Ang Talyer sa Siko ng Bongabon 🔩🏍️

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Naputol ang kadena ng motor ko sa mismong siko ng national road sa Bongabon—sa boundary kung saan nagtatapos ang retokadong aspalto at nagsisimula ang malalim, natuyong baak ng putik papuntang kabukiran. Isang kilometro na lang sana, kapilya na ng pinsan ko. Gitna ng hapon, nakakapaso ang sikat ng araw, maanghang sa ilong ang amoy ng natutuyong dayami, at ang tanging nakatayo na silungan sa paligid ay isang bukas na talyer na gawa sa kinakalawang na yero. May pinturang pula sa pader: “WELDING • GULONG • TUBIG.”

Ikinabit ko ang side stand at kinaladkad ang heavy bike paloob. Suot ko ang kupas at matigas na maong, itim na fitted moisture-wicking t-shirt na bakat ang dibdib at lapad ng lats, at sling bag. 

Ako si Shawn. Naka-leave ako mula sa kampo. Ninong sa kasal. Dalawampu’t apat na taong gulang, 5'10", 78 kilo ng purong muscles. Walang uniporme, pero sa ahit ng buhok ko sa gilid, sa tigas ng panga, at sa lapad ng balikat ko, halatang-halata agad ang aura ng isang sundalo—yung tipong kahit saan huminto, awtomatikong napapatingin ang kahit sinoman sa paligid lalong lalo na ang mga bading.

Sa sari-sari store sa kabila ng kalsada, dalawang nakatambay na lalaking nakasando ang bahagyang natigilan sa pag-inom, nakatitig sa lapad ng likod ko habang ibinababa ko ang motor. Kahit ang tricycle driver na huminto para magpalagay ng hangin, hindi nakaiwas ng tingin sa umbok sa gitna ng maong ko habang nakatayo ako nang tuwid.

Ang tatay ang unang lumabas sa silim ng talyer. Mabilis ang lakad niya kahit pandak—mga 4'1" lang ang taas, may salamin sa noo at hawak na lumang welding rod. Sa likod niya ang panganay na anak, 3'8", may nangingitim na grasa ng goma sa magkabilang braso.

At sa gitna nilang dalawa, lumabas si Bong.

Dalawampu’t dalawang taong gulang, 3'5" lang ang taas, nasa 29 kilo ang timbang. Payat, baluktot ang bahagya niyang tayo, at may malalim na bingot na nakahiwa mula sa ibabang bahagi ng kanang delikadong ilong hanggang sa gitna ng labi. Kita ang kulay rosas niyang gilagid at ang siwang ng ngipin tuwing bubukas ang bibig niya. Inilapag niya sa ibabaw ng iron table ang malamig na bote ng Coke. May lumabas na kaunting laway sa tabi ng bingot niya habang nagmamadali, nakatitig agad sa akin na parang nakakita ng artista o ng lalaking pangarap niyang makatabi kailanman.

“Kuya, pasok ka muna. Upo ka rito. Mainit sa labas, tsaka malayo pa yung kasunod na vulcanizing. Ako na muna maghahawak sa bakal ng motor mo para 'di matumba.”

May hangin sa boses niya dahil sa puwang sa labi, humihinga nang mabilis habang sinusuri ang buo kong katawan.

“Salamat. Naputol ang kadena. May reserba ba kayo rito na kasukat nito?”

Umiling ang tatay habang tumitingin sa gulong. “Wala, anak. Sa Cabanatuan pa ang bagsakan niyan. Hindi ngayon, baka bukas pa o Biyernes. Sundalo ka, no? Sa laki ng katawan mo’t sa tindig, halatang-halata. Kahit sino sigurong makasalubong mo sa daan, mapapalingon talaga.”

“Oo po, Tito. Naka-leave lang sa kampo.”

Tumango ang matanda. Si Bong ang hindi tumingin sa sira ng motor. Mula sa sapatos kong boots, paitaas sa tahi ng maong ko na may kapansin-pansing bakat sa gitna, papunta sa kumakapit na t-shirt sa aking dibdib at makapal kong leeg, walang kukurap-kurap ang tingin niya. Laway na laway.Amoy na amoy niya ang halo ng sabon, pawis, at bakal na nagmumula sa balat ko.

“Ang kapal pala ng leeg mo, Kuya Shawn,” paos at nanginginig na sabi ni Bong. “Akala ko sa pelikula lang may ganitong kagwapong sundalo. Puwede bang abutan kita ng basang trapo? Pawis na pawis ka na sa dibdib, o.”

“Bong, tumigil ka nga diyan sa katitig sa kostumer,” pagsaway ng kuya niya. “Kumuha ka ng upuan doon sa loob.”

Inihain niya ang upuan. Hindi pa rin nawawala ang titig niyang punong-puno ng pagnanasa. “Pasensya ka na, Kuya. Hindi naman ako nanonood nang masama. Ang sarap mo kasing tignan. Ang taas-taas mo.”

Dahil walang piyesa, pinatulog nila ako sa kuwarto sa itaas ng talyer. Isang higaan, bentilador na umaalog, unan na amoy panloob na tubo. Naghubad ako ng t-shirt dahil sa matinding init ng gabi. Lilitaw ang maskuladong dibdib, abs, at bulto ng aking katawan. Suot ko na lang ay ang kulay abong fitted cotton boxer shorts sa loob ng aking maong. Tumawag ang pinsan ko sa telepono, sinabing ayusin ko dahil ninong ako. Sabi ko oo.

Sa ibaba, naririnig ko si Bong habang nakikipag-usap sa aso at sa sarili niya. “Ang kapal ng leeg nung kuya... Ang sarap ng katawan. Sundalo talaga. Hindi palabiro pero napakatigas tignan.”

Kinabukasan ng umaga, habang hinihintay ang supplier, naupo ako sa malaking gulong ng truck na nakasandal sa pader. Nakayuko ako, nagtatali ng boots, kaya mas lalong kumakapit ang t-shirt sa malapad kong likod at umaamba ang mga ugat sa forearms ko. Dala ni Bong ang timba ng tubig. Nadulas ang kamay niya paloob sa gitna ng hita ko—hindi sa tuhod, kundi sa mismong basang-init na part ng maong ko na malapit sa pagitan ng hita.

Tumingin siya sa akin pataas. Ang noo niya ay nasa tapat ng dibdib ko. Nanlalaki ang mata niya sa pagnanasa habang nararamdaman ang tigas ng hita ko.

“Sorry, Kuya... Hindi ko sinasadya yung timba. Pero yung kamay ko... alam kong nandiyan. Malambot at mainit pala 'tong hita mo kahit napakatigas ng braso mo. Huwag mo muna akong galitan... Ang sarap mong hawakan.”

Inalis ko ang kamay niya gamit ang malaking palad ko, mabigat ang hawak pero hindi mabilis. “Bong, huwag mo akong hahawakan nang ganyan. May tao sa paligid.”

“Wala namang nakatingin ngayon. Nakakatakam ka kasi, Kuya. Bukas na lang ulit, sige. Aalis muna ako.”

Hapon, wala ang kuya niya dahil naghanap ng kadena sa bayan. Nakaupo ako, hubad ang t-shirt dahil sa matinding init, pawis na pawis ang gitna ng aking sternum at abs. Mula sa labas, may dalawang lalaking nakamotor na huminto para magtanong ng hangin, pero ang mata ng drayber ay pabalik-balik sa hubad kong dibdib bago mabilis na umalis. Si Bong naman ay nagwawalis nang hindi gumagalaw ang dumi, nakatitig sa pawis na dumadaloy sa katawan ko. Huminto siya sa mismong pagitan ng dalawa kong tuhod.

“Kuya Shawn, puwede ko bang hawakan yung braso mo nang matagal-tagal? Hindi yung damit. Yung balat mo mismo. Gusto kong maramdaman kung gaano katigas at kakatad ang sundalo. Hindi ako maggugulo. Sandali lang.”

Tiningnan ko siya nang stoic at malamig. “Huwag kang magbiro. Hindi ako palabas.”

“Hindi biro. Gusto kita. Sobrang gusto kita,” maanghang niyang bulong habang nakatitig sa dibdib ko. “Matagal ko nang pinapanood yung mga lalaking dumadaan sa kalsada, pero ikaw yung pinakagwapo at pinakamasarap na huminto rito. Patingin. Kahit braso lang muna.”

Inabot niya ang biceps ko. Maliit ang palad niya, mainit, at mabagal ang haplos mula sa bilog ng muscle, pababa sa siko, bago gumapang pataas papunta sa basang singit ng kilikili ko. May yabag sa labas. Tumayo ako agad.

“Bong! Tubig!” sigaw ng tatay mula sa welding table. Tumakbo siya, pero nakita ng matanda ang kamay niyang kakaalis lang sa balat ko.

“Bong, sinabi ko nang huwag kang nakakapit sa kostumer! Ihain mo yung tubig at umalis ka diyan!” Tinitigan ako ng matanda. “Pasensya ka na, Kuya. Ganyan talaga ’yan kapag may makisig at matangkad na lalaki. Mahilig talagang tumingin at dumikit.”

“Wala pong sama, Tito.”

Gabi, lasing ang kuya niya sa radyo sa baba. Manipis ang pinto ko. Nagsalita si Bong mula sa hagdang dilim.

“Kuya Shawn, gising ka pa ba? Gusto kita. Sobrang nagagandahan at nanamnam ako sa 'yo. Alam kong may kasal ka bukas at may nobya ka siguro, pero wala siya rito. Puwede bang huwag mo akong itabog?”

“May nobya ako sa Clark. Ninong ako. Matulog ka na, Bong. Huwag kang mag-ingay diyan, baka marinig ka ng kuya mo.”

“Maririnig niya pag sumigaw ako. Hindi ako sisigaw. Nagagandahan talaga ako sa 'yo, Kuya. Bukas ulit. Sige na.”

Huwebes dumating ang kahon na mali ang sukat. Uminit ang ulo ng tatay. Dikit na dikit ang maong sa unahan ko at halatang-halata ang malaking bulto sa gitna. Si Bong ang unang tumingin doon nang hayagan, halos maglaway habang nakatitig sa siper ko. Inilapit niya ang mukha sa zip, at ang laway sa bingot niya ay tumama sa tela ng maong ko bago pa man ang palad niya.

“Kuya... mainit diyan,” pabulong at paos niyang bulong. “Hindi ko na kayang magpanggap na braso lang ang gusto ko. Gusto ko yang nasa loob ng maong mo. Kahit sa labas lang ng pantalon... kahit sa labas lang ng boxers mo muna... hawakan ko lang habang wala si Kuya.”

Hinawakan ko ang pulso niya, hindi itinulak agad. Init ng Bongabon, init ng dalawang linggong walang nakakahawak sa akin, at ang titig ng taong sobrang naaakit sa katawan ko.

“Kapag may tao, bitawan mo agad. Sa labas lang ng maong. Tela lang muna.”

“Bitawan ko. Sumpa. Hawakan ko lang.”

Dalawang kamay niya ang yumakap sa bukol ng maong ko. Kuskos ng kalyo sa matigas na tela ng jeans. Isinisiksik niya ang ulo at ang bingot na labi sa siper. Nararamdaman ko na ang basa ng pre-cum sa loob ng sarili kong fitted boxers na tumatagos sa maong. Humihinga siya sa hati ng labi niya, at bawat mainit na hininga ay tumatama sa umbok ng ari ko. Nang marinig namin ang tricycle, binitawan niya. Inayos ko ang pantalon. Pumasok ang kuya.

“Bong, ilang beses ko bang sasabihin? Huwag kang nakatayo diyan na parang walang trabaho. Walis!”

Paulit-ulit siyang bumabalik buong hapon—sa likod ng rack ng tubo, sa banyo, sa paanan ng hagdan. Nakatitig sa katawan ko, nagmamakaawa. “Kuya... wala namang nakatingin. Hawakan ko ulit. Sa labas lang ng maong... Sa labas lang ng shorts.” At ang palad niya, laging bumabalik sa tela ng maong ko.

Biyernes dumating ang tamang kadena. Sabado ang kasal. Isinara ni Bong ang tarangkahan at sinabing may asong pumasok. Walang aso. Nakaupo ako sa loob, hubad ang itaas, maluwag ang unang butones ng maong. Tumayo siya sa pagitan ng tuhod ko, nakatitig sa dibdib at tiyan ko bago bumaba sa siper.

“Kuya... ayoko na ng tela. Gusto kong makita yang napakalaking laman mo. Unang beses ko 'to. Hindi ako hahawak kung ayaw mo, pero kung papayag ka, dahan-dahan lang. Hindi ko isusubo kasi sabi mo.”

Bumaba ang siper ng maong. Bumaba ang garter ng kulay abong boxers ko hanggang gitna ng hita. Lumabas ang ari ko—mabigat, matigas, may malalaking ugat sa gilid, at may basang tulo na sa ulo.

Ang unang naramdaman ko ay ang mainit at basang hininga niya mula sa hati ng labi. Nanlaki ang mata niya. Gulat. Takot. Sabik. Matinding pagnanasa. Kita ang gilagid at dila niya.

“Ay, Kuya Shawn... Napakalaki pala talaga... Akala ko pinapalaki lang ng maong mo. Nanginginig ako sa sarap tignan. Puwede ko na bang hawakan?”

“Hawakan mo. Dahan-dahan. Huwag mong isusubo. Kapag sumobra, aalisin ko.”

Binalot ng dalawang maliit niyang palad ang ari ko, pero hindi magkadaop sa kapal. Pataas. Pababa. Tulo ng pre-cum sa kalyo ng kamay niya. Bigla niyang idinikit ang dila sa ulo ng ari ko gamit ang puwang ng bingot—dila at gilagid, unang alat ng lalaki sa buhay niya. Napaigtin ako sa upuan. Hinawakan ko ang batok niya para pigilan ang gigil niya.

“Bong, tama na muna. Isuksok mo na. May darating.”

Isinuksok niya nang nanginginig, may laway at tulo sa zip. Umakyat ako sa kuwarto. May lasa na siya sa balat ko.

Gabi, akala nila tulog ako. Gising ako sa unang irak ng hagdan. Gapang. Pumasok siya sa silim. Ang kamay niya, dumikit sa labas ng boxers ko, bago pumasok sa bukas na fly ng maong at humawak nang buo sa matigas kong ari. Mabagal, basang-tulo, nanginginig sa takot at pagnanasa.

Ipinikit ko ang mata. Tumigas ako nang husto sa kamao niya. Nang bumilis ang kamay niya, may ungol akong pinakawalan sa unan na lalong nagpalakas ng gigil niya. Nang malapit na akong lumabas, inilayo ko ang balakang ko at natanggal siya. Walang putok.

Sa ibaba, bumukas ang ilaw. Umihi ang kuya. Si Bong ay nakahinto sa sahig, nakatitig sa kamay niyang basang-basang mantsa ng tulo ko. Dahan-dahan siyang gumapang pababa.

Kinabukasan ng umaga: “Salamat sa higaan, Bong. Masarap yung kape.”

“Walang anuman, Kuya Shawn. Hindi ako maingay kagabi, 'di ba?”

“Hindi.”

Sabado barong. Mainit na sakramento sa kapilya, litrato kasama ang ikinasal, mga ngiting kailangang ipakita. Pauwi ay dinala ko ang tinapay at inumin sa talyer dahil utang ko ang higaan at kadena. Gabi na.

“Dito ka na magpalipas ng gabi, anak,” sabi ng tatay. “Madilim na sa daan.”

“Kuya Shawn, dito ka na mag-hapunan. Ako maghahain,” sabi ni Bong, nakatitig na naman sa tindig ko.

Nang tulog na sila, bumaba ako dala ang sigarilyo. Amoy goma at usok. Naka-unbutton ang maong ko para sa hangin. Si Bong ay nakatayo na sa tabi ng rack, naghihintay.

“Gising ka pala, Kuya. Puwede bang samahan kita sa labas?”

“Labas. Tahimik lang.”

Sa likod ng yero, sa pader na mainit pa mula sa araw, umihi ako. 5'10" ako habang siya ay 3'5" sa harap ng hita ko, nakatitig sa ari kong hawak ng kamay ko, sa ihi, sa mga ugat, at sa tulo. Pagkatapos kong magpagpag, nanatili akong nakalabas sa harap ng mukha niya.

“Kuya... bibig ko na. Pati yung puwang ng bingot ko. Dilaan ko at isubo ko yung kaya. Puwede na ba? Natatakot ako na umalis ka nang hindi ko nararanasan 'to.”

Tiningnan ko siya. “Dito lang. Kung masakit o may tao, bitawan mo. Hinga ka.”

Yumukod siya. Pumasok ang ulo ng ari ko sa bibig niyang may hanging dumadaan sa magkabilang tabi. May dila sa ibaba, gilagid sa itaas, at laway na tumatakas sa hati pababa sa bayag ko, sa maong, at sa semento. Ang kamay niya ang bumabalot sa habang hindi kasya sa bibig niya. Basang-basa. Amoy ihi, sigarilyo, at laking-lalaki. Isang kamay ko sa yero, isa sa noo at buhok niya.

Naduwal siya sa lalim, napatingin sa akin pataas habang may laway sa bingot. “Sandali... Hinga lang ako. Babalik ako agad.”

Hinintay ko siya. Bumalik siya at mas dinilaan ang tulo bago isubo ulit. Nang sikip na ang lahat, sinabi ko sa mababang boses: “Lalabas na ako, Bong. Lunok mo kung kaya mo. Huwag kang umingay.”

Nilunok niya ang kaya niya. Ang hindi naisara ay tumulo sa gilagid, sa baba, at sa leeg. Dinilaan niya ang sariling hati para saluhin ang mantsa. Hingal na hingal siya. “Ang dami... Mainit. Dumikit sa gilagid ko. Ang sarap mo, Kuya. Gusto ko pa.”

Nagsindi ako ng sigarilyo. Zip bukas pa. Nakaupo siya sa gulong, may tamod sa bingot.

“Kuya... puwede ba sa pwet ko? Wala akong alam, totoo. Pero gusto ko sa loob ng katawan mo. Kung masakit, sasabihin ko. Huwag mo lang akong iwanan.”

Tiningnan ko siya. “Masakit 'to. Maliit ka. Kapag sinabi mong tama na, hihinto ako. Walang langis. Laway lang at yung tulo.”

“Sapat na 'yun. Gusto ko pa rin.”

Laway at tulo. Isang daliri muna, mabagal, hanggang sa magkaroon ng puwang. Nakayuko siya sa nakatambak na gulong ng truck. Lumuhod ako sa semento—dahil sa taas kong 5'10" at sa liit niyang 3'5", hindi magkakatapat ang bewang namin kung tatayo ako nang tuwid. Ulo. Hinto. Ungol na basag, hangin sa hati, laway sa goma.

“Hinga ka, Bong. Sabihin mo kung ayaw mo na.”

“Ayoko pang tumigil, Kuya... Dahan-dahan lang.”

Ibinabaon ko ang ari ko nang may pag-iingat. Sikip ng walang alam. Nanginginig ang hita niya sa bawat sentimetro. Hindi ko binilisan. Nang bumalik ang matinding tigas at sikip na ang loob niya, hinawakan ko nang mahigpit ang balakang niya.

“Lalabas na ako. Sa loob, gaya ng sabi mo.”

“Sige... Sa loob.”

Pumutok ako sa kalooban niya. Mainit, paulit-ulit na kibot ng laman. Hinila ko pabalik ang ari ko, at may malapot na tumulo sa hita niya pababa sa semento.

“Pasok ka na. Hagdan, dahan-dahan. Huwag kang magbukas ng ilaw.”

Isinara ko ang siper at button ng maong. Nagpaypay ng isa pang sigarilyo. Umakyat siya. Yero lang ang gising.

Linggo ng umaga, maliwanag ang araw sa palayan. Barong sa bag. Chain na bago.

“Salamat po sa tulong at sa higaan, Tito. Ipagpaumanhin niyo na rin si Bong.”

“Wala namang masama, anak. Ingat sa daan.”

Si Bong ay nakatayo sa harap, naghuhugas ng baso, kita ang gilagid at ang tuyong hati sa labi. Nakatitig sa akin mula ulo hanggang paa, tila hindi makakalimutan ang bawat pulgada ng katawan ko.

“Ingat ka, Kuya Shawn. Mainit sa national road. Kung maputol ulit... alam mo na kung saan ang talyer.”

Sumakay ako sa motor. 5'10" ako sa ibabaw ng makina. 3'5" siya sa tarangkahan. Walang pangako. Walang numero.

May amoy pa ng langis, usok, at goma sa kamay ko habang pinipintig ko ang throttle pabalik sa kalsada—hanggang sa makalampas ako sa siko ng daan sa Bongabon, doon sa lugar kung saan naputol ang kadena, doon sa pauwing wala nang piyesang hinihintay.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn