Unang Putok Pag-uwi: Sa CR ng Bus Terminal, Sa Lalamunan, Hindi Sa Nobya

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Putangina. Ilang araw na akong walang labas.

Ako si Shawn. Scout ranger. 5'10". Kaka-uwi lang mula sa deployment. Isang bag sa balikat. Terminal. Tanghali. Mainit. Yung init na dumidikit sa balat, yung init na hindi galing sa araw lang kundi sa usok ng bus, sa tambutso, sa singaw ng tao. Amoy diesel. Amoy alikabok. Amoy pawis ng hindi naliligo. At mula pa sa labas, tumatagos na yung amoy ng CR—ihi na hindi natutuyo, floor drain na maasim, pampalasa ng hangin na parang may natapakan kang basang tile.

Nobya ko, wala pa. Wala sa terminal. Wala sa isip ko nang todo, pero nandun siya. Inipon ko 'to para sa kanya. Lahat. Yung sago-sago sa loob ng bayag ko. Yung lapot. Yung dami. Yung init na ilang araw nang hindi nakakalabas. Plano ko, pagdating namin sa kwarto, kantutin ko siya hanggang umaga. Puke. Bibig. Kahit saan. Para may mapunta yung naipon.

Pero ang katawan ko, hindi nakikinig.

Masakit na. Hindi yung masarap na sakit. Yung buwisit. Yung pakiramdam na may bato sa loob ng dalawang bayag, mabigat, umiikot, pumipigil sa sinturon. Yung ugat sa tarugo tumitibok kahit ayaw ko. Bawat hakbang, kuskos ng boxer shorts sa ulo. Hindi brief. Boxer. Cotton. Medyo luma. Medyo basa na sa pawis mula pa sa biyahe. Kaya diretso ako sa CR. Hindi para umihi lang. Para may gawin sa sakit.

Pumasok ako.

Sakto. Walang tao.

Yung ilaw, putla. Yung tile, basang-basa sa gilid, may dilaw na mantsa sa urinal. Amoy ihi na umiinit. Amoy sagwan. Amoy kemikal na hindi sapat. Isang bag sa sahig. Tayo sa urinal. Zipper. Hinila ko pababa ang boxer shorts hanggang gitna ng hita. Lumabas.

Hindi pa fully tigas, pero tigas na. Ulo mapula, nakaungos, may kinang ng precum na parang sinulid. Amoy ko mismo ang amoy ko—pawis ng deployment, amoy uniporme na hindi natsinisan ng maayos, amoy lalaking ilang araw nang nakaipon, amoy balat na mainit. Halo sa singaw ng ihi at sa alikabok na dumikit sa pawis sa tiyan ko.

Hinawakan ko.

Salsal. Mabagal. Palad sa balat. Hinlalaki sa ilalim ng ulo. Nakayuko ako. Iniisip ko siya. Yung nobya. Yung puke na basang-basa. Yung bibig. Yung ungol. Pero yung kamay ko, hindi yun ang hinahawakan. Sarili ko. At habang tumatagal, lalo akong naiinis. Bakit dito. Bakit sa CR na amoy ihi. Bakit hindi ko mapigilan. Yung pagtitimpi, pisikal. Masakit sa bayag. Masakit sa puson. Parang may pumipilit palabas kahit nakakagat ako ng ngipin.

Tapos may pumasok.

Mula sa taas ko—5'10", nakatayo, tarugo hawak—unang kita ko yung tuktok ng ulo. Mababa. Sobrang baba. Parang bata kung titingnan mula dito, pero hindi bata. 4'1". Bansot. Pandak. Payat na payat. T-shirt na maluwag, kitang-kita ang buto ng balikat, ang clavicle, ang manipis na braso. Maitim. Ulikba. Pango, sarat ang ilong, halos walang tulay. Makapal ang labi. 19. Bading. Pangit.

Maraming bakanteng urinal. Tinabihan niya ako.

Hindi ako tumigil agad. Ayaw ko. Pero ramdam ko yung titig mula sa baba. Hindi ko kailangang humarap nang todo. Nakayuko lang ako, at mula dito kitang-kita ko: yung ulikba niyang mukha na nakatingala, yung maliliit na mata, yung pango na parang durog, yung makapal na labi na basang-basa kahit wala pang laway, yung payat na leeg. Tinitingnan niya yung hawak ko. Yung tarugo na namumula. Yung bayag na mabigat, nakalawit, puno. Yung boxer shorts na nakababa sa hita, may mantsa na ng pawis.

"Grabe ka, kuya," mahina ang boses. Parang pabulong, pero malinaw. "Publiko 'to... pero ganyan ka katigas."

Nakatayo ako sa itaas niya. Power dynamics, hindi kailangang isipin. Kita. Sundalo galing sa gubat, pawis, dumi sa kuko, amoy camp—at sa baba, isang payat na estranghero na kayang iangat ng isang braso. Hanggang dibdib ko lang siya. Hanggang puson.

Hindi siya umalis. Lumiit ang agwat. Yung sando niya, halos tumama sa tuhod ko.

Inilapit niya ang pango. Hindi pa dila. Amoy muna. Diretso. Base ng tarugo. Bayag. Buhok sa pubic area na basa ng pawis. Malalim ang hinga niya. Ramdam ko yung init ng hinga sa balat.

"Ang amoy mo, kuya..." sabi niya, mukha pa ring nakadikit. "Amoy sundalo. Amoy pawis. Amoy tarugo na matagal nang hindi nalabhan. Ang lapot ng amoy. Mainit. Puno. Parang... may laman sa loob na gusto nang lumabas."

Yung singaw ng ihi sa urinal, yung alikabok, yung sarili kong pawis, yung precum na tumutulo na sa hinlalaki ko—lahat halo. At yung bansot na 'to, inaamoy lahat na parang pagkain.

Hinawakan niya ang kamay ko.

Maliit ang kamay. Payat ang daliri. Mainit. Tinanggal niya ang palad ko sa tarugo ko. Pinalitan. Salsal. Hindi maganda ang ritmo. Hindi trained. Pero mahigpit. Balat sa balat. Hinila pataas hanggang ulo, pababa hanggang base, kuskos sa bayag.

Ayaw ko.

Pero tigas pa rin. Mas tigas. Yung pagtitimpi, nabibigatan. Yung moralidad, unti-unting bumabagsak hindi dahil gusto ko siya—kasi masakit na talaga. Kasi puno na. Kasi ilang araw. Kasi yung kamay na payat na 'to, kahit pangit ang may-ari, hawak ang isang bagay na ilang araw nang hindi nahawakan ng iba.

Bumaba siya.

Tuhod sa maruming tile. May tubig. May ihi. May alikabok. Mula sa taas ko, yung ulo niya ngayon ay diretso sa tarugo ko. Ulikba. Maitim. Pango. Makapal ang labi. Nakatingala. Kitang-kita ko yung parteng hindi ko gustong tingnan nang matagal sa liwanag—pero dito, sa CR, wala akong choice kundi yung mukha niya ang nakaabang sa tigas ko.

Dila.

Makapal. Basa. Mainit. Pinaikot sa ulo. Hindi dahan-dahan na parang romance. Parang gutom. Sinipsip ang butas. Precum. Marami. Sinipsip ulit. Yung tunog, basang-basa.

"Ang lasa..." sabi niya, dila pa sa ulo, laway na kumakabit sa labi. "Maalat. Mapait. Malapot. Parang laman. Hindi tubig. Mainit."

Sinubo.

Hindi kalahati. Ulo lang muna, saka kalahati. Umatras. Laway na puti-puti sa gilid ng makapal niyang labi. Tapos binabaon. May tama sa lalamunan. Nagsuka siya ng kaunti—yung tunog, basura, basa, pilit. Umatras. Laway na dumaloy pababa sa tarugo, sa bayag, sa hita ko, sa boxer shorts, sa tile na may ihi. Tapos sinubo ulit. Mas malalim. Yung pango niyang ilong nakadikit na sa buhok. Yung makapal na labi nakaunat sa base, nakaunat hanggang sa hindi na kasya. Yung lalamunan, pumipisil.

Tunog.

Slurp. Ungol mula sa ilong. Hininga na parang nalulunod. Lagkit. Laway na umaagos pababa sa inner thigh ko, mainit, malapot, tumutulo hanggang tuhod. Yung tile sa baba niya, basang-basa na hindi lang sa ihi.

Hinawakan ko ang ulo niya.

Maliit. Maitim. Ulikba. Maiksi ang buhok. Piniga. Hindi para sa lambing. Para kontrolin. Para baunin. Dalawang kamay. Mula sa taas ko, parang wala siyang choice. Sundalo sa itaas. Bansot sa tuhod.

"Tangina—ang sikip."

Ginawa niyang puke ang bibig. Kantot ko sa bunganga. Pabaon. Pabilis. Yung lalamunan niya, mainit, sumasakal sa tarugo, tumitibok tuwing nilalabas ko nang kaunti tapos ibinabaon ulit. Yung ugat sa puson ko, pumuputok. Yung bayag, humihigpit, umaakyat, mabigat. Salsal niya pa yung base gamit yung maliit niyang kamay habang chine-chupa. Hindi magaling. Gutom. Parang gusto niyang kunin lahat—yung amoy, yung lasa, yung dami.

"Lunukin mo."

Hindi umatras.

Naramdaman ko.

Mula sa ilalim. Hindi sa ulo. Sa bayag. Ilang araw. Sago-sago. Lapot. Dami. Yung init na umaakyat sa gulugod. Yung hita na nanginginig. Yung hawak ko sa ulo niya, mas mahigpit.

Pumutok.

Unang bomba, diretso sa lalamunan. Ramdam ko yung ungol niya na naipit. Pangalawa, puno na ang bibig, tumulo sa gilid ng makapal na labi pababa sa pango, sa baba, sa leeg, sa T-shirt. Pangatlo, umatras siya ng konti dahil hindi na kasya, tumama sa dila, puting-puti, malapot, parang gatas na hindi natunaw. Pang-apat. Pang-lima. Hindi tubig. Hindi spray na manipis. Malapot. Mainit. Puting-puti. Sunud-sunod. Parang sasabog ang bayag. Yung una kong putok pag-uwi mula sa deployment—hindi sa nobya. Sa lalamunan ng bansot na 'to.

Huminga siya sa ilong. Lumunok. Hindi lahat. May natira sa dila, makapal, umaagos. May tumulo sa tile sa pagitan ng tuhod niya. May dumikit sa pango.

Mula sa taas ko, nakita ko lahat: ulikba, pango, makapal na labi na basang-basa ng tamod ko, puti sa kanto ng bibig, puti sa baba. Binuka niya. Pinakita. Dila. Puting-puti. Malapot. Hindi umaagos agad kasi lapot.

"Ang dami, kuya..." boses basang-basa, parang may laman pa sa lalamunan. "Ang lapot. Hindi tubig. Gatas na malapot. Mainit pa. Maalat... medyo matamis sa dulo. Amoy ikaw. Amoy lalaking matagal nang nakaipon. Punong-puno. Ang laki. Ang haba. Hindi kasya sa bibig. Pero gusto ko. Gusto ko yung amoy. Gusto ko yung lasa. Gusto ko yung dami."

Nilunok niya yung natira. Adam's apple gumalaw. Payat na leeg. Tapos dinilaan niya ulit ang ulo, para kunin yung huling patak na tumutulo pa.

May boses sa labas.

Lalaki. Malakas. May tumatawag. May yapak. May papalapit sa pinto ng CR.

Itinaas ko ang boxer shorts. Basa pa sa laway at tamod. Zipper. Bag. Hindi ko siya tiningnan nang matagal. Pumasok ako sa cubicle. Trinangkahan. Nakaupo ako sa takip ng inidoro. Hinga. Mabigat. Tarugo, basa pa ng laway niya at ng tamod ko, hindi pa tuluyang lumalambot. Yung amoy, naiwan sa kamay ko. Yung tunog ng slurp, naiwan sa tenga.

Unang ibinuhos ko pag-uwi.

Hindi sa nobyang naghihintay.

Sa lalamunan ng isang 4'1" na bansot, pandak, payat, pangit, maitim, ulikba, pango, makapal ang labi—taong hinding-hindi ko kailanman gugustuhing makasama sa liwanag ng araw. Taong hindi ko hahalikan. Taong hindi ko iuuwi. Taong nandoon lang dahil masakit na ang bayag ko at dahil siya yung pumasok.

At yung bayag ko, kahit tapos na, parang may natitira pa. Parang hindi pa tapos yung utang. Parang gusto pang isa. Kahit ayaw ko.

Narinig ko yung pinto. Yung yapak. Yung boses. Nakaupo lang ako. Boxer shorts. Basa. Amoy ihi. Amoy tamod. Amoy pawis.

At wala akong nobya sa cubicle na 'to.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn