Ulan, Eskinita, at Ang Munting Tukso 👀

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Huwag mo munang patayin ang ilaw.

Nakaupo ako sa gilid ng kama. Kakatapos ko lang maghilamos, basang-basa pa ang buhok na pumapatak sa noo at leeg. Amoy simpleng white soap ang balat ko, halo ang alinsangan at ginaw ng gabi. Naka-itim na boxers lang ako. Malamig ang semento sa talampakan ko, pero ang buo kong katawan ay mainit pa rin mula sa alaala ng nangyari sa kalsada.

Ako si Shawn — mas kilala sa online at sa kalsada bilang DzaddyShawn. 5’10”, athletic, malapad ang balikat, may hati sa tiyan, at sanay akong ako ang laging kumokontrol sa laro. Pero ngayong gabi, may isang fun-size na bading na nagpabago ng lahat. Binasag niya ang kontrol ko gamit ang dila, ngiti, at nakatutuksang husay.

Alas-dose na ng gabi sa gitna ng malaking siyudad. Mahina pero tuloy-tuloy ang buhos ng ulan, na parang manipis na kurtina ng hamog sa visor ng helmet ko. Ang mga ilaw ng matataas na gusali at neon sign ng mga saradong establisiyemento ay nag-aagaw sa basang kalsada, lumilikha ng makukulay na repleksyon sa aspalto. Suot ko ang madilim na leather jacket na basang-basa na sa balikat, dark jeans na dumidikit sa hita, at helmet. Ang makina ng motor ko ay mabigat at kumakatal sa pagitan ng aking mga hita, naglalabas ng init sa gitna ng lamig ng gabi.

Binabaybay ko ang ilalim ng isang sementadong overpass sa mas tahimik na sulok ng siyudad. Sa gilid ng isang saradong convenience store sa kanto na may kupas na dilaw na pintura at canopy, nakita ko siya.

Mga 5’1” o 5’2” lang ang taas niya. Payat, maliit ang balikat, at halos kainin ng isang oversized dark hoodie na basang-basa na ang laylayan. Nakatayo siya sa ilalim ng maliit na overhang, nagtatago sa patak ng ulan habang nakatingin sa kanyang phone.

Binagal ko ang takbo. Huminto ako mismo sa harap niya at binaba ang visor nang kaunti. Naamoy ko agad ang basang aspalto, halo ang amoy ng usok ng kalsada at basang tela ng hoodie niya.

“Ang lakas ng ulan, p're. Malayo ka pa ba pauwi?” tanong ko, mababa ang boses.

Tumingala siya. Maliit ang mukha, malalaking mata, at basang-basa ang bangs na nakadikit sa noo. Pero walang bakas ng kaba sa mukha niya. Sa halip, dahan-dahang lumitaw ang isang nakatutukso at matapang na ngiti sa kanyang mga labi.

Bago pa siya sumagot, lumakad siya palabas nang kaunti mula sa canopy, diretso sa harap ng motor ko. Ibinaba niya ang kanyang phone sa bulsa ng hoodie at maseksing kinagat ang kanyang ibabang labi habang nakatitig sa aking mga mata sa kabila ng visor.

“Medyo malayo pa, Dzaddy,” sagot niya. Malutong, may lambing, at may halatadong pang-aakit ang boses. “Bakit? Ihahatid mo ba ako... o may mas maganda kang maiisip na pupuntahan natin?”

Inabot ng kanyang maliit na kamay ang handlebar ng motor ko. Dahan-dahan niyang iginapang ang kanyang mga daliri pataas sa aking braso, hinawakan ang makapal kong biceps sa ibabaw ng basang leather jacket, at dahan-dahang idinikit ang kanyang katawan sa harap ng motor.

“Tingnan mo nga naman... napakalapad ng balikat mo,” bulong niya habang dahan-dahang pumupunta sa gilid ko. Yumuko siya nang kaunti at inilapit ang kanyang mukha sa visor ko, sapat para maamoy ko ang matamis niyang hininga. “Sayang naman ang tigas at laki mo kung mag-isa ka lang ngayong maulan na gabi.”

Napatitig ako. Bago pa ako makasagot, pumasok na siya nang tuluyan sa espasyo ko at mabilis na sumakay sa likod ng motor.

Nang yakapin niya ang baywang ko, hindi lang basta kapit ng natatakot sa ulan. Dahan-dahan niyang iginapang ang kanyang dalawang kamay sa ilalim ng basang jacket ko. Ipinatong niya ang malamig niyang palad sa mainit kong abs, habang ang dulo ng kanyang mga daliri ay nanggigising sa garter ng underwear ko.

Habang nagpapatakbo ako sa kalsada ng siyudad, idinikit niya ang kanyang buong dibdib sa aking likod. Sa bawat pagpapalit ko ng kambyo at sa bawat pag-vibrate ng makina ng motor sa pagitan ng aking mga hita, marahan siyang gumagalaw at yumuyugyog sa likod ko.

“Ang tigas ng katawan mo, Shawn,” bulong niya sa mismong ibaba ng tenga ko, idinidikit ang kanyang basang labi sa leeg ko na hindi natatakpan ng helmet. “Lalamigin ako kung sa bahay lang ako uumuwi agad. Ramdam ko ang init mo mula rito sa likod... at nararamdaman kong nag-iinit ka na rin.”

Ginalaw niya ang kanyang kanang kamay pababa mula sa aking tiyan. Iginapang niya ito papunta sa aking kanang hita, madiing pinipiga ang aking kalamnan sa ibabaw ng dark jeans, bago dahan-dahang lumapit sa gitna ng aking puson. Marahan niyang hinaplos ang namumuo kong tigas habang umaandar ang motor.

“Ayan o... nagigising na si Dzaddy,” pabulong niyang tukso na may kasamang hikhik. “Bilisan mo magpatakbo... dalhin mo na ako sa tahimik. Ako na’ng bahala sa’yo.”

Napalunok ako nang malalim, napahigpit ang hawak sa handlebar ng motor. Ang lamig ng siyudad sa balat ko ay agad na napalitan ng matinding siklab ng init sa aking puson dahil sa bawat haplos at bulong niya.

Bago kami tuluyang makapasok sa aming destinasyon, pinarada ko muna ang motor sa bukana ng isang makipot at madilim na kanto para siguraduhing walang tao. Hindi pa man ako nakakababa o nakatatanggal ng helmet, inabot niya muli ang aking gitna sa ibabaw ng jeans. Madiin niyang piningot at hinawakan ang aking alaga, na ngayon ay matigas na matigas na dahil sa buong biyahe ng panunukso niya.

“Grabe... hindi ka na makapaghintay, 'no?” pabulong niyang halakhak habang madiing hinahaplos ang aking bukol sa gitna ng dilim. “Gusto mo na agad kainin ko 'to?”

“Loko ka... dumaan muna tayo sa loob,” sagot kong hiningal na.

Ipinasok ko ang motor sa isang bakanteng lote sa dulo ng makipot na eskinita — sa pagitan ng dalawang matataas na pader ng lumang commercial building. Ang lugar ay may proteksyon ng isang lumang fire escape sa itaas na nagpapatak ng malalaking buhos ng tubig. Malayo ito sa pangunahing kalsada ng siyudad at walang prying eyes. Amoy basang semento, ambon, at ang malagkit na hangin ng gabi.

Binaba namin ang helmet. Ang ilaw lang ng maliit na digital dashboard ng motor ang nagbibigay ng dim na liwanag sa aming mga mukha.

Hindi ako ang gumawa ng unang hakbang. Siya ang lumapit. Pumasok siya sa pagitan ng aking mga binti habang nakasandal ako sa upuan ng motor. Hinawakan niya ang magkabilang gilid ng leeg ko, habang ang thumbs niya ay dahan-dahang pumapalis sa tubig sa aking panga.

“Akala mo siguro ikaw ang laging nasusunod kapag ganitong oras, 'no?” pabulong niyang tukso habang nakatingala sa akin, kumikislap ang mga mata sa dilim. “Ngayong gabi, magpaubaya ka lang, Dzaddy Shawn. Hayaan mong ako ang magpakasarap sa’yo.”

Nakatitig lang ako sa kanya, hindi makapagsalita. Hinayaan ko siyang hawakan ang kontrol.

Kusang lumuhod ang maliit niyang katawan sa basang semento ng eskinita, walang alinlangan sa putik o lamig na dumidikit sa kanyang mga tuhod. Tumingala siya sa akin na may pilyong ngiti habang dahan-dahang binubuksan ang button at zipper ng jeans ko.

Nang ilabas niya ang aking tigas — makapal, mahaba, at mainit na pumuputok sa gitna ng malamig na hangin — nanlaki ang kanyang mga mata pero mas lalong tumindi ang ngisi sa kanyang mga labi.

“Sabi na nga ba... napakalaki,” pabulong niyang biro bago inilapit ang kanyang mukha.

Inuna niyang dumila sa ulo nito, dahan-dahang pinapaikot ang dila sa sensitibong dulo. Pagkatapos, humimod siya nang mahaba at mabagal mula sa pinakabase pataas, lasap na lasap ang alat at init ng aking balat.

Binuka niya nang husto ang kanyang maliit na bibig at dahan-dahang sumubo. Kahit halatang pilit na pinagkakasya ang kapal nito sa kanyang bunganga, hindi siya huminto. Nagsimula siyang sumipsip nang may ritmo — paitaas at paibaba.

Mapapapikit ako. Iginapang ko ang mga daliri ko sa kanyang basang buhok, hindi para itulak siya, kundi para maramdaman ang bawat paggalaw at pagnigpit ng kanyang lalamunan.

Hinila ko siya pataas nang konti para umupo ako sa upuan ng motor. Pinalapit ko siya sa pagitan ng aking mga nakabukang hita para mas maging pantay ang aming taas.

Tumingala siya, humihingal nang kaunti, habang may laway at ambon na gumagapang sa kanyang baba.

“Masarap ba, Shawn?” tanong niya habang nakatingin nang diretso sa akin. “Gusto mo pa ng mas malalim?”

Lumapit siya nang husto at tuluyang kumain sa gitna ng aking binti. Muli niyang isinubo ang kabuuan, habang ang dalawa niyang kamay ay nakahawak sa aking mga hita para sa suporta.

Habang nakasubo ang haba ko, ang kanyang dila ay patuloy na humihimod sa ilalim ng ugat. Mas tinapangan niya ang bawat pag-sipsip, lumilikha ng basang tunog sa gitna ng tahimik na patak ng ulan sa eskinita.

“Agh... oo, sige pa...” napadaing ako nang mahina, tuluyang isinusuko ang aking pagiging dominant sa kanyang mga labi.

Tumayo ako at isinandal ang likod ko sa malamig na pader ng gusali. Itinaas ko ang aking kanang paa at ipinatong sa upuan ng motor para mas bukas at malalim ang anggulo.

Lumuhod siyang muli sa gitna ng aking mga binti. Sa pagkakataong ito, mas agresibo at mas gutom ang kanyang mga galaw.

Binuka niya nang todo ang kanyang bibig at buong-tapang na sumubo hanggang sa tumama ang dulo sa kanyang lalamunan. Napapikit siya habang may kaunting luha na lumalabas sa gilid ng kanyang mga mata dahil sa lalim at laki, pero hindi siya lumayo.

Patuloy siyang sumipsip nang mabilis at madiin. Ang kanyang dila ay humihimod nang walang patid sa paligid, habang ang dalawa niyang kamay ay gumagapang sa aking puwet para mas ilapit pa ako sa kanyang mukha.

Ramdam ko ang pag-init ng buo kong katawan — ang rurok na mabigat, mabilis, at hindi na mapipigilan.

Hawak ko nang mahigpit ang kanyang basang buhok habang ang buo kong katawan ay nanginginig sa sarap.

“Paputok na ako... lunukin mo.” hiningal kong tanong habang nakatitig sa kanya.

Tumango siya habang puno pa ang kanyang bibig. Ang mga mata niya ay puno ng determinasyon at pananabik. Mas pinalalim pa niya ang pag-sipsip at pag-himod sa huling ilang segundo.

“Ayan na...!”

Ipinutok ko nang malakas at tuloy-tuloy. Mainit, pulsating, at direktang dumaloy sa loob ng kanyang bibig diretso sa kanyang lalamunan.

Hindi siya umatras o natakot. Nilunok niya ang lahat — isang malalim na paglunok, dalawa, hanggang sa maramdaman ko ang paggalaw ng kanyang lalamunan na naglilinis sa akin. Pagkatapos, dahan-dahan niyang inilabas ang dulo habang humihimod sa sarili niyang mga labi para simutin ang anumang natira.

Kumuha siya ng panyo sa sarili niyang bag at pinunasan ang sarili niyang baba at labi na may bahagyang bahid ng laway. Pagkatapos niyon, inabot niya muli ang aking medyo malambot na kargada. Ito na kanina lang ay basang-basa ng kanyang laway at babad sa loob ng kanyang bunganga sa paulit-ulit na paglalabas-masok hanggang sa magpakawala ako ng tamod sa loob ng kanyang bibig diretso sa kanyang lalamunan. Gamit ang panyo, dahan-dahan at maingat niyang pinunasan ang aking kargada, nililinis ang bawat patak at basang bakas nang may lambing at pag-aalaga.

Hinubad ko ang aking leather jacket at isinuot sa kanya — sobrang laki nito sa kanyang maliit na frame, halos takpan ang buo niyang katawan habang nakatayo sa gitna ng eskinita.

Isinakay ko ulit siya sa motor at ihinatid sa kanto malapit sa residential area kung saan siya nakatira sa siyudad. Bago siya bumaba, tumingala siya at mabilis na humalik sa gilid ng panga ko.

“Salamat sa hatid, Dzaddy Shawn,” pabulong niyang sabi na may pilyong ngiti. “Sabi sa’yo masarap magpaubaya, eh. Sa susunod na ulan ulit.”

Tumanaw lang ako habang naglalakad siya palayo sa dilim ng kalsada, isang maliit na anino na may dalang malaking alaala.

Ngayon, nakaupo pa rin ako dito sa gilid ng kama.

Ako si Shawn. 5’10”, athletic. Sanay na ako ang laging nagmamando at nagkokontrol. Pero ngayong gabi sa gitna ng siyudad, isang fun-size na bading ang bumagyo sa kalibugan ko, nagturo sa akin kung gaano kasarap ang magpaubaya, at nag-iwan ng init ng kanyang dila sa gitna ng malamig na ulan.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn