Chapter 9: Ang Lihim sa Madilim na Kalsada 🚧

BABALA: Ito ay isang mature at adult na totoong buhay na kwento (true-to-life story) na eksklusibong para sa mga may edad 18 pataas lamang-walang minor ang pinapayagan, at hindi angkop sa mga taong hindi gusto o nababastusan sa konseptong "fun-size" at size difference (kung saan ang mga sangkot sa akin ay mga consenting adults na may tangkad na 5'3 hanggang 5'2 pababa); kung ikaw ay madaling ma-offend, mangyaring i-skip at huwag nang basahin ito.

36 | M | 5'10" Daddy | Medium & Athletic Built

Ako si Shawn.

Scout Ranger. Limang talampakan at sampung pulgada ang tangkad ko. Makinis ang kayumangging balat, malalaking braso na may ugat na kitang-kita, makapal na dibdib, malalim ang ukit ng abs, makapangyarihang hita. Dog tags palagi sa leeg, malamig ang metal laban sa mainit kong balat. Naka-dark sleeveless shirt at light cargo shorts ako nang gabing iyon.

Alas-onse na ng gabi ng Linggo. Kakalabas ko lang sa inuman kasama ang mga barkada. Lasing na lasing. Mainit ang katawan, magaan ang ulo, pabigat ang mga paa, amoy alak, pawis, at konting usok ng sigarilyo. Nauuhaw ako kaya dumaan muna ako sa 7-Eleven. Bumili ng malamig na tubig, ininom agad ang kalahati - ang lamig nito ay dumaan sa lalamunan pababa sa dibdib - tapos naglakad na pauwi.

Ang kalsada ay walang tao. Madilim. Tahimik. Ang mga ilaw ng poste ay malalayo at mahina. Sa magkabilang gilid ay may mga matataas na damong gubat na kumakaway sa hangin, makakapal na palumpong na itim sa dilim, at mga halaman na halos kasingtaas ng baywang. May amoy ng basang lupa, nabubulok na dahon, at konting alikabok. Ang hangin ay malamig sa balat pero ang katawan ko ay mainit pa rin.

Hindi ko alam na may kasunod pala ako mula pa kanina.

Si Didong.

Apatnapu't dalawa. Limang talampakan at tatlong pulgada ang tangkad. Bansot. Payat na payat, parang balat at buto, manipis ang braso, lumulubog ang pisngi, malalim ang mga mata, magaspang ang balat, balbas na hindi pantay, buhok na magulo at may konting puti. Sa mata ng karamihan, pangit. Walang alindog. Pero kanina pa niya ako sinusundan - mula pa sa labas ng inuman, tahimik, maingat, palaging may distansya.

Habang naglalakad, biglang sumikip ang pantog ko. Hindi na kaya. Lumihis ako ng lakad papunta sa gilid, sa may madilim na parte kung saan makakapal ang mga palumpong at matataas ang mga damong gubat. Binaba ko ang zipper. Inilabas ang alaga ko. Nagsimula akong umihi. Ang init ng ihi, ang malakas na tunog, ang amoy na maalat at mainit.

Bigla akong nakaramdam ng may paparating.

Siya na.

Nakatayo siya sa pagitan ng mga palumpong, nakatingin nang diretso sa hawak ko. Hindi ako nagtakip. Patuloy akong umihi.

Ang libog ay biglang gumapang. Lasing ako. Madilim. Bawal. Nademonyo ako.

"Gaano na katagal mo akong sinusundan?" tanong ko nang mahina, paos.

Natigilan siya. 

"Kanina pa... nung lumabas ka pa lang sa inuman. Sinundan kita," mahina ang sagot niya.

"Halika rito."

Dahan-dahan siyang lumapit. Hinawakan ko ang payat niyang kamay at inilagay sa alaga ko.

"Hawakan mo. Habang umiihi pa ako."

Humawak siya. Ang maliit niyang kamay ay hindi kasya. Ang init ng ihi ko ay tumulo sa mga daliri niya. 

"Ang init... ang laki..." bulong niya.

Nang matapos akong umihi, hindi ko inalis ang kamay niya. 

"Ipagpag mo nga."

Ginawa niya. 

Unti-unting tumigas ang alaga ko sa kamay niya. Makapal. Mabigat. May precum na kumikinang.

"Dilaan mo. Linisin mo yung ulo."

Lumuhod siya. 

Dila niya dumila sa ulo, umikot, sinipsip ang precum. 

"Maalat... pero ang sarap," bulong niya.

Isinubo niya. Ang maliit niyang bibig agad napuno. Laway dumaloy pababa sa bayag ko. Ang tunog ng pagsipsip ay basang-basa sa katahimikan.

"Subo mo pa," sabi ko nang paos.

Sinunod niya. 

"Ang tigas... ang laki... ang sarap sa bibig..." bulong niya habang bahagyang tinatanggal para huminga, tapos isinubo ulit.

Straight ako. Pero lasing ako. Madilim. Bawal. Ang mainit at masikip na bibig niya... ang sarap. Hinayaan ko.

Labas-pasok. Masikip. Basang-basa. Ang dila niya umiikot. Ang amoy ng laway, precum, at pawis ko.

Malapit na ako. 

Hinigpitan ko ang hawak sa buhok niya. 

"Lunukin mo. Lahat."

Pumutok ako. Malakas. Makapal. Mainit. Ramdam ko ang paglunok niya. 

"Ang dami... ang init...ang sarap ng lasa..." bulong niya pagkatapos.

Hindi pa ako basta. 

"Isa pa, subo mo pa. Huwag kang tumigil."

Tumigas ulit ako. Mas mabagal. Mas malalim. Ang dila niya mas aktibo. Ang kamay niya pinipisil ang bayag ko.

Pangalawang alon. Mas matagal. Pumutok ulit. Nilunok niya. Sinipsip hanggang malinis.

Binawi ko ang alaga ko. Isinuot ko ulit sa shorts.

Si Didong nanatiling nakaluhod, hinihingal, may laway at konting tamod sa gilid ng labi. 

"Salamat... ang dami mong labasan ng tamod...ang sarap mo talaga..." bulong niya.

Tumingin ako sa kanya. 

"Uwi na ako. Huwag kang susunod. Huwag mo akong hahanapin. At huwag kang magkwento nito kahit kanino."

Tumango siya. 

"Sige... hindi na. Hindi ako magsasalita. Atin atin lang din to pero sana maulit."

Naglakad ako palayo. Ang dog tags ko kumakalansing nang bahagya. Ang amoy ng tamod, laway, at basang lupa ay nanatili sa likod ko.

Ang libog ko talaga noong gabing iyon, alas-onse, lasing na lasing, sa likod ng mga matataas na damong gubat at makakapal na palumpong, nademonyo ako.

Hinayaan kong sundan niya ako. 

Hinayaan kong panoodan niya akong umihi. 

Hinayaan kong hawakan, dilaan, subuin, at lunukin niya ako nang dalawang beses.

Walang nagsalita pagkatapos. 

Walang nangako. 

Walang nangyari ulit.

Pero hanggang ngayon, kapag madilim ang kalsada at may amoy ng basang damo... naaalala pa rin ng katawan ko ang init, ang sikip, at ang desperadong pagsubo at paghimod ng maliit niyang bibig.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn