Rasyon sa Saddle: Hawak sa Handlebars, Bunganga sa Tabi ng Tangke 🏍️

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn. 

DzaddyShawn, kung kailangan ng pangalan ang dilim. 

Lima’t sampung pulgada. Medium-to-athletic. Tatlumpu’t anim. Sa araw, rider. Trabaho. Helmet. Pawis. Daan. Hindi ako humihinto para maghanap ng bibig. Humihinto ako dahil kailangan huminto—gas, tubig, anino, o dahil mainit na ang makina at basang-basa na ang sando.

Iisa lang ang bitak. 

Kapag may lumapit. 

Kapag maliit. Pandak. Payat. Adult. Apat na talampakan at sampu, o mas mababa. Kapag kitang-kita sa titig na gusto niyang isubo at lunukin. Binibigyan ko. Hindi dahil naghanap ako. Dahil lumapit siya. Pagpapachupa. Pagpapalunok. Rasyon. Tapos uuwi akong lalaki pa rin sa daan.

Gabi ’yon.

Mahaba ang ride. Mainit pa ang makina nang huminto ako sa gilid—hindi highway na hayag, hindi tapat ng ilaw. Tabing daan. Anino ng bakod. Graba sa gulong. Amoy goma. Amoy init ng tambutso. Amoy aspalto na basang-basa sa hamog. Helmet ko sa hook ng left bar. Jacket nakabukas. Itim na sando na dikit sa dibdib, basang-basa sa gitna. Pantalon pang-ride. Belt. Botas. Hawak ko pa ang handlebars kahit naka-park na, parang hindi pa tapos ang biyahe sa kamay.

Hindi ko siya hinanap.

Siya ang lumabas mula sa dilim ng kanto, parang matagal na siyang nandoon at naghihintay ng tamang hinto. Adult. Maliit. Pandak. Payat. Apat na talampakan at sampu, siguro mas mababa pa kung susukatin nang maayos. Buto’t balat. Makitid ang balikat. Payat ang leeg. Damit na maluwag sa kanya, parang hiniram. Sapatos na medyo malaki sa paa. Kailangan niyang tumingala para sa mukha ko kahit nakaupo na ako sa saddle. Ang tuktok ng ulo niya, mula sa lupa, ay nasa antas ng dibdib ko kung tumayo ako. Ngayon, nakaupo ako—lalo siyang nasa ibaba.

Hindi ako unang tumingin nang matagal.

Siya ang tumingin sa zipper. 

Siya ang tumingin sa umbok. 

Siya ang lumapit nang isang hakbang sa graba.

“Ang init ng motor mo,” sabi niya. Hindi malakas. Medyo paos, parang sanay magsalita nang mababa. “Ikaw din.”

Hindi ako sumagot agad. Helmet sa hook. Kamay sa bars. Hininga.

Tumawa siya nang mahina, hindi pang-asar. Pang-lapit.

“Hindi ako magtatagal. Gusto kitang isubo. Dito. Habang nakaupo ka. Hawak mo pa ’yang gulong mo. Lunukin ko lahat. ’Yun lang.”

Diretso. Walang paligoy. 

Hindi niya hiningi ang pangalan ko sa umaga. Hiningi niya ang tarugo.

“Bakit dito?” tanong ko.

Tumingin siya sa daan, tapos sa akin.

“Kasi akala nila nagpapahinga ka lang. Rider na naka-park. Ako, hindi kita sa malayo. Kasya ako rito.” Hinaplos niya ang hangin sa tabi ng tanke, hindi pa ako. “Tapos gusto kitang titigan mula sa baba habang hawak mo ’yan. Parang hindi mo ako kailangan hawakan pabalik.”

Iyon ang motibo. 

Iyon ang kink na tinatanggap ko.

Tumango ako.

“Sige.”

Umakyat siya sa pwesto nang parang alam niya ang sukat ng sarili niya sa makina.

Una, sa tabi ng kaliwang paa ko. Maliit na kamay sa hita ng pantalon ko—hindi humihila agad, tumitimbang. Amoy sabon niya na magaan, tapos nawala sa amoy ng pawis ko at ng init ng engine. Para maabot ang zipper, kailangan niyang tumayo sa unahan ng paa o lumuhod sa graba. Lumuhod siya. Tunog ng tuhod sa bato. Tunog ng zipper—dahan-dahan, ngipin sa ngipin.

“Ang tigas mo na,” sabi niya, halos sa sarili. “Amoy init.”

Hindi ko ibinaba ang mukha. 

Hindi ko binitawan ang bars. Mainit pa ang goma sa palad. Nakaupo ako. Saddle sa pwet. Tankeng mainit sa loob ng hita. Siya ang nagbaba ng boxer. Lumabas ang tarugo—matigas, mabigat, ugat na kita, ulo na mapula, unang patak na makintab sa ilaw ng kanto.

Lunok siya. Kita ko mula sa taas.

“Ang laki sa mukha ko,” sabi niya, at may ngiti na hindi sweet—gutom. “Pero ’yan ang trip. Pilitin.”

Dinilaan niya muna ang ulo. Mainit ang dila. Basang-basa. Maalat ang unang lasa, alam ko sa paraan ng pagdikit ng labi niya, sa ungol na mababa. Hinaplos niya ang ugat gamit ang dalawang kamay na hindi kayang takpan nang buo. Tapos isinubo.

Makitid. 

Sobrang makitid.

Pumasok ang ulo. Labi niyang nababanat. Dila sa ilalim. Pumasok pa. Tumama sa lalamunan. Namilog ang mata. Dumaloy ang laway sa baba, pababa sa leeg, pababa sa kamay niyang hawak pa rin sa tigas. Hindi niya tinanggal. Hinigop. Sinipsip. Tunog ng basang bibig sa tabing daan. Tunog ng idle ng makina na mababa, parang kasama sa sipsip.

Nakaupo ako. 

Hawak ang bars. 

Nakatitig pababa sa pagitan ng handlebars at ng tanke.

Iyon ang tanaw.

Maliit na bunganga. Paglabas-pasok. Tarugo na hindi kasya, pilit pa rin niyang nilalamon. Parang padede—hindi malambot, kundi tigas na pinaaahon niya habang ako’y nakaupo sa trono ng gulong. Ang ulo niya, 4'10", nasa pagitan ng hita kong nakabuka sa saddle. Kita ang dila kapag lumalabas. Kita ang sinulid ng laway. Kita ang pisngi niyang pumipigil.

Minsan nakatingala ako. 

Ninanamnam. 

Hangin sa leeg. Init sa singit. Higop sa lalamunan niya na parang may pulso.

Tapos pab aba ulit ang tingin.

“Lalim,” ungol niya nang ilabas saglit, laway na mahaba. “Hindi kasya. Gusto ko pa.”

Isinubo ulit. Mas malalim. Tuhod niya sa graba. Isang kamay sa hita ko, isang kamay sa base. Ulo pataas-baba. Tunog. Laway sa pantalon ko. Laway na halos tumulo sa init ng makina.

“Lunukin mo lahat,” sabi ko.

Tumango siya, puno pa ang bibig. Iyon ang sagot niya.

May ilaw ng sasakyan sa malayo.

Hindi ako umalis sa pwesto. Hindi rin siya. Bumagal lang siya, mas tahimik ang sipsip, mas malapit ang mukha sa tanke, parang anino na lang sa pagitan ng hita ko. Lumipas ang ilaw. Bumalik siya sa gutom.

“Akala nila nagpapahinga ka,” sambit niya sa utong ng tarugo, patawa. “Ako ’yung pahinga.”

Hindi ako tumawa. 

Hinaplos ko ang batok niya—basang-basa, mainit—tapos binalik ko ang kamay sa bar. Doon lang.

Pinaglaruan niya. Minsan mabagal, parang sinasala ang lasa. Minsan mabilis, parang ayaw palampasin. Kapag lumalabas, makintab, basang-basa, agad isinusubo. Kapag napagod ang panga, kamay muna, dila sa itlog, tapos baon ulit.

“Amoy pawis mo,” sabi niya. “Amoy daan. Gusto ko. ’Yung pre-cum, malapot, maalat, medyo matamis sa dulo. Parang pauna.”

Nakaupo pa rin ako. 

Hawak pa rin ang bars. 

Daliri kong puti sa grip nang unti-unti.

Malapit na.

Hindi ko hinila. 

Tumingin ako pababa. Gusto kong makita.

“Baon,” sabi ko.

Ibinaon niya. Puno. Lalamunan.

Putok.

Mainit. Malapot. Marami. Sumusumpit sa loob, parang gatas na mas mabigat. Naramdaman ko ang lalamunan niyang tumanggap, tumulak pababa, pumigil. May tumulo sa gilid ng labi—puti, dumaloy sa baba. Dinilaan niya. Isinubo ulit ang natira. Higop. Sipsip. Lunok. Ubos. Kita ko ang leeg niyang gumalaw. Kita ko ang paglunok mula sa taas ng saddle.

Huminga siya, dila pa sa ulo.

“Marami. Malapot. Hindi tubig. Dumidikit sa dila bago bumaba. Amoy malakas—pawis, balat, kaunting init ng makina. Lasa: maalat muna, tapos mapait sa likod, aftertaste sa lalamunan. Masarap. Ubos. Gusto ko ulit kapag tumigas ka.”

Tumigas.

Dahil nandoon pa siya. Dahil hawak ko pa ang bars. Dahil ang motor ay naka-park at ang bunganga niya ay hindi pa tapos.

Pangalawang rasyon, mas mabagal. Nakaupo pa rin. Patingin-tingin sa baba. Paglabas-pasok. Padede. Putok ulit. Lunok ulit. Ubos ulit.

Nang tapos na, hindi siya agad tumayo. Nilinis niya ang ulo. Isang sipsip pa. Tapos umatras, tuhod may graba, labi basang-basa.

“Salamat sa hinto,” sabi niya. Hindi love. Resibo.

Itinaas ko ang boxer. Zipper. Belt. Kamay sa bars. Helmet sa ulo.

Tumingin lang ako sa kanya mula sa saddle. Mula sa taas, maliit pa rin siya sa graba .

“Tapos na.”

Tumango siya.

“Oo. Ikaw, umalis kang rider. Ako, anino.” Ngumiti siya nang maliit. “Kapag huminto ka ulit at nandito ako, alam mo na.”

Hindi ako nangako. 

Hindi ako humingi ng pangalan.

Binuhay ko ang makina. Tunog. Init. Amoy goma. Umalis ako sa anino na parang nagpahinga lang.

Sa salamin, saglit, kita ko pa ang liit niya sa dilim. 

Sa daan, lalaki pa rin ako. Hawak ang bars. Walang rasyon sa umaga. 

Sa gabi, kung may bansot ulit na lalapit sa naka-park na gulong at magsasabing isubo, lunukin, ubusin—alam ko na ang sagot.

Iyon ang rasyon sa gulong. 

Hindi kama. 

Hindi pangalan. 

Nakaupo. Hawak ang bars. Bunganga sa pagitan ng hita. Putok. Lunok. Ubos. 

Tapos, daan ulit. 

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn