Ang Unang Pagpapasubo: Pagkagising ng Hilig at Pagpapalunok sa Bodega 🔥💦

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Tarlac, 2007. Labing-walong taong gulang ako noon.

Lalaki ako sa bukid at sa kalsada. Mula umaga hanggang tanghali, limang oras akong nagtatrabaho sa init—hakot ng sako ng pataba, hakot ng copra, hakot ng kung anong mabigat. Ang sako ay dumidikit sa balikat, ang yero sa paligid ay napapaso, ang lupa ay umaalinsangan. Sa taas kong 5'10", ang katawan ko ay hindi pa fully mature pero matipuno na: malapad ang balikat, makapal ang hita, matigas ang tiyan, makapal ang ugat sa braso mula sa araw-araw na hatak. Pawis, alikabok, at araw ang pang-araw-araw kong pabango. Amoy lupa, amoy dumi ng hayop, amoy tuyong dahon. Ang singit ay laging basang-basa kahit wala pang laro.

Pagkatapos sa bukid, deretso kami ng mga katropa sa sementadong court sa harap ng kapilya. Limang laro. Pustahan. Tumatakbo, nagtutulakan, nagsisigawan. Ang jersey shorts ko ay basang-basa, dumidikit sa singit, kumikiskis sa tarugo tuwing tumatalon o tumatakbo. Ang tela ay naninikit sa balat, basang-basa ng pawis, at bawat galaw ay parang kamay na humahagod sa laman—pataas, pababa, paikot sa ulo. Alas-kwatro na nang matapos. Sunog ang balat, mabigat ang binti, nanginginig pa ang hita sa pagod, at ang singit ko ay mainit, pawisan, at matagal nang nanggagalaiti. Ang boxers sa loob ay basang-basa, dumidikit sa ulo at sa haba, may basang bakas na ng pre-cum.

Pumasok ako sa lumang bodega ng copra sa likod. Liblib. Tahimik. Amoy napasong yero na umiinit pa mula sa araw, tuyong dahon ng tubo na nadudurog sa ilalim ng paa, amag na sako na naipon sa loob ng taon, at ang maanghang na singaw ng natuyong pawis ng lalaki—matapang, maalat, mabigat, parang nananatili sa hangin. May sinag na tumatagos sa butas ng yero, maalikabok, dilaw-dilaw, umaabot sa tumpok ng sako.

Inalis ko ang shorts at sando. Naiwan akong naka-boxer shorts lang. Napasandal ako sa tumpok ng sako, hinihingal, ramdam ang init ng semento sa talampakan at ang alikabok sa likod ng tuhod. Pero sa loob ng boxers, matagal nang nakatayo ang kargada ko. Dahil sa tuloy-tuloy na kiskis ng basang tela at sa init ng labing-walong taong gulang na katawan, tumigas ito nang buong-buo. Namumula ang makapal na ulo, bumaon ang ugat sa gilid hanggang sa base, at may malagkit na sinulid ng pre-cum na humahawa na sa tela, dumidikit sa balat ng puson, malamig-lamig kapag humihip ang hangin mula sa butas ng yero.

Inilabas ko ito sa garter. Sa gitna ng maalikabok na liwanag na tumatagos sa sirang yero, tinitigan ko ang sarili kong laman—mahaba, mainit na parang bakal na kakalabas lang sa apoy, pumuputok ang ugat sa dugo at testosterone, tumitibok nang dahan-dahan. Mabigat sa kamay. Mainit. Basang-basa sa dulo. Amoy pawis at asin.

Sinimulan kong hagurin. Mabilis. Madiin. Basang-basa sa sarili kong katas. Ang palad ko ay dumudulas sa haba, ang hinlalaki ay dumidiin sa ulo, ang pre-cum ay humahaba nang humahaba, malagkit, malapot, dumidikit sa daliri.

Kumaluskos ang lumang pintong yero.

Pumasok si Cardo. “Kaldo” ang tawag nila sa kanto.

Tatlumpu’t anim na taong gulang. 4'6". Bansot. Pandak. Payat. Buto-buto ang balikat. Maitim. May marka ng tagyawat sa pisngi at leeg. Maiksi ang gupit, laging basa ng pawis at murang pulbos. Siya ‘yung laging nakaabang sa gilid ng court, nag-aabot ng tubig, tahimik na tumitingin sa mga lalaking pawisan at nagtatakbo. Kilala ko siya mula noon. Palaging nandoon.

Nahuli niya akong hawak ang sarili ko.

Napatigil ako. Huminto ang kamay ko. Pero habang nakatayo ako sa harap ng maliit niyang tindig, walang takot o hiya. Ang tarugo ko ay nanatiling nakatayo, tumitibok sa hangin, basang-basa pa ang dulo, kumikinang sa liwanag.

Tinitigan ni Cardo. Nanlaki ang maliit niyang mata. Hindi siya umatras. Dumaan sa mukha niya ang gutom—ang gutom ng mas matandang bading sa baryo na alam ang pwesto niya, na matagal nang nakatingin mula sa gilid ng court.

Dahan-dahan siyang lumapit. Amoy aral-lupa, lumang pawis sa araw, at maasim na pulbos. Maikli ang hininga niya. Nanginginig ang kamay.

“Shawn…” paos niyang bulong, nakatingala. “Ang taba… bakit ganyan kakapal? Ang init-init niyan…”

“Huwag kang maingay.” Mababa at malamig ang boses ko.

Bumagsak ang tuhod niya sa maalikabok na semento. Dahil sa liit niya, eksaktong katapat ng puson ko ang mukha niya. Inabot ng dalawa niyang maliit at maasim na kamay ang kargada ko. Malamig ang palad niya kumpara sa napasong balat ko mula sa bukid at court, pero agad niyang pinahid ang malagkit na pre-cum sa buong haba, pataas-pababa, dahan-dahan, para ramdam ang bawat ugat. Ang hinlalaki niya ay dumidiin sa hiwa. Ang kabilang kamay ay humahawak sa bayag, magaan, nanginginig.

Hindi magkasara ang daliri niya sa kapal ng base.

“Hindi magkasya sa kamay ko…” hingal niya. Amoy pawis ang hininga na humahalik sa puson ko, mainit sa balat. “Amoy pawis ka sa basketball, amoy bukid… tapos itong sa dulo, maalat at malapot.”

Ipinatong niya ang kamay sa hita ko para magbalanse. Binuksan niya ang bibig—dilat ang mata, basa ang dila, nanginginig ang labi. May laway na sa dulo ng dila.

Ibinaon ko ang balakang. Isinubo niya ang dulo.

GLUCK.

Maliit ang bunganga niya. Kaagad siyang na-gag sa unang pasok pa lang ng ulo. Nagkulay pula ang mukha, lumuha ang mata, nanginginig ang leeg, pero hindi siya umatras. Dumikit ang basang dila sa ilalim ng corona, sinipsip ang hiwa, dahan-dahang tinanggap ang bawat sentimetro—basa, mainit, sikip—hanggang tumama ang bayag ko sa baba at pisngi niya. Ang ilong niya ay dumikit sa puson. Ang laway niya ay tumulo sa gilid ng bibig pababa sa bayag, malamig-lamig sa mainit na balat. Ramdam ko ang ngipin niya sa gilid, hindi tumitimo, pero nandoon. Ramdam ko ang langit-langit na dumidikit sa ulo. Ramdam ko ang lalamunan na pumipisil, nagsisikip, tapos sinusubukang bumukas.

Unang beses.

Unang beses na may sumubo sa akin. Napapikit ako nang bahagya sa bagong pakiramdam—ang init ng bibig na iba sa palad, mas basang-basa, mas sikip, mas buhay. Ang dila na umiikot at dumidikit sa ugat. Ang lalamunan na pumipisil at lumalaban sa kapal ng laman ko. Ang panginginig ng maliit niyang katawan habang sinusubukan niyang lunukin ang haba. Isang maikling gulat ng katawan, isang second na parang hindi ako makahinga, na parang masyadong bago, pero agad itong napalitan ng malamig na kamalayan.

Unang beses na isang bading—matanda, bansot, payat, maliit—ang nakaluhod sa harap ko, at hinayaan kong ibabaon ang buong haba hanggang sa ugat.

Isang labing-walong taong gulang na farm boy, pawisan pa mula sa court, amoy lupa at copra, at isang 36-anyos na bansot na bading na gutom na gutom sa laman. Walang romance. Walang lambing. Puro pangangailangan.

Tinitigan ko siya mula sa itaas habang pumipigil siya ng dighay sa lalim ng baon ko. Bawat gluck ay naririnig sa loob ng bodega—basa, malalim, paulit-ulit. Ang laway niya ay dumidikit sa bayag. Ang kamay niya ay nakakapit sa hita ko, nanginginig. Ang leeg niya ay gumagalaw tuwing nilulunok niya ang laway at pre-cum.

Doon ko narealize: mas matanda, mas pangit, at mas maliit ang katulad niya, mas walang kaarte-arte. Mas may pagnanasa. Mas buo ang devotion. Ang mga kapareho kong bata ay may arte, may demands. Si Cardo? Wala. Gusto lang niyang maging basahan ng init ko.

Doon naitanim ang trip ko.

Dahil sa pagod mula sa bukid at basketball, mabilis ang init. Ibinaba ko ang kamay sa maikling buhok niya at pinindot ang ulo niya pabaon. Hindi ko hinayaang umatras. Ibinaon ko pa. Ramdam ko ang ilong niya sa puson. Ramdam ko ang luha niya sa hita.

Ang tarugo ko ay tumitibok nang malakas sa loob ng bibig niya. Ang bayag ko ay humihigpit, umaangat, dumidikit sa baba niya. Ang tiyan ko ay kumakapal. Ang hita ko ay nanginginig sa pagod at matinding gigil. Mainit. Sikip. Basang-basa. Bawat gluck ng lalamunan niya ay parang kuryente na dumadaloy mula puson hanggang sa dulo. Ang dila niya ay dumidikit sa ugat sa ilalim, tapos umiikot, tapos dumidiin. Ang lalamunan niya ay pumipisil sa ulo, tapos bumubukas, tapos pumipisil ulit. Parang gusto niyang lunukin ang buo.

Huminga ako nang malalim. Pinigilan ko ang boses. Ramdam ko ang unang pulso—malalim, mabigat, mula sa gitna ng katawan pataas, parang hindi na mapipigilan.

Pumutok ako.

THROB.

Unang bugso—diretso sa pader ng lalamunan niya. Makapal. Mainit. Puro puti. Parang hindi natapos. Ramdam ko ang unang jet na tumama sa loob, mainit, malapot, mabigat.

THROB. THROB. THROB.

Ang tamod ng labing-walong taong gulang na galing sa matinding pagod at dehydration ay pumuputok na parang hose. Sunod-sunod. Malapot. Mainit. Amoy raw testosterone at natuyong pawis sa bukid. Alat. Pait. Alkaline. Kumapit agad sa langit-langit at dila niya, dumidikit, hindi agad nadudulas. Bawat jet ay ramdam ko sa lalamunan niya—ang pagbukas, ang paglunok, ang panginginig ng leeg, ang pagpisil ng kalamnan. Ang bibig niya ay punong-puno. Walang hangin. Puro viscous fluid at ang makapal kong ugat. Ang pisngi niya ay namamaga. Ang luha ay tumutulo pa. Ang laway at tamod ay nagtatagpo sa gilid ng labi pero wala namang natutulo sa semento.

“Mmmgh… gluck… gluck—”

Naramdaman ko ang kalamnan sa leeg niya na pumupulso at napilitang bumukas para lunukin ang bawat jet. Nilunok niya. Lahat. Walang natapon sa semento. Walang tumulo sa boxers. Lahat pumunta sa loob—mainit, malapot, mabigat sa lalamunan.

Nang hinugot ko:

POP.

May sinulid ng malapot na puti at laway mula sa corona papunta sa dila niya, humahaba, tapos naputol, tumama sa baba. Nanginginig siyang nakaluhod, hinihingal. Pawis at luha sa mukha. Naiwan sa dila niya ang matinding metallic at heavy alkaline coating. Dinilaan niya ang labi para simutin ang natira, tapos nilunok ulit. May puting bakas pa sa dila.

“Nalunok ko… lahat, Shawn,” hingal niya, paos. “Ang dami… ang init sa leeg. Ang lagkit at ang pait… lasang-lasa ko ang pawis at laro mo.”

Tinitigan ko lang siya. Walang ngiti. Walang salita.

Doon sa lumang bodega, naramdaman ko ang kumpletong kontrol. Ang sarap na may taong nakaluhod, nabulunan sa kapal, at ginustong lunukin ang lahat ng pagod ng katawan ko.

Pinunasan ko ang dulo sa boxers at ipinasok pabalik. Isinuot ko ang jersey shorts. Isinabit ang sando sa balikat.

Tinalikuran ko si Cardo na nakaluhod pa rin. Naglakad ako palabas pabalik sa mga katropa na parang walang nangyari.

Doon isinilang si Shawn. Ang isang DzaddyShawn.

Iyon ang pundasyon. Ang karanasan sa Tarlac ang naghulma sa malamig at praktikal kong pagtingin sa katawan, pagnanasa, pagpapachupa't pagpapalunok —isang sikreto ng kapangyarihan at kontrol. Natutunan kong ihiwalay ang pampublikong buhay sa pampribadong init.

Kaya paglipas ng mga taon, nang maging Scout Ranger ako at maitalaga sa isolated detachment sa gaya ng Grid 44-Bravo, hindi na bago ang amoy ng langis at usok sa gabi. Sa likod ng generator house, sa gitna ng katahimikan ng gubat, kapag kailangan kong pawiin ang pagod mula sa patrol, nagiging mapagbigay ako: sa gutom at submissive na lokal - bansot, pandak na maliit at payat na bading na nakaluhod sa harap ng kargada ko at lulunok ng tamod ko.

👉🏻 Calculated Rawness

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn