Field Log #012: Sa Likod ng Laundromat sa Bayan 🧺

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn. 5'10". Scout Ranger.

Alas-singko ng umaga. Madilim pa ang kalsada. Kakaalis ko lang sa kampo pagkatapos ng isang linggong field training. Tatlong duffel bag ang dala ko — puno ng basang fatigue uniform, sando, boxers, at linen na amoy putik, pawis, at ulan. Pagod ang katawan ko. Mainit pa rin ang balat ko mula sa araw-araw na paglalakad sa bundok.

Pumasok ako sa 24-hour self-service laundromat malapit sa unibersidad. Amoy mainit na detergent ang sumalubong sa akin. Ugong ng malalaking dryer. May iilang fluorescent na ilaw na kumikislap. Tahimik.

Siya lang ang tao roon.

Si Romy. 5'0". Bandang early 20s. Payat na payat. Katamtaman ang kulay ng balat. Nakasalamin — medyo malaki ang salamin sa maliit niyang mukha. Suot niya ang oversized na laundry shop apron na halos lumunod sa manipis niyang katawan. Hanggang sa ilalim lang ng balikat ko ang taas niya. Kapag nakatayo kami nang magkatabi, ang ulo niya ay abot lang sa dibdib ko.

Naglilinis siya ng lint filter nang pumasok ako. Pagkakita niya sa akin, natigil siya. Tumingin siya mula ulo hanggang paa — sa malapad kong balikat, sa basang black sando na dumidikit sa dibdib at abs ko, sa fatigue trousers, hanggang sa combat boots. Matagal ang tingin niya sa umbok sa harapan ko.

“Magandang umaga po…” mahina niyang sabi. Boses manipis. “Tatlong bag po?”

“Oo.” Inilagay ko ang mga duffel sa harap ng washer. “Isang linggong field training. Lahat basang-basa.”

Tumango siya. Habang tinutulungan niya akong ilipat ang mga damit sa malalaking washer, ramdam ko ang pagtitig niya. Bawat galaw ko — ang pagbuhat ng mabibigat na bag, ang pag-unat ng braso, ang pag-angat ng sando nang bahagya — sinusundan ng mga mata niya sa likod ng malaking salamin.

Nang maisara ang pinto ng washer at nagsimula na ang cycle, tumayo ako sa hallway. Pagod. Mainit ang katawan.

“Kuya…” tawag niya. “Mas komportable po sa likod. May upuan doon sa hallway papuntang storage. Malayo sa salamin ng kalsada. Hindi kayo makikita ng dumadaan.”

Tumingin ako sa kanya. May pahapyaw na ngiti sa labi niya. May sabik sa mata.

“Sige.”

Sumunod ako sa kanya papasok sa makitid na daanan sa likod. Amoy sabon, mainit na tela, at konting alikabok. Madilim. May mga estante ng detergent at fabric softener sa magkabilang gilid. Ang daanan ay sobrang sikip — ang malapad kong katawan ay halos pumuno sa espasyo. Si Romy ay nasa harap ko. Dahil sa liit niya, pinalibutan siya ng katawan ko sa pagitan ng mga estante.

Tumigil siya. Lumingon. Ang ulo niya ay abot lang sa dibdib ko. Tumingin siya pataas.

“Ang laki po ng katawan ninyo…” bulong niya. “Ang kapal ng dibdib… ang solid. At… ang bigat po nung sa harapan. Kitang-kita kahit may suot.”

Hindi ako umatras. Ang titi ko ay unti-unting tumitigas sa ilalim ng fatigue trousers dahil sa tingin niya, sa liit niya, sa amoy ng detergent na halo sa init ng katawan niya.

“Gusto mo bang makita?” tanong ko nang direkta.

Napalunok siya. Tumango. “Opo… gusto ko po. Matagal ko na pong… napapansin kayo tuwing madaling araw. Ang tangkad ninyo. Ang lakas. Gusto ko pong… mahawakan.”

Hinila ko pababa ang zipper ng fatigue trousers. Hinila ko ang gray boxers. Ang titi ko ay lumabas nang mabigat at mainit sa makitid na daanan — makapal, ugat-ugat, maitim ang ulo, may mahabang sinulid ng pre-cum.

Nanlaki ang mga mata ni Romy sa likod ng salamin. Napahinga siya nang malalim.

“Puta… ang laki… ang init… ang taba…”

“Lumuhod ka.”

Lumuhod siya sa malamig na tile. Ang oversized apron niya ay gumuhit sa sahig. Dahil sa 5'0" niyang tangkad, ang mukha niya ay perpektong nakahanay sa titi ko. Ang payat niyang katawan ay parang nawawala sa pagitan ng mga hita ko. Ang malaking salamin niya ay bahagyang nakaharang, kaya tinanggal niya ito at inilagay sa estante.

Dinilaan niya ang ulo. Paikot. Mabagal. Ang dila niya ay mainit. Sinipsip ang pre-cum nang malakas. Pababa sa kahabaan, dinidilaan ang bawat ugat, hanggang sa mga bayag. Sinipsip niya ang isa, pagkatapos ang isa pa, habang ang maliit niyang kamay ay nagsasalsal sa base.

“Ang sarap… ang tigas… ang lasa… parang mainit…” bulong niya.

“Isubo mo.”

Isinubo niya ang ulo. Mainit. Makitid. Sobrang sikip. Dahil sa liit ng bunganga niya, agad na napuno. Gluck… Sinikap niyang pumasok nang mas malalim. Laway ang dumaloy sa baba niya pababa sa leeg at apron.

Hinawakan ko ang buhok niya at dahan-dahang umulos. Ramdam ko ang sikip ng lalamunan niya na yumakap sa ulo. Ang dila niya ay galaw nang galaw. Bawat ulos ko ay may kasamang malakas na gluck. Ang dibdib ko ay umaangat. Ang abs ko ay naninigas. Ang malapad kong katawan ay nagtatakip sa kanya mula sa daanan.

“Mas malalim,” utos ko.

Sinunod niya. Ngayon ay mas mabilis na. Ang bawat pagbayo ay tumatama sa lalamunan niya. Ang tunog ng gluck-gluck-gluck ay halo sa ugong ng dryer sa labas. May luha sa mata niya pero hindi siya umatras. Ang maliit niyang kamay ay nakakapit sa hita ko.

“Ang sikip mo… putang ina… ang init ng lalamunan mo…”

Malapit na ako.

“Lalabasan na ako… lunukin mo lahat.”

Kinabig ko ang ulo niya at isinigad. Ang buong kargada ay nasa loob. Naramdaman ko ang unang malakas na bugso — makapal, mainit, malapot — direktang sumabog sa lalamunan niya. Throb… throb… throb… Tumulo ang labis sa gilid ng labi niya pababa sa leeg.

Nanginginig siya habang sinusubukang lunukin. Gluck-gluck-gluck. Halos mabilaukan pero hindi niya binitiwan.

Nang bitawan ko, napaubo siya. Puting likido ang dumadaloy pa rin sa baba at leeg niya. Pinunasan niya ang labi gamit ang apron.

Inayos ko ang boxers at trousers. Siya naman ay isinuot ulit ang salamin. Nanginginig pa rin ang kamay.

Bago ko kinuha ang mga natapos na labada, hinawakan ko ang baba niya at pinatingala siya sa akin.

“Pakikinggan mo ako,” sabi ko nang mababa. “Tuwing madaling araw na pupunta ako rito… sa atin lang ‘to. Walang ibang makakaalam. Malinaw?”

Tumango siya nang mabilis. “Opo, Kuya Shawn. Sa atin lang po. Mag-aabang po ako.”

Ngumiti siya nang mahina, may puti pa sa gilid ng labi.

Lumabas ako sa laundromat dala ang tatlong duffel bag na malinis na. Ang amoy ng detergent ay halo na sa amoy ng tamod sa balat ko.

Minsan, ang pinakamaagang oras sa laundromat…  

ang may pinakamainit na sikreto sa likod ng mga estante.

Nagpapachupa't nagpapalunok, 

DzaddyShawn