Field Log #016: Ang Huling Renta sa Videoke Bar sa Tabi ng Kampo

BABALA: Ito ay totoong karanasan sa panulat. Mature content. Para lamang sa edad 18 pataas. Naglalaman ng explicit oral scenes at consent ng dalawang taong nasa hustong gulang.

Ako si Shawn. 5'10". Active-duty Scout Ranger.

Alas-dos na ng madaling araw. Kakaalis ko lang sa kampo pagkatapos ng mahabang duty. Pagod ang katawan, mainit pa rin ang balat, at may bigat sa dibdib na hindi maalis-alis. Sa halip na diretso sa inuupahan, pumasok ako sa lumang videoke house sa tabi ng terminal. Gusto ko lang ng isang malamig na inumin at tahimik na sulok.

Ang VIP room sa dulo ang pinili ko. Maliit. Madilim. Amoy usok ng sigarilyo, stale na beer, at konting amoy ng pawis na natira mula sa nakaraang group. May malabong pulang neon light na dumadaan mula sa signage sa labas, kaya may mapulang anino sa dingding.

Siya lang ang natitirang waiter.

Si Berto. 4'11". Bandang late 20s. Nasa 44 kilos lang. Lubog ang mga pisngi, payat ang bisig, at may malalim na bakas ng puyat sa mata. Suot niya ang oversized na maong vest sa ibabaw ng manipis na puting sando. Ang vest ay sobrang laki, parang ninakaw sa mas matangkad. Kapag nakatayo siya sa harap ko, hanggang sa ibabang bahagi lang ng dibdib ko ang ulo niya. May pagka-resigned ang itsura niya — parang sanay na sa gabi, sanay na sa utos, sanay na sa katahimikan.

Nagpupunas siya ng sticky na lamesa nang pumasok ako.

“Isang beer,” sabi ko nang mababa.

Tumango siya. Walang ngiti. Bumalik siya dala ang malamig na bote at tasa. Habang inilalapag niya ito sa lamesa, ramdam ko ang pagtitig niya. Hindi siya tumitingin sa mukha ko. Tinitingnan niya ang fitted black sando ko na dumidikit sa dibdib at abs, ang dog tags na kumikinang sa pulang ilaw, at ang umbok sa harap ng tactical cargo pants ko.

Hindi siya umalis agad.

“Wala na pong ibang customer,” mahina niyang sabi. Boses paos, parang pagod na pagod. “Ako na lang po ang natira. Maglilinis pa po ako ng mga bote.”

Uminom ako. Ang malamig na beer ay dumaan sa lalamunan. Tumingin ako sa kanya. Ang liit niya. Ang payat. Ang paraan ng pagkakatayo niya na parang handa siyang tumanggap ng kahit anong utos.

“Palitan mo yang kanta,” sabi ko, tumutukoy sa videoke machine na may naka-pause na kanta. “Lagyan mo ng static. Para walang marinig sa labas.”

Tumango siya. Lumapit siya sa makina, pinindot ang ilang button, at napuno ang silid ng malakas, pare-parehong ugong ng static. Walang tono. Walang salita. Pure noise.

Lumapit ulit siya sa lamesa ko para kunin ang basang tissue.

Hinawakan ko ang balikat niya.

Hindi mabigat. Pero sapat para mapatigil siya. Ang kamay ko ay malaki kumpara sa manipis niyang balikat. Ramdam niya ang bigat ng braso ko, ang init ng palad ko, at ang pagkakaiba ng laki namin.

“I-lock mo ang pinto,” sabi ko nang mababa. “Mula sa loob.”

Nag-atubili siya sandali. Tumingin siya sa akin, saka sa pinto. May pagod sa mata, pero may klarong pagsunod din. Tumango siya. Naglakad siya papunta sa pinto, ini-lock ito nang dahan-dahan, saka bumalik sa harap ko.

Ngayon ay mas malapit na siya. Hanggang sa ibabang bahagi ng dibdib ko lang talaga. Kailangan niyang bakain ang leeg para makita ang mukha ko. Amoy usok, stale beer, at konting pawis ang halo sa kanya.

“Kanina ka pa nakatingin,” sabi ko. “Ano’ng tinitingnan mo?”

Napalunok siya. Ang lubog niyang pisngi ay gumalaw. “Yung katawan ninyo po… ang solid. Ang sando… ang dog tags… at yung sa harapan. Ang bigat. Kitang-kita.”

Hindi ako ngumiti. “Gusto mong hawakan?”

Tumango siya nang mabagal. “Opo… kung papayag kayo. Matagal ko na pong… napapansin ang mga sundalo na dumadaan dito. Pero kayo… iba. Ang laki.”

Tumayo ako. Ang tactical cargo pants ko ay may kitang umbok. Hinila ko ang zipper pababa. Ibinaba ko ang harap ng boxers. Ang titi ko ay tumayo sa pulang ilaw ng silid — makapal, mainit, may ugat, at may makapal na pre-cum na agad kumikinang.

Napasinghap si Berto. Ang payat niyang kamay ay nanginginig.

“Ang init… ang taba…”

“Lumuhod.”

Lumuhod siya sa malagkit na tile floor. Ang oversized vest niya ay gumuhit sa sahig. Dahil sa 4'11" niyang taas, ang bibig niya ay eksaktong nasa harap ng titi ko. Ang napakapayat niyang katawan ay tila mawawala sa ilalim ng malapad kong balangkas.

Sa halip na agad isubo, hinaplos muna niya ito nang matagal gamit ang dalawang kamay. Ang mga daliri niya ay payat at medyo malamig. Pinaglaruan niya ang ulo, pinisil ang ugat, saka dinala ang dila sa ilalim. Mabagal na pag-akyat, mabagal na pag-ikot, saka mahabang sipsip sa pre-cum. May laway na agad tumulo.

“Ang lasa… parang mainit…” bulong niya.

Saka niya isinubo.

Hindi buo agad. Una ang ulo, pinaglaruan ng dila sa loob, saka dahan-dahang pinalalim. Gluck… Ang sikip ay ramdam agad. Ang lalamunan niya ay lumaban nang konti bago tumanggap. Laway ang dumaloy nang sagana sa baba niya pababa sa leeg at manipis na sando.

Hinawakan ko ang likod ng ulo niya. Umayos ako ng tayo — paa nakaawang, isang kamay sa buhok niya, ang kabila’y nakasandal sa lamesa. Sinimulan kong umulos. Mabagal pero malalim. Ang static ng videoke machine ay nagtatakip sa basang tunog. Ang bawat pagbayo ay may kasamang gluck.

“Mas malalim pa,” utos ko.

Sinunod niya. Ngayon ay tinatanggap na niya ang mas maraming bahagi. Ang leeg niya ay naninigas tuwing isinusod ko nang todo. May luha sa puyat niyang mata, pero ang mga kamay niya ay nakakapit sa likod ng hita ko. Ang gluck-gluck-gluck ay naging mas malakas, mas basa, mas malaswa.

“Putang ina… ang sikip… ang init sa loob mo…”

Binilisan ko. Ang abs ko ay naninigas sa ilalim ng black sando. Ang dog tags ko ay gumagalaw. Ang hita ko ay naka-tense.

Malapit na.

“Lulunukin mo lahat… huwag kang magtapon.”

Isinigad ko. Ang buong haba ay nasa loob. Ang unang bugso ay makapal at mainit — direktang pumasok sa lalamunan niya. Throb… throb… throb… Sunod-sunod. Tumulo ang sobra sa gilid ng bibig niya pababa sa leeg, malagkit sa manipis niyang sando.

Nanginginig ang buong katawan niya habang pinipilit niyang lunukin. May gluck pa ring naririnig habang sinusipsip niya ang huling patak.

Nang bitawan ko, napaubo siya nang mahina. Puting likido ang dumidikit pa sa labi at lubog niyang pisngi. Pinunasan niya ito gamit ang likod ng kamay.

Inayos ko ang pants. Hindi na ako nagsalita nang matagal.

Bago ko binuksan ang pinto, tumingin ako sa kanya.

“Ang nangyari dito… sa silid na ‘to lang. Walang ibang makakaalam. Malinaw?”

Tumango siya. “Opo, Ser. Sa atin lang po.”

Binuksan ko ang pinto. Ang static ay naiwan sa loob. Lumabas ako papunta sa motorsiklo ko na naka-park sa labas. Habang pinapasimulan ko ang makina, hindi na ako lumingon.

Pero alam kong naiwan siya sa loob — maliit, payat, at tahimik — kasama ang amoy ng usok, stale beer, at ang natitirang init ng nangyari.

Minsan, ang pinakahuling renta sa videoke bar sa tabi ng kampo…  

ang may pinakamainit na static sa loob ng VIP room.

Nagpapachupa't nagpapalunok,

DzaddyShawn