Dalawang Linggong Kalibugan sa Armenia, Tarlac 🏡
BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.
Ako si Shawn. 5'10", 78 kilos ng solidong kalamnan na hinubog ng apat na taon sa Scout Ranger Regiment at ito ang tatlong kwentong karanasan ko na walang pangako sa Brgy. Armenia, Tarlac City nung ako ay naka-Off-Duty Home Leave...
1. Ang Mananahi sa Armenia
Si Ramil, 21. Taga-tahi. 5'2", 48 kg. Payat. Malinis ang balat. Bakla. Mahina ang boses.
Mainit ang hapon. Wala sina Mama. Wala ang kapatid. Ako sa silong: hubad ang itaas, fatigue na naka-unbutton at naka-unzip dahil sa humid, panloob na pambaba na basang-pawis. 5'10", 78 kg. Pawis sa dibdib. Pawis sa abs. Pawis sa lining ng pambaba. Dalawang linggo akong bakante. Nobya sa Clark, gabi-gabing shift. Tuyot ang bayag. Straight. Wala akong gusto kay Ramil maliban sa kamay at bibig.
Dumating siya. Lumang maong ni Mama, nakabalot.
"Kuya Shawn... eto na pala yung pinaaayos ni Tita."
"Ipatong mo diyan."
Ipinatong. Hindi umalis. Titig sa bakat. Ang siper ko'y bukas; ang umbok ay kitang-kita, nanginginig sa init.
Nanginginig ang manipis niyang daliri. Hinawakan ko iyon. Idinikit sa pawisang hita, pataas, hanggang sa tela.
Napasinghap siya. "Kuya Shawn... pwede ba?"
"Dahan-dahan. Wala munang bibig kung nanginginig ka pa."
Ibinaba ko ang fatigue hanggang tuhod. Ibinaba ang pambaba. Lumabas. Ugat. Tulo sa ulo. Amoy pawis at lalaki.
Napatitig siya. "Kuya... ang taba... ang haba..."
"Hawakan mo."
Dalawang palad. Kulang. Shlick ng tulo sa kalyo. Pataas-pababa. Hinila ko ang ulo niya sa dibdib.
"Dilaan mo. Utong. Gitna. Kilikili."
Maalat. Mainit. Dinilaan niya ang kilikili hanggang basa. Dinilaan ang pusod. Dinilaan ang singit. Hindi ko siya hinalikan sa labi.
Nang basang-lawaay na ang singit, hinawakan ko ang batok niya.
"Subo. Ngipin, iingat."
Ulo, pumasok. Maliit ang bunganga.
"Gaggh... Kuya Shawn...!"
Hinto. Laway. Pasok ulit.
"Slurp... mmmff... glkk..."
"Uhh. Lalamunan. Hinga."
Isang kamay ko sa semento ng poste. Isa sa buhok niya. Plak. Laway sa bayag. Umbok sa leeg.
Hindi ko pinahaba. Dalawang linggo.
"Lalabas. Lunok kung kaya."
Putok sa loob. Malapot. Sagana. Mainit.
"Gllkk-mmmph-"
Tulo sa sulok. Dila. Lunok.
Tumayo ako. Pinahid ko ang ulo sa kanyang labi. Isinuksok. Boto. Siper.
"Salamat sa maong."
"Kuya..."
"Uuwi ka na."
Umalis siya. Naiwan ang init sa silong. Isang beses. Sapat.
2. Ang Katulong sa Bukid
Si Jun-Jun, 22. Katulong sa bukid. 5'1", 46 kg. Payat. Araw. Tahimik. Walang alam.
Ulan. Biglaan. Bodega ng palay. Amoy dayami. Amoy basa na semento. Amoy kalawang sa yero. Ako: compression shirt na dikit sa dibdib, maikling shorts, putik sa binti. Siya: basang damit, tali ng kawayan, nanginginig.
"Kuya Shawn... ang lakas ng ulan."
"Dito ka muna."
Straight. Walang relasyon. May ulan. May dalawang linggong tamod. May bibig na nanginginig.
Ipinatong ko ang kamay sa basang balikat niya. Malamig ang balat. Mainit ang palad ko.
"Gusto mo, 'di ba?"
Tumango. Mabilis.
Hinila ko ang shorts ko sa isang galaw. Lumabas. Unang beses niyang makita nang ganito kalapit. Napatakip ng bibig.
"Lumuhod ka. Basang semento. Hawakan mo ang bayag. Subo sa ulo. Ngipin, bantayan mo."
Lumuhod. 5'1" sa harap ng hita ko. Nagtama ang ngipin sa unang subo.
"Ay-Kuya-"
"Huwag kang ngangatain. Dilaan mo muna."
Dila sa ulo. Dila sa ugat. Dila sa bayag. Amoy ulan at lalaki. Saka subo.
"Slurp... hhkk... mmmff..."
"Mabagal. Malalim. Uhh."
Ulan sa yero. Subo sa ibaba. Hawak ko sa maliit niyang balikat. Pasok-labas hanggang lalamunan. Naduwal. Hinto. Bumalik.
Nang sikip na ang bayag, hinawakan ko ang buhok niya.
"Lalabas. Lunok."
Putok sa lalamunan. Mainit sa lamig ng bodega. Nanggagalinggala siyang lumunok. May tumulo sa baba. Dinilaan niya.
Tumayo ako. Pinahid ko ang ari sa basang shirt ko. Isinuksok.
Hindi pa tapos ang ulan. Hindi ko siya pinatuloy sa iba. Ulan lang ang nagpahaba. Bibig lang ang binigay.
Nang humina, lumabas ako. Siya'y naiwan sa amoy ng dayami.
3. Ang Kababata sa Balonan
Si Arnel, 23. Tagabigay ng gamot sa sitio. 5'3", 50 kg. Maputi. Malambot ang kamay. Bakla. Kababata.
Hatinggabi. Posohan sa likod. Buwan. Ako sa kawayang bangko, pambaba lang, pawis pa mula sa araw. Siya: plastic ng tabletas ni Papa.
"Shawn... gising ka pa pala."
"Nagpapalamig."
Alam kong matagal na niyang tinitingnan ang uniporme, ang hubad na itaas, ang bakat. Wala akong romansa para sa kanya. May tuyot. May gabi. May kamay na malambot.
Idinikit niya ang gamot sa mesa. Idinikit ko ang hita ko sa kamay niya.
Napasinghap. Pumasok ang daliri niya sa loob ng pambaba. Nahawakan niya ang tigas.
"Shawn... pangarap ko 'to..."
"Huwag kang maghanap ng pangako. Subo lang."
Ibinaba ko ang pambaba. Buwan sa ugat. Yumukod siya. Dinilaan ang hita. Singit. Tiyan. Bayag. Saka ulo.
"Subuhan mo na."
Marunong. Suction. Dulas.
"Slurp... mmmph... slurp..."
"Uhh. Lalamunan. Sige."
Hawak ko sa ulo. Baon. Labas. Baon. Umbok sa leeg. Laway sa itlog. Hindi siya naduwal agad. Nang naduwal, hinintay ko. Bumalik.
"Lalabas. Lahat."
Putok sa bibig. Malapot. Sagana. Nilunok. Walang tulo sa semento. Dinilaan niya ang ulo pagkatapos, hanggang malinis.
Hinila ko ang pambaba pataas.
"Salamat sa gamot."
"Shawn-"
Pumasok na ako. Isinara ko ang pinto. Tapos ang gabi. Walang susunod.
Tatlong bibig. Isang bakasyon. Nobya sa Clark. Wala sa report.
Nagpapachupa't nagpapalunok,
Mga Komento
Mag-post ng isang Komento