Field Ration: Pagbaba ng 5'10" Scout Ranger, Padede sa 4'1", Silip, Boso, Subo, Lunok, Tapos Tulog

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Hindi ko na mabilang kung pang-ilan.

2:17 AM. Second floor, boarding house, highway papuntang Ipo. Fluorescent na kumikislap — puti, sira, kung minsan dilaw ng kalahating segundo. Amoy kahoy na basa, kumot na hindi natuyo, baril oil sa bag sa sulok, tatlong araw na pawis sa balat ko.

Ako si Shawn. 5'10". Scout ranger. Dog tag malamig sa dibdib, kadena dumidiin sa balat pag humihinga ako nang malalim. Dark gray boxer briefs na lang — tight sa hita, kita ang hugis, tela nakaigit sa itlog, basang-basa na sa unahan kahit wala pang kamay. Wala nang pantalon. Nakatayo. Paa naka-bukas ng isang dipa. Bigat sa bola. Ugat sa likod ng kamay. Putik na natuyo sa likod ng tenga.

Sa harap ko: Enteng. 4'1". 48 kg. Payat. Buto-buto ang balikat. Manipis ang leeg. Adult. Tuktok ng ulo niya sa gitna ng dibdib ko. Bibig niya, tuwid na tayo, eksaktong taas ng tarugo ko. 21 pulgada ang agwat. Iyon ang buong punto.

Hulyo. Unang kita. Hindi pa tarugo.

Sitio. Ulan. Likod ng sari-sari na sarado. Gasera. Amoy gas at basang sako. Patak sa yero.

Full camo ako. Combat boots. Plate carrier naka-loose. Sa ilalim ng pantalon: olive boxer briefs, basang-basa sa crease ng hita, tela dumidikit sa tarugo pag gumagalaw ako. 5'10" sa putik. Enteng 4'1" sa ilalim ng rampa. Sando basang-basa. Shorts lagpas-tuhod sa kanya. Tumingala. Noo niya sa solar plexus ko.

“Ikaw yung ranger?”

Tumango ako. Sobre. Wala pang kamay sa zipper. Pero naitala ng katawan ko: kung tumayo akong tuwid, ang bunganga niya puson ko.

Ikalawang kita. Checkpoint. Gabi. Dalawang linggo.

Camo. Belt. Olive boxer briefs sa ilalim. Enteng may balita. Ulan at usok. Tumingala ulit. Hindi pa ako nalibugan. Napanood ko lang ang agwat — 5'10" at 4'1", parang may sukat na naghihintay. Nakita niya ang bulge sa pantalon ko nung lumiko ako sa ilaw. Hindi siya tumingin nang matagal. Sapat para malaman kong nakita niya. Unang silip mula sa labas ng tela. Wala pang tsansing. Wala pang kamay.

Setyembre. Unang chupa. Bakanteng kuwarto sa likod ng lumang elementary. Gasera. Limang araw recon. Hindi pa ligo. Putik sa likod ng tenga. Asin sa leeg. Amoy field.

Ako ang unang tumayo. Hindi siya. Ako.

Nakaupo muna ako sa papag. Camo pants, button naka-sara pa, olive boxer briefs sa ilalim na lima araw nang basa sa pawis — kitang-kita ang hugis kung titignan. Enteng tumayo sa harap para iabot ang plastic ng kanin at SIM. 4'1". Bibig niya, kahit nakaupo pa ako, halos lebel na ng zipper ko. Nang tumayo ako — 5'10", tuwid, isang paa bahagyang advanced — ang bunganga niya tumama sa hugis sa loob ng pantalon.

Hindi ko planado. Limang araw akong hindi nilabasan. Ang tarugo mabigat, kalahating tigas, masakit sa tela. Ang libog hindi “bading” o “pandak.” Ang libog: hindi ako kailangang yumuko. Hindi ako kailangang umupo. May bunganga sa 4'1" na eksakto sa 5'10" kong tayo. Parang ang mundo mismo ang nag-adjust. Parang padede.

Una: silip sa pantalon. Hinawakan ko ang batok niya at hinila siyang mas malapit hanggang ang ilong niya nasa tela. “Tingnan mo.” Kita niya ang ugat sa ilalim ng camo at olive cotton.

Pangalawa: tsansing. Hindi pa bukas ang zipper. Daliri niya sa tahi, pataas-pababa sa hugis, hindi hinahawakan nang todo. Ako ang tumigil sa paghinga. Init sa tela. Tarugo tumigas pa.

Pangatlo: hipo sa ibabaw ng pantalon. Palad. Hindi pa loob. Kitang-kita ang laki sa kamay niyang maliit. Hinayaan ko. Iyon ang pagpapahipo — hindi ako umatras, hindi ko inalis ang kamay niya. Pinatigas niya ako sa labas pa lang.

Ako ang nagbukas ng button. Ako ang bumaba ng zipper. Tunog ng ngipin ng zipper sa tahimik na kuwarto. Olive boxer briefs. Tela nakaigit. “Hawakan mo sa ibabaw muna.”

Silip sa briefs: hinila ko ang elastik ng isang pulgada. Ulo labas. “Tingnan mo ulit.”

Himas sa cotton. Boso sa ibabaw ng briefs — mabagal, mula itlog pataas hanggang ulo na nakaigtad. Limang araw. Masakit. Gusto ko. Tsansing ulit: hihinto siya sa ulo, kuko sa slit sa ibabaw ng tela, tapos balik. Ang libog ko nagtitipon sa bayag. Ako ang nagpaubaya sa hipo hanggang basang-basa ang unahan.

Ako ang humila ng elastik pababa — hindi tinanggal, hanggang gitna ng hita. Ang tarugo tumama sa pisngi niya. Mainit. Ugat. Amoy asin at putik at limang araw. Pakapalan sa init ng gasera. Ulo basang-basa na kahit wala pang laway niya.

“Laro mo muna. Kamay.” Boso nang hubad. Dalawang kamay niya hindi kayang takpan. Stroke, kurot sa ulo, himas sa itlog. Tapos — nung sapat na ang tigas, nung hindi ko na kayang isipin ang recon — bibig. Iyon ang paubaya: mula kamay papasok sa bunganga.

Siya ang nagbukas ng bunganga. Siya ang nagsukat ng labi sa ulo. Kasya. Saktong bunganga. Hindi masikip nang masakit. Hindi maluwag.

Stance ko: tabi ng papag, kaliwang paa advanced, tuhod naka-lock, balakang naka-forward, dog tag, camo pants naka-bukas sa hita, boxer briefs naka-ibaba. 5'10" hindi yumuyuko.

“Dahan-dahan. Hindi pa ako tapos mag-isip.”

Sumubo. Ulo muna. Dila patag sa ilalim. Pabilog sa corona. Laway agad — mainit, marami, tumulo sa itlog. Hangin ng ilong sa puson. Hinawakan ko ang likod ng bungo — palad ko takpan almost lahat. Thrust maikli, sentimetro-sentimetro. Tunog: basang higop, konting ungol sa lalamunan, gasera.

“Huwag mong lunukin lahat agad. Rasyon. Parang gatas.”

Unang alon — maputla, maalat, limang araw — sa dila. Binuksan nang konti. Kita sa gasera. Sipsip. Lunok. Lalamunan payat gumalaw sa harap ng puson ko.

Pangalawa. Mas malapot. Ubo. Hindi umatras. Batok ko pigil.

Pangatlo. Pinatulo. Hinlalaki sa sulok ng bibig, pabalik. “Lunok.” Tamod sa loob ng bunganga. Akin galing ang rasyon. Kanya ang lasa't lunok.

Bago siya umalis, unang beses siyang nagsalita nang basang-basa pa ang bibig.

“Ang laki at haba masyado. Hindi lahat kasya. ’Yung tamod mo lang ang kasya. Haba mo abot sa lalamunan ko na para akong sinasakal sa loob ng todo. Laki mo pinupuno ang bunganga. Amoy mo — pawis, putik, lalaki na hindi pa naliligo. ’Yun ang gusto ko. Lalo ’pag ilang araw ka. Lapot. Maalat. Mainit. Marami. Gusto ko sa dila muna. Gusto ko makita. Tapos lunok. Gusto ko rin silipin sa briefs. Gusto ko tsansingan ka sa zipper. Gusto ko bosohin bago subo. Gusto kitang hipuin hanggang tumigas ka. Tapos paubaya mo.”

Umalis. Kanin at SIM sa mesa. Ako nakaupo, boxer briefs naka-ibaba pa, tarugo basang-basa, tumutulo pa sa ulo. Hindi ko siya hinabol. Alam ko nang uulit.

Bakit uulit — sa’kin.

Pagbaba sa recon hindi pa ako tao. Taut. Asin. Araw o linggong walang palabas. Hindi yakap ang hanap. Bunganga. 4'1" na hindi kailangang kausapin. 5'10" na hindi kailangang lumuhod. Lunok na kita. Kontrol. Rasyon. Gatas, hindi basura. Minsan silip muna. Minsan tsansing sa zipper. Minsan himas. Minsan boso sa briefs hanggang basang-basa ang tela. Minsan laro ng kamay paglabas. Ang hipo niya ang nagpapalibog: maliit na palad, mabagal, alam kung saan hihinto. Ako ang nagpapahipo, nagpapahawak, nagpapahimas hanggang sapat na ang tigas — tapos paubaya sa subo para matamuran ang loob ng bunganga. Palaging nakatayo. Hanggang sa gabi na ito, may dagdag.

Sino ang nag-uumpisa pagkatapos ng una: ako ang pumapasok sa kuwarto o sa dilim na may bigat na sa boxer briefs. Siya ang dumudungaw. Minsan ako ang bumababa ng zipper. Minsan, pag naka-civilian na ako at pagod, siya ang yumuyuko ng kamay sa button ko — hindi lumuluhod, umaabot lang pataas sa 5'10" kong baywang — tapos hinihila ang elastik. Palaging boxer o boxer briefs sa ilalim. Palaging hindi tinatanggal ng todo. Palaging nakatayo ako. Maliban sa huling gabi.

Bakit uulit — sa kanya. Sinabi niya sa ilog, sa eskinita, at ulit ngayong gabi. Hindi lambing. Inventory.

Gusto niya chupain ako pag kakababa ko pa lang. Pag hindi pa ako naliligo. Pag amoy field pa ang tarugo — asin, tela, putik na natuyo sa crease. Gusto niya kapag 3–7 araw akong hindi nilabasan: mas malapot, mas maalat, mas mainit, mas marami, unang pulso mas mabigat sa dila. Gusto niya ang haba dahil abot sa lalamunan nang saktong-sakto sa 4'1" niyang tayo. Gusto niya ang laki dahil pinupuno ang maliit niyang bunganga nang hindi kailangang lumuhod. Gusto niya rasyon: dila muna, kita, sipsip, lunok. Gusto niya sa boarding house alas-dos — pinto, fluorescent, oras — at sa dilim na may danger (6x6, checkpoint, eskinita) dahil mas maalat ako doon, mas taut, mas marami. Gusto niyang silipin ang bulge sa pantalon at ang ulo pag nakaigtad sa elastik. Gusto niyang tsansingan ako sa zipper at sa slit. Gusto niyang hipuin at hawakan sa ibabaw ng briefs bago buksan — iyon ang pampalibog niya sa’kin: mabagal, palihim, hanggang ako na ang magpaubaya. Gusto niyang bosohin at laruin ng kamay kung may oras. Gusto niyang chupain ulit kung kaya pa ng gabi.

Oktubre. Likod ng 6x6. Makina patay. Diesel. Isa lang. Mabilis.

Camo pants. Una: silip sa flap. Binuksan ko. Ulo nakaigtad sa olive briefs. “Tingnan mo.” Pangalawa: tsansing — daliri sa ulo sa labas ng elastik, hihinto, wala pang stroke. Init. Pangatlo: hipo sa ibabaw, mabilis, sapat para tumayo nang todo. Tapos hinila ko pababa hanggang itaas ng tuhod. Stance: kaliwang paa sa running board, kanan sa lupa, 5'10" nakaangat, balakang forward. Enteng 4'1" sa lupa sa pagitan ng paa ko. Board plus open stance = mas diretsong pasok. Walang mahabang boso — oras. Ako ang naglabas. Siya ang sumubo. Labinlimang minuto. Ulo, dila sa ugat, ilong sa puson, dalawang alon. Kaunting rasyon. Lunok. Tamod sa bunganga. “Mas maalat ’pag galing ka sa trak.” Umalis bago mag-start.

Nobyembre. Ilog. Gabi. Buwan. Isa. Mahaba.

Hubad ang itaas. Camo pants naka-roll sa hita. Dark boxer briefs. Una sa tubig: silip sa bulge sa ilalim ng buwan. Pangalawa: tsansing — palad dumaan, umalis, bumalik. Pangatlo: himas sa ibabaw, malamig na kamay sa mainit na tela. Boso sa briefs hanggang tumigas nang todo. Laro: itlog, ugat, ulo sa elastik. Ako ang nagpaubaya nung sapat na ang hipo. Ako ang naglabas. Stance: paa naka-bukang-bukang sa putik, tuhod bahagyang yuko — ibinaba ko ng ~2" ang hips para sa 4'1" niya. Tarugo mainit sa malamig na bunganga. Puti sa dila sa buwan. Lunok. Tubig sa binti.

“Malamig ang tubig. Mainit ka. Mas gusto ko ’pag mainit pa sa dila. Lapot. Hindi agad natutunaw. Gusto ko muna bosohin sa tubig. Tela dumidikit. Gusto kitang hipuin hanggang ikaw na ang magpaubaya.”

Disyembre. Checkpoint. Likod ng sako ng bigas. Isa. Mabilis.

Full uniform. Jacket naka-unzip. Ako ang nag-open ng pantalon. Gray boxer briefs. Silip lang — pouch labas. Isang tsansing: kuko sa slit sa ibabaw ng cotton. Isang hipo. Walang boso — oras. Hinila ko sa harap lang. Stance: balikat sandal sa sako, paa plant, 5'10" tuwid. Enteng 4'1" mukha sa zipper line. Limang minuto. Batok. Huling rasyon sa sando niya. Tamod sa bunganga at tela. “Dito, mabilis. Pero marami ka pa rin. Kahit silip lang, kita ko na.”

Enero. Boarding house. Unang beses doon. Naging default. Dalawang beses sa isang gabi.

Una, 2:10 AM. Ako naka-boxer briefs na lang. Siya pumasok. Silip sa hugis. Tsansing sa elastik. Himas sa ibabaw — mabagal, palihim, hanggang ako ang huminga nang malalim. Boso sa cotton. Ako humila pababa. Laro ng kamay isang minuto. Paubaya. Chupa. Rasyon. Lunok.

Pangalawa, 4:40 AM. Gising pa ako. Hindi pa ligo. Boxer briefs hinila ko ulit pataas pagkatapos ng una, basang-basa. Siya hindi pa umalis — nakaupo sa sahig. “Isa pa.” Silip sa basang tela. Himas. Walang mahabang boso. Tumayo ako. Stance pareho: tabi ng kama, paa parallel, tuhod lock. Mas konti ang pangalawang putok. Mas malapot pa rin. Lunok. “’Yun. Konti na. Pero lasa pa rin.”

Pebrero. Eskinita. Streetlight. Pader basang-basa. Isa.

Civilian: dark shirt, jeans. Black boxer briefs sa ilalim. Siya ang yumabot sa button ko. Siya ang zipper. Silip sa briefs sa ilalim ng streetlight. Tsansing: daliri sa ulo sa labas ng elastik habang may motorsiklo sa malayo. Himas. Ako ang humila ng elastik pababa hanggang kalahati ng hita. Isang stroke ng kamay. Stance: gitna ng daan, paa bukas, isang kamay sa pader sa likod ng ulo niya, 5'10" tuwid. Enteng 4'1" ilong sa puson. Motorsiklo sa kabila. Hindi huminto. Rasyon. Lunok.

“Gusto ko ’pag may maaaring makakita pero walang nakakakita. Amoy mo mas matapang. Laki mo kita sa ilaw. Gusto ko tsansingan ka sa zipper bago subo. Gusto kitang hipuin hanggang tumigas ka sa daan.”

Marso. Kuwarto. Limang araw recon. Dalawang beses.

Dark gray boxer briefs lang. 2:05 AM: silip. Tsansing sa slit. Himas sa ibabaw hanggang basang-basa ang tela — iyon ang pampalibog, mahaba, alam niya. Boso. Laro ng dalawang kamay. Tapos hinubad ko hanggang hita. Stance: tabi ng kama, paa parallel, tuhod lock, dog tag umaalog. Pinakamalapot. Tatlong rasyon. Dila. Lunok. Patulo sa labi, hinlalaki pabalik. “Lunok.” Kita ang leeg. Tamod sa loob.

“Limang araw. Ito ’yung pinakagusto ko. Lapot. Dami. Lasa na parang gatas na maalat. Haba mo abot. Laki mo puno. Huwag kang maligo muna. Gusto ko muna silip at boso. Tela dumidilim. Gusto kitang hipuin hanggang ikaw na ang magpaubaya.”

5:15 AM: pangalawa. Ako pa rin hindi ligo. Boxer briefs ko naka-ibaba pa mula kanina. Silip sa basang tarugo. Isang himas. Tumayo ulit. Mas sensitibo. Isa na lang ang alon. Pinatulo ko sa dila. Lunok.

Abril–ngayon. Ritwal. Pagbaba. Hindi pa ligo. Boxer briefs. Pinto hindi lock. 2:00 AM: *andito na*. Kapag mahaba ang gabi at wala akong call-out, dalawang beses — una may silip/tsansing/himas/boso/laro hanggang ako ang magpaubaya, pangalawa diretso subo. Kapag may trak sa umaga, isa: silip at tsansing at maikling hipo lang bago chupa.

Ngayon. Unang round. Nakatayo.

Pumasok. Puting sando. Shorts. Nakayapak. 4'1". Tumingala sa 5'10" ko.

“Late ka.”

“Traffic sa checkpoint.”

“Halika.”

Hindi ko agad hinubad. “Silip muna.”

Ilong niya sa dark gray boxer briefs. “Tsansing.” Daliri sa ulo sa ibabaw ng tela, hihinto, slit. Init. Tarugo tumayo pa. “Hawak.” Palad payat. Hindi takpan. Himas mula itlog pataas — mabagal, pampalibog, hanggang sa hindi ko na maisip ang checkpoint. Boso. Tela dumidilim sa unahan. “Laro.” Stroke, kurot sa ulo sa labas ng elastik. Silip: hinila niya ang elastik pababa ng isang pulgada. Ulo labas. Hininga niya sa butas.

Ako ang humila ng briefs pababa hanggang hita. Hindi tinanggal. Stance: paa bukas, bigat sa unahan, tuhod lock, dog tag. Tarugo sa pisngi. Siya ang nagbukas. Siya ang nagsukat. Kasya. Paubaya.

Dila. Ulo. Lalim. Ilong sa puson. Laway sa leeg — mainit, makapal, pababa sa sando.

“Dahan-dahan. Hindi pa ako tapos mag-isip.”

Tatlong araw. Mabigat. Amoy field. Asin.

“Tigil.” Tarugo pa rin sa loob. Tango sa palad ko.

Thrust. Maikli. 5'10" hindi yuko. 4'1" ang ulo ang gumagalaw. Tunog ng laway. Ungol sa lalamunan.

“Hawakan mo muna sa dila.” Kita. Puti. Malapot. Sipsip.

“Lunukin.” Lalamunan. Payat. Kita. Tamod sa loob ng bunganga.

Pangalawa. Ubo. Batok. Pigil.

Pangatlo. Huling rasyon. Dalawang malalim. Pinatulo. Parang gatas.

Tinanggal. Sinulid sa labi. Hinlalaki. Pabalik. “Lunok.”

Umupo siya sa gilid ng kama. Paa niya hindi tuwid na abot sa sahig. Inabot ko ang tubig. Uminom. Basang-basa pa ang boses.

“Tatlong araw. Sakto. Hindi pa limang araw pero lapot na. Amoy mo field pa. Gusto ko ’yun. Gusto ko chupain ka pag kakababa mo, dito, alas-dos, naka-boxer briefs ka lang, 5'10" nakatayo, ako 4'1" hindi lumuhod. Kasya ang tarugo mo. Puno ang bunganga. Abot ang haba. Gusto ko rasyon mo. Gusto ko sa dila muna — kita ko ’yung puti, lasa ko ’yung alat, sipsip, tapos lunok. Gusto ko higupin ’yung huli sa ulo. Gusto ko ’pag marami. Gusto ko ’pag mainit. Gusto ko silipin sa briefs. Gusto ko tsansingan ka sa zipper at sa slit. Gusto ko hipuin at hawakan bago mo ilabas hanggang tumigas ka. Gusto ko bosohin at laruin ng kamay kung may oras. Huwag kang maligo bago ako dumating.”

“May isa pa?” tanong niya.

Tumango ako. 3:02 AM. Tumayo ulit ako. Parehong stance. Boxer briefs naka-ibaba pa. Silip sa basang tarugo. Isang himas. Siya sumubo ulit. Isa na lang ang alon — konti, malapot, mainit. Rasyon sa dila. Lunok.

“Bukas ulit?”

“Kung wala akong deployment. Text mo ko pag alas-dos.”

Lumabas. Pinto hindi todo-sara.

Naiwan ako. 5'10". Nakaupo. Amoy pawis, laway, tamod, kahoy. Fluorescent. Motorsiklo. Hinila ko pataas ang boxer briefs. Nahiga. Dalawang braso sa ilalim ng ulo. Nakabukaka. Hindi ko nillock ang pinto. Natulog.

Alas-dos na naman. Hindi ’yung alas-dos ng pagbaba. ’Yung susunod na gabi. Binalikan niya ako.

Mahimbing na ako. Dark gray boxer briefs lang. Wala nang dog tag sa dibdib — nasa mesa. Fluorescent patay. Isang sliver ng ilaw mula sa hallway.

Pumasok siya nang kasing-tahimik ng dati. 4'1". Nakita niya ako: nakahiga, braso nakataas na unan sa ulo, dibdib umaangat nang mabagal, paa naka-bukaka, bulge sa boxers.

Ginapang niya ang kama. Hindi ako gumalaw.

Himas. Palad sa hita, pataas sa singit, sa ibabaw ng cotton. Hawak. Haplos sa itlog sa loob ng tela. Silip: elastik hinila ng pulgada. Ulo labas. Tsansing sa slit. Boso sa briefs hanggang tumigas ako sa tulog.

Gising na ako. Hindi ko binuksan ang mata. Nagtutulug-tulugan. Hininga ko pina-pantay-pantay. Braso ko naiwan sa likod ng ulo. Nakabukaka pa rin. Pinahipo ko. Pinahawak. Pinahimas. Pinaboso.

Hinila niya ang briefs pababa sa hita. Dila sa inner thigh — basang-basa, mabagal, papunta sa singit. Himod sa crease. Suso sa tarugo. Mainit. Lalim. Ilong sa puson kahit nakahiga ako — 4'1" siya sa pagitan ng 5'10" kong bukaka.

Naisip ko, habang nakapasak ang tarugo ko sa bunganga niya: alam niyang gising ako. Alam kong alam niya. Hindi kami nagsasalita. Ang dila niya sa ugat. Ang laway sa itlog. Ang higop. Sarap na sarap siya — ungol sa lalamunan, maliit, gutom. Ako nagtutulug-tulugan, braso sa ulo, bayag mabigat ulit, tarugo tumitibok sa init ng bibig niya.

Hindi ako humawak sa ulo niya. Pinabayaan. Paubaya.

Napungol ako. Hindi ko napigilan. Maikli. Mula sa dibdib. Ang braso ko naiwan sa likod ng ulo. Ang paa ko nanginginig.

Sumpit. Tamod ulit — mainit, malapot, papasok sa bunganga. Lunok niya. Higop sa ulo. Huli.

Habang nilalabasan ako, naisip ko: habang may bansot, pandak, maliit at payat na bading na sinasamba, pinagpipistahan, pinagnanasaan, at sinisilbihan ako — kailanman ay hindi ko ipagkakait sa kanila ang masubo at matikman ang buong haba ng tarugo ko at ang lasa ng tamod ko. Hanggang may 4'1" na gustong tikman, lunukin, higupin, at sairin ang tamod ko sa loob ng bibig, patuloy akong magiging mapagbigay at mapagpaubaya. Rasyon. Gatas. Paubaya. Hindi pag-ibig. Bigay.

Tapos ang pulso. Nanatili siyang nakasubo. Ako nagtutulug-tulugan pa. Hininga bumigat. Ang tarugo ko lumambot sa init ng bunganga. Ang isip ko umalis.

Tuluyan akong nakatulog nang mas mahimbing — braso sa ulo, briefs sa hita, siya siguro umalis nang kasing-tahimik.

Gising ako sa liwanag ng umaga. Fluorescent patay. Pinto bahagyang nakaawang.

Magaan. Tarugo walang bigat. Bayag walang sakit. Boxer briefs naka-ibaba pa sa isang hita. Amoy laway at tamod sa balat. Dog tag sa mesa.

5'10". Nakahiga. Walang taut.

Hindi ko siya iibigin. Hindi ko siya pababayaan. Pagkauwi, alas-dos, ako 5'10" — minsan nakatayo naka-boxer briefs, minsan nakahiga nagtutulug-tulugan, braso sa ulo, nakabukaka — silip, tsansing, himas, hawak, pakitang ulo, boso, laro, tapos chupa. Siya 4'1" nakasubo, 21 pulgada ang agwat, saktong bunganga, rasyon, lunok. Minsan isa. Minsan dalawa. Minsan may dagdag sa tulog. Siya ang umiinom. Ako ang nagrarasyon. Ako ang nagpapahipo hanggang paubaya. Tapos umalis.

Tatlo o lima o pitong araw mula ngayon, uulit. Dahil iyon ang katawan ko pagbaba sa bundok: taut, maalat, puno, may boxer briefs sa ilalim ng lahat — at may bunganga sa 4'1" na eksaktong taas para silipin, tsansingan, hipuin, hawakan, pakitang-ulo, bosohin, laruin, at inumin ako nang hindi ko na kailangang magsalsal. At dahil hanggang may bansot, pandak, maliit at payat na bading na gustong sairin ang tamod ko, hindi ko ipagkakait. Mapagbigay. Mapagpaubaya. Gatas. Rasyon. Tapos tulog. Tapos gising na magaan.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn