Mga Sandaling Hindi Ko Ikukwento ⏳
BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.
Ako si Shawn.
5’10”. Matipuno. May ugat sa braso, may hati sa tiyan, may bigat sa bawat hakbang. Madalas may nakatingin — babae, bakla, minsan mga lalaking nagtataka. Madalas may nag-aalok. Madalas may nagpaparamdam.
May nobya ako. May normal na buhay. May mga gabi na pauwi ako mula sa kanya, amoy ng pabango niya pa sa damit, init ng yakap niya pa sa balat. Pero may mga gabing… kapag tahimik ang mundo, kapag mainit ang katawan, kapag may bibig at bunganga na handang lumuhod nang walang tanong, nang walang inaasahan bukas…
nagpaparaya ako.
Hindi ko alam kung gutom ba ito, o lungkot, o simpleng kagustuhang makaramdam ng isang bagay na totoo kahit sandali lang.
Ito ang ilan sa mga sandaling iyon.
Mga sandaling hindi ko sinasabi kahit kanino.
Mga sandaling nananatili sa balat ko, sa kargada ko, sa isip ko — kahit matagal na ang nakalipas.
1. Ang Receptionist na Hindi Tumigil
Out of town ako. Walang kakilala. Gutom sa katahimikan. May bigat sa dibdib na hindi ko maipaliwanag.
May maliit na hotel sa gilid ng kalsada. Pumasok ako.
Ang receptionist ay bakla — bansot, pandak, maliit at payat. Mga 5’2”. Medyo payat ang mukha, may konting pimples sa noo, manipis ang labi. Hindi kagandahan. Average. Pero may kindat na alam niyang ginagawa.
“Magkano ang apat na gabi?”
“Mahal dito. Pero… pwede nating usapan.” Kindat.
Hinimas ko ang braso niya. Manipis. Mainit. May panginginig.
“Ako na bahala,” sabi niya. “Wala ang owner.”
Hinatid niya ako sa room. Maliit. Malinis. May CR. Amoy ng detergent at konting aircon.
“Babalik ako later…”
Gabi na nang kumatok.
Kakatapos ko lang maligo. Naka-tuwalya lang. Basang-basa pa ang balat. Amoy sabon. Mainit ang katawan. Pero may lamig sa loob.
Pagbukas, napatingin siya sa katawan ko. Hindi nagsalita. Pumasok. Isinara ang pinto. May malinaw na click.
Walang sayang na segundo. Lumuhod. Hinila ang tuwalya. Ang malamig na hangin ay humarap sa mainit kong balat. Isinubo agad.
Mainit. Basang-basa. Medyo magaspang ang dila pero masipag. Ang laway niya ay dumadaloy pababa sa bayag ko, mainit at malagkit. Ang tunog ng pagsipsip ay basang-basa, mabagal sa una, pagkatapos ay mas mabilis.
“Ang tigas mo…” bulong niya sa pagitan ng pagsipsip.
Kinadyot ko ang bibig niya. Ang ulo niya ay tumatama sa pader minsan. Ang basang-basa na tunog ang pumupuno sa maliit na kuwarto. Ang amoy ng sabon, pawis, at precum.
Pumasok kami sa CR. Binuksan ko ang shower.
Habang binabasa kami ng tubig, patuloy siyang sumusubo. Ang init ng bibig + ang malamig na tubig. Ang tunog ng pagsipsip na halo sa lagaslas. Ang amoy ng sabon at sex. Ang dila niya ay umiikot sa ulo, sinisipsip ang bawat patak ng precum.
Pumutok ako. Mainit. Malapot. Madami.
Nilunok niya. Dinilaan ang natira hanggang malinis. Ang dila niya ay mainit at basang-basa.
Lumabas nang walang imik.
Kinabukasan, gabi ulit. Sa sofa.
Kinagabihan, sa gilid ng kama.
Tuwing umaga at gabi.
Sa huling araw, bago umuwi, mas matagal. Halos mabilaukan siya. Kantot ako ng kantot sa bibig niya. Ang lalamunan niya ay kumikibot sa bawat pag-ulos. Ang laway ay dumadaloy sa baba niya.
Nilunok niya lahat.
Binigyan pa ako ng plastic na may biscuits at mineral water. Hindi na pinagbayad.
Bago ako umalis, may sandaling tumingin siya sa akin. Parang may gusto pang sabihin. Hindi niya sinabi.
Ako rin.
May bigat sa dibdib nang isinara ko ang pinto.
Pagkatapos ng hotel na iyon, akala ko tapos na.
Pero hindi.
May mga lugar na tila hinahanap ako ng mga ganito.
O baka ako ang naghahanap.
2. Isa sa Marami
Madalas akong mahipuan ng bakla sa parlor. 5’10” ako. Matikas ang pangangatawan. Madalas may alok — sapatos, phone, pera, minsan kotse. Tinatanggihan ko.
Pero may mga pagkakataon na… nagpaparaya ako.
Isa sa kanila ay ito.
Hindi kagandahan. Bansot, pandak, maliit at payat. Medyo bilog ang mukha, makapal ang kilay, may konting bigote na sinusubukang alisin. Average. Pero may matamis na ngiti at malakas ang boses.
Pagkatapos ng gupit, isinara niya ang pinto.
“Sandali lang…”
Lumuhod. Hinila ang shorts at boxers ko. Ang malamig na hangin ay humarap sa mainit at kalahating tigas kong kargada.
Isinubo.
Eksperto. Sagad hanggang lalamunan. Ang ulo ng kargada ko ay nasa lalamunan niya. Mainit. Sikip. Basang-basa. Ang dila niya ay umiikot. Ang laway ay dumadaloy pababa sa bayag ko, mainit at malagkit. Ang tunog ng lalamunan niya ay malalim.
Halos mawala ako sa ulirat.
Pumutok ako.
Nilunok niya lahat. Walang tira. Dinilaan ang natira.
Tumingin siya sa akin, nanginginig ang labi.
“Salamat…”
Yun lang. Pero may bigat sa boses niya.
May bigat din sa dibdib ko.
Isa lang ito sa marami. Pero may mga sandaling nananatili — hindi dahil sa sarap, kundi dahil sa katahimikang kasunod.
Minsan, hindi sa parlor.
Minsan, sa loob ng sasakyan.
3. Sa Loob ng FX
Alas-otso y medya. Tapos na ang klase. Sumakay ako ng FX.
Nakaupo ako sa likod. Medyo madilim. Amoy ng pawis at konting ulan mula sa labas. May pagod sa katawan. May lungkot na hindi ko matukoy.
May nakatingin. Bakla. Bansot, pandak, maliit at payat. Medyo mahaba ang buhok, may kulay, manipis ang katawan. Soft ang mukha. Hindi pangit, hindi rin kagandahan. Tahimik. Pero ang mga mata niya ay hindi tumitigil.
Maraming beses kong nahuli.
Bumaba ang iba. Kami na lang dalawa.
Bumuhos ang ulan. Dilim. Kidlat.
Bumuka ako ng pagkakaupo. Nagdikit ang binti namin. Mainit ang balat niya.
Kilig siya.
Inilagay ko ang braso sa upuan.
Naramdaman ko ang hipo niya sa hita. Mabagal. May panginginig.
Tinaas ko ang t-shirt. Ipinakita ang abs.
Hindi na nakatiis.
Biglang sinubsob niya ang mukha sa harapan ng shorts ko.
Nagulat ako, pero lalong nalibugan.
Binaba niya ang shorts at boxers.
Isinubo.
Taas-baba ang ulo niya habang tumatakbo ang FX sa ulan. Ang init. Ang sikip. Ang basang-basa na tunog. Ang amoy ng ulan, pawis, at precum. Ang tunog ng makina at ang pagsipsip niya. Ang dila niya ay umiikot, sinisipsip, humihimod.
Halos mawala ako sa ulirat.
Malapit na sa dulo nang pumutok ako. Mainit. Malapot. Madami.
Nilunok niya lahat.
Ibinalik niya ang boxers at shorts ko nang maayos.
“Ang sarap mo…” bulong niya. Medyo paos.
Bumaba.
Nagulat ang driver.
Ako naman, nanatiling nakaupo. May konting init pa sa katawan. At may konting kawalan na mas malalim kaysa sa dati.
At may mga gabing… ang ulan ang nagtutulak.
4. Sa Parlor Habang Umuulan
Kahahatid ko lang sa nobya ko. Pauwi na ako nang bumagsak ang ulan.
May init pa sa katawan mula sa yakap niya. Pero may lamig na rin.
Sumukob. Napagdesisyunan kong magpagupit.
Ang barbero ay bakla. Bansot, pandak, maliit at payat. Medyo madilim ang kutis, manipis ang labi, may konting pagod sa mga mata. Hindi kagandahan. Normal lang. Pero may pilyong ngiti.
Habang ginugupitan, nagtanong siya ng pangalan, edad.
Biglang “nahulog” ang suklay sa pagitan ng mga hita ko.
Naramdaman kong dumampi ang kamay niya. Mainit.
“Ang laki naman…”
Kinindatan ko siya.
Nang matapos, nagrequest ako ng banlaw. Nabasa ang t-shirt ko. Sinadya yata.
Hinubad ko. Napanganga siya.
Sinara niya ang pinto. Inayos ang kurtina. Ang amoy ng shampoo at ulan ang pumupuno sa maliit na parlor.
Habang binabanlawan ang buhok ko, naramdaman ko ang kamay niya.
Lumuhod.
Binaba ang shorts at boxers.
Isinubo.
Magaling. Mainit. Sikip. Basang-basa. Ang dila niya ay umiikot. Ang laway ay dumadaloy. Ang lalamunan niya ay sumasakal sa ulo ko.
Pumutok ako.
Nilunok niya lahat. Walang sinayang. Dinilaan ang natira.
Tumingin siya sa akin, basang-basa ang labi.
“Salamat, kuya…”
May konting ngiti. May konting lungkot.
Umalis ako nang tahimik.
Ang ulan ay hindi pa rin tumitila.
At ang bigat sa dibdib ko ay hindi rin.
Hanggang Dito.
Ilan lang ito.
May iba pa. May mga gabing mas mahaba. May mga sandaling mas tahimik.
Hindi ko sila hinahanap.
Pero kapag dumating…
minsan, nagpaparaya ako.
At pagkatapos,
umiinom ako ng tubig,
tulog,
at kinabukasan
parang walang nangyari.
Pero alam ko.
At minsan,
alam din nila.
At minsan,
sa katahimikan ng madaling araw,
nararamdaman ko pa rin ang init ng bibig nila…
at ang lamig na kasunod.
Nagpapachupa't nagpapalunok,
Mga Komento
Mag-post ng isang Komento