Taho sa Umaga πΌπ₯π
BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.
Ako si Shawn. 26 years old. Scout Ranger.
Maaga akong nagising. Sanay na ang katawan ko sa disiplina ng kampo. Kahit day-off, madaling araw pa lang ay gising na. Ang inuupahan kong maliit na bahay sa gilid ng baryo ay tahimik. Labas na ang araw. Mainit na ang hangin. Amoy basang lupa at tuyong damo.
Tumayo ako nang hubad. Ang katawan ko ay batak mula sa taon-taong pagsasanay — malapad ang dibdib, matitigas ang braso, bakas ang abs, mabibilog at mabalahibo ang mga hita. Ang titi ko ay malambot pa pero natural na mabigat at makapal, kaya kahit hindi pa tigas ay laging may malinaw at mabigat na hugis kapag may tumatakip na tela. Kumuha ako ng malaking dark green tuwalya, binalot sa baywang nang medyo sikip, isinuot ang dog tags, at lumabas sa likod para umihi at magpahangin. Ang likod ng bahay ay may maliit na bakuran at bakod na kahoy. Tahimik ang eskinita. Hindi naman ganoon kadalas ang dumadaan sa parteng iyon.
Habang nag-iihi, may narinig akong malakas na sigaw.
“Tahoooo! Tahooo!”
Isang magtataho. Bitbit ang kahoy na balanse at dalawang malaking banga.
Tinawag ko siya agad.
“Kuya! Taho! Taho po!”
Huminto siya at lumapit sa bakod. Mga edad 52 o 53. Payat. Siguro 5'3" o 5'4" lang. Maikli ang buhok na may konting puti, mediocre ang mukha, medyo lumulubog ang mata, pango ang ilong, makapal ang labi. Maliit ang katawan, payat ang braso, maliliit ang kamay. Pero malaki ang ngiti at matalas ang tingin. Amoy soya at konting pawis.
“Ilan po, sir?”
“Isa lang, kuya. Magkano?”
“Bente lang, sir.”
“Wala po bang maliit?”
Napangiti siya. Tumingin sa akin mula ulo hanggang paa nang mabagal at hayag. Dahil sikip ang pagkakabalot ng tuwalya at dahil natural na mabigat at makapal ang titi ko kahit malambot pa, kitang-kita ang makapal na hugis sa harap. Ang tela ay humahagod sa bawat kontur.
“Meron naman… pero sa laki ng katawan ninyo, sir, parang hindi kasya ang maliit. Hehe. Sampu na lang para sa inyo.”
Binigyan ko siya ng pera. Nang iabot niya ang baso (mas malaki kaysa karaniwan), sadyang naantala ang kamay niya.
“Kuya, sampu lang po yung akin, bakit po nasa malaking baso?”
“Okay lang yan, sir. Pampabuwenas. Mukhang di kasya sa inyo ang maliit na taho. Sa laki ng katawan ninyo.”
“Salamat po.”
“Ikaw lang mag-isa diyan, sir?”
“Opo. Day-off ko.”
“Ang ganda ng katawan ninyo… batak talaga. Scout Ranger po ba?”
“Oo. Ako si Shawn.”
“Ako naman po si Mang Ernie.” Tumingin ulit siya sa bakat ko, tapos sa mata ko, tapos sa bakat ulit nang walang kahihiyan. “Ang laki ng dibdib ninyo… ang kapal ng braso… ang solid ng tiyan. At ang laki ng bakat ninyo sa tuwalya. Kahit mukhang hindi pa galit na galit, ang kapal na ng hugis… ang bigat. Parang laging nandiyan. Parang masikip na yung tuwalya. Kitang-kita yung hugis… yung bigat. Parang mainit. Parang gusto nang lumabas.”
Ininom ko ang taho nang dahan-dahan. Napangiti ako nang bahagya.
“Observant ka naman, kuya. Sanay kang tumingin?”
Tumawa siya. “Matanda na ako, sir… pero hindi pa bulag. Bihira na akong makakita ng ganito. Ang solid ng katawan… ang linis ng balat… at ang laki ng nakaambang diyan. Parang sayang naman kung hindi ko makikita nang maayos. Pwede po bang… mas malapit na tingnan? Kahit sandali. Hindi naman po ako manghihingi agad. Gusto ko lang po makita nang mas malinaw. Ang hugis kasi… ang bigat. Parang masarap hawakan. Parang mainit sa kamay. Pareho naman tayong lalaki.”
Natahimik ako nang mas matagal. Dalawang linggo na naman akong walang labas. Ang umagang init, ang sikip ng tuwalya, ang hayag niyang panunuyo, at ang paraan ng pagtingin niya ay unti-unting gumagalaw sa akin. Ang titi ko ay unti-unting tumitigas sa ilalim ng tela, kaya lalong naging mabigat at malinaw ang bakat. Ramdam ko ang bigat nito habang humahagod sa tuwalya.
Napansin niya agad.
“Ayan… lalong humigit,” sabi niya nang may pilyong ngiti, halos hindi kumukurap. “Ramdam ko kahit hindi ko hawakan. Ang bigat na. Ang tigas na po siguro. Parang gusto nang lumabas. Bihira na akong makakita ng ganito, sir. Matanda na ako… pero ang mata ko, hindi. Ang kapal talaga. Parang sayang naman kung hindi ko maipapakita ang respeto ko. Pwede po bang… buksan ko lang sandali? Kahit tingnan ko lang nang malapitan. Hindi naman po ako magmamadali. Sandali lang.”
Ang katawan ko ay mainit. Ang isip ko ay nahahati sa pagitan ng disiplina at ng gutom na dalawang linggong naipon. Ang paraan ng panunuyo niya — matiyaga, hayag, may halong pagkamangha at gutom — ay unti-unting bumaba ang depensa ko.
“Sige,” sabi ko sa wakas. “Pero dito sa likod. Hindi sa harap ng bakod.”
Pinasok ko siya sa bakuran. Sa likod ng bahay, malapit sa bakod, may tagong parte na hindi kita mula sa daan. Amoy damo, lupa, at konting basang kahoy.
Nang makarating kami doon, tumigil ako. Hinarap ko siya. Ang kaliwa kong kamay ay nakahawak sa bakod.
“Tingnan mo kung ano ang gusto mong tingnan.”
Hinawakan niya ang gilid ng tuwalya ko nang marahan.
“Pwede ko po bang… buksan?”
Tumango ako.
Dahan-dahan niyang binuksan ang tuwalya. Ang titi ko ay lumabas nang mabigat. Sa hangin ng umaga at sa matinding tingin niya, mas lalo itong tumigas — makapal, mabigat, ugat-ugat, maitim ang ulo, may mahabang sinulid ng pre-cum na kumikinang.
“Puta…” bulong niya. Nanlaki ang mga mata. Halos hindi makapaniwala. “Ang laki… ang init… ang pulang-pula ng ulo. Ang taba. Ang bigat. Ang haba… puta, ang laki talaga. Mas maganda kaysa sa iniisip ko. Dinaig mo pa ang mga puti sa laki at kapal!”
Hinawakan niya ito ng dalawang kamay. Maliit ang palad niya kumpara sa kapal. Minasahe niya nang mabagal, pataas-pababa, pinipisil ang pinakapuno, hinahaplos ang bayag nang marahan at maingat. Ang daliri niya ay umiikot sa ulo, sinasahod ang pre-cum. Parang bata siyang tuwang-tuwa at sabik na sabik. Hindi mapakali. Hinaplos din niya ang abs ko pataas sa dibdib, at ang mga hita ko, parang hindi niya alam kung saan muna magpapakasawa.
“Ang tigas na… ang bigat sa kamay ko… parang may buhay. Ang pulso… ramdam ko. Ang init… ang sarap hawakan. Parang ayaw akong bitawan. Maski yung bayag… ang bigat din. Ang init…”
Hinayaan ko siyang maglaro nang matagal. Ang kaliwa kong kamay ay mahigpit sa bakod, ang kanan ko ay nakapahinga sa hita. Ang mga paa ko ay nakaabang. Ang balakang ko ay bahagyang umaangat tuwing mas mahigpit ang pisil niya. Ang sarap ng kamay niya ay unti-unting nagpapataas ng libog ko.
Pagkatapos ay lumuhod siya. Ang tuhod niya ay sa lupa. Itinaas niya ang tingin. Ang mukha niya ay diretso sa titi ko.
Dinilaan niya muna ang ulo. Paikot. Mabagal. Sinipsip ang pre-cum na parang gutom. Pababa sa kahabaan, dinidilaan ang bawat ugat, dahan-dahan, hanggang sa mga bayag. Sinipsip niya ang isa, pagkatapos ang isa pa, hinahagod ng dila.
“Ang sarap ng lasa… ang tigas sa dila ko… ang init… ang tamis-alat…”
Nang isubo niya ang ulo, napaungol ako. Mainit. Makitid. Ang dila niya ay galaw nang galaw sa loob. Ang labi niya ay mahigpit na nakasara. Sinikap niyang pumasok nang mas malalim. Gluck…
Hinawakan ko ang buhok niya. Umulos ako nang dahan-dahan. Ramdam ko ang init ng bunganga niya, ang sikip ng lalamunan tuwing isinusod ko, ang basang-basa na laway na dumadaloy pababa sa bayag ko.
Pabilis nang pabilis. Ngayon ay mas malalim na. Ang lalamunan niya ay yumakap sa ulo. Laway ang dumadaloy nang marami sa baba niya pababa sa leeg.
Malapit na ako.
“Malapit na ako…” sabi ko.
Binilisan pa niya. Mas hinusayan. Kinabig ko ang ulo niya at isinigad. Ang buong kargada ay nasa loob. Naramdaman ko ang unang malakas na bugso — makapal, mainit, maalat — direktang sumabog sa lalamunan niya. Throb… throb… throb… bawat labas ay mabigat, pumupuno, umaapaw. Tumulo ang labis sa gilid ng labi niya pababa sa leeg.
Nanginginig siya habang sinusubukang lunukin. Gluck-gluck-gluck. Halos mabilaukan siya pero hindi niya binitiwan. Sinipsip niya hanggang sa huling patak, parang ayaw niyang may matira.
Nang bitawan ko, napaubo siya. Puting likido ang dumadaloy pa rin sa baba at leeg niya.
Pero hindi siya tumigil.
Habang nagpapahinga pa lang ako, hindi niya binitiwan ang titi ko. Sinimulan niya itong bilang muli at dilaan nang mabagal, parang gutom pa rin. Pumaitaas ang dila niya sa kahabaan, pataas sa puson, pataas pa sa tiyan. Isa-isa niyang dinilaan ang bawat linya ng abs ko, pataas sa dibdib. Nanatili siya sa kaliwa kong utong. Sinipsip niya ito, dinilaan, kinalmot nang bahagya ng ngipin. Ang sarap at kiliti ay dumaan sa buong katawan ko. Habang ginagawa niya iyon, ang maliit niyang kamay ay patuloy na humahaplos sa titi ko at sa mga bayag ko, minamasahe, pinipisil, parang ayaw pa ring tigilan.
“Ang sarap pa rin…” bulong niya. “Ang lasa ng titi ninyo… mainit, maalat, malinamnam. Mas masarap pa sa taho ko. Ang tamod ninyo… makapal, mainit, medyo matamis-maalat… parang sobrang malapit na soymilk. Ang sarap lunukin. Ayaw ko pang tigilan, sir. Ang tigas pa rin nito… ang init… parang may natitira pa. Gusto ko pang dilaan… gusto ko pang isubo ulit… kahit papagod na ako. Sa laki ninyo at sa tigas nito, mukhang kakayanin ninyo pa ang isa.”
At totoo nga. Hindi niya tinitigil. Bumalik siya sa titi ko, dinilaan ulit mula sa bayag hanggang ulo, sinipsip ang natitirang tamod, at isinubo nang mabagal kahit malambot na ito. Parang gutom pa rin siya. Parang hindi siya busog.
Hinayaan ko siya. Ang katawan ko ay sensitibo pa, pero ang init ng dila niya at ang paraan ng paghaplos niya ay nakakakiliti at nakakalibog ulit.
Pagkatapos ng ilang mahabang minuto, sa wakas ay tumigil siya. Pinunasan niya ang labi, pero may natitira pang puti sa gilid ng bibig niya.
“Salamat, sir Shawn… talagang… ang sarap. Ang laki… ang lasa. Hindi ko makakalimutan. Bukas… daan ulit ako. Libre na ang taho ninyo. At kung gusto ninyo… libre din ang serbisyo ko.”
Binalot ko ulit ang tuwalya.
“Ingat sa pagtataho, Mang Ernie.”
“Opo… kayo rin, sir.”
Pumasok ako sa bahay. Ang amoy ng umaga, pawis, laway, at tamod ay nanatili sa balat ko. Ang katawan ko ay gaan, pero ang isip ko ay puno pa rin ng init ng bunganga niya at ng paraan ng pagpupumilit niyang hindi tigilan kahit pagkatapos kong labasan.
Minsan, ang pinaka-simple na taho sa umaga… ang may pinakamatagal, pinakamainit, pinakamagulo, at pinakamasarap na sobra.
Nagpapachupa't nagpapalunok,
Mga Komento
Mag-post ng isang Komento