Rasyon Sa Sulok ng Eskinita: Akala Mo Umiihi Lang πŸ’¦

Mula sa malayo, akala mo umiihi lang ako.

Eskinita. Madilim. Maliit. Masikip. Isang sulok na walang sapat na ilaw, pader sa kaliwa, pader sa kanan, amoy basa at lumang semento. Ako si Shawn, 5'10", nakatayo, riding jacket nakabukas, pantalon na medyo ibinaba sa harap, ulo nakatingala. Isang lalaking rider na tumigil. Iyon lang ang kita kung hindi ka lalapit.

Hindi ako tumigil para maghanap.  
Tumigil ako dahil kailangan tumigil.  
Siya ang lumapit.

Adult. Bansot. Pandak. Maliit. Payat. 4'10" o mas mababa. Mula sa dulo ng eskinita, hindi mo siya makikita. Natatakpan siya ng hita ko, ng dilim, ng sulok. Akala mo walang tao sa harap ko. Akala mo ihi. Akala mo pahinga.

Lalapit ka.

Doon mo makikita.

Nakaluhod siya sa pagitan ng mga hita ko. Tuhod sa malamig na semento. Payat na balikat na kitang-kita sa dilim. Maliit na kamay na nakahawak sa tarugo ko. At ang bunganga—gutom. Basang-basa. Pilit. Ang dila na nakaikot sa ulo. Ang labi na nababanat. Ang laway na tumutulo sa baba pababa sa leeg. Hindi ihi. Pagpapachupa. Pagpapadede.

Ako, nakatingala muna.

Ninanamnam ko.  
Bawat pulgada.  
Ang init ng lalamunan niyang makitid. Ang higop. Ang sipsip. Ang tunog ng basang bibig na hindi dapat marinig sa eskinita pero naririnig kung sapat ang lapit. Amoy pawis ko. Amoy semento. Amoy laway. Amoy init ng tarugo. Ang pader sa likod ng balikat ko. Ang hangin na basang-basa.

Tapos tumitingin ako pababa.

Sa pagitan ng mga hita ko.  
Doon ang tanaw na gusto ko.

Mula sa taas, maliit ang mukha niya. 4'10" sa harap ng 5'10". Ang tarugo ko, lumalabas-pasok sa bunganga niyang pilit lumalamon kahit hindi kasya. Ulo, pumasok. Lalamunan, tumanggap. Hila palabas, makintab sa laway. Pasok ulit, mas malalim. Parang padede—tigas na pinaaahon niya, gutom na gutom, ayaw bitawan. Kita ang dila kapag lumalabas. Kita ang laway na sinulid. Kita ang mata niyang nakaangat, puno.

Hindi ko hinahanap ito sa araw.  
Sa araw, lalaki akong tuwid ang tindig. Motor. Trabaho. Daan.  
Iisa ang kink na tinatanggap ko kapag siya ang lumapit: pagpapachupa. Pagpapalunok. Rasyon. Ang mukha ko ay hindi bumababa sa kanya. Ang mga kamay ko, kung may hawak, ay sa batok—gabay pababa sa tarugo, wala sa harap niya.

“Sige,” sabi ko, mahina.

Hinigop niya. Mas malalim. Namilog ang mata. Dumaloy ang laway. Hindi niya tinanggal. Pilit pa rin. Gutom pa rin.

Kapag malapit na, hindi ko hinila.  
Tumingin ako pababa.  
Gusto kong makita.

Sumusumpit. Parang gatas. Mainit. Malapot. Diretso sa lalamunan. Pisngi niyang pumipigil. Leeg niyang gumagalaw. Lunok. Higop. Ubos. May tumulo sa gilid ng labi—dinilaan niya, isinubo ulit. Aftertaste na iniwan niya sa dila. Amoy malakas. Lasa na maalat, medyo mapait, dumidikit.

Mula sa malayo, umiihi pa rin ang hitsura.

Mula sa lapit, may bansot na nakaluhod sa sulok, nagpapakasasa sa tarugo ko, at ako—nakatingala, ninanamnam, tapos patingin-tingin sa baba, sa pagitan ng hita, sa paglabas-pasok, sa padede.

Hindi ako naghanap.  
Siya ang lumapit.  
Binigyan ko.

Tapos na ang rasyon sa eskinita.  
Itinaas ko ang pantalon. Helmet sa kamay. Lumabas ako sa sulok na parang walang nangyari.

Sa likod, sa dilim, maliit pa rin siya.  
Sa harap, lalaki pa rin ako sa daan.


Nagpapachupa't nagpapalunok

Mga Komento

CLASSIFIED PATROL ARCHIVES πŸ“

πŸ“ŒLihim na Kalibugan: Sino rito ang may Karanasan o Trip Magpachupa sa Bading? πŸ€«πŸ’¦

Field Log #020: Ang Munting Anino ng Sierra Madre

πŸ“ŒAng Huling Silip sa Init ng Dilim πŸ‘„πŸ’¦

Hindi Kasama sa AAR (After Action Report): Basahin Muna πŸ”ž

πŸ“ŒPrologue: Ang Sikretong Kalibugan πŸ’¦

Hindi Ko Hinahanap, Pero Tinatanggap Ko πŸ†πŸ’¦πŸ‘„

Fun Size Escapades: Secret Stops Under the Helmet 🏍️