Sa Ilalim ng Kalye - Patay Sinding Ilaw 🌑💡🏍️

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn.

Alas-nuebe na ng gabi nang makalabas ako sa kampo. Off-duty ako bukas. Tatlong linggo na akong walang labas. Tatlong linggong init ang nakaipon. Ang suot kong manipis na itim na boxers ay sikip na sikip, mainit, at mabigat. Parang may sariling buhay ang titi ko. Lalo na kapag may baklang bansot, pandak, maliit at payat na nagpapakita ng motibo… parang hindi ko na makontrol. Gustong-gusto niya ang mga tingin at atensyon nila.

Nagsuot ako ng itim na sando, napakaiksing shorts, at yung manipis na boxers. 5'10" ako, batak. Ang kargada ko ay halos lumalabas na sa tela.

Ang kalsada papunta sa baryo ay mahaba at tuwid. Mainit pa ang aspalto. Amoy alikabok at tuyong damo. Habang papalapit ako sa kanto bago ang tulay, may nakita akong maliit na anino sa ilalim ng mahinang kalye- ilaw na patay sindi. Sobrang liit. Payat.

Binagal ko ang takbo. Huminto ako nang ilang metro ang layo. Pinagmasdan ko muna siya. Kitang-kita ang agwat ng tangkad kahit nakaupo pa ako.

Tinanggal ko ang helmet.

Lumingon siya.

Mukha niyang medyo may kapangitan—sarat, pango ang ilong, manipis ang labi, lumulubog ang mata. Pero ang tingin niya… gutom.

Sadyang binuka ko nang bahagya ang mga hita ko. Ang bakat sa shorts ko ay lalong naging klaro.

“Anong ginagawa mo diyan mag-isa?” tanong ko.

Nag-atubili siya sandali. “Naghihintay po… minsan may mga sundalo na dumadaan e. Gusto ko lang po makita. Kapag swerte, may humihinto.”

“Ilang taon ka na?”

“Nineteen po.”

Bumaba ako sa motorsiklo. Nang tumayo ako nang tuwid, mas lalong kitang-kita ang height difference. Siya ay abot-hanggang dibdib ko lang.

“Ako si Shawn.”

“Potpot po,” mahina niyang sagot. Mula ulo hanggang paa ang sulyap niya. Nanatili nang matagal sa pagitan ng mga hita ko.

Hinaplos ko ang labas ng shorts ko, minasahe nang mabagal ang makapal na bukol.

“Gusto mong maging sundalo?” tanong ko.

Tumango siya, tapos nahiya. “Hindi po. Bading po kasi ako. At 4'11" lang po. Hindi po ako papasa kahit anong gawin ko. Pero ang makatikim ng sundalo… matagal ko na pong gusto. Lalo na kapag… ganito kalaki ang bakat.”

Napangiti ako. “Matagal mo nang ginagawa ‘to? Nakatayo ka lang diyan sa gabi?”

“Minsan po. Kapag sobrang lonely… o sobrang libog na talaga.” Isa siyang hakbang na lumapit. “Ikaw po… unang beses ko pong may huminto na ganito kagwapo… at ganito kabakat. Ang laki po kasi… kitang-kita kahit naka-shorts.”

Sadyang tumayo ako nang mas tuwid. Ang dibdib ko ay halos sa mukha niya.

“Gutom ka ba talaga o curious lang?”

“Sobrang gutom po,” sagot niya nang diretso. Isa pa siyang hakbang. Ngayon ay napakalapit na. “Ang bigat siguro sa kamay… ang tigas. Pwede po ba… hawakan ko?”

Tumingin ako sa kanya nang matagal. “Hawakan mo.”

Nanginginig ang maliit niyang kamay nang pumasok sa shorts ko. Nahawakan niya agad ang makapal na hugis sa ibabaw ng boxers. Pinisil. Sinukat.

“Tangina… ang kapal… ang tigas na… ang bigat…” bulong niya. Minasahe niya nang mabagal. “Parang hindi totoo… ang init sa kamay ko. Ang pulso…”

Hinayaan ko siyang maglaro. Ang titi ko ay humahampas sa loob ng boxers.

“Ang sarap hawakan, ‘no?” tanong ko nang mababa.

“Opo… sobra. Matagal ko na pong gusto ng ganito kalaki.” Itinaas niya ang tingin (kailangan niyang tuminagala nang sobra). “Ser… may madilim po doon sa likod ng mga puno. Pwede po ba… doon na lang? Gusto ko po kayong dilaan… isubo… lahat. Please. Kahit sandali lang. Matagal ko na pong hinintay ang ganitong pagkakataon.”

Libog na libog na ako. Tatlong linggong init.

“Sige,” sabi ko. “Sumama ka.”

Naglakad kami papalayo sa ilaw. Sa tuwing magkatabi kami, kitang-kita ang height difference. Ang ulo niya ay nasa antas ng dibdib ko.

Nang makarating sa sapat na dilim, huminto ako.

“Tingnan mo ako nang maayos,” sabi ko.

Ginawa niya. Nanlaki ang mga mata.

Hinubad ko ang sando, pagkatapos ang shorts. Natira ang manipis na boxers. Ang ulo ng titi ko ay halos lumabas na.

Lumuhod siya agad.

“Tangina po… ang laki talaga…” bulong niya.

Hinila ko pababa ang boxers. Ang buong kargada ay lumabas nang mabigat.

Bago ko ipasok, hinawakan ko ito sa may pinakapuno. Hinampas-hampas ko ang buong kahabaan sa mukha niya. Slap… slap… slap… Mainit at mabigat ang pagtama sa pisngi, sa noo, sa labi. Pinapaikot-ikot ko ang makapal na ulo sa mga labi niya.

“Bukas mo,” utos ko.

Binuksan niya. Pinaglaruan ko pa ang ulo sa dila niya.

“Handa ka na?” tanong ko.

“Opo… please…”

Saka ko pa lang ipinasok.

Puta. Iba.

Iba kasi sa puki ng babae o nobya. Ang puki ay mainit, basang-basa, malambot, at sumusipsip nang pantay—parang malamyos na langit. Kapag kinakantot ko ang nobya ko, ang sikip ay malamyos, may konting resistensya, malinis ang pakiramdam. 

Pero ito… ang bibig at lalamunan ng maliit na ‘to ay mas makitid, mas mainit sa ibang paraan, mas agresibo ang paghigop. Ang dila niya ay puro galaw, ang lalamunan niya ay parang singsing na humihigpit sa ulo. Mas marumi ang lasa—laway, pre-cum, pawis. Mas malakas ang tunog. Mas hayok. Mas desperado. 

Ang puki ay malamyos. Ito ay mainit, makitid, at gutom na impyerno. Kaya ko nahiligan ang magpasubo sa mga bansot, pandak, maliit at payat na bading. Kasi iba ang gutom. Iba ang sikip. Iba ang paraan ng paglunok nila sa tamod ko. Parang talagang gusto nila. Parang kailangan nila. At ang titi ko… gustong-gusto niya ang atensyon nila.

Hinawakan ko ang buhok niya. Umulos ako. Malalim.

“Ramdam mo ba?” tanong ko. “Ang bigat?”

“Opo… ang bigat… ang init… punong-puno…” sagot niya nang paos nang sandaling binitiwan.

Ipinasok ko ulit. Ramdam ko ang bawat pulgada na pumapasok—mainit, makitid, humihigop. Kapag inilalabas ko, ang dila niya ay sumusunod. Kapag isinusudsod ko ulit, ang lalamunan niya ay yumakap nang mahigpit.

“Ang sikip mo…” ungol ko. “Mas masarap kaysa sa puki… puta…”

Pabilis nang pabilis. Ginagamit ko na ang dalawang kamay sa maliit niyang ulo.

“Lalabasan na ako…” babala ko.

Kinabig ko ang ulo niya at isinigad. Ang buong kargada ay nasa loob. Naramdaman ko ang unang malakas na bugso—makapal, mainit, maalat—direktang sumabog sa lalamunan niya. Throb… throb… throb… bawat labas ay mabigat, pumupuno, umaapaw. Tumulo ang labis sa gilid ng labi niya.

Nanginginig ang buong katawan niya habang sinusubukang lunukin.

Nang bitawan ko, napaubo siya nang malakas. Puting likido ang dumadaloy pa rin sa baba at leeg niya.

Tumayo siya nang panginginig. Abot-dibdib ko pa rin ang ulo niya.

“Salamat po… talagang… ang dami… ang sarap. Hindi ko po akalain na ganito…”

Hinubad ko ang boxers, pinahid ang natitira, at isinuot ulit ang shorts. Inabot ko sa kanya ang basang boxers.

“Dalhin mo. Para may remembrance ka.”

Tinanggap niya nang mahigpit. “Salamat po… Ser Shawn. Talagang… salamat.”

“Ingat pauwi, Potpot.”

“Opo… kayo rin po. Salamat po sa pagpapasubo… at sa pagpapalunok.”

Sumakay ako sa motorsiklo. Tumingin pa ako sa kanya—maliit na anino sa dilim, hawak ang boxers ko, laway at tamod pa rin sa leeg.

Pinaharurot ko ang motorsiklo. Ang lasa ng asin ay nanatili sa dila.

Tatlong linggong init… naubos sa isang 4'11" na hayok.

May mga gabing hindi mo hinahanap.  

Pero kapag may maliit na gutom na kusang lumuhod sa harapan mo…  

tinatanggap mo.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn