Ang Gabi sa Likod ng Bahay
BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.
Tandaan mo ba si Nante?
Yung 4'8" na bansot, payat, at labing-walong taong gulang mula sa Chapter 16: Ang Gabi sa Gilid ng Poso?
Kung medyo malabo na ang detalye ng unang gabi — ang init, ang sikip, ang gluck, ang dami, at ang paglunok — balikan mo muna ang Chapter 16.
Dahil ang kwentong ito ay direktang kasunod.
At mas matindi.
Ako si Shawn. 5'10". Scout Ranger. Barako. Malibog.
Dalawang linggo na ang nakalipas mula nang gabing iyon sa gilid ng poso.
Mula noon, hindi na nahihiyang dumaan si Nante. Minsan may dalang maliit na balde, minsan wala. Minsan hapon, minsan gabi. Palagi niyang sinasabi na walang tubig sa kanila, pero pareho naming alam ang totoo. May gutom sa mga mata niya na hindi na niya itinatago. Parang alam niyang puwede siyang bumalik, at alam kong hindi ko siya tatanggihan.
Isang Biyernes ng gabi, pagkatapos ng mainit at mahabang araw, muling lumabas ako sa likod-bahay. Ang hangin ay mabigat. Ang amoy ng basang lupa at damo ay malakas. Suot ko lang ang kulay-abong boxer shorts na manipis at basang-basa sa pawis. Ang mahinang dilaw na ilaw sa poste ay nagpapakita ng kinang ng pawis sa dibdib at tiyan ko, at ng malinaw na bakat ng tigas na unti-unting bumabangon sa harapan.
Nakaupo ako sa mababang semento sa tabi ng poso nang marinig ko ang yabag.
“Kuya Shawn…”
Nandoon na siya. 4'8". Payat. Naka-malaking sando na almost lumagpak. Ang mga mata niya ay direktang nakabaon sa boxer ko.
“Wala na naman po kaming tubig.”
Tumayo ako. Ang ulo niya ay abot lang sa dibdib ko. Ramdam ko agad ang mabigat na pagkabog sa pagitan ng mga hita ko.
“Diretso ka na lang kung kailangan mo.”
Hindi siya kumilos. Nanatili siyang nakatayo, nakatingin.
“Kuya… yung last time… ang dami niyo talaga. Ang init. Hanggang ngayon nasa isip ko pa yung lasa. Yung pagtibok niya sa lalamunan ko. Yung init na dumaan hanggang tiyan.”
Ang titi ko ay tumigas nang buo. Pre-cum na ang nagsisimulang tumulo.
“Gusto ko pong ulitin,” sabi niya, medyo mahina pero diretso. “Mas matagal naman. Mas malalim. Gusto ko pong lunukin ulit lahat.”
Tumingin ako sa paligid. Tahimik. Madilim. Natatakpan.
“Sa likod ng bodega.”
“Sige po.”
Sumunod siya.
Sa likod ng bodega, sumandal ako sa dingding. Ang mga paa ko ay solid sa semento. Ang mga hita ko ay bukas. Si Nante ay nakatayo sa harapan ko — ang ulo niya ay eksaktong abot sa boxer ko.
Hinawakan niya ang tela. Pinisil nang dahan-dahan. Ang maliit niyang kamay ay hindi magkasara sa kapal. Minasahe niya ang buong haba, ramdam ang tibok at init.
“Ang tigas na po… ang init… ang bigat…”
Hinila niya pababa ang boxer. Ang buong haba ay lumabas, mabigat, mainit, tumama sa noo niya. Ang ugat ay kumakabog. Ang dulo ay basâ.
Inamoy niya nang malalim. “Ang amoy ninyo… pawis… lalaki… mainit… ang sarap.”
Pagkatapos ay dila. Paikot sa dulo. Sinipsip ang pre-cum. Dinilaan ang buong haba pababa hanggang sa bayag. Sinipsip ang isa, pagkatapos ang isa pa. Ang laway ay dumaloy nang malagkit.
Nang isubo niya ang ulo, napaungol ako. Mainit. Makitid. Basang-basa. Ang labi niya ay mahigpit. Ang dila ay galaw sa ilalim.
“Mas malalim.”
“Opo…”
Gluck. Ang laway ay tumagas sa gilid ng labi. Hinawakan ko ang buhok niya. Umulos ako. Ramdam ko ang bawat pulgada — ang init, ang sikip, ang pagkakayakap ng bunganga niya. Ang lalamunan niya ay nanginginig sa bawat pagpasok.
Inilipat ko ang kanang paa ko sa mababang bangko. Ang hita ko ay nakaangat. Mas malalim ang anggulo. Si Nante ay nanatiling nakatayo at tinanggap ito.
Gluck… gluck… gluck…
Ang laway ay dumadaloy sa bayag at thighs. Ang maliit niyang kamay ay nakahawak sa base, pinipisil.
“Ang sikip mo… mas masikip kesa last time… mas mainit…”
Binilisan ko. Ang balakang ko ay gumagalaw nang malakas. Ang ulo niya ay ginagabayan ng dalawang kamay ko.
“Malapit na…”
Hindi siya tumigil. Lalong isinubo. Lalong hinigop.
Nang labasan ako, ang unang bugso ay diretsong sumabog sa lalamunan niya — makapal, mainit, maalat, mabigat. Throb… throb… throb… Bawat labas ay pumupuno. Sinikap niyang lunukin ang lahat. Gluck-gluck-gluck. May labis na tumulo sa gilid ng labi pababa sa leeg. Nanginginig ang mga hita ko.
Nang bitawan ko, napaubo siya. Ang mukha niya ay basang-basa. Ang labi ay puti. Ang leeg ay may bakas.
Tumayo siya. Abot-dibdib ko pa rin.
“Ang dami po… ang init… hanggang tiyan ko ramdam…” sabi niya, paos. “Mas masarap ngayon, Kuya. Mas matagal. Mas malalim. Mas dami.”
Pinahid ko ang titi ko at isinuot ulit ang boxer. Ang amoy ay nanatili sa balat ko.
“Umuwi ka na, Nante.”
Ngumiti siya nang mahina. “Opo, Kuya. Salamat po ulit.”
Kinuha niya ang balde at naglakad palayo. Ang yabag niya ay mabagal.
Ako ay nanatili sa dilim. Ang lasa ng asin ay nanatili sa dila. Ang alaala ng sikip, init, at gluck ay nanatili nang buo.
Dalawang linggo lang ang nakalipas.
Pero malinaw na hindi ito ang huli.
At sa tuwing may yabag na lalapit sa dilim,
alam ko na kung sino iyon…
at alam ko na kung ano ang susunod.
Nagpapachupa’t nagpapalunok,
Mga Komento
Mag-post ng isang Komento