuko sa ibabaw ng maliit at matabang katawan niya. Ang namumugtong tiyan niya ay dumidikit sa aking hita.

Hindi na kailangan ng pakiramdaman. Wala nang takot sa kanyang mga mata sa gilid. Ang gilagid niya ay kaagad na dumikit sa ibabaw ng basang tela ng aking pantalon, eksakto sa kinaroroonan ng aking tumitigas na tarugo. Pinindot niya ang tela gamit ang buong bunganga, sinipsip kahit nakasuot pa. Ang init ng dugo na pumupunta sa ari ko ay sumasalungat sa napakalamig niyang bibig. Naramdaman ko ang malambot na gilagid na gumagaling-galing sa haba ng tigas sa ilalim ng tela, parang sinusukat.

Unnnngh... Isang maikling ungol-tubig ang lumabas sa lalamunan niya. Pumipitik ang hasang, naglalabas ng kaunting uhog na dumidikit sa pantalon ko. Ang uhog ay malapot, malinaw-berde sa kidlat, at mabaho sa lansa.

Inabot ko ang tactical belt. Nakaluhod pa rin ako, balakang bahagyang itinaas, siko nakabaon sa putik. Sa isang mabilis at maingat na galaw, inilabas ko ang buckle, ibinaba ang zipper na lumikha ng matalas na schhh-zip sa gitna ng ulan, at hinila pababa ang unahan ng boxer shorts kasama ang unahan ng pantalon. Ang tarugo—7.5 pulgada ng nakatayo, ugat-ugat, mainit, at puno ng paunang tamod—ay pumalag sa malamig na hangin ng sapa. Ang corona ay mamula-mula, makintab sa paunang tamod, at nanginginig. Ang butas sa ulo ay bukas, tumutulo ng malapot na sinulid. Ang bayag ay mabigat, basang-basa, nakalabas sa boxer.

Dahil sa taas ni Amaw, ang ulo ng ari ko ay nasa lebel ng kanyang mukha nang hindi ako kailangang yumuko nang sobra. Nakatayo ang tarugo pataas-pasulong, at ang bunganga niya ay diretso rito. Ang dulo ng ari ay humahampas sa kanyang noo at gilagid.

Hindi naghintay si Amaw.

Inilapit niya ang buong mukha. Ang walang-ngipin na gilagid ay bumuka nang todo, nag-uumapaw sa matabang at lasang-dagat na laway. Nilamon niya ang ulo ng tarugo sa isang sipsip.

Slrrrp-phat!

“Puta...” napasandal ako sa putikang pampang. Ang magkabilang siko ay nakabaon sa putik-alat, ang ulo ay napatingala sa madilim na ulap, ang leeg ay nakaunat, ang dibdib ay nakataas. Ang mga hita ay nanatiling nakabukaka, ang mga tuhod ay lalong lumubog sa putik. Ang buong katawan ko ay nakayuko sa ibabaw niya parang bubong. Ang puson ko ay dumidikit sa noo niya tuwing sumusulong ako.

Ang pagsipsip niya ay hindi katulad ng sa babaeng tao. Walang ngipin na nakakagipit, walang dila sa karaniwang paraan. Ang loob ng bunganga ay nakabalot sa napakalambot, malagkit, at kulay-rosas na tisyu na kumakapit nang napakahigpit sa corona. Parang daan-daang maliliit na unsod na kumakapit, humihigop, pumipiga. Ang gilagid ay kumakapal at nanginginig, bumubuo ng likas na bomba ng vacuum na sumisipsip mula sa leeg ng ari hanggang sa pinaka-ulo. Naramdaman ko ang lalamunan niya na bumubukas-sarado sa dulo ng tarugo, parang gustong lunukin nang buo.

Pumukpok ang buntot niya sa tubig—SPLAT!—habang ang mga kamay-web ay nakahawak nang mahigpit sa magkabilang hita ko. Ang mga kuko ay nakabaon nang konti sa tela, pagkatapos ay sa balat. Ang mga braso niya ay maikli laban sa hita ko; ang mga palad niya ay hindi kayang yakapin ang buong paligid ng hita ko. Hinila niya ang mga hita ko palapit sa mukha niya.

Bawat pagsipsip niya ay may kasamang pagpitik ng hasang sa tiyan ko. Ang mainit-malamig niyang hininga ay yumayakap sa puson. Ang paunang tamod ko ay tuloy-tuloy na dumadaloy sa malambot na lalamunan. Linalamon niya ito na parang pinakamahalagang pagkain sa buong delta. Slurp. Tulo. Lunok. Slurp.

Slurp... slurp... CHOK-CHOK...

Nabulunan siya nang bahagya nang isaksak ko nang kaunti pa ang balakang pasulong. Ang balakang ko ay umusog pasulong, ang puwit ay nakataas, ang mga paa ay nakatuhod pa rin. Ang kalahati ng ari ay pumasok sa lalamunan. Lumabas ang kalahati mula sa bibig niya na may kasamang sinulid ng malagkit at kulay-gatas na laway at uhog-isda. Ang mga mata sa gilid ay pumikit nang kalahati—malinaw na palatandaan ng matinding ligaya ng katawan. May uhog na tumulo mula sa hasang pababa sa aking bayag.

“Kuhanin mo lahat, Amaw...” hingal ko. Ang kamay ko ay nakahawak sa likod ng ulo niya, naramdaman ang madulas niyang balat habang itinutulak ko ulit ang tarugo sa loob ng mainit-malamig na gilagid. “Kainin mo ako. Sipsipin mo hanggang sa buto. Lunukin mo ang tamod ko.”

Mas binilisan niya ang pagsipsip. Ang ulo niya ay umuusad pasulong-paatras sa ari ko, mabilis, basang-basa, maingay. Ang lalamunan ay gumalaw nang mabilis, sumusipsip nang napakalakas hanggang sa naramdaman ko ang pagdaloy ng dugo patungo sa bayag. Ang panggigigil ng biological filter niya ay nagpalabas ng unang alon ng tamod ko.

THROB. THROB. THROB.

Pumutok ang paunang tamod ko sa loob ng bibig niya. Ang malapot, mainit, at makapal na gatas ay sumabog sa gilagid, sa lalamunan, sa hasang. Hindi niya ito iniluwa. Sa halip, sa pamamagitan ng mabilis na pagpitik ng hasang, hinigop niya ang bawat patak, nilalamon paloob sa silid ng panunaw upang gawing pambuno sa susunod na siklo ng itlog. May tumalsik sa sulok ng bunganga, puti sa dilim, tumulo sa leeg niya.

Hindi pa kami tapos. Ito ang wakas. Hindi lang ito simpleng pagpapakain; ito ang pinal na pag-angkin ng dalawang magkaibang uri ng buhay.

Inangat ni Amaw ang mas malaki at mas mabigat na buntot mula sa sapa. Itinagilid niya ang katawan sa ibabaw ng basang kawayan at putik. Ang vent—ang iisang pinto sa base ng buntot kung saan nagtatagpo ang sistema ng pag-aanak at pagdumi—ay nakatapat na ngayon sa akin. Ang tiyan at sinapupunan niya ay mas namumugto sa posisyong ito, nakalantad ang umbok, malambot, umuuga. Ang vent ay nasa ibaba ng umbok na iyon.

Ako’y lumipat ng pose. Tumayo ako nang bahagya mula sa pagkakaluhod, pagkatapos ay lumuhod ulit pero mas malapit, ang isang tuhod sa putik, ang isa pang binti ay nakabaluktot na ang paa ay nakatapak para sa lakas ng tulak. Ang katawan ko ay nakahilig pasulong sa anggulong apatnapu’t lima, dibdib nakayuko sa ibabaw ng maliit niyang likod, ang magkabilang braso ay nakababa upang hawakan ang ilalim ng buntot niya. Ang mga kamay ko ay malaki laban sa buntot; ang mga daliri ay nakakalat sa malamig na kaliskis. Ang mga hita ko ay nakabukaka sa magkabilang panig ng katawan niya. Ang buong katawan ko ay nakapaligid sa 3'6" niyang katawan na parang yakap ng malaking hayop sa maliit. Ang tarugo ko, basang-basa pa sa laway at tamod, ay nakatayo sa pagitan namin, humahampas sa vent.

Ang vent ay nanginginig. Madilim na rosas, napapalibutan ng malalapot na uhog-lansa na kumikislap sa dilim. Ang singsing ng butas ay kumikislot-kislot, naglalabas ng amoy-kalawang at amoy-sapa. Ang butas ay maliit, masikip, hindi para sa 7.5 pulgada.

Inilagay ko ang dalawang kamay sa ilalim ng buntot, binubuhat ang mabigat niyang timbang. Ang balat ay madulas at napakalamig, pero ang mismong bukana ng vent ay naglalabas ng kakaibang init. Hinawi ko ang uhog gamit ang hinlalaki, pinindot ang singsing.

Inilapat ko ang nakatayong ulo ng tarugo sa bukana ng vent.

Ssszzz-slip...

Inipahid ko ang corona sa madilim na labi. Pabilog. Pataas-pababa. Ang uhog niya ay humalo sa natitira kong paunang tamod at tamod. Nagkaroon ng tunog ng napakalagkit na likido sa bawat pagsanay ng ari sa pintuan. Ang ulo ay bahagyang pumasok, pagkatapos ay tumalbog palabas dahil sa sikip.

Unnnnn-GH! Isang matinis at basag na ungol-tubig ang lumabas sa kanya. Ang mga palikpik sa braso ay kumapak sa putik, at ang kamay-web ay humawak sa tactical boots ko.

“Kaya mo ’to,” bulong ko sa tainga niya, habang ang mukha ko ay nakadikit sa madulas niyang leeg. Dahil sa taas, kailangan kong yumuko nang husto para maabot ang leeg niya. Ang dibdib ko ay dumidiin sa namumugtong tiyan niya. “Lalawakan natin ang pinto. Bubutasin kita hanggang sa sinapupunan.”

Ginamit ko ang buong timbang bilang pitumpu’t walong kilong Scout Ranger. Inihanay ko ang mga binti sa putik, kumuha ng magandang tuntungan—kaliwang tuhod nakalubog, kanang paa nakatapak, balakang nakahanda—at ITINULAK KO NANG BUONG LAKAS ANG ARI PALOOB.

PRAYYYYT!

Isang malinaw at nakakakilabot na tunog ng napunit na laman ang umalingawngaw sa gitna ng bagsak ng ulan.

Hindi ito katulad noong una. Sa pagkakataong ito, dahil mas malaki ang pagtulak, ang masel na singsing ng vent na ginawa lamang para sa malalambot na itlog ay ganap na NAPUNIT. Ang tisyu sa loob ng bukana ay umunat hanggang sa sukdulan at nasira. Naramdaman ko ang pagkasira—mainit, basa, biglang maluwag tapos biglang masikip ulit sa loob.

“AAAAAHHH!” Napasigaw ako sa matinding damdamin.

Ang dugo ni Amaw—mainit, kulay-itim sa dilim, at may lasang bakal at alat—ay mabilis na bumuhos mula sa napunit niyang vent. Ang dugo ay dumaloy sa kahabaan ng tarugo, dumikit sa ugat-ugat na balat, at pumatak sa bayag pababa sa putikang pantalon. Mainit ang dugo laban sa malamig na ulan.

Ang pakiramdam sa loob ng vent ay napakainit at napakasikip. Ang napunit na tisyu ay nakapit sa corona na parang buhay na singsing na nagdurugo. Ang loob ay pilit na gumagalaw, sumasakal sa ari habang sinusubukan nitong idikit ang balat ko sa nanginginig niyang laman. May mga kulubot sa loob na kumakapit, pumipiga, humihigop.

Ungggg-phat! Ungggg-phat!

Ang hasang ay bumuka nang husto, halos lumabas ang kulay-pulang lamad sa loob dahil sa matinding sakit at ligaya. Ang mga mata sa gilid ay lumuwa at nanginginig, habang ang buntot ay malakas na pumukpok sa mga hita ko, iniiwanan ako ng mga pasa at putik.

Hindi ako huminto. Isinagad ko.

INILUBOG KO ANG BUONG 7.5 PULGADA NG TARUGO SA LOOB NG VENT HANGGANG SA ANG MGA BAYAG AY DUMIKIT NANG TUWID SA DUGUANG BUKANA.

SLP-CLACK-BAAM!

“PUTA! AMAW! SAKAP NA SAKAP!” sigaw ko sa dilim.

Ang buong pader ng panloob na organ ay yumakap sa ari. Naramdaman ko ang silid ng sinapupunan sa dulo—mas mainit, mas malambot, puno. Ang init ng dugo na humahalo sa malamig na uhog ay lumikha ng pampadulas na napakalapot at napakainit. Bawat baon ng balakang ay nagdudulot ng tunog ng nagmamantikang laman: squish-squash-pruuut!

Itinulak ko siya nang mabilis. Labas-pasok. Hubad. Walang proteksyon, walang pag-aalinlangan. Hila hanggang sa corona, saksak hanggang sa bayag. Ulit. Ulit. Ulit.

Ang pose ko: nakaluhod-nakasandal, balakang umuuga pasulong-paatras, puwit nakakuyom, mga kamay nakahawak sa magkabilang gilid ng buntot at tiyan niya. Ang mga braso ay nakabaluktot pababa. Ang dibdib ko ay dumidikit-dikit sa likod at namumugtong tiyan niya. Ramdam ko ang itlog sa loob tuwing tumatama ang ulo ng ari sa sinapupunan. Ang dog tags ay kumakatok—clink-clink-clink—sa kaliskis. Ang mga hita ko ay nakakapit sa magkabilang panig ng maliit niyang katawan, pinipigil ang pag-uga. Ang kanang paa ay nakatapak, tinutulak ang buong katawan pasulong sa bawat bayo.

Pasok... labas... punit... dugo... uhog!

Ang buong katawan niya ay umuuga sa ilalim ko. Ang 3'6" niyang katawan na may punong tiyan at sinapupunan ay ganap na nakulong sa mga bisig ko. Ang fatigue jacket ay tuluyan nang nabasa ng dugo at ulan.

Bawat bayo ko, mas lalong nabubukas ang punit. Ang dugo at tamod ko mula sa nakaraang pasok ay umaapaw sa gilid ng ari, tumatalsik sa mga hita at sa basang lupa. May puting bula sa dugo. May uhog na umaabot sa bayag.

“Akin ka ngayong gabi, Amaw! Akin ang lansa mo! Akin ang vent mo! Akin ang sinapupunan mo!”

Nakarating kami sa sukdulan ng aming pag-isa.

Ang katawan ni Amaw ay biglang nanigas. Ang mga kamay-web ay pumatak sa aking balikat, ang mga kuko ay tuluyang humukay sa balat sa gilid ng leeg, nag-iiwan ng maliliit na sugat na nagdurugo rin. Ang hasang ay tumigil sa pagpitik—nanatili itong nakabuka nang malapad, naglalabas ng malapot na kulay-dilaw na likido. Ang namumugtong tiyan at sinapupunan ay nanginginig, umuumbok-umbok, parang may gumagalaw sa loob.

Sa loob ng vent, naramdaman ko ang isang malakas na pag-ikot. Ang mga masel sa silid ng sinapupunan ay nagsimulang pumutok at umipit sa ari nang napakahigpit, parang gustong putulin ang tarugo sa loob niya. Piga. Piga. Piga.

THROB! THROB! THROB! THROB!

Ang pinal at pinakamalakas kong putok sa loob ay dumating.

Ibinuhos ko ang pinakamapal, pinakamainit, at pinakamaraming tamod na naipon sa katawan sa loob ng maraming araw. Ang gatas ay pumutok sa pinakamalalim na bahagi ng napunit na vent, dumadaloy nang diretso sa mga sako ng itlog. Naramdaman ko ang bawat pumaputok na ugat sa bayag habang inilalabas ko ang lahat sa kanya. Pulso. Pulso. Pulso. Mainit. Malapot. Marami.

“Nnnngggghhhh-AAAAAAAAAH!”

Sabay kaming umungol. Ang boses ko ay sigaw ng lalaking tao na nawalan ng kontrol, habang ang sa kanya ay matinis at napakasakit na tunog ng nilalang ng tubig na ibinibigay ang buong sistema ng pag-aanak.

Nang ihila ko ang ari palabas—PLOOOP-SCHLUCK—isang napakalaking sinulid ng dugo, malapot na uhog, at puting-puting tamod ang yumakap sa corona, naunat nang malayo bago naputol at pumatak sa putik. Ang tarugo ay nanginginig, basang-pula at puti, tumutulo pa. Hindi pa ito lumalambot nang tuluyan. May natitira.

Ang vent ay nanatiling nakabuka nang malapad, napunit, kulay-rosas, at nagdurugo. Kitang-kita ang loob—madilim, basa, umaapaw.

Ngunit hindi doon nagtapos.

Dahil sa matinding reaksyon ng mainit na tamod ko sa napunit at nagdurugong silid sa loob, nagkaroon ng mabilis na pagbabago ng katawan.

Si Amaw ay dumaing nang malakas. Itinaas niya ang buntot. Mula sa nakabukang vent na puno ng dugo at tamod, nagsimulang lumabas ang libu-libong maliliit, makintab, at kulay-gintong ITLOG.

Pop-pop-pop-pop-pop-pop!

Ang mga itlog ay bumuhos mula sa vent patungo sa mababaw na tubig ng sapa at sa sahig ng nakatuping jacket. Ang bawat itlog ay nakabalot sa tamod ko at sa dugo niya—pero hindi lahat. Marami ang lumabas nang hubad, gintong-ginto, walang sapat na patong ng tamod. Ang ulan ay nagsisimula nang hugasan ang puti sa ibabaw nila. Ang agos ng sapa ay unti-unting hinihila ang ilan palayo. Ang namumugtong tiyan ay unti-unting lumambot habang lumalabas ang laman, pero nanatiling mas puno kaysa sa unang anyo niya.

Wala na siyang lakas upang tumayo, ngunit ang ugali bilang ina ng lahi ay gumagana pa rin. Inilapit niya ang mukha sa mga itlog. Ginamit niya ang walang-ngipin na gilagid upang dahan-dahan at may lambing na sipsipin ang mga itlog at ang natitirang tamod pabalik sa bibig—hindi upang kainin, kundi upang protektahan ang mga ito sa silid ng bunganga. Slrrp. Pop. Lunok. Slrrp.

Nakaluhod ako sa putik. Kalahating nakalubog ang combat boots ko sa kulay-tsokolate na putik-alat na mabaho at malagkit. Ang khaki trousers ay basang-basa, hapit sa nanginginig kong hita, puno ng lumot at dugo. Ang itim na sando ay piga sa malamig na ulan at mainit na pawis; ang utong ko ay naninigas, bakat na bakat. Ang R4 ay nakabitin sa likod ko, patay na ang silbi.

Sa harap ko si Amaw. Nakadapa-nakatagilid sa mababaw na sapa. Namumugtong tiyan niya nakalantad. Ang napunit at nagdurugong vent niya ay kumikislot pa rin, tumutulo ng makapal na dugo, malapot na uhog, at natitirang gintong itlog. Ang walang-ngipin niyang gilagid ay nakabuka, puno ng mga itlog na hindi pa niya nalalamon. Ang amoy—lansa ng isda, sariwang dugo, uhog, at unang tamod ko na naiwan sa loob niya—pumupuno sa hangin kahit sa gitna ng bagsak-tubig na ulan.

Ang 7.5 pulgadang tarugo ko ay nanatiling matigas. Ugat-ugat. Namumula. Basang-basa sa dugo niya, sa malapot na uhog mula sa punit na vent, at sa unang alon ng tamod na naibuhos ko na sa loob. Hindi pa tapos. Ang mga itlog na tumalsik palabas, nahulog sa putik, nadala ng agos, naiwan sa gilagid niya—kailangan pa ng pangalawang putok. Sariwang tamod sa labas. Para takpan. Para dilitahan. Para hindi mahugasan ng ulan. Para hindi kainin ng iba. Para markahan ng amoy ko ang bawat gintong bula. Para makita niya na patuloy akong nagbibigay kahit wala nang butas na kayang tumanggap. Para sa adiksyon. Ang ari ko ay hindi pa sumuko. Ang lansa at dugo sa kamay ko ay pumupukaw ulit.

Inabot ko ang base ng tarugo gamit ang kanang kamay. Binalot ng palad ko ang buong kahabaan. Ginamit kong pampadulas ang mismong dugo niya, ang uhog, at ang natitirang paunang tamod. Naramdaman ko ang init at lagkit. Nagsimula akong magsalsal.

Mabagal muna. Pababa hanggang sa mabigat na bayag ko, pinipiga ang sako hanggang sa masakit. Pataas hanggang sa corona, pinipiga ang ulo hanggang sa lumabas ang sinulid ng malapot na likido.

“Kailangan pa,” hingal ko, boses basag. “Kailangan ng tamod sa labas. Sa itlog. Sa bibig mo. Hindi pwedeng hugasan ng ulan.”

Pagkatapos ay mabilis. Ang kamao ko umakyat-baba sa buong 7.5 pulgada. Pinipiga. Hinahagod ang ugat. Kinakamot ng hinlalaki ang butas hanggang sa masakit. Ang tunog basa at malakas sa gitna ng ulan: schlick-schlick-schlick-slp-slp-slp. Ang balakang ko umuuga-uuga pasulong sa bawat pababa, parang may saksak pa rin kahit wala na. Ang mga hita ko nanginginig. Ang kaliwang siko nakatukod sa putik para hindi ako mahulog. Ang dibdib umaangat-baba. Nakatingin ako sa kanya, tapos sa tarugo ko, tapos sa tumpok ng gintong itlog sa pagitan namin.

Pinapanood ako ni Amaw. Ang mga mata sa gilid ng ulo niya nakatitig sa kamay ko, sa tarugo ko, sa bawat galaw. Hindi siya umalis. Vent niya nakabuka at tumutulo. Bunganga niya bahagyang bukas, itlog pa rin sa gilagid. Hindi siya pumikit. Ang hasang niya pumitik nang mahina. Inaamoy niya ang paparating na pangalawang putok.

Binilisan ko pa. “Tumingin ka, Amaw… Para sa mga sa itlog mo ’to. Dadiligan ko pa lahat.”

Ang bayag ko muling namuo at bumigat hanggang sa masakit. Init mula sa puson umakyat sa ulo ng tarugo. Bawat pagpisil sa corona parang kuryente na pumupunit.

Slp-slp-slp! CHOK-CHOK!

“Fuuuuck—Aaaahhh—lalabas na ulit… para sa kanila… para sa ’yo…”

THROB. THROB. THROB. THROB.

Sumabog ang pangalawang alon. Napakalapot. Napakamainit. Kulay-gatas. Malakas tumalsik at nag-spray mula sa butas. Bumaha sa ibabaw ng mga gintong itlog sa putik. Sa ibabaw ng napunit niyang vent. Diretso sa nakabukang bibig at gilagid niya. Ulap ng buhay. Ulap ng tao at isda. Ang tamod ko tumama sa gintong itlog, sa dugo, sa uhog, sa mukha niya.

Ginamit niya ang lalamunan para inumin at dilaan ang bawat patak na tumama sa kanyang mukha at sa mga itlog. Slrrp. Lunok. Tingin. Ang lalamunan niya lumaki, naging bilog at puno. Pinahid ko pa ang ulo ng tarugo sa tumpok ng itlog. Pinahiran ko ang bawat isa. Pinahiran ko ang gilagid niya. Pinahiran ko ang vent. Salsal. Talsik. Pahid. Salsal. Pinisil ko ang ulo hanggang maubos ang huling patak sa isang itlog na malapit sa bibig niya.

Nilamon niya ang huling ulap kasama ang ilang itlog. Patuloy niya akong pinapanood habang nilalamon. Alam niya kung bakit ako nagsalsal. Tinanggap niya.

Nakahiga at nakaluhod pa rin ako sa putik. Hinihingal ako nang husto. Ang dibdib ko umaangat-baba, ang lalamunan ko tuyo at maalat. Ang tarugo ko dahan-dahang lumalambot sa loob ng basang boxers, pero hindi pa rin ganap na bumagsak—nanginginig pa, basang-basa sa pinaghalong dugo ni Amaw, malapot na uhog mula sa punit niyang vent, at sa dalawang alon ng tamod ko na natuyo na sa hangin at naging malagkit na pelikula sa balat. Ang corona ay sensitibo pa, masakit sa tuwing gumagalaw ang tela.

Inabot ko ang zipper ng tactical cargo pants. Isinara ko ito nang mabagal. Ang metal ng zipper ay dumulas sa dugo ni Amaw na nakadikit pa sa khaki na tela, nag-iwan ng madilim na bakas. Naramdaman ko ang lagkit sa palad ko. Ang amoy ng kamay ko ay hindi na mailalarawan—bakal mula sa rifle at zipper, sariwang lansa ng isda, matandang putik-alat, dugo, uhog, at libu-libong tamod na natuyo sa hangin at naging maalat at maasim.

Tumingin ako sa tubig.

Si Amaw ay nandoon pa, kalahating nakalubog. Ang lalamunan niya ay malaki pa rin, namumugto at bilog, puno ng mga gintong itlog at ng tamod ko na kanyang nilamon. Nakikita ko ang galaw sa loob—mabagal na lunok, ang laman ng leeg niya umaalon. Ang mga mata sa gilid ng ulo niya ay kalmado na ngayon, nakatitig pa rin sa akin. May kaunting dugo pa ring lumulutang mula sa vent niya patungo sa tubig ng sapa, manipis na pulang ulap na hinaluan ng puti kong tamod. Pero nagsisimula na ring maghilom ang napunit niyang laman; ang gilid ng vent ay nagsasara nang dahan-dahan, kulay-rosas na bakas ang natitira. Ang tiyan niya ay mas payat na ngayon kaysa kanina, pero nanatiling mas puno kaysa sa unang pagkikita—puno ng itlog at ng binhi ko.

Pumitik ang buntot niya nang mahina. Splat. Isang pinal na paalam. Ang hasang niya pumitik nang huling beses.

Pagkatapos, lumubog siya. Mabilis. Madilim. Ang ulo, ang braso, ang namumugtong tiyan, ang buntot—lahat nawala sa agos ng sapa na parang isang panaginip na gawa sa putik, lansa, dugo, at tamod. Nawala siya. Ang ibabaw ng tubig ay naiwan lamang ng ilang bula at ng manipis na hamog.

Tumayo ako mula sa pampang. Mabigat ang mga binti ko. Nanginginig pa. Ang putik ay dumikit sa tuhod at siko ko. Ang R4 rifle ay mabigat sa likod. Ang amoy—lansa, dugo, tamod—ay nanatili sa damit ko, sa kamay ko, sa balat ko.

Mabagal ang paglipas ng gabi. Ang ulan ay nagsimulang humupa, nag-iiwan na lamang ng manipis na hamog sa ibabaw ng sapa ng Mapait. 

Kinuha ko ang hindi basang field notebook mula sa bulsa sa dibdib at kumuha ng tactical pen.Nakatayo sa ilalim ng umaga na nag-uumpisang magliwanag sa silangan, isinulat ko ang pinal na tala:

====================================================================

AFTER ACTION REPORT (AAR) - CLASSIFIED // TOP SECRET

LOCATION: Sector 4-B, Sapa ng Mapait, Baybay Dike East

OPERATOR: Scout Ranger (Active-Duty)

LOG NUMBER: Field Log #100 (Final)INCIDENT SUMMARY: Biological threat / illegal fishkill investigation completed.

No hostile insurgent forces encountered in the target grid.

Specimen "Amaw" (Hybrid Marine-Humanoid) successfully integrated into the local ecosystem.

BIOLOGICAL OBSERVATIONS:Extreme tissue adaptability observed under high-pressure impact.

Complete reproductive cycle finalized through cross-species fluid exchange (tamod insertion into primary vent; secondary external coating of expelled eggs via manual emission).

Specimen exhibited mouth-brooding behavior; internal eggs successfully fertilized and secured within the cranial cavity.

CASUALTY / DAMAGE REPORT:Minor lacerations on operator's shoulders due to specimen contact.

Severe tear (rupture) observed on specimen's vent tissue; spontaneous regeneration expected via hemolymph catalyst.

Equipment intact. No ammunition expended.

CONCLUSION & RECOMMENDATION:Area classified as CLEAR of military threats.

Recommend permanent SEALING of Sector 4-B to civilian access.

Reason for sealing: "High Risk of Unexplained Aquatic Phenomena."

STATUS: MISSION ACCOMPLISHED. CASE CLOSED.

Ibinaba ko ang notebook at isinilid ito sa hindi basang pouch.Tumingin ako sa malawak na sapa. Alam ko na sa mga susunod na buwan at taon, ang mga palaisdaan sa buong Amaw at Baybay Dike ay maapaw sa mga isdang mas malalaki, mas malulusog, at may hindi maipaliwanag na lakas. Ang mga mangingisda ay magpapasalamat sa espiritu ng tubig.Pero ako lang ang nakakaalam ng katotohanan.Sa ilalim ng malalim na tubig na iyon, may lumalaking bagong lahi. Mga anak ng aking dugo, ng tamod ko, at ng napunit na vent ni Amaw.Tinapik ko ang tactical belt, pinalabas ang huling buntong-hininga ng hangin mula sa dibdib, at nagsimulang maglakad pabalik sa base command.Wala nang tanong. Wala nang natitirang dulo. Sarado. 

Ako si Shawn, at ang lansa ng sapa ay magpakailanman nang nakatatak sa aking balat.

CLASSIFIED / PERSONAL LOG — NOT FOR RECORD 🔞

PFC S.G. C. V**** | 1st Scout Ranger Regiment

🤫 PFC S.G. C. V**** (DzaddyShawn 🔞) 🤐💦